II KK 232/23 · Sąd Najwyższy

II KK 232/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 października 2023 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku skazanego W. W. o wyłączenie od udziału w sprawie SSN X.Y. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario postanowił: wniosku nie uwzględnić i nie wyłączać SSN X.Y. od udziału w sprawie II KK 232/22.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 lipca 2023 roku skazany W. W. wniósł o wyłączenie SSN X.Y. od udziału w sprawie II KK 232/23. Powodem tego było w ocenie wnioskującego prowadzenie postępowania w sposób stronniczy. Lektura pisma prowadzi do wniosku, iż braku bezstronności sędziego skazany dopatruje się w nieuwzględnieniu przez SSN X.Y. zawartego w kasacji obrońcy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach oraz analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyroki SN: z dnia 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08, LEX nr 532400 oraz z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).

Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona”. Na tle niniejszej sprawy dostrzec trzeba, iż skazanemu została wymierzona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Stąd też procesowa dopuszczalność wywiedzionej przez stronę kasacji ograniczona jest do bezwzględnych przyczyn odwoławczych wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 2 i 4 k.p.k.). Wywiedziona przez obrońcę kasacja zarzucała naruszenie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i w tym też zakresie podlegać będzie rozpoznaniu.

Zawarty w niej natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia skorelowany był wyłącznie z treścią zarzutu i w tym też zakresie został rozpoznany. Tymczasem lektura pisma skazanego wskazuje, iż braku bezstronności SSN X.Y. dopatruje się on w nierozważeniu szerszego kontekstu sprawy związanego z postępowaniem dowodowym. Rzecz jednak w tym, że – jak wyżej wspomniano – kasacja w niniejszej sprawie podlegać będzie rozpoznaniu jedynie co do zaistnienia sygnalizowanej bezwzględnej przyczyny odwoławczej związanej z prawidłową obsadą sądu, względnie innych, w razie ich dostrzeżenia.

Nie sposób zatem uznać, że brak wyjścia poza zarzut kasacyjny, przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie, w jakikolwiek sposób może stanowić o podejrzeniu braku bezstronności sędziego.Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej. [SOP][ms]