II CSKP 126/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPozwany W.W. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 17 października 2022 r. (sygn. akt I ACa 211/21), wydanego w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (uprzednio M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa) w T. i K.P. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę. Postanowieniem z 29 stycznia 2024 r. (I CSK 963/23), Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania. Pismem datowanym na 11 października 2024 r. (wpływ do Sądu Najwyższego: 3 grudnia 2024 r.) pełnomocnik pozwanego złożył oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi kasacyjnej.
Legislator headnote
AI generatedart. 39821 k.p.c; II CSKP 126/24 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wobec oświadczenia pozwanego o cofnięciu skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, iż cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która nie podlega kontroli sądu (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, nr 2, poz. 40 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II CSKP 126/24 POSTANOWIENIE 27 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2025 r. w Warszawiena skutek skargi kasacyjnej W.W.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez 17 października 2022 r., I ACa 211/21,w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. i K.P.przeciwko W.W.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, umarza postępowanie kasacyjne. (A.G.)
UZASADNIENIE
Pozwany W.W. wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 17 października 2022 r. (sygn. akt I ACa 211/21), wydanego w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (uprzednio M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa) w T. i K.P. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę. Postanowieniem z 29 stycznia 2024 r. (I CSK 963/23), Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania. Pismem datowanym na 11 października 2024 r. (wpływ do Sądu Najwyższego: 3 grudnia 2024 r.) pełnomocnik pozwanego złożył oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi kasacyjnej.
Zgodnie z zarządzeniem Sądu Najwyższego z 4 grudnia 2024 r., pismo to doręczono pełnomocnikowi powodów, co nastąpiło w dniu 16 grudnia 2024 r. (k. 228).Pełnomocnik powodów, po otrzymaniu pisma, złożył 20 grudnia 2024 r. dwa odrębne pisma procesowe, datowane na 12 grudnia 2024 r.: „Pismo powódki ad 1 w sprawie kosztów postępowania kasacyjnego” oraz „Pismo powoda ad 2 w sprawie kosztów postępowania kasacyjnego”. Pisma te zawierały oświadczenia w imieniu powodów o zrzeczeniu się prawa do żądania zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz o cofnięciu wniosku o ich zasądzenie – odpowiednio na rzecz powódki i powoda – zgłoszonego uprzednio w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z 30 stycznia 2025 r., z uwagi na brak w aktach sprawy zawiadomienia pełnomocników stron o osobie sędziego sprawozdawcy wyznaczonego do rozpoznania sprawy, odwołano termin posiedzenia niejawnego w sprawie II CSKP 126/24, wyznaczony na dzień 31 stycznia 2025 r. oraz zarządzono zawiadomienie pełnomocników stron o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy do składu orzekającego w sprawie. Zawiadomienie doręczono pełnomocnikowi powodów 5 lutego 2025 r., a pełnomocnikowi pozwanego 4 grudnia 2025 r. (zwrotne pokwitowanie odbioru – k. 235).W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik powodów, w piśmie opatrzonym datą 6 lutego 2025 r., wniósł o uwzględnienie przez Sąd Najwyższy, że pozwany cofnął swoją skargę kasacyjną, co czyni zbędnym przeprowadzeniu rozprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wobec oświadczenia pozwanego o cofnięciu skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, iż cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która nie podlega kontroli sądu (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, nr 2, poz. 40 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).
W związku z oświadczeniem powodów o rezygnacji z kosztów postępowania kasacyjnego, konieczność wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia w tym przedmiocie odpadła. (M.M.)[a.ł]