II CSK 75/19 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrokiem z dnia 4 września 2018 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie z powództwa H. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w S. o zapłatę oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 grudnia 2017 r.Od wyroku Sądu drugiej instancji skargę kasacyjną wniósł pozwany Skarb Państwa – Powiatowy Lekarz Weterynarii w S., reprezentowany przez adwokata P. T. W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 2261 ze zm.), wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym sprawuje Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej.
Legislator headnote
AI generatedart. 871 § 3 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; II CSK 75/19 · Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy w K. w sprawie z powództwa H. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w S. o zapłatę oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 grudnia 2017 r.Od wyroku Sądu drugiej instancji skargę kasacyjną wniósł pozwany Skarb Państwa – Powiatowy Lekarz Weterynarii w S., reprezentowany przez adwokata P. T. W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 2261 ze zm.), wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym sprawuje Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 75/19 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa H. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w S. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 lipca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt VII Ca (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek powódki o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 września 2018 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie z powództwa H. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w S. o zapłatę oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 grudnia 2017 r.Od wyroku Sądu drugiej instancji skargę kasacyjną wniósł pozwany Skarb Państwa – Powiatowy Lekarz Weterynarii w S., reprezentowany przez adwokata P. T. W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 2261 ze zm.), wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym sprawuje Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej.
Skargę kasacyjną w imieniu pozwanego wniósł pełnomocnik ustanowiony przez stationem fisci (Powiatowego Lekarza Weterynarii w S.), wobec czego jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2014 r., II PK 98/13, OSNP 2015, nr 3, poz. 37, z dnia 20 sierpnia 2015 r., III CSK 142/15, nie publ., lub z dnia 24 maja 2016 r., III CSK 118/16, nie publ., z dnia 9 stycznia 2019 r., III CSK 151/18, nie publ.).Przepis art. 871 § 3 k.p.c. należy interpretować w ten sposób, że w sprawach, w których obowiązuje wyłącznie zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest dopuszczalne zastępowanie go przez jakikolwiek inny podmiot.
Obejmuje to także czynności związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji, takie jak wniesienie skargi kasacyjnej. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).Zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek powódki o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy oddalił, gdyż powódka nie zauważyła, że istnieją podstawy do odrzucenia skargi, i wniosła o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania albo o jej oddalenie (por. mutatis mutandis orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 1934 r.
CII 1677/34, Zb. Urz. 1935, poz. 204, oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r. III CKN 563/01, nie publ., z dnia 29 marca 2011 r. IV CSK 593/10, nie publ. i z dnia 8 sierpnia 2012 r. II CSK 112/12, nie publ.). aj