Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 12/20 AI generated

II CSK 12/20 · Sąd Najwyższy

Case Number II CSK 12/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 czerwca 2018 r. w ten sposób, że podwyższył zasądzoną na rzecz powódki kwotę z tytułu roszczenia przewidzianego w art. 140 § 1 k.r.o. do 262.556 zł oraz orzekł o kosztach postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pozwany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmowano jednolicie na podstawie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. (art. 393 pkt 2 k.p.c.), że w sprawie o roszczenie przewidziane w art. 140 k.r.o. skarga kasacyjna (kasacja) jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1999 r., III CZ 179/98, OSP 2000, z. 7-8, poz. 114, z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 6/13, nie publ. i z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 273/14, nie publ.).

Legislator headnote

AI generated

art. 140 § 1 k.r.o, art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c, art. 393 pkt 2 k.p.c, art. 140 k.r.o, art. 3986 § 3 k.p.c; II CSK 12/20 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II CSK 12/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa E. L.‎przeciwko R. W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt […], odrzuca skargę kasacyjną.

Keywords

AI generated
living expenses recalculation of maintenance increase in child support changed financial circumstances enforcement of maintenance debts social assistance costs

Cited Legislation

AI generated
art. 140 § 1 k.r.o
w ten sposób, że podwyższył zasądzoną na rzecz powódki kwotę z tytułu roszczenia przewidzianego w art. 140 § 1 k.r.o.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmowano jednolicie na podstawie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 393 pkt 2 k.p.c
(art. 393 pkt 2 k.p.c.), że w sprawie o roszczenie przewidziane w art.
art. 140 k.r.o
393 pkt 2 k.p.c.), że w sprawie o roszczenie przewidziane w art. 140 k.r.o.
art. 3986 § 3 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
III CSK 273/14
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 r.
III CZP 77/15
Prokurator Generalny wskazał we wniosku, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego występują dwa przeciwstawne kierunki wykładni art.
AI generated
VI RCa 136/14
S., działając w imieniu małoletniego syna P.
III Ca 762/14
Wyrokiem z 24 marca 2014 roku Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz każdego z powodów alimenty w kwocie po 500 złotych miesięcznie, płatne do dnia 20 każdego miesiąca począwszy od 1 marca 2014 roku z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia, w miejsce alimentów ustalonych w wyroku z 7 października 2002 roku, oddalił powództwo w pozostałej części, wyrokowi w części zasądzającej alimenty nadał rygor natychmiastowej wykonalności, nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 246 złotych z tytułu kosztów sądowych.
I PSKP 2/22
K. (powód) domagał się zasądzenia na swoją rzecz od C. S.A. w C. (pozwana) kwoty 25.201,42 zł tytułem diet z odsetkami ustawowymi od 1.07.2016 r. oraz zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 22.02.2019 r. powód rozszerzył żądanie pozwu do kwoty 36 406,50 zł i żądał zasądzenia tej kwoty na swoją rzecz wraz z odsetkami ustawowymi od 1.07.2016 r. i kosztami postępowania.Wyrokiem z dnia 24 września 2019 r. Sąd Rejonowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej zasądził od pozwanej na rzecz powoda J. K. kwotę 36.164,52 zł, oddalił pozew w pozostałym zakresie oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania.
IV RC 772/14
Powódka D. S. (1), w pozwie skierowanym przeciwko M. S. (1), wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego tytułem alimentów kwoty po 3 000 złotych miesięcznie. Jednocześnie domagała się zasądzenia od pozwanego na jej rzecz kosztów procesu. Argumentowała, że jej sytuacja względem położenia w czasie trwania związku małżeńskiego uległa znacznemu pogorszeniu. W chwili obecnej nie podejmuje zatrudnienia. Jej możliwości zarobkowe są ograniczone, albowiem legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Poza tym dotknęła ją choroba nowotworowa i aktualnie ponosi wysokie koszty leczenia. Pozwany zaś od wielu już lat przebywa w USA. Tam też pracuje i osiąga wysokie dochody.
III CZP 44/20
Powódka - małoletnia L. B. domagała się zasądzenia od pozwanego R. B., który jest jej ojcem, tytułem alimentów, kwoty 800 zł miesięcznie.Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2019 r. Sąd Rejonowy w P. zasądził od pozwanego na rzecz powódki rentę alimentacyjną w kwocie 400 zł miesięcznie, począwszy od 30 lipca 2019 r., a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.Powyższe rozstrzygnięcie pozwany zaskarżył w części przekraczającej kwotę 200 zł miesięcznie.Przy rozstrzyganiu apelacji Sąd Okręgowy w P. powziął wątpliwości, które wyraził w przedstawionym do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:I.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 12/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa E. L.‎przeciwko R. W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt […], odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 czerwca 2018 r. w ten sposób, że podwyższył zasądzoną na rzecz powódki kwotę z tytułu roszczenia przewidzianego w art. 140 § 1 k.r.o. do 262.556 zł oraz orzekł o kosztach postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pozwany. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmowano jednolicie na podstawie art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. (art. 393 pkt 2 k.p.c.), że w sprawie o roszczenie przewidziane w art. 140 k.r.o. skarga kasacyjna (kasacja) jest niedopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1999 r., III CZ 179/98, OSP 2000, z. 7-8, poz. 114, z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 6/13, nie publ. i z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 273/14, nie publ.).

Stanowisko to zostało podtrzymane w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r. (III CZP 77/15, OSNC 2016, nr 5, poz. 53). Wprawdzie Sąd Najwyższy stwierdził tam, że przedmiotowe roszczenie regresowe nie jest roszczeniem o świadczenie alimentacyjne, jednakże zarazem zastrzegł, iż sprawa o to roszczenie jest sprawą o alimenty w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., co skutkuje niedopuszczalnością skargi kasacyjnej w takiej sprawie. Zważywszy właściwości roszczenia regresowego i jego granice, które wyznacza zakres obowiązku alimentacyjnego zobowiązanego do alimentacji oraz wartość świadczeń spełnionych na rzecz uprawnionego a w wypadku powódki także wartość świadczeń spełnionych ponad jej własny obowiązek alimentacyjny, podzielić należało stanowisko, że sprawa, której przedmiotem jest spór matki dziecka z jego ojcem o wysokość roszczenia regresowego oparty na przepisie art. 140 k.r.o., jest sprawą o alimenty w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z 24 lutego 1999 r., III CZ 179/98).

Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw