II CNP 89/10 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedi naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności
Legislator headnote
AI generatedart. 1215 § 3 k.p.c, art. 4241 k.p.c, art. 42412 k.p.c; II CNP 89/10 · Sąd Najwyższy: i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 89/10
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2011 r.
skargi M. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego
z dnia 22 kwietnia 2009 r.,
wydanego w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko Gminie P.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń - Spółki Akcyjnej
o zadośćuczynienie i rentę,
umarza postępowanie.
Uzasadnienie
Skarżąca wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia
Sądu Okręgowego z dnia 22 kwietnia 2009 r., którym odrzucono apelację powódki
od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 października 2008 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny,
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe
i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września
2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej
instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty
sprawy
kończących
postępowanie,
wydanych
przez
sąd
drugiej
instancji
w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie
wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie
i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub
ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 1, art. 5192, art.
11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których
skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie
prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez
uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi,
chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.).
W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych,
co oznacza - zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego
(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady
prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.
Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej
ustawy.
Skoro
skarga
stała
się
niedopuszczalna,
wydanie
orzeczenia
jest
niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355
§ 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia
24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10,
nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia
2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ.,
z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).