II CNP 72/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 72/09

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2009 r.

skargi E.N.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 listopada 2008 r.,

sygn. akt [...]

wydanego w sprawie z powództwa J.M.

przeciwko E.N.

o nakazanie,

1) odrzuca skargę

2) oddala

wniosek

powoda

o

postępowania wywołanego skargą.

zasądzenie

kosztów

Uzasadnienie

E.N. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona,

ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 –

że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi oraz 6) wniosek

o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy

z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8,

poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września

2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Wykazanie wystąpienia szkody wymaga wykazania związku przyczynowego

między wydaniem zaskarżonego skargą wyroku a szkodą. Innymi słowy – należy

wykazać, że gdyby nie wydano takiego wyroku, nie wystąpiłaby szkoda. Szkoda

musi zatem zaistnieć po wydaniu wyroku i w związku z nim. Tymczasem,

z twierdzeń zawartych w skardze jednoznacznie wynika, że wskazywana szkoda

jeszcze nie wystąpiła. Jako szkodę wskazywał skarżący wartość nakładów

poczynionych przez niego na działce w okresie od 1992 r. do dnia wniesienia

pozwu, a zatem chodziło o wydatki poniesione przed wydaniem wyroku, którego

dotyczy skarga. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 27 października

2005

r.

(V

CNP

28/05,

niepubl.),

skarga

o

stwierdzenie

niezgodności

prawomocnego orzeczenia z prawem nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody,

mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia sądowego, lecz jest środkiem

prawnym, który w razie jego uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia

z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej

orzeczeniem sądowym.

Wykazanie

w

skardze

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.)

polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonywającym

uzasadnieniu.

Niezbędne

jest

przedstawienia

analizy

prawnej

przepisów

dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie - w odniesieniu do

zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno

nie mogłoby odnieść skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r.,

I CNP 12/06, niepubl.). Wobec powyższego nie można uznać, aby przedstawiony

w skardze wywód odnoszący się jedynie do dopuszczalności skargi kasacyjnej

i braku podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wypełniał

wymaganie opisane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania wywołanego skargą

podlegał oddaleniu. Złożona odpowiedź na skargę została sporządzona przez

niego osobiści, podczas gdy w postępowaniu przez Sądem Najwyższym

obowiązuje

zastępstwo

strony

przez

profesjonalnego

pełnomocnika.

Wniosek zatem złożone przez stronę nie posiadającą zdolności postulacyjnej

podlega oddaleniu.