II CNP 6/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 6/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 marca 2010 r.,

skargi „L.(...)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w S.

z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt VIII (…), wydanego

w sprawie z powództwa M.(...) Transport Międzynarodowy W.(...) i M.(…) Spółki Jawnej

w S.

przeciwko „L.(...)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.

o zapłatę,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwana L.(...) spółka z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 marca 2008

r., w którym oddalono zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w S. z

dnia 23 stycznia 2008 r. o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego przez

Sąd Rejonowy w S. w dniu 11 grudnia 2007 r. Skarga została oparta na naruszeniu

przepisów kodeksu postępowania tj. art. 4798a k.p.c. w zw. z art. 89 § 1 k.p.c. przez

przyjęcie, że nie jest wystarczającym do wykazania umocowania pełnomocnika w

sprawie załączenie do pierwszego pisma wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa bez

podpisu mocodawcy, co doprowadziło do uznania, iż wniesiony przez pełnomocnika

sprzeciw od nakazu zapłaty posiada braki formalne i należy go odrzucić.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 - że występuje

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem.

Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 424 5 § 1 pkt 4

k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu

przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania,

postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC

2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23

września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z 22 listopada 2005r., I CNP 19/05, niepubl.).

W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej nie spełnia wskazanych wyżej

wymagań. Należy bowiem zauważyć, że przedstawiony w skardze materiał nie pozwala

na przyjęcie aby między szkodą, jaką zdaniem pozwanego, doznał on na skutek

wydania zaskarżonego orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy

unormowany w art. 361 § 1 k.c. Aby spełnić powyższe wymaganie skarżąca winna była

co najmniej uprawdopodobnić, że gdyby zaskarżone orzeczenie zawierało inne

rozstrzygniecie, to szkoda nie powstałaby. Tymczasem przedstawiona skarga o

stwierdzenie niezgodności z prawem nie zawiera materiałów wskazujących na to, że

uchylenie w postanowieniu z dnia 30 marca 2008 r. postanowienia Sądu Rejonowego w

S. z dnia 23 stycznia 2008 r. o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego

przez Sąd Rejonowy w S. w dniu 11 grudnia 2007 r., przesądzałoby o uchyleniu w

wyniku wniesionego sprzeciwu samego nakazu zapłaty, w którego wydaniu skarżący

upatruje źródła szkody.

Brak adekwatnego uprawdopodobnienia związku przyczynowego wyklucza

stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia,

a to czyni skargę niedopuszczalną. Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art.

4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).