II CNP 22/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 22/10

POSTANOWIENIE

Dnia 2 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 czerwca 2010 r.

skargi J. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt III Ca (…)

wydanego w sprawie z wniosku M. J.

przy uczestnictwie J. J.

o podział majątku wspólnego,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą uczestniczki J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 24 kwietnia 2009 r. należy

zważyć, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.c.

W podstawach skargi należy wskazać przepisy, których naruszenie skarżący zarzuca, w

sposób zbliżony do przytoczenia podstaw kasacyjnych. Nie spełnia tego wymogu

wskazanie przepisów, z którymi orzeczenie jest w ocenie skarżącego niezgodne,

bowiem wymogi wskazania podstaw skargi (pkt 2) oraz przepisów z którymi orzeczenie

jest niezgodne (pkt 3) są odrębne.

Uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu

przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania,

postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por.:

postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt III CNP 4/05, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt III CNP 5/05, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt I CNP 19/05, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP 38/05, OSNC z 2006 r.,

nr 7-8, poz. 141).

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżącą obciąża obowiązek przedstawienia

analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie jest

niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku.

Niezależnie od powyższego skarga podlega odrzuceniu także dlatego, że jej

zarzuty sprowadzają się w istocie wyłącznie do kwestionowania ustaleń faktycznych.

Takim ustaleniem jest ustalenie wartości lokalu. Zgodnie zaś z art. 424 4 k.p.c. podstawą

skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

4248 § 1 k.p.c.