I PK 55/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 55/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z powództwa J.W.

przeciwko Polskiemu Radiu - Regionalnej Rozgłośni w Ł.

z udziałem Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka z siedzibą w Warszawie

o zadośćuczynienie z tytułu mobbingu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 czerwca 2012 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Ł.

z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i

zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 900

(dziewięćset)

zł

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 listopada 2011 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Ł. oddalił apelacje powoda oraz strony pozwanej od

wyroku Sądu Rejonowego […] w Ł. z dnia 23 maja 2011 r., […], w sprawie z

powództwa J.W. przeciwko Polskiemu Radiu - Regionalnej Rozgłośni, przy udziale

Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w Warszawie, o zadośćuczynienie z tytułu

mobbingu oraz zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu za instancję

odwoławczą.

Od wyroku Sądu Okręgowego strona pozwana wniosła skargę kasacyjną, w

której wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniła powołaniem się na

potrzebę dokonania wykładni art. 943 § 2 k.p. "w związku z zastosowaniem przez

ustawodawcę nieostrych pojęć definiujących przesłanki mobbingu". W ocenie

pozwanej, przeprowadzenie takiej wykładni jest niezbędne dla stwierdzenia, jakie

działania lub zaniechania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko

pracownikowi polegają na nękaniu lub zastraszaniu. Pozwana wniosła o uchylenie

wyroku Sądu Okręgowego w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do

ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o odmowę przyjęcia skargi

do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Zdaniem

pozwanej, zachodzi konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 94 3

§ 2 k.p. z uwagi na użyte w nim nieostre wyrażenia językowe określające przesłanki

mobbingu.

Należy jednak zwrócić uwagę, że powołanie się na potrzebę wykładni

przepisów prawa budzących poważne wątpliwości interpretacyjne lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, ma na celu wyjaśnienie ich nie tylko dla

rozstrzygnięcia konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia

innych podobnych spraw, a równocześnie nie może pozostawać w oderwaniu od

podstawy faktycznej i prawnej orzeczenia, będącego przedmiotem kontroli

kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III

CKN 570/01, OSNC 2002 nr 12, poz. 151; z dnia 20 października 2005 r., II CZ

89/05, OSNC 2006 nr 7-8, poz. 135; z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr

201037, z dnia 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06, LEX nr 189753, z dnia 8 stycznia

2008 r., I UK 277/07, LEX nr 449015 oraz z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK

104/08, LEX nr 424365). Przepis art. 943 § 2 k.p. nie stanowił przedmiotu szerszych

rozważań Sądu drugiej instancji (poza akceptacją poglądów Sądu pierwszej

instancji), bowiem strona pozwana w apelacji od wyroku Sądu Rejonowego nie

stawiała w tej mierze jakichkolwiek zarzutów. W apelacji strony pozwanej - poza

zarzutem wadliwej oceny materiału dowodowego i dokonaniem nieprawidłowych

ustaleń faktycznych (art. 233 § 1 k.p.c.) - podniesiono jedynie zarzut naruszenia art.

943 § 3 k.p. "poprzez uznanie, że w sprawie spełnione zostały przewidziane w tym

przepisie

przesłanki

przyznania

zadośćuczynienia",

ewentualnie

"poprzez

przyznanie zadośćuczynienia w nadmiernej wysokości". Analiza treści apelacji

pozwanej pozwala przyjąć, że w postępowaniu apelacyjnym strona pozwana - w

gruncie rzeczy - nie negowała, że w okolicznościach faktycznych sprawy

występował

przypadek

mobbingowania

powoda

a

kwestionowała

jedynie

przyznanie powodowi z tego tytułu zadośćuczynienia pieniężnego (względnie

wysokość tego zadośćuczynienia - 20.000 zł). Niezależnie od tego należy

zaznaczyć, że art. 943 § 2 k.p. jest przepisem zawierającym liczne zwroty

niedookreślone, których abstrakcyjne zdefiniowanie jest w gruncie rzeczy

niemożliwe, a ich wyjaśnienie następuje przez odniesienie do całokształtu

występujących w sprawie konkretnych okoliczności faktycznych. Wobec tego,

ocena ich zastosowania w danej sprawie nie może służyć uogólnieniu

przedstawienia istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów

prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2003 r., I PK 558/02, OSNP 2004 nr 16, poz. 283).

Z powołanych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. i orzekł o kosztach postępowania

kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

/tp/