Supreme Court dismisses appeal against procedural delay ruling as appeals are inadmissible in civil proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a ruling regarding procedural delay in civil proceedings. The appellant argued that the delay occurred during the incidental procedure, which they claimed was part of the main civil case, and thus an appeal should be permissible. The court held that appeals against procedural delay rulings are generally inadmissible in civil cases because such proceedings are not independent substantive actions. Consequently, the appeal was dismissed, and the requests for legal aid and cost exemption were deemed without object.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania; Appeals against rulings on procedural delay are inadmissible in civil proceedings as such proceedings are not independent actions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NZ 15/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 1046/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 czerwca 2023 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt I NSP 284/22, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Pismem z 15 marca 2023 r. pełnomocnik M.J. (dalej: „skarżący”) przesłał zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 1 marca 2023 r. (I NSP 284/22), żądając w nim uchylenia wskazanego orzeczenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu i kosztów skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w przypadku ich poniesienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Najwyższy błędnie uznał, iż istnieje ograniczony katalog postępowań, w jakich możliwe jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania.
W związku z powyższym doszło do niesłusznego odrzucenia jego skargi. Skarżący zaznaczył ponadto, że wniósł on skargę w postępowaniu zasadniczym w sprawie, wskazując jedynie, iż jest ono przewlekłe z powodu przewlekłości postępowania wpadkowego. Zdaniem skarżącego nie są to jednak dwa odrębne postępowania, ale jedno postępowanie mające swoje odrębne etapy, czyli tzw. postępowania wpadkowe. Skarżący wniósł również o zwolnienie go z kosztów sądowych, natomiast w pismem 19 marca 2023 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu – w związku z nagłym zachorowaniem dotychczasowego pełnomocnika z wyboru.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
Przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania cywilnego, w którym wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09; z 22 listopada 2010 r., III SO 3/10; z 21 marca 2018 r., V CZ 71/17; 29 lipca 2020 r., IV CSK 132/19). Niezależnie od powyższego, w orzecznictwie przyjmuje się, że na postanowienie dotyczące przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 stycznia 2022 r., I NO 71/21; 1 września 2022 r., I NZ 13/22).
Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania nie jest bowiem samodzielnym postępowaniem co do istoty sprawy.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Z uwagi na odrzucenie zażalenia, bezprzedmiotowe stało się rozpoznawanie wniosków skarżącego o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. (ZG) [ł.n]