Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III SO 3/10 AI generated

Supreme Court rejects appeal against its own procedural ruling as no appeal exists for Supreme Court decisions.

Case Number III SO 3/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against its own procedural order refusing to interpret a prior judgment. The applicant argued that the Civil Procedure Code allowed such appeals, but the Court held that no statutory provision permits challenging Supreme Court decisions. Consequently, the Court ruled that the Supreme Court, as the highest judicial organ, issues final and binding rulings without further appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 21 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 183 Konstytucji RP; Art. 1 ustawy o Sądzie Najwyższym: No appeal lies against decisions of the Supreme Court as it is the highest judicial organ with final authority.

Keywords

AI generated
Supreme Court finality Civil Procedure Code procedural order appeal judicial hierarchy interpretation of judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z powyższych przyczyn zażalenie zostało odrzucone, na podstawie 3941 § 3 oraz art. 39821 w związku z art.
Art. 373 k.p.c.
39821 w związku z art. 373 k.p.c.
Art. 183 Konstytucji RP
Brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z ustrojowego usytuowania tego Sądu jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 Konstytucji RP oraz art.
Art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
183 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U.
art. 395 § 2 k.p.c
Domagała się w nim uchylenia zaskarżonego postanowienia i dokonanie wykładni wyroku Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2007 r., III KRS 6/06 zgodnie ze złożonym wcześniej wnioskiem, ewentualnie przekazania sprawy właściwemu składowi orzekającemu (art. 395 § 2 k.p.c.).
art. 183 Konstytucji RP
Brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z ustrojowego usytuowania tego Sądu jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 Konstytucji RP oraz art.
art. 373 k.p.c
39821 w związku z art. 373 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 28 września 2004 r., II UZ 39/04
postanowienie SN z 15 listopada 2004 r., II UO 3/04
postanowienie SN z 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07
Zażalenie nie przysługuje więc, ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej (postanowienia SN z 28 września 2004 r., II UZ 39/04 i z 15 listopada 2004 r., II UO 3/04), ani oddalającego skargę kasacyjną (postanowienie SN z 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07).
postanowienie SN z 3 marca 2010 r., III SO 1/10
Ich wniesienie jest więc możliwe, gdy przepis dopuszcza oznaczony środek odwoławczy lub zaskarżenia (postanowienie SN z 3 marca 2010 r., III SO 1/10).
postanowienie SN z 14 lipca 2000, II UZ 82/00
Takim organem w polskim postępowaniu cywilnym jest Sąd Najwyższy (postanowienie SN z 14 lipca 2000, II UZ 82/00).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III SO 3/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Kwaśniewski SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku G. P. o wykładnię wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2007 r. w sprawie III KRS 6/06 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 listopada 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2010 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie G. P. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 14 stycznia 2010 r., którym odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2007 r. w sprawie o sygn. akt III KRS 6/06. Domagała się w nim uchylenia zaskarżonego postanowienia i dokonanie wykładni wyroku Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2007 r., III KRS 6/06 zgodnie ze złożonym wcześniej wnioskiem, ewentualnie przekazania sprawy właściwemu składowi orzekającemu (art. 395 § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Zażalenie należało odrzucić. Żaden przepis nie przewiduje możliwości zaskarżania postanowień Sądu Najwyższego. Zażalenie nie przysługuje więc, ani na postanowienie Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi kasacyjnej (postanowienia SN z 28 września 2004 r., II UZ 39/04 i z 15 listopada 2004 r., II UO 3/04), ani oddalającego skargę kasacyjną (postanowienie SN z 5 grudnia 2007 r., II UZ 36/07). Zażalenie nie przysługuje więc również na postanowienie Sądu Najwyższego wydane w sprawie z 14 stycznia 2010 r. Kodeks postępowania cywilnego wyczerpująco reguluje dopuszczalność poszczególnych środków odwoławczych lub zaskarżenia.

Ich wniesienie jest więc możliwe, gdy przepis dopuszcza oznaczony środek odwoławczy lub zaskarżenia (postanowienie SN z 3 marca 2010 r., III SO 1/10). Brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z ustrojowego usytuowania tego Sądu jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. Nr 240, poz. 2052). W każdej procedurze musi występować najwyższy organ procesowy, którego orzeczenia są ostateczne.

Takim organem w polskim postępowaniu cywilnym jest Sąd Najwyższy (postanowienie SN z 14 lipca 2000, II UZ 82/00). Z powyższych przyczyn zażalenie zostało odrzucone, na podstawie 3941 § 3 oraz art. 39821 w związku z art. 373 k.p.c.