I NWW 252/23 · Sąd Najwyższy

Powodowie S. G. i A. G. domagali się zobowiązania Miasta P. do złożenia oświadczenia woli poprzez stwierdzenie, że strony mają obowiązek zawrzeć umowę sprzedaży, na mocy której powodowie przeniosą na pozwanego własność nieruchomości gruntowej, stanowiącą działkę ewid. nr (...)o księdze wieczystej KW nr (...), położoną w P. przy ul. (...) z uwagi na wejście w życie uchwały Rady Miasta P. z 15 stycznia 2008 r. nr (...), która zmieniła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nieruchomości powodów, co miało doprowadzić do braku dalszej możliwości użytkowania jej w sposób dotychczasowy oraz spadku jej wartości.

Pozwana Bank spółka akcyjna w W., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 18 czerwca 2021 r., w sprawie z powództwa A.T., M.T., A.T.1 o ustalenie i zapłatę, zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Skarżący powołał się także na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne dotyczące po pierwsze, „zastąpienia incydentalnej kontroli postanowień umownych - pod kątem spełniania przesłanek uznania ich za niedozwolone w świetle art. 3851 k.c. w zw. z kryteriami wynikającymi z art. 3852 k.c. - ogólnym odwołaniem do tego, iż klauzule określonego typu były przedmiotem orzecznictwa i automatycznym uznaniem, iż ugruntowana jest w związku z tym ocena ich abuzywności.