I KO 125/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedI KO 125/24 ZARZĄDZENIE Dnia 12 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Pozostawić sygnalizację skazanego I. M. co do podstaw wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., II AKa 66/21 oraz postępowania kasacyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2023 r., I KK 357/22 bez dalszego biegu, albowiem sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym (zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego I.
Legislator headnote
AI generatedart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 542 § 4 k.p.k, art. 542 § 3 k.p.k; I KO 125/24 · Sąd Najwyższy: M. co do podstaw wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., II AKa 66/21 oraz postępowania kasacyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2023 r., I KK 357/22 bez dalszego biegu, albowiem sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym (zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego I.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I KO 125/24 ZARZĄDZENIE Dnia 12 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Pozostawić sygnalizację skazanego I. M. co do podstaw wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., II AKa 66/21 oraz postępowania kasacyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2023 r., I KK 357/22 bez dalszego biegu, albowiem sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym (zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego I.
M. oraz zarzuty z pkt 1 i 2 kasacji adw. R. K. – obrońcy współskazanego i w związku z tym nie może stanowić przedmiotu rozważań Sądu w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego (art. 542 § 4 k.p.k.). W zakresie sygnalizowanego wystąpienia takiego uchybienia w postępowaniu kasacyjnym wskazać trzeba, że – niezależnie od tego, czy wznowienie postępowania kasacyjnego jest dopuszczalne – skazany nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności związane ze składem Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację, które w ogóle (pomijając kwestię dopuszczalności) mogłyby być traktowane jako podstawa faktyczna uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (w zw. z art. 542 § 3 k.p.k.).
Jedynie dla przypomnienia wskazać trzeba, że kasację rozpoznał Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz, SSN Piotr Mirek i SSN Andrzej Stępka (pierwszy z sędziów orzeka w Sądzie Najwyższym od 1999 r., drugi – od 2013 roku, trzeci – od 2016 roku). Sprawę zakreślić jako zakończoną w inny sposób. Prezes Sądu Najwyższego SSN Zbigniew Kapiński ł.nr.g.