Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 737/25 AI generated

I CSK 737/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I CSK 737/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 3 października 2024 r., Sąd Okręgowy w Przemyślu, w sprawie z wniosku J. K. przy udziale Z.B., B.B. i M.M., o rozgraniczenie, na skutek apelacji uczestników Z.B. i B.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Przeworsku z 13 września 2023 r. i na skutek zażaleń wnioskodawcy i uczestniczki M.M. na postanowienia o kosztach zwarte w pkt II i IV postanowienia Sądu Rejonowego w Przeworsku z 13 września 2023 r., oddalił apelację (pkt 1); oddalił oba zażalenia (pkt 2); orzekł o kosztach postępowania (pkt 3).

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; I CSK 737/25 · Sąd Najwyższy: Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:4. Skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu w całości. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in.: - oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, - wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

Keywords

AI generated
action for boundary determination boundary of real property building setback violations boundary rectification demarcation agreement party wall co-ownership

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:4.
art. 3986 § 2 k.p.c
Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c
Taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 24/14
Z woli ustawodawcy skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania określone w art.
V CSK 427/14
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r.
AI generated
IV CSK 575/19
Postanowieniem z 13 marca 2019 r.
I CSK 6953/22
Wnioskodawcy B. G. i M. G. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, którym oddalono apelację skarżących pod postanowienia Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie o rozgraniczenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazali oczywistą zasadność skargi. Podnieśli przy tym, że Sąd drugiej instancji dokonał „błędnej wykładni przepisów prawa – art. 153 k.c. w związku z art. 172 § 1 i 2 k.c. (…) oraz pominął art. 5 k.c. a poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryteriów oceny dowodów zgromadzonych w sprawie dokonał błędnej wykładni czynności prawnych i faktycznych dokonywanych przez wnioskodawców/uczestników postępowania oraz dokonał błędnej oceny dowodów w postaci dokumentów, a ponadto pominął cele i zamiary stron, dobrą wolę wnioskodawców, generując kolejny spór”, „w sposób nieprawidłowy zastosował przepisy dotyczące zasiedzenia, w szczególności poprzez niewskazanie daty zasiedzenia oraz osób na rzecz których nastąpiło zasiedzenie”, „uznał zasiedzenie przygranicznego pasa gruntu w toku postępowania rozgraniczeniowego, pomimo istnienia sporu sąsiedzkiego pomiędzy stronami”, a także „uznał zasiedzenie przygranicznego pasa gruntu w toku postępowania rozgraniczeniowego, pomimo istnienia sporu sąsiedzkiego pomiędzy stronami”, oraz mimo to, że „w toku postępowania rozgraniczeniowego uczestnicy nie podali początkowej i końcowej daty biegu zasiedzenia spornego pasa gruntu, w szczególności nie wskazano daty zasiedzenia jako przesłanki rozgraniczenia a także nie podali na czyją rzecz ma nastąpić zasiedzenie oraz nie sprecyzowali jakiego obszaru dotyczy zarzut zasiedzenie” (pisownia oryginalna, s. 4).
IV CSK 615/19
Wnioskodawczyni S.P. wystąpiła do Sądu Najwyższego ze skargą kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 13 czerwca 2019 r., zmieniającego sposób rozgraniczenia działek określony w postanowieniu Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 2 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze oparto się na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., podnosząc, że o oczywistej zasadności skargi świadczy wybiórcze przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, brak ustalenia dobrej lub złej wiary podmiotu wnioskującego o stwierdzenie zasiedzenia, poczynienie ustaleń dotyczących konstrukcyjnej przynależności ściany szczytowej, pomimo braku posiadania wiedzy fachowej.Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oparte na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widocznej prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.).
I CSK 2316/24
Postanowieniem z 10 lipca 2023 r.
I CSK 4458/23
Postanowieniem z 28 września 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 737/25 POSTANOWIENIE 19 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz na posiedzeniu niejawnym 19 listopada 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku J.K.‎z udziałem Z.B., B.B. i M.M.‎o rozgraniczenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Z.B. i B.B.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu‎z 3 października 2024 r., I Ca 418/23, I Cz 257/23 odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 3 października 2024 r., Sąd Okręgowy w Przemyślu, w sprawie z wniosku J. K. przy udziale Z.B., B.B. i M.M., o rozgraniczenie, na skutek apelacji uczestników Z.B. i B.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Przeworsku z 13 września 2023 r. i na skutek zażaleń wnioskodawcy i uczestniczki M.M. na postanowienia o kosztach zwarte w pkt II i IV postanowienia Sądu Rejonowego w Przeworsku z 13 września 2023 r., oddalił apelację (pkt 1); oddalił oba zażalenia (pkt 2); orzekł o kosztach postępowania (pkt 3).

2. Od postanowienia Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiedli uczestnicy Z.B. i B.B., zaskarżając postanowienie w części, tj. w zakresie pkt 1.

3. Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:4. Skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu w całości. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in.: - oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, - wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego ich brak nie podlega uzupełnieniu. Dodać należy, że konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczy każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18). Przypomnieć trzeba, że skargę kasacyjną wywiedli uczestnicy, zaskarżając postanowienie w części, tj. w zakresie pkt 1. Skarżący wskazał jednak, że wnosi o: „uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd II instancji z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego”.Tak skonstruowany wniosek nie spełnia wymogu oznaczenia zakresu żądanego uchylenia.

Skarżący powinien wskazać, czy wnosi o uchylenie postanowienia w całości, czy też w części. Sąd nie może zastąpić w tym przypadku skarżącego, tzn. sąd nie może domniemywać zakresu złożonego wniosku o uchylenie. Brak takiego wskazania czyni skargę niedopuszczalną (zob. postanowienia SN: z dnia 6 sierpnia 2014 r., V CSK 24/14 i z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 427/14).5. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.[SOP] ‎