I CSK 1598/26 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 444/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Marian Kocon Protokolant Ewa Zawisza w sprawie z powództwa MI. Sp. z o.o. z siedzibą w B. przeciwko P. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2013 r., skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 12 kwietnia 2012 r., 1. umarza postępowanie kasacyjne, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3 600,- (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3. nakazuje zwrócić pozwanemu kwotę 10 265 (dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt pięć) złotych tytułem połowy opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. 2 Uzasadnienie Pozwany P. M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 kwietnia 2012 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w O., którym zasądzono na rzecz powoda MI. spółki z o.o. kwotę 410.771,40 zł z ustawowymi odsetkami oraz zwrot kosztów postępowania.

Powód P. M. w pozwie wniesionym przeciwko Bank S.A. (obecnie Bank S.A. w W.) domagał się zasądzenia kwoty 35 502,12 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia odpisu pozwu i kosztami procesu. Pismem z 18 kwietnia 2018 r. powód zmodyfikował żądanie, wnosząc roszczenie ewentualne o ustalenie nieważności umowy opisanej w pozwie. Wyrokiem z 23 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił żądanie zapłaty 35 502,12 zł i ustalił, że umowa kredytu nr […] z 17 maja 2007 r. jest nieważna. Wyrokiem z 24 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację pozwanego od tego orzeczenia. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynach kasacyjnych objętych art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Pozwany Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 7 lipca 2022 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy przy dokonywaniu oceny stosunku prawnego, którego dotyczy zarzut zastosowania niedozwolonych postanowień umownych, tj. art. 3851 i 3852 w zw. z art. 58 k.c. oraz w zw. z art. 6 ust. 1 i art. 7 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.Urz.

Wyrokiem z 3 czerwca 2019 r.

Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 29 grudnia 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 2 grudnia 2020 r. wydany w sprawie z powództwa S. C. i K. M. o zapłatę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Pozwany uzasadnia wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzebą dokonania wykładni art. 4 ust. 2 Dyrektywy 93/13, art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13, art. 65 k.c., art. 354 k.c., art. 358 § 2 k.c., art. 3851 k.c. oraz art. 69 ust. 3 Prawa bankowego w związku z wątpliwością, czy w razie usunięcia z umowy uznanych za niedozwolone klauzul przelicznikowych i spreadowych możliwe jest zastąpienie ich brzmieniem art. 69 ust. 3 Prawa bankowego lub innego przepisu dyspozytywnego bądź postanowieniem wyinterpretowanym na skutek dokonania wykładni zgodnego oświadczenia woli stron umowy.Skarżący dostrzegł następujące zagadnienie prawne: czy wobec umożliwienia kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonania przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie na podstawie art. 69 ust. 3 Prawa bankowego, wziąwszy pod uwagę aksjomat racjonalności krajowego ustawodawcy, uzasadnione jest przyjęcie, że kredyty denominowane lub indeksowane do waluty innej niż waluta polska są kredytami udzielonymi w złotych polskich, skoro dokonanie przez kredytobiorcę spłaty raty kapitałowo-odsetkowej albo dokonanie przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w walucie, do której denominowany lub indeksowany jest kredyt prowadzi do skutecznego spełnienia świadczenia wynikającego ze stosunku zobowiązaniowego w postaci umowy kredytu oraz zaspokojenia wierzyciela w osobie kredytodawcy, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek przeliczeń bądź innych operacji walutowych wpłacanych przez kredytobiorcę środków w walucie innej niż waluta krajowa?Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15; z 24 października 2012 r., I PK 129/12).

Pozwany Bank z siedzibą w W.