I CSK 158/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 158/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa J. K.‎przeciwko Bankowi […] S.A. w W., obecnie [X.] Bank [X.] Spółka Akcyjna z siedzibą w W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) odmawia zasądzenia pozwanemu od powoda zwrotu ‎ kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W., oddalającego powództwo o zapłatę 160.745,55 zł tytułem odszkodowania za nieprawidłowe wykonanie przez pozwanego obowiązków wynikających z umowy o transakcję typu forward. Podzielając wnioski Sądu Okręgowego, Sąd drugiej instancji stwierdził, że przedwczesne zamknięcie tej transakcji przez pozwaną było wprawdzie sprzeczne z treścią jej zobowiązania – pozbawiając powoda możliwości zadecydowania o kursie, po którym chciałby sprzedać walutę obcą nabytą przez bank – zarazem jednak w sprawie nie zostało dowiedzione, by poniósł on z tego tytułu szkodę w rozumieniu art. 361 § 2 k.c. (nie zaś jedynie uszczerbek hipotetyczny, związany z nadzieją na możliwość sprzedaży waluty po bardziej korzystnym kursie).

Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez powoda, który zarzucił wydanie go z naruszeniem art. 382 i art. 232 oraz art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.; art. 471 k.c.; art. 471 w związku z art. 361 § 1 i 2 k.c. oraz art. 361 § 2 k.c. – wnosząc na tej podstawie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, a także o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W sprawie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Nie można stwierdzić zwłaszcza, by – jak wskazuje powód – wniesiona skarga była oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanka ta odczytywana jest w utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego jako ewidentna i kwalifikowana zasadność skargi, możliwa do stwierdzenia bez potrzeby prowadzenia złożonych rozumowań (tak m.in. Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 20 lipca 2011 r., II CSK 59/11, nie publ. oraz z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, nie publ.). Zdaniem skarżącego, oczywista zasadność wniesionej skargi wynika z braku prawidłowych ustaleń co do istnienia szkody – przez pominięcie uszczerbku w granicach utraconych korzyści – i dokonania w tym zakresie błędnej wykładni art. 361 § 2 k.c. Problem ten nie odpowiada jednak tej przesłance w opisanym wyżej rozumieniu.

Ocena wystąpienia i rozmiaru szkody po stronie powoda stanowiła centralny element ustaleń Sądów rozpoznających sprawę w pierwszej i drugiej instancji. Trudno więc stwierdzić, po pierwsze, by problem ten mógł zostać potraktowany w sposób pobieżny lub marginalny. Po drugie, sama istota szkody, do której odnosi się art. 361 § 2 k.c., zakłada jej znaczną zależność od sytuacji – a więc od konkretnych okoliczności sprawy. W świetle motywów zaskarżonego orzeczenia nie można stwierdzić, by przy jego wydaniu doszło do oczywistego przekroczenia dopuszczalnych granic tej oceny, które mogłoby odpowiadać przesłance oczywistej zasadności wniesionej skargi.Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu, odmawiając zasądzenia na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego ze względu na udzielenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po upływie terminu wskazanego w art. 3987 § 1 k.p.c. [aw]