I CNP 85/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 85/09

POSTANOWIENIE

Dnia 30 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w W.

z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt [...],

w sprawie z wniosku M.D.

przy uczestnictwie G.D. i J.D.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 października 2009 r.,

odrzuca skargę i nie obciąża wnioskodawczyni kosztami

postępowania wywołanego skargą oraz oddala wniosek jej

pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił

zaskarżone

przez

uczestniczkę

postępowania

G.D.

postanowienie

Sądu

Rejonowego w W. z dnia 25 listopada 2008 r., w którym Sąd ten oddalił wniosek

uczestniczki o „doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2008 r. wraz z

uzasadnieniem.”

Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 marca 2009 r.

wnioskodawczyni M.D. zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., w brzmieniu ustalonym w związku z wejściem

w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. (SK 77/06),

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od każdego prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli

przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie

takiego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było

i nie jest możliwe.

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 4245 § 1 k.p.c.

Jednym z nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga

dotyczy. Wymóg ten obliguje skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda

wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10,

s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Ponadto skarżący

winien uprawdopodobnić wyrządzenie szkody, a więc ją wykazać przy użyciu

dowodów

lub

innych

środków,

niespełniających

wymagań

z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.).

wynikających

W

przedmiotowej sprawie

argumentacja

wnioskodawczyni nie

spełnia

wskazanych wyżej wymagań. Należy bowiem zauważyć, że przedstawiony

w skardze materiał nie pozwala na przyjęcie aby między szkodą, jaką zdaniem

pełnomocnika

wnioskodawczyni,

dozna

na

skutek

wydania

zaskarżonego

orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1

k.c. Brak adekwatnego związku przyczynowego wyklucza stwierdzenie, że szkoda

została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, a to czyni skargę

niedopuszczalną.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

która nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.,

podlega odrzuceniu a limine. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji

(art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 oraz art.

108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika wnioskodawczyni o przyznanie

kosztów

nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu,

gdyż z dołączonego do skargi pełnomocnictwa wynika, że podstawą jej

sporządzenia było odrębne pełnomocnictwo, którego udzieliła wnioskodawczyni.