I CNP 76/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 76/08

POSTANOWIENIE

Dnia 24 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie ze skargi W. S. i M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 listopada 2007r., sygn. akt IV Cz (…),

wydanego w sprawie ze skargi W. S. i M. S.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa W. S. i M. S.

przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny "M.(…)" w W.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na posiedzeniu niejawnym w Izbie

Cywilnej w dniu 24 października 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił zażalenie

skarżących - W. S. i M. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 28 lutego

2007 r., w którym Sąd ten odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 września 2006 r.

W związku z ww. postanowieniem W. S. i M. S. wnieśli o stwierdzenie jego

niezgodności z prawem w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze przysługujących

stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 4245 § 1 k.p.c. Jednym z

nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wymóg ten obliguje

skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania

jej rodzaju i rozmiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r.,

III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05,

niepubl.). Ponadto skarżący winien uprawdopodobnić wyrządzenie szkody, a więc ją

wykazać przy użyciu dowodów lub innych środków, niespełniających wymagań

wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.).

W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżących nie spełnia ww. wymagań.

W skardze podniesiono, że „poprzez wydanie tego postanowienia powodowie

ponieśli szkodę w postaci braku możliwości odzyskania bezprawnie odebranego

mieszkania służącego zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych i zmusiło do

egzystowania trzech oddzielnych rodzin w niewykończonym domku jednorodzinnym.

Wydanie tego orzeczenia pozbawiło również skarżących argumentów i pozycji

przetargowej w zawieraniu umowy o realizację prawa do kwatery, w tym o wypłatę

ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery służbowej o powierzchni

73,5 m 2. W rezultacie powodowie zostali postawieni w przymusowym położeniu i

zmuszeni do zawarcia umowy, która jest wyjątkowo krzywdząca”.

Przytoczone argumenty wskazują, że sytuacja, w której znaleźli się skarżący, a

która ich zdaniem stanowi szkodę wywołaną zaskarżonym postanowieniem, została

ukształtowana już przed wydaniem skarżonego orzeczenia. W konsekwencji należy

stwierdzić, że skarżący nie wykazali, że podnoszona przez nich szkoda pozostaje w

związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która

nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega

odrzuceniu a limine.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 424 8 § 1 w zw. z art. 4245 § 1

pkt 4 k.p.c.).