I CNP 23/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 23/10

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie ze skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt V Cz (…), wydanego w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił zażalenie

powoda od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2008 r. odmawiającego

ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu

Okręgowego wniósł powód wskazując, że orzeczenie to jest sprzeczne z art. 117 i 325

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wśród wymagań

tych mieści się uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jego spełnienie

sprowadza się do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, oraz wskazania jej

rodzaju i rozmiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III

CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05,

niepubl.). Obowiązkiem skarżącego jest ponadto uprawdopodobnienie wyrządzenia

szkody, a więc wykazanie jej przy użyciu dowodów lub innych środków, niespełniających

wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.).

Skarżący w niniejszej sprawie powołał się co prawda na to, że została mu

wyrządzona szkoda, jednak w żadnym stopniu nie podjął próby uprawdopodobnienia jej

zaistnienia. Samo gołosłowne stwierdzenie, że szkoda nastąpiła nie może być

wystarczające. Ponadto nie jest zrozumiałe, w jakim związku z wyrządzoną powodowi

szkodą stoi powoływanie przez niego treści zawartych w sprawie orzeczeń sądowych i

wniesionego przez niego zażalenia.

W myśl art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą

wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Wypełniając dyspozycję tego przepisu, Sąd

Najwyższy postanowił, jak w sentencji.

Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z 13 § 2 w zw. z art. 391 § 1, art.

i art. 42412 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia powoda kosztami

postępowania.