II CNP 60/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 60/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2010 r., skargi Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt VI Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa L.(…) - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko Z. S. o wydanie, odrzuca skargę. Uzasadnienie Rozpoznając skargą pozwanego Z. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie VI Ca (…) Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 - 6 k.p.c., powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Uprawdopodobnienie to polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz 2 określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Innymi słowy, przesłanka ta zostaje spełniona jeśli skarżący powoła fakty, które wskażą, że szkoda już istnieje, powstała na skutek zaskarżonego orzeczenia i po jego wydaniu, czyli w jego następstwie, a ponadto precyzyjnie określi jej wysokość i postać. Tego wymagania skarżący nie spełnił. Nie można uznać, że uprawdopodobnił on istnienie szkody, którą łączy z obowiązkiem wydania gruntu. Z uzasadnienia skargi wynika bowiem, że grunt ten pozostaje ciągle w jego władaniu. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 25 września 2010 r., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.