I CNP 35/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 35/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 sierpnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z wniosku A. M. przy uczestnictwie B. L. o ustalenie sposobu korzystania z nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 sierpnia 2010 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację uczestnika B.

L. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie ustalenia sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego, w której jako podstawę jej wniesienia podano naruszenie przepisów art. 206 i 201 k.c., uczestnik wskazał na niezgodność zaskarżonego postanowienia z tymi przepisami. Wyrządzenie szkody spowodowanej przez jego wydanie uzasadniał utratą możliwości dojazdu do swojego budynku gospodarczego oraz rozwiązaniem przez MPWiK umowy o zaopatrzenie uczestnika w wodę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa przepis art. 4245 § 1 k.p.c. Wśród wymagań tych istnieje wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jego spełnienie polega 2 na przedstawieniu wywodu przekonującego, że szkoda wystąpiła, określeniu jej rodzaju i rozmiaru, czasu powstania oraz związku przyczynowego z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r.

I CNP 19/05, niepubl., z dnia 27 kwietnia 2007 r., III CNP 24/07 niepubl.). Obowiązkiem skarżącego jest ponadto uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, a więc wykazanie jej przy użyciu dowodów lub innych środków niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.). Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarczy, jak w przypadku wniesionej skargi uczestnika, stwierdzenie skarżącego, iż przez wydanie zaskarżonego orzeczenia została mu wyrządzona szkoda oraz określenie zdarzenia z którym wiąże on powstanie szkody.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 424 § 1 k.p.c).