II CNP 100/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 100/09 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2010 r., skargi B. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt VII Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa S. B. przeciwko B. S. o zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie Skarga pozwanego B. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2009 r. podlega odrzuceniu z następujących przyczyn.

Skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c., nie wskazano w niej bowiem przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Nie sanuje tego braku wskazanie podstaw, na których skarga została oparta, skoro wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 4245 § 1 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje. 2 Ponadto skarga nie spełnia wymagania, o którym mowa w art. art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.).

Tymczasem z uzasadnienia skargi wynika, że szkoda, na którą wskazuje skarżący jeszcze nie zaistniała. W takim wypadku skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 oraz postanowienie SN z dnia 27 października 2005, V CNP 28/05, niepubl.). Na marginesie zauważyć należy, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wyzywania strony do uzupełnienia braków skargi w razie stwierdzenia niezachowania warunków formalnych, o których mowa w art. 4245 § 1 k.p.c. Nawet gdyby na skutek takiego wezwania skarga została uzupełniona, to i tak będzie ona podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.

Z powyższych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).