III CNP 22/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 22/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Agencji Rozwoju Miasta S.A. przeciwko G.Ś. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2009 r., na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 23 lutego 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej G.Ś. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 listopada 2006 r. Pozwana G.Ś. zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a także przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Wszystkie te wymagania powinny być spełnione w sposób kumulatywny, mają one bowiem charakter konstrukcyjny, a skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Tymczasem pozwana nie przedstawiła w skardze żadnego z wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c., albo nie uczyniła tego w sposób należyty i zgodny z utrwaloną wykładnią tego przepisu, co skutkuje odrzuceniem tej skargi (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl, z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/06, niepubl., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 15/05, niepubl.).

Istotnym brakiem skargi jest także złożenie przez skarżącą wniosku „o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego”, którego konstrukcja skargi nie przewiduje (art. 4245 § 1 k.p.c.). Należy podkreślić, że skarga o stwierdzenie niezgodności 3 z prawem prawomocnego orzeczenia – co wynika już z jej normatywnej nazwy – nie może zmierzać do uchylenia, albo zmiany zaskarżonego orzeczenia, lecz jedynie do stwierdzenie jego zgodności (niezgodności) z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP 13/07, niepubl., i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.) Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).