Legislator Case Law & Legislation
IV CNP 2/09 AI generated

IV CNP 2/09 · Sąd Najwyższy

Case Number IV CNP 2/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę 3 wniesiono stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Legislator headnote

AI generated

art. 471 k.c, art. 487 k.c, art. 4248 § 1 k.p.c, art. 99 k.p.c; IV CNP 2/09 · Sąd Najwyższy: W skardze powódka zarzuciła, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z naruszeniem prawa materialnego – art. 45 a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.), art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) oraz art. 471 k.c. w zw. z art. 487 k.c. i wyrządziło jej szkodę w wyniku zapłacenia przez nią należności za energię cieplną, w części niepokrytej przez pozwanych. Skarżąca wskazała, że ze względu na wartość przedmiotu sporu nie było możliwe wniesienie skargi kasacyjnej, a nie zachodzi żadna z podstaw wznowienia postępowania.

Keywords

AI generated
art. 471 k.c art. 487 k.c art. 4248 § 1 k.p.c art. 99 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 471 k.c
903 ze zm.) oraz art. 471 k.c.
art. 487 k.c
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 99 k.p.c
98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CNP 19/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz.
III CNP 5/05
Sygn. akt III CNP 5/05 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Banku (…) S.A. w P. przeciwko R. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2005 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt IX Ga (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Pozwany R. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., IX Ga (…), podnosząc m.in., że zaskarżony wyrok „naraża” go na szkodę, dodatkowe koszty i stres.
III CNP 4/05
Postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 Od postanowienia w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje (art. 4241 § 1 k.p.c.). Sędzia SN Jacek Gudowski Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku wierzyciela Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W. przy uczestnictwie dłużników Jana G. i Pawła G. oraz Ewy G. o nadanie klauzuli wykonalności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2005 r., na skutek skargi uczestniczki Ewy G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 8 marca 2005 r. odrzucił skargę.
IV CNP 7/05
Sygn. akt IV CNP 7/05 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSA Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 lutego 2005 r., wydanego w sprawie z powództwa T. T. przeciwko "M. POLSKA" Spółce z o.o. w G. o zapłatę, po rozpoznaniu skargi na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2006 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Pozwana „M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CNP 2/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy S. w G. przeciwko W.S. i K.S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2009 r., odrzuca skargę i zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 317 (trzysta siedemnaście) zł tytułem kosztów procesu.

Uzasadnienie 2 Powodowa Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości ul. S. w G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 marca 2008 r. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy zmienił orzeczenie Sądu Rejonowego w G. i oddalił powództwo, które powódka skierowała przeciwko pozwanym W.S. i K.S. o zapłatę nieuiszczonej części opłat za energię cieplną. Sąd II instancji, odmiennie niż Sąd Rejonowy, uznał, że powód nie wykazał, iż rozliczenie opłat za nieopomiarowany lokal pozwanych nastąpiło zgodnie z prawidłowo uchwalonym regulaminem rozliczeń, który był należycie realizowany i jednolicie stosowany przez powódkę do wszystkich lokali w budynku.

W skardze powódka zarzuciła, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z naruszeniem prawa materialnego – art. 45 a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 ze zm.), art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) oraz art. 471 k.c. w zw. z art. 487 k.c. i wyrządziło jej szkodę w wyniku zapłacenia przez nią należności za energię cieplną, w części niepokrytej przez pozwanych. Skarżąca wskazała, że ze względu na wartość przedmiotu sporu nie było możliwe wniesienie skargi kasacyjnej, a nie zachodzi żadna z podstaw wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 4245 § 1 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać szereg elementów konstrukcyjnych. Należą do nich:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę 3 wniesiono stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Każdy z tych elementów ma samodzielną rolę i musi być wyodrębniony w skardze, a także wypełniony odpowiednią treścią. Skarga złożona przez powódkę nie ma wszystkich koniecznych składników, nie zawiera bowiem uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia. Warunek ten jest spełniony jedynie wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej majątku nastąpiła i wskaże rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.).

Skarżąca tymczasem poprzestała na gołosłownym stwierdzeniu, że poniosła szkodę, ponieważ zapłaciła całość należności za energię cieplną, nie uzyskując od pozwanych zwrotu tego wydatku w części dotyczącej ich lokalu. Nie przedstawiła jednak żadnych środków dowodowych wspierających to stanowisko i potwierdzających wysokość zapłaconych należności, ani rozliczenia wpłat uzyskanych na ten wydatek od wszystkich członków Wspólnoty. Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania ze skargi uzasadnia art. 42412 w zw. z art. 39821 , art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c.