V CNP 91/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 91/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi MJ o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie ze skargi MJ o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt [...], z wniosku MJ przy uczestnictwie AO o wyjawienie majątku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie wierzyciela od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 1 sierpnia 2006 r. w sprawie o wznowienie postępowania o wyjawienie majątku. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wierzyciel MJ zarzucił naruszenie art. 399 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Jeżeli zatem szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.

W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Skarżący nie spełnił wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ opisanego elementu konstrukcyjnego skarga wierzyciela w ogóle nie zawiera. Wniesiona przez wierzyciela skarga jest niedopuszczalna także z innej przyczyny.

Zgodnie z art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje - z przewidzianymi ograniczeniami - od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Takim orzeczeniem nie jest postanowienie dotyczące oddalenia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania o wyjawienie majątku. Postępowanie 3 o wyjawienie majątku jest incydentalnym postępowaniem „wspomagającym” postępowanie egzekucyjne. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).