III CNP 28/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 28/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz B. P. przeciwko Z. O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r., na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 grudnia 2006 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Skarżąca Z. O. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt II Ca …/06, wydanego w wyniku nieuzgodnienia apelacji strony pozwanej (Z.

O.) od wyroku Sądu Rejonowego w W., sygn. akt I C …/06. Wniesiona skarga musi zawierać wszystkie konstrukcyjne jej elementy przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., a zwłaszcza – uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymóg ten byłby wówczas spełniony, gdyby skarżący złożył oświadczenie, że szkoda już wystąpiła w czasie wniesienia skargi, wskazał jej rodzaj i rozmiar, oraz powołał się lub przedstawił dowody lub inne środki uwiarygadniające to oświadczenie (por. up. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05 nieopubl.).

Tymczasem w skardze skarżącej stwierdzono tylko ogólnie bez szczegółowego wywodu to, że „została jej wyrządzona poważna szkoda” i na podstawie zakwestionowanego orzeczenia „można wszcząć przeciwko pozwanej postępowanie egzekucyjne” (s. 2 skargi). Jednocześnie skarżąca nawiązuje do „całej serii identycznych spraw wniesionych przez Prokuratora Rejonowego, działającego w imieniu i na rzecz poszczególnych osób fizycznych”. Szkoda jako zasadniczy element skargi musi być, oczywiście, spowodowana wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy.

Bez znaczenia w tym zakresie pozostaje stan rzeczy wywołany przez inne rozstrzygnięcia sądowe zapadłe przeciwko skarżącej w podobnych sprawach (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CNP 64/06 i V CNP 67/06). Należało zatem uznać, że w skardze nie spełniono jednak jej wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i dlatego istniały uzasadnione podstawy do jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.). jc