II K 576/19 AI generated

II K 576/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 576/19

Court / Authority Sąd powszechny

Jurisdiction

Poland (PL)

Decision Date 2021-03-26

Outcome SENTENCE

Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 576/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; II K 576/19 · Sąd powszechny: Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Keywords

AI generated

fictitious invoices vat fraud investigation untimely tax return tax fraud outstanding tax liabilities tax litigation proceedings

Cited Legislation

AI generated

art. 387 k.p.k

Cited Case Law

AI generated

II KK 80/15

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego z dnia 23 stycznia 2015 r.

AI generated

II K 677/17

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 677/17 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

III K 778/19

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1 A. B. (1) 1. w okresie od 17.09.2012 r. do 06.12.2012 r. w W., pełniąc funkcję prezesa zarządu (...) z siedzibą w W. przy ul. (...), NIP 521- (...)-39 i będąc z tego tytułu, na mocy art. 4 ust. 5 ustawy z 29.09.1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351), odpowiedzialnym za wykonywanie obowiązków określonych tą ustawą, w tym także za sprawy gospodarcze oraz prawidłowość rozliczeń wskazanej spółki z budżetem państwa, działając w warunkach czynu ciągłego, to jest w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadził do wystawienia przez (...) faktur w sposób nierzetelny na rzecz: (...) sp. z o. o. z siedzibą w W. przy ul. (...), NIP (...) - tj. faktury VAT o numerach: (...) z 17.09.2012 r., (...)-2 z 19.09.2012 r., (...)-3 z 20.09.2012 r., (...)-4 z 21.09.2012 r., (...)-5 z 24.09.2012 r., (...)-1 z 01.10.2012 r., (...)-2 z 03.10.2012 r., (...)-3 z 05.10.2012 r., (...)-4 z 08.10.2012 r., (...)-5 z 10.10.2012 r., (...)-6 z 12.10.2012 r., (...)-1 z 06.11.2012 r., (...)-2 z 07.11.2012 r., (...)-3 z 08.11.2012 r., (...)-4 z 09.11.2012 r., (...)-5 z 10.11.2012 r., (...)-6 z 14.11.2012 r., (...)-8 z 15.11.2012 r., (...)-9 z 16.11.2012 r. oraz (...) sp. z o. o. z siedzibą w W. przy ul. (...), NIP (...) - FV o numerach: (...)-7 z 14.11.2012 r., (...)-1 z 03.12.2012 r., (...)-2 z 06.12.2012 r., których następnie użyto do rozliczeń podatkowych, tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.

II AKa 352/14

w okresie od 19 sierpnia 2005r.

VIII K 514/22

w T. i innych nieustalonych miejscach w okresie od 16 maja 2016 r. do 30 grudnia 2016 r., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru i z wykorzystaniem tej samej sposobności, wspólnie i w porozumieniu ze S. S. (1), wystawił w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej pod nazwą (...) S. S. (1), z siedzibą w T., ul. (...), NIP (...), łącznie 73 nierzetelnych, to jest nieodzwierciedlających faktycznych transakcji gospodarczych faktur VAT na rzecz:

II Ka 740/24

Sygn. akt II Ka 740/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agata Kowalska Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Jakuba Niedźwiedzia po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 r. sprawy M. P. i K. L. oskarżonych z art. 270 § 1 kk w zb. z art. 62 § 2 kks w zb. z art. 56 § 2 kks w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks w zw. z art. 8 § 1 kks na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 23 maja 2024 r. sygn. akt II K 316/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, od M. P. w kwocie 810 (osiemset dziesięć) złotych, zaś od K. L. w kwocie 570 (pięćset siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 740/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 23 maja 2024 r. sygn. akt II K 316/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. 1 2 M. P. K. L. - czyny z pkt 1 i 2 aktu oskarżenia; - M. P. jako prezes Spółki (...) Sp. z o.o. i K. L., jako księgowa prowadząca księgowość tej spółki, działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągniecia korzyści majątkowej, w nieustalony sposób uzyskali, a następnie użyli jako autentyczne, podrobione przez nieustaloną osobę 4 faktury VAT na łączną kwotę 150 000 złotych netto, których rzekomym wystawcą miała być spółka (...) Sp. z o.o., w sytuacji, gdy opisywały one nierzetelne zdarzenia gospodarcze, które nie zostały wykonane przez rzekomego wystawcę faktur, kwoty nabycia usług wykazali w korektach deklaracji VAT - 7 za miesiąc marzec 2015 roku, zawyżając tym samym kwotę podatku naliczonego o 34 500 złotych, narażając podatek od towarów i usług na uszczuplenie. - zeznania świadka N. D. - zeznania świadka U. D. 881v-882 882-882v 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania świadków N. D. i U. D. Zeznania świadków Sąd Okręgowy obdarzył w całości wiarą. Są one wzajemnie zgodne, spójne, korespondują z całokształtem zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ponadto należy je ocenić jako szczere i spontaniczne. Świadkowie zgodnie zaprzeczyli, aby w ramach prowadzonej spółki (...) Sp. z o.o. wykonywali usługi wpisane w treści kwestionowanych w sprawie faktur VAT, zaprzeczyli także, aby byli wystawcami tych faktur. Jak wynika ze złożonej przez świadków relacji, spółka (...) Sp. z o.o. zajmowała się wyłącznie wykonywaniem prac remontowo – budowlanych oraz sprzedażą materiałów budowlanych. Nie wykonywali prac polegających na porządkowaniu terenu, konfekcjonowaniu, nie świadczyli usług transportowych. Nie mieli w ramach prowadzonej działalności magazynów, ani towarów. Zaprzeczyli, aby płatności za wykonane przez ich spółkę usługi następowały kiedykolwiek w formie gotówki – wszystkie wystawiane przez nich faktury były płatne przelewem. Co istotne, świadek U. D. przypomniał sobie, że księgowość w ich spółce prowadziła K. L.. Zaprzeczył jednocześnie, aby przekazywała mu kiedykolwiek gotówkę. Wszystkie powyżej wskazane okoliczności znajdują potwierdzenie w dowodach zgromadzonych w poprzednim etapie postępowania. Wspomnieć chociażby należy, że żaden z przesłuchanych pracowników firmy (...) Sp. z o.o. nie kojarzył Spółki (...) Sp. z o.o. jako kontrahenta, ani też osób zarządzających tą spółką lub wykonujących na rzecz zatrudniającej ich firmy jakiekolwiek prace. Ustalono, że spółka nie zatrudniała pracowników i nie prowadziła działalności pod wskazanym adresem, co jest zgodne z zeznaniami świadków. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------ ------------------------------ -------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Z apelacji obrońcy oskarżonej K. L.: I. obraza prawa procesowego mogąca mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj. art. 4, 5, 7, 410 i 424 kpk: a) poprzez dokonanie niezgodnej ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania oceny zgromadzonych dowodów, akcentującej, wbrew zasadzie obiektywizmu – okoliczności wyłącznie dla oskarżonej niekorzystne, przy jednoczesnym pominięciu okoliczności dla niej korzystnych, mającej swój wyraz w oparciu się jedynie na niejednoznacznych dowodach, które to dowody korelowały z powziętą z góry przez Sąd tezą o winie oskarżonej (w istocie nieweryfikowalną w przyjęty przez Sąd sposób – art. 7 kpk); b) poprzez nielogiczną ocenę dowodów z zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonych, z których wynika, iż oskarżona nie dopuściła się zarzucanego jej czynu, gdyż kwestionowane faktury miały odzwierciedlenie w faktycznych czynnościach pracowników wykonujących prace na rzecz spółki (...) Sp. z o.o., będącego podwykonawcą (...) Sp. z o.o., zaś Sąd dążył jedynie do mechanicznego powtórzenia procesu i wydania wyroku skazującego zgodnie z objętym na początku procesu zamiarem (art. 5 kpk); c) poprzez dokonanie niewszechstronnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, polegającej w szczególności na uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień na piśmie ze strony Gminy W. – U., z których wynika, iż prace uznane za „rzekomo fikcyjne”, faktycznie były wykonywane przez pracowników spółki (...) Sp. z o.o. (art. 7 kpk); d) polegającą na nieusprawiedliwionej odmowie wiarygodności wyjaśnień złożonych przez oskarżonych, którzy konsekwentnie podtrzymywali swoje stanowisko, zgodnie z którym kwestionowane usługi zostały faktycznie wykonane i należało je odpowiednio zaksięgować, zwłaszcza wobec przyjętych przez Sąd ustaleń, iż faktury zostały wytworzone przez nieujawnione osoby, co wyklucza winę oskarżonej dokonującej jedynie zaksięgowania tych dokumentów (art. 5 kpk); e) polegającej na naruszeniu naczelnej zasady in dubio pro reo, zgodnie z którą wszelkie niedające się usnąć wątpliwości winny przemawiać na korzyść oskarżonej, zwłaszcza w sytuacji gdy z zebranych w sprawie dowodów nie wynika w ogóle rzeczywisty przebieg zdarzeń w zakresie zarzuconych oskarżonej czynów, z kolei ustalony przez Sąd stan faktyczny jest jedynie pozorny i domniemany, co jednak w błędnej ocenie Sądu I instancji nie stoi na przeszkodzie w skazaniu oskarżonej na karę za czyny, których w istocie nie popełniła, tym samym zastosowaniu reguł wprost przeciwnych, aniżeli wynikających z treści art. 5 § 2 kpk; f) pominięciu dowodu z dokumentacji nadesłanej przez D. – U., z której wynika, iż kwestionowane prace zostały faktycznie wykonane (art. 4 kpk); II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę zaskarżonego orzeczenia, polegający na pozbawionym należytych podstaw dowodowych ustaleniu: a) jakoby oskarżona K. L. dopuściła się popełnienia zarzucanego jej aktem oskarżenia czynu, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że oskarżona jedynie zaewidencjonowała objęte aktem oskarżenia dowody księgowe/faktury, co nie jest czynem zabronionym prawem, gdyż jak wskazał Sąd I instancji nie ustalono kto te dokumenty stworzył; b) jakoby działanie oskarżonej było celowe i świadome, podczas gdy było to tylko wykonywanie zleceń powierzonych jej w ramach obowiązków służbowych; c) jakoby prace objęte aktem oskarżenia faktury nie odzwierciedlały wykonanej pracy, podczas gdy z dowodów osobowych, jak też z pisma dzielnicy W. – U. wynika, iż prace objęte dokumentami księgowymi zostały wykonane. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Stosownie do treści art. 457 § 2 kpk w zw. z art. 423 § 1a kpk Sąd Okręgowy ograniczył zakres uzasadnienia, poprzestając na ustosunkowaniu się do argumentów zawartych w apelacji obrońcy oskarżonej K. L., który jako jedyny złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Skonfrontowanie zarzutów obrazy art. 4 kpk, art. 5 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk oraz art. 424 § 2 kpk podniesionych przez obrońcę oskarżonej z przebiegiem postępowania pierwszoinstancyjnego w przedmiotowej sprawie oraz z pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku, doprowadziło Sąd Odwoławczy do przekonania, iż żaden z tych zarzutów nie znalazł potwierdzenia w kontestowanym orzeczeniu. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie kwestionowanego przez skarżącego faktu posłużenia się przez K. L. sfałszowanymi uprzednio przez nieustaloną osobę fakturami VAT, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, których rzekomym wystawcą miała być spółka (...) Sp. z o.o., jak też wykazania przez nią kwot nabycia usług w korektach deklaracji VAT - 7 za miesiąc marzec 2015 roku, zawyżenia tym samym kwoty podatku naliczonego o 34 500 złotych i narażenia podatku od towarów i usług na uszczuplenie. Ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, generująca poczynione ustalenia, nie nasuwa jakichkolwiek zastrzeżeń. Tok rozumowania Sądu meriti jest zgodny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, pozbawiony luk, czytelny i poprawny logicznie. Sąd Rejonowy przeprowadził szczegółową analizę dowodów, precyzyjnie wskazując na konkretne przesłanki dokonanej przez siebie oceny. W efekcie, pierwszoinstancyjna ocena materiału dowodowego czyni zadość wymaganiom płynącym z art. 7 kpk, dlatego też korzysta z jego ochrony. Sąd Rejonowy analizował przy tym i rozważał wszystkie dowody zebrane w sprawie i nie pominął żadnego z nich, zachowując nakazany ustawą obiektywizm w stosunku do stron procesowych. Nie można przy tym zgodzić się z zarzutem skarżącego obrońcy, jakoby Sąd Rejonowy nie uwzględnił przy ustaleniu stanu faktycznego dowodu w postaci dokumentów nadesłanych przez Burmistrza Dzielnicy U. S. W. (uzasadnienie wyroku - karta 756v). Rzeczywiście w pisemnych motywach sporządzonych do wydanego orzeczenia zabrakło odniesienia się do tego dowodu i przeprowadzenia analizy zawartej w nim treści w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jednak skarżący nie zdołał wykazać, aby to uchybienie miało wpływ na treść wydanego wyroku. Z nadesłanej dokumentacji wynika bowiem jedynie to, że firma (...) Sp. z o.o. zrealizowała przedmiot zamówienia – utrzymanie zieleni niskiej na pasach drogowych ulic zarządzanych przez Dzielnicę U. m.st. W. w dniach od 25 lutego 2015 r. do 23 grudnia 2016 r. Z pisma dołączonego do akt sprawy wynika, że firma (...) Sp. z o.o. nie wykazała podwykonawców robót, a jedynie wskazała pracowników odpowiedzialnych za wykonanie oraz nadzór nad pracami. W żaden sposób zatem z dokumentów tych nie wynika, aby prace te, na rzecz Dzielnicy U. w W. wykonała spółka (...) Sp. z o.o. Zaznaczenia przy tym wymaga, że sprawujący nadzór nad pracami S. C. podał, że nie kojarzy firmy (...) Sp. z o.o. Przede wszystkim zaś, z uzupełnionego na etapie postępowania odwoławczego materiału dowodowego, tj. zeznań świadków N. D. i U. D. wynika jednoznacznie, że prowadzona przez nich spółka (...) Sp. z o.o. nigdy nie świadczyła usług polegających na „porządkowaniu terenu”, czy też pielęgnacji zieleni, zajmowała się jedynie pracami budowlanymi, zaś okazane świadkom faktury, stanowiące przedmiot niniejszego postępowania nie zostały przez nich wystawione i z całą pewnością nie dokumentują prac wykonanych przez spółkę (...) na rzecz (...) Sp. z o.o. W tej sytuacji odrzucić należy zarzuty niewłaściwej oceny wyjaśnień oskarżonych, zaprzeczających stawianym im zarzutom aktu oskarżenia. Zaznaczenia przy tym wymaga, że skarżący nie wskazał na czym miałyby polegać uchybienia Sądu I instancji w tym zakresie i w czym upatruje naruszenia przy dokonaniu tej oceny wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Apelacja jest bardzo ogólna, nie przedstawia rzeczowych argumentów na poparcie stawianych zarzutów, dlatego też należy uznać, że stanowi niczym niepopartą polemikę z prawidłowymi ustaleniami poczynionymi przez Sąd I instancji. Nie sposób także zgodzić się z tezą lansowaną w złożonym środku odwoławczym, jakoby K. L., jako księgowa działając w ramach obowiązków służbowych jedynie zaksięgowała kwestionowane faktury nie wiedząc, że są nierzetelne. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że to ona była inicjatorką przedsięwzięcia i pośrednikiem pomiędzy firmami (...) Sp. z o.o. i (...) Sp. z o.o. zajmowała się bowiem także księgowością w firmie (...) Sp. z o.o. Miała też między innymi przekazywać należność za wykonane rzekomo prace przedstawicielowi spółki (...) - potwierdziła swoim podpisem rzekome przyjęcie w tym celu gotówki od M. P. (49-52). Powiązanie to nie budzi wątpliwości w świetle zeznań świadków przesłuchanych przed Sądem II instancji. Bezspornym jest także w świetle zeznań U. D., że takich pieniędzy nigdy od K. L. nie otrzymał. Zatem przedstawione dowody wskazujące na przekazanie pieniędzy oskarżonej przez M. P. uznać należy za przeznaczone jedynie celom niniejszego postępowania i wsparciu linii obrony oskarżonych zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Na świadome działalnie oskarżonej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. wspólnie i w porozumieniu z M. P. wskazuje także ustalony w sprawie motyw działania, a mianowicie sporządzenie korekty deklaracji VAT-7 za marzec 2015 r. po kontroli skarbowej przeprowadzonej uprzednio w spółce (...) Sp. z o.o. i przedstawienie w niej faktur VAT na kwotę odpowiadającą dokładnie tej, o jaką zawyżono uprzednio podatek, a także niezaewidencjonowanie tych faktur w rejestrze zakupu za marzec 2015 r. Nie ma wpływu na odpowiedzialność karną w tej sprawie oskarżonej K. L. to, że nie wskazano sprawcy sfałszowania przedmiotowych faktur. Ustalono bowiem ponad wszelką wątpliwość, że oskarżona mając świadomość, że faktury są nierzetelne, tj. że zawarta w nich treść nie odzwierciedla rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, posłużyła się nimi składając korektę deklaracji VAT – 7. Nie ulega w związku z tym wątpliwości, że swoim działaniem wyczerpała znamiona przypisanych jej przestępstw. W niniejszej sprawie nie zaistniały także wątpliwości, jakich nie dało się rozstrzygnąć w drodze postępowania dowodowego, a tylko takie winny być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego. Jeżeli z materiału dowodowego wynikają różne wersje wydarzeń to nie jest to równoznaczne z istnieniem niedających się usunąć wątpliwości w rozumieniu art. 5 § 2 kpk, gdyż w takim przypadku sad orzekający zobowiązany jest do dokonania ustaleń na podstawie swobodnej oceny dowodów i dopiero wówczas, gdy wątpliwości nie zostaną usunięte, należy tłumaczyć je na korzyść oskarżonego. Dlatego też przepisy art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk mają charakter rozłączny, a zastosowanie art. 5 § 2 kpk jest możliwe wówczas, gdy mimo przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów oraz dokonania ich oceny, spełniającej wymogi określone w art. 7 kpk pojawią się wątpliwości, których nie da się wyeliminować. W przedmiotowej sprawie takich wątpliwości Sąd I instancji nie powziął. Z tych względów zarzuty podniesione w apelacji uznano za niezasadne. Wniosek - o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej od zarzucanych jej czynów; - o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność podniesionych zarzutów warunkowała niezasadność wniosków. Brak okoliczności, które należałoby uwzględnić z urzędu, powodujących konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 23 maja 2024 r. sygn. akt II K 316/23 w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Niezasadność wniesionych apelacji i podniesionych w nich zarzutów. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Na podstawie art. 636 kpk oraz 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, Sąd orzekł od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze. PODPIS

Full text

1. Sygn. akt II K 576/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w G. w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska w obecności Prokuratora Karoliny Neumann po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5.11.2019 r., 24.01.2020 r., 1.09.2020 r., 12.03.2021 r. sprawy karnej S. C. (1) s. T. i H. z d. S. , ur. (...) w G., PESEL (...) , zam. (...)-(...) G. ul. (...), obywatelstwa polskiego, niekaranego oskarżonego o to, że: I. w okresie od lutego 2015 roku do marca 2016 w G., działając czynem ciągłym, w wykonaniu tego samego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) po uprzednim posłużeniu się 16 nierzetelnymi fakturami VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu wykonania specjalistycznych usług budowlano- elektrycznych,o łącznej wartości 673.995 złotych ( 155.018,86 złotych VAT) wystawionymi przez osobę posługującą się danymi podmiotu (...) Ł.

R. z siedzibą w W., przedłożył w Urzędzie Skarbowym w G., miesięczne deklaracje dla wymiaru podatku od towarów i usług (...) za miesiąc luty, październik i listopad 2015 roku oraz styczeń i luty 2016 roku, w których zataił rzeczywisty stan rzeczy, czyli brak podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w powyższych fakturach w łącznej kwocie 155.018,68 złotych to jest należności publicznoprawnej małej wartości, tj. o czyn z art. 56 § 2 kks w zw. z art. 62 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks II. w okresie od lutego 2015 roku do marca 2016 roku w G., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czynem ciągłym, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...), po uprzednim posłużeniu się 16 stwierdzającymi nieprawdę fakturami VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu wykonania specjalistycznych usług budowlano- elektrycznych, o łącznej wartości 673.995 złotych ( 155.018,86 złotych VAT) wystawionymi przez osobę posługującą się danymi podmiotu (...) Ł.

R. z siedzibą w W., złożył w Urzędzie Skarbowym w G., poświadczające nieprawdę miesięczne deklaracje dla wymiaru podatku od towarów i usług (...) za miesiąc luty, październik i listopad 2015 roku oraz styczeń i luty 2016 roku, tj. tj. po myśli art.8 § 1 kks o czyn z art. 271 § 1 i 3 kk w zb. art. 273 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk o r z e k a : stosując w myśl art. 4 § 1 kk przywołane przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 28 lutego 2017 r. oraz w myśl art. 2 § 2 kks przywołane poniżej przepisy Kodeksu karnego skarbowego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2016 r.

1. oskarżonego S. C. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od lutego 2015r. do marca 2016 r. w G., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) używał jako autentycznych podrobionych przez inną osobę 16 faktur VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu rzekomego wykonania usług budowlano – elektrycznych o łącznej wartości 673.995 zł opatrzonych danymi podmiotu (...) Ł.

R. z siedzibą w W. w ten sposób, że włączył je do dokumentacji księgowej swojej firmy przekazując je osobie zajmującej się księgowością celem zaewidencjonowania ich w rejestrze zakupów VAT, co skutkowało zawyżeniem podatku naliczonego VAT o kwotę 155.018,86 zł, a następnie przedłożył w Urzędzie Skarbowym w G. miesięczne deklaracje VAT 7 za miesiące luty, październik i listopad 2015 r. oraz styczeń i luty 2016 r., w których podał nieprawdę w zakresie dotyczącym wysokości naliczonego podatku VAT w łącznej kwocie 155.018,68 zł wynikającego z wyżej wymienionych faktur, narażając tym samym podatek VAT na uszczuplenie w kwocie 155.018,68 zł, co stanowi małą wartość, tj. przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks w zw. z art. 62 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i za to w myśl art. 7 § 2 kks na podstawie art. 56 § 2 kks wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 80 (osiemdziesiąt) złotych;

2. oskarżonego S. C. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od lutego 2015r. do marca 2016 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) używał jako autentycznych podrobionych przez inną osobę 16 faktur VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu rzekomego wykonania specjalistycznych usług budowlano - elektrycznych o łącznej wartości 673.995 zł opatrzonych danymi podmiotu (...) Ł.

3. w myśl art. 8 § 2 kks stwierdza, iż wykonaniu podlega tylko kara grzywny orzeczona wobec oskarżonego S. C. (1) w punkcie 2 wyroku;

4. zasądza od oskarżonego S. C. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.120 zł (tysiąc sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty i obciąża go wydatkami postępowania w kwocie 1.588,24 zł. (tysiąc pięćset osiemdziesiąt osiem złotych 24/100).

UZASADNIENIE

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. S. C. (1) 1. w okresie od lutego 2015r. do marca 2016 r. w G., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) używał jako autentycznych podrobionych przez inną osobę 16 faktur VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu rzekomego wykonania usług budowlano – elektrycznych o łącznej wartości 673.995 zł opatrzonych danymi podmiotu (...) Ł.

2. w okresie od lutego 2015r. do marca 2016 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) używał jako autentycznych podrobionych przez inną osobę 16 faktur VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu rzekomego wykonania specjalistycznych usług budowlano - elektrycznych o łącznej wartości 673.995 zł opatrzonych danymi podmiotu (...) Ł.

W dniu 12 stycznia 2015 r. złożył wniosek do (...) o wykreślenie firmy z ewidencji z dniem 31 grudnia 2009 r. zeznania Ł. R. 1- 2, 389 - 390v zaświadczenie z (...) 61, 66 dokument wyrejestrowania z ubezpieczeń 60 zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług 65 S. C. (1) prowadził działalność gospodarczą pod firmą (...)- serwis (...) z siedzibą w G.. dane osobopoznawcze 555 wyjaśnienia oskarżonego 566 S. C. (1) w ramach swojej działalności gospodarczej wykonywał zlecenia przy budowie inwestycji (...) P. (...) (...) we W., (...) Galeria (...) w B. i (...) Galeria (...) w K..

Wskazane usługi wykonywał na zlecenie (...) sp. z o.o. zeznania D. Z. 89v - 96 zeznania D. L. 125 - 126v, 132 - 134 dokumenty dotyczące współpracy (...) sp. z o.o. i S. C. (1) - zlecenia, umowy na wykonanie robót elektrycznych, protokoły technicznego odbioru robót 478 - 514 zeznania M. E. 157 - 159v zeznania M. C. 403 zeznania M. K. 547v zeznania S. B. 550v W okresie od lutego 2015 roku do lutego 2016 S. C. (1) otrzymał od J. R. 16 faktur VAT rzekomo poświadczających wykonanie specjalistycznych usług budowlano - elektrycznych zleconych przez S. C. (1) firmie (...) przy wskazanych wyżej inwestycjach, tj. faktury nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r. o łącznej wartości 673.995 zł (VAT 155.018,68 zł). .

Faktury zostały opatrzone pieczęciami o treści: " (...) (...)-(...) W., ul. (...) REGON (...), NIP (...)" oraz parafami rozpoczynającymi się od litery "R". wyjaśnienia oskarżonego 566, 600v - 600a zeznania Ł. R. 1- 2 zeznania D. Z. 89v - 96, 614v - 615v faktury 114 W rzeczywistości nikt z ramienia firmy (...) nie wykonywał usług wskazanych na fakturach. wyjaśnienia oskarżonego 566, 600v - 600a zeznania Ł. R. 1 - 2, 389 - 390v zeznania D. Z. 614v - 615 zeznania D. L. 125v - 126v, 132 - 134 Ł. R. nie wystawiał wskazanych faktur i nie opatrzył ich swoimi parafami.

Faktury zostały wystawione przez J. R., który nie był osobą uprawnioną do ich wystawienia w imieniu (...). S. C. (1) przelał na rachunek D. W. kwoty 14.100 i 24.900 celem przekazania ich J. R.. D. W. przekazał stosowne kwoty J. R.. wyjaśnienia oskarżonego 56 zeznania Ł. R. 1 - 2, 173v, 389 - 390v opinia z zakresu badania dokumentów 187 - 197 zeznania D. Z. 614 - 615 zeznania D. W. 154, 166v - 167, 396 potwierdzenia przelewów 397 - 398 S. C. (1) przekazywał opisane faktury A. S., celem włączenia ich do dokumentacji księgowej spółki. zeznania A.

S. 137 - 138, 603v - 604 protokół zatrzymania rzeczy 111 - 113 A. S. w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmowała się prowadzeniem księgowości S. C. od 2010 r. W ramach zleconych jej obowiązków przyjmowała od S. C. (1) faktury, prowadziła podatkową księgę przychodów i rozchodów dla potrzeb wyliczenia podatku dochodowego i rejestru VAT dla potrzeb rozliczenia podatku VAT, sporządzała deklaracje podatkowe, listy wynagrodzeń pracowników oraz zeznania roczne. zeznania A. S. 137 - 138, 603v - 604 kopia umowy zlecenia 139 A.

S. ujęła opisane powyżej faktury w dokumentacji księgowej firmy (...). zeznania A. S. 137 - 138, 603v - 604 rejestr zakupów VAT 271 - 275v, 279 - 282 Wskazane faktury zostały ujęte w rejestrze VAT firmy (...). Dane wynikające z wskazanych faktur zostały uwzględnione w złożonych do Urzędu Skarbowego w G. deklaracjach miesięcznych VAT 7 za miesiące luty, październik i listopad 2015 r. oraz styczeń i luty 2016 r., co skutkowało zawyżeniem podatku naliczonego VAT o kwotę 155.018,86 zł, a w konsekwencji narażeniem podatku VAT na uszczuplenie we wskazanej kwocie. wyjaśnienia oskarżonego 600v - 600a, 566 deklaracje (...) 271 - 275v, 279 - 282 rejestr zakupów VAT 309 - 341 zeznania A.

S. 603v - 604 Urzędnicy Urzędu Skarbowego w G. przeprowadzili u S. C. (1) kontrolę w zakresie podatku od towarów i usług za okres 01.01.2015 - 29.02.2016, która wykazała nieprawidłowości związane z opisanymi wyżej 16 fakturami. zeznania D. Z. 614v - 615v protokół kontroli podatkowej 418 - 442 S. C. (1) złożył korekty deklaracji VAT 7 za kontrolowany okres zgodnie z ustaleniami kontroli podatkowej i dokonał wpłaty zaległego podatku wraz z należnymi odsetkami. wyjaśnienia oskarżonego 600v pismo 447 zeznania D. Z. 614v - 615 J.

R. zmarł w czerwcu 2017 r. zeznania Ł. R. 389 - 390v S. C. (1) ma 42 lata, jest żonaty, prowadzi indywidualną działalność gospodarczą, uzyskując dochód 3.000 zł miesięcznie. Posiada majątek w postaci nieruchomości we wspólności majątkowej małżeńskiej o wartości 300.000 zł oraz samochody o wartości 100.000 zł. Dotychczas nie był karany sądownie. dane osobpoznawcze 555 informacja z Krajowego Rejestru Karnego 633 S. C. (1) został poddany jednorazowemu badaniu sądowo - psychiatrycznemu. Biegli lekarze psychiatrzy nie stwierdzili u S. C. (1) żadnych zaburzeń psychicznych kwestionujących jego poczytalność opinia sądowo - psychiatryczna 561 - 562 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. S. C. (1) Czyny - punkt 1 i 2 wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Firma (...) wykonywała prace na zlecenie S. C. (1) zgodnie z wystawionymi fakturami. zeznania T. A. 588 - 589 dokumenty w postaci zamówień na roboty budowlane rzekomo wykonane przez (...), protokołów technicznego odbioru robót rzekomo wykonanych przez (...), dowodów wpłaty 18 - 58 tomu I załącznika do akt 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Pierwotne wyjaśnienia oskarżonego ograniczały się do zanegowania sprawstwa, przy czym jeszcze w toku postępowania przygotowawczego oskarżony zmienił swoje wyjaśnienia i przyznał się do zarzucanych mu przestępstw, a swoje stanowisko podtrzymał przed sądem, kwestionując jedynie kwalifikację prawną czynu jako wypełniającego znamiona przestępstwa z Kodeksu karnego.

Oskarżony przyznał przy tym, iż współpracował ze zmarłym J. R., który wystawił nieodzwierciedlające zdarzeń (prac) faktury, które następnie oskarżony ujął w deklaracjach podatkowych składanych w Urzędzie Skarbowym w G.. Tego rodzaju wyjaśnienia oskarżonego jawiły się jako szczere, logicznie korespondowały z materiałem dowodowym w postaci zeznań Ł. R., D. Z., M. E., D. L., M. C., opinią biegłego z zakresu badania dokumentów, a nadto dowodami z dokumentów, w szczególności w postaci dokumentacji potwierdzającej wykreślenie (...) z (...) oraz protokołu kontroli podatkowej. zeznania Ł.

R. Zeznania Ł. R. sąd ocenił jako jasne, konsekwentne, korespondujące z dokumentami w szczególności dotyczącymi wykreślenia (...) z (...), zaś w zakresie w jakim przeczył wykonywaniu jakichkolwiek usług przez (...) na rzecz S. C. (1) i wystawieniu z tego tytułu faktur jako spójne z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami D. Z., opinią biegłego z zakresu badania dokumentów, a pośrednio również zeznaniami D. L. i M. E.. zeznania A. S. Sąd nie miał żadnych powodów, by kwestionować zeznania świadka, które były jasne, logiczne, wewnętrznie niesprzeczne, konsekwentne, a nadto korespondujące z treścią rejestru VAT, deklaracjami VAT-7. zeznania D.

Z. Zeznania D. Z. były jasne, szczegółowe, oparte o czynności przeprowadzone w toku kontroli podatkowej, korespondujące z treścią rejestru VAT, deklaracjami VAT-7 złożonymi przez oskarżonego, a nadto wyjaśnieniami oskarżonego, w zakresie w jakim sąd nadał im walor wiarygodności oraz zeznaniami Ł. R. i A. S.. zeznania D. L., M. E., M. C. Zeznania D. L., M. E. i M. C. sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem były wewnętrznie niesprzeczne, korespondujące z materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny, a nadto nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron. zeznania D.

W. Zeznania świadka sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem były wewnętrznie niesprzeczne, korespondujące z materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny, w szczególnościami potwierdzeniami przelewów środków pieniężnych przez S. C. (1) na rachunek bankowy świadka, a nadto nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron. Zaznaczyć należało, iż świadek w istocie nie posiadał wiedzy w zakresie dotyczącym współpracy S. C. (1), zaś wiedzę o rzekomym prowadzeniu działalności przez J. R. miał wyłącznie ze słyszenia, co szczerze przyznawał, a w tej sytuacji jego zeznania nie stanowiły dowodu w zakresie tego, iż usługi objęte fakturami ujętymi w zarzucie postawionymi S. C. rzeczywiście miały miejsce. zeznania M.

K., S. B. Sąd nie miał powodów by kwestionować zeznania M. K. i S. B. co do tego, iż firma (...) współpracowała z (...) sp. z o.o. W pozostałym zakresie ich zeznania nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. deklaracje (...) Deklaracje VAT-7 za miesiące luty, październik i listopad 2015 r. oraz styczeń i luty 2016 r. stanowiły dowód tego, iż dokumenty tej treści zostały przedłożone w Urzędzie Skarbowym w G., a nie tego że zawarte w nich informacje odpowiadały prawdzie, bowiem jak wynikało z analizy całokształtu materiału dowodowego, 16 faktur wystawionych za prace wykonane rzekomo przez firmę (...), które zostały ujęte w rejestrze VAT, a zatem zostały uwzględnione w wyliczeniach deklaracji VAT-7, nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Nadto stanowiły one dowód tego, że dane wynikające z owych faktur zostały uwzględnione w wyliczeniu podatku naliczonego. rejestr zakupów VAT Rejestr VAT stanowił dowód jedynie tego, iż takie dokumenty zostały wytworzone w związku z działalnością gospodarczą S. C. (1), zaś w zakresie dotyczącym wiarygodności zawartych w nich treści aktualne pozostają uwagi poczynione podczas omówienia dowodów w postaci deklaracji VAT-7. faktury Faktury stanowiły dowód jedynie tego, iż zostały włączone do dokumentacji firmy (...), jednakże ich treść, jak i autentyczność zostały skutecznie zakwestionowane w toku postępowania w drodze okoliczności ujawnionych na podstawie innych dowodów. opinia z zakresu badania dokumentów Opinia była pełna, jasna, wewnętrznie niesprzeczna, sporządzona przez specjalistę z dziedziny badania dokumentów, w oparciu o materiały pozyskane w prawidłowy sposób, a nadto nie została zakwestionowana w toku postępowania przez żadną ze stron. opinia sądowo - psychiatryczna Opinia była pełna, jasna i niesprzeczna, sporządzona przez specjalistów dysponujących odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym, poprzedzona jednorazowym badaniem sądowo - psychiatrycznym. zaświadczenie z (...) zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, dokument wyrejestrowania z ubezpieczeń Treść, jak i autentyczność wskazanych dokumentów nie była kwestionowana w toku postępowania. informacja z Krajowego Rejestru Karnego Dokument urzędowy, niekwestionowany w toku postępowania kopia umowy zlecenia Treść, jak i autentyczność umowy zlecenia zawartej pomiędzy S. C. (1) a A.

S. nie była kwestionowana w toku postępowania. protokół kontroli podatkowej Dokument sporządzony przez osoby uprawnione, w oparciu o ustalenie dokonane w trakcie kontroli podatkowej, które były zbieżne również z dowodami zgromadzonymi w toku postępowania w przedmiotowej sprawie. dokumenty dotyczące współpracy (...) sp. z o.o. i S. C. (1) - zlecenia, umowy na wykonanie robót elektrycznych, protokoły technicznego odbioru robót Treść, jak i autentyczność dokumentów przedłożonych przez (...) sp. z o.o. nie była kwestionowana w toku postępowania, nie budziła również zastrzeżeń sądu. potwierdzenia przelewów Treść dokumentów nie była kwestionowana w toku postępowania sądowego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 zeznania T.

A. Z zeznań T. A. wynikało, iż J. R. prowadził faktycznie firmę (...) i firma ta wykonywała prace w P. Handlowym B. we W.. Niemniej jednak świadek nie wskazał w istocie, na jakiej podstawie twierdził, że firma (...) wykonywała te pracę, ograniczając się zaledwie do twierdzenia, że raz zawoził w to miejsce J. R., a raz został tam przez niego wysłany, jednakże nie potrafił wskazać w jakim celu. Zdaniem sądu tego rodzaju twierdzenia są niewystarczające, by na ich podstawie wyprowadzić wniosek o rzeczywistym prowadzeniu działalności przez J.

R., a tym bardziej wykonywaniu prac na zlecenie S. C. (1). Przede wszystkim jednak tego rodzaju zeznania były sprzeczne z materiałem dowodowym w postaci zeznań Ł. R., dokumentacją z (...), a wreszcie wyjaśnieniami samego oskarżonego, który przyznał, że współpraca z J. R. polegała na tym, iż wystawił on nieodzwierciedlające zdarzeń (prac) faktury. W konsekwencji sąd nie dał wiary zeznaniom T. A.. dokumenty w postaci zamówień na roboty budowlane rzekomo wykonane przez (...), protokołów technicznego odbioru robót rzekomo wykonanych przez (...), dowodów wpłaty Sąd nie dał wiary wskazanym dokumentom, bowiem ich treść była sprzeczna z dowodami w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznaniami D.

Z., M. E., D. L., a pośrednio również opinią biegłego z zakresu badania dokumentów. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 S. C. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ramach czynu kwalifikowanego z Kodeksu karnego skarbowego oskarżyciel publiczny zarzucił oskarżonemu zachowanie polegające na przedłożeniu w Urzędzie Skarbowym w G. miesięcznych deklaracji dla wymiaru podatku od towarów i usług (...) za miesiące luty, październik i listopad 2015 r. oraz styczeń i luty 2016 r. - po uprzednim posłużeniu się 16 stwierdzającymi nieprawdę fakturami VAT o wskazanych numerach z tytułu wykonania specjalistycznych usług budowlano - elektrycznych o łącznej wartości 673.995 złotych (155.018,86 zł VAT) wystawionymi przez osobę posługującymi się danymi podmiotu (...) Ł.

R. - w których zataił rzeczywisty stan rzeczy czyli brak podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w tych fakturach w łącznej kwocie 155.018,68 zł, tj. należności publicznej małej wartości. Sprawstwo oskarżonego, jak i kwalifikacja tego czynu nie były w toku postępowania kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Oskarżony wyrażał wolę dobrowolnego poddania się karze za wskazany czyn. Przeprowadzone postępowanie sądowe skutkowało przypisaniem oskarżonemu tego czynu, przy czym sąd dokonał drobnych zmian w jego opisie.

Czyn z art. 56 kks popełnić może podatnik, który składając organowi podatkowemu deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę, przez co naraża podatek na uszczuplenie, przy czym w zależności od kwoty podatku narażonego na uszczuplenie, czyn kwalifikowany jest jako wypełniający znamiona przestępstwa skarbowego z art. 56 § 1 lub 2 kks bądź jako wykroczenia skarbowego z art. 56 § 3 kks. Z kolei odpowiedzialności za czyn z art. 62 § 2 kks (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2016 r.) podlega osoba, która fakturę lub rachunek określone w §1 wystawia w sposób nierzetelny albo takim dokumentem się posługuje.

Z materiału dowodowego, w tym wyjaśnień oskarżonego, zeznań A. S., zeznań D. Z., dokumentów w postaci rejestru VAT i deklaracji VAT wynikało, że S. C. (1) przyjął opisane w zarzucie faktury od J. R., a następnie przekazał A. S. celem włączenia ich do dokumentacji księgowej firmy. Z materiału dowodowego niewątpliwie również wynikało, że faktury które oskarżony przyjął od J. R. były nierzetelne. Zdaniem sądu nie tylko nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, ale były również podrobione (co zostanie wskazane w dalszej części uzasadnienia).

Zaznaczyć przy tym należało, iż bynajmniej okoliczność dotycząca tego, że D. W. przekazywał pieniądze od S. C. (1) J. R. nie potwierdzała, iż nastąpiło to tytułem zapłaty za usługi wykazane w fakturach. Wręcz przeciwnie, gdyby usługi miały miejsce, to przecież oskarżony mógł dokonać przelewów bezpośrednio na rachunek bankowy zleceniobiorcy. Zdaniem sądu przekazanie owych pieniędzy stanowiło swoiste wynagrodzenie dla J. R. za sporządzenie owych faktur. W konsekwencji oskarżony posługując się fakturami przekazanymi mu przez J.

R. wypełnił znamiona czynu z art. 62 § 2 kks. Nadto złożenie w Urzędzie Skarbowym w G. deklaracji za miesiące luty, październik i listopad 2015 r. oraz styczeń i luty 2016 r., które opierały się o dane wynikające z w/w faktur, skutkowało podaniem nieprawdy co do wysokości podatku naliczonego. Fakt, iż technicznie deklaracje (...) wypełniła A. S., nie miał znaczenia dla odpowiedzialności oskarżonego, bowiem A. S. opierała się na fakturach przekazanych przez S. C. (1). Zdaniem sądu S. C. (1) przekazując faktury celem włączenia ich do dokumentacji księgowej firmy, obejmował swoim zamiarem sporządzenie na podstawie danych z nich wynikających również deklaracji VAT.

Nie budziło wątpliwości sądu, iż oskarżony działał motywowany zamiarem obniżenia wartości podatku należnego poprzez wykazanie wartości podatku naliczonego z tytułu faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Tego rodzaju działanie narażało należność publicznoprawną z tytułu podatku VAT na uszczuplenie w łącznej kwocie 155.018,68 zł, co w rozumieniu art. 53 § 14 stanowiło małą wartość. W konsekwencji sąd uznał oskarżonego winnym tego, że w okresie od lutego 2015r. do marca 2016 r. w G., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) używał jako autentycznych podrobionych przez inną osobę 16 faktur VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu rzekomego wykonania usług budowlano – elektrycznych o łącznej wartości 673.995 zł opatrzonych danymi podmiotu (...) Ł.

Zdaniem sądu okoliczności wyłaniające się z materiału dowodowego, wskazujące na fakt systematycznej współpracy S. C. (1) z J. R. świadczyły o tym, iż oskarżony działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czego zresztą ani oskarżony ani jego obrońca nie kwestionowali w toku postępowania. Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z art. 6 § 2 kks w zakresie czynów polegających na narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy. Zdaniem sądu ten warunek został w przypadku czynu oskarżonego zachowany.

Zauważyć należało, iż pomimo że okresy pomiędzy datami wynikającymi z poszczególnych faktur przekraczały 6 miesięcy, to oskarżonemu przypisano przecież czyn polegający nie tylko na posłużeniu się tymi fakturami, ale również na złożeniu deklaracji, przy czym deklaracje (...) za luty 2015 r., została złożona w marcu 2015 r. itd., a zatem odstępy 6 miesięcy pomiędzy poszczególnymi zachowaniami nie zostały przekroczone. Sąd zastosował przepisy Kodeksu karnego skarbowego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2016 r. z uwagi na to, iż były one korzystniejsze dla oskarżonego z uwagi na wysokość kary grożącej aktualnie za czyny z art. 62 § 2 i § 2a kks.

☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 2 S. C. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Prokurator zarzucił oskarżonemu zachowanie polegające na złożeniu w Urzędzie Skarbowym w G. poświadczających nieprawdę miesięcznych deklaracji dla wymiaru podatku od towarów i usług (...) za miesiące luty, październik i listopad 2015 r. oraz styczeń i luty 2016 r. po uprzednim posłużeniu się 16 stwierdzającymi nieprawdę fakturami VAT o wskazanych numerach z tytułu wykonania specjalistycznych usług budowlano - elektrycznych o łącznej wartości 673.995 złotych (155.018,86 zł VAT), które zakwalifikował po myśli art. 8 § 1 kks jako czyn z art. 271 § 1 i 3 kk w zb. z art. 273 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

W pierwszej kolejności sąd zważył, iż za czyn z art. 271 kk odpowiedzialność może ponosić funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mające znaczenie prawne. Z materiału dowodowego wynikało przy tym, iż w oparciu o faktury przedłożone przez S. C. (1), A. S. na jego zlecenie prowadziła dokumentację księgową, przygotowywała m.in. deklaracje w zakresie podatku VAT, które były składane w Urzędzie Skarbowym. W konsekwencji zdaniem sądu S. C. (1) przedkładając owe 16 faktur obejmował swoją świadomością, iż sporządzone w oparciu o dane wynikające z tych faktur dokumenty, w tym deklaracje VAT zawierają nieprawdzie informacje.

Niemniej jednak zdaniem sądu zachowanie polegające na podaniu nieprawdy w deklaracji podatkowej nie wypełniło znamion czynu z art. 271 kk. W tym zakresie sąd podziela bowiem pogląd zaprezentowany w orzeczeniach Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt II AKa 107/14 (Lex nr 1483727) oraz z dnia 25 lutego 2015 r., sygn akt II AKa 457/14 (Lex nr 1770350). Dalej sąd zważył, iż w ramach tego czynu zarzucono oskarżonemu również posłużenie się stwierdzającymi nieprawdę dokumentami w postaci 16 faktur VAT. Z analizy materiału dowodowego wynikało, iż w istocie zdarzenia gospodarcze objęte tymi fakturami nie miały miejsca, co przyznał w swych wyjaśnieniach sam oskarżony.

Niemniej jednak zauważyć należało, że za przestępstwo 273 kk odpowiada ten, kto używa dokumentu określonego w art. 271 kk lub 272 kk. Z kolei jak już wskazywano art. 271 kk penalizuje zachowanie polegające na wystawieniu dokumentu poświadczającego nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, przy czym sprawcą czynu z art. 271 kk może funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu. Innymi słowy poświadczyć nieprawdę może jedynie osoba uprawniona do wystawienia dokumentu. Tymczasem z materiału dowodowego wynikało, iż na fakturach widniały pieczęcie o treści " (...) (...)-(...) W., ul. (...) REGON (...), NIP (...)" oraz parafy rozpoczynające się od litery "R", przy czym dowody w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań Ł.

R. i opinii biegłego z zakresu badania dokumentów ocenione we wzajemnym powiązaniu prowadziły do wniosku, iż nie zostały one wystawione przez Ł. R., lecz J. R., który nie był osobą uprawnioną do ich wystawienia. Tym samym owe faktury miały stwarzać pozory, że zostały wystawione przez podmiot uprawniony, tj. osobę działającą w imieniu Ł. R., a w rzeczywistości zostały sfałszowane. Dalej sąd zważył, iż z przeprowadzonej analizy dowodów wynikało, że S. C. (1) otrzymał faktury od J. R., a następnie przekazał je A. S. celem zaewidencjonowania ich w księgach podatkowych, rejestrach VAT.

Zachowanie polegające na używaniu jako autentycznego dokumentu podrobionego wypełnia znamiona przestępstwa z art. 270 § 1 kk. Zdaniem sądu S. C. (1) obejmował co najmniej zamiarem ewentualnym, że owe faktury zostały sfałszowane. W przypadku bowiem znamienia używania dokumentu jako autentycznego możliwy jest zamiar ewentualny (por. Mozgawa M. (red), Komentarz do art. 270 Kodeksu karnego, publ. Lex, Wróbel W., Zoll A. (red.), Komentarz do art. 270 Kodeksu karnego, publ. Lex). Z ustaleń sądu wynikało bowiem, że rzekome usługi wykazane na fakturach nie miały miejsca, co przyznawał sam oskarżony.

Dalej z zeznań Ł. R. wynikało, iż nie znał S. C. (1), a J. R. nie był osobą uprawnioną do wystawienia faktur w imieniu Ł. R., który w datach wykazanych na fakturach już nie prowadził działalności gospodarczej. Nadto sąd zważył, iż mając na uwadze okoliczności, w jakich oskarżony wszedł w posiadanie tych faktur w powiązaniu z okolicznością, iż miały one jedynie pozorować wykonanie usługi przez Ł. R., którego w istocie nie znał, to w tej sytuacji włączając owe faktury do swej dokumentacji firmy, swym zamiarem ewentualnym musiał obejmować to, że J.

R. nie był osobą uprawnioną do ich wystawienia, a zatem iż zostały one uprzednio sfałszowane. Zdaniem sądu w przytoczonych okolicznościach twierdzenie, że S. C. (1) zakładał, że zostały one wystawione przez osobę uprawnioną w rozumieniu art. 271 kk, a swą świadomością obejmował jedynie to, że poświadczały nieprawdę byłoby sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. W tej sytuacji sąd przyjął konstrukcję idealnego zbiegu z art. 8 § 1 kks (wszak w ramach czynu opisanego w punkcie 1 wyroku przypisano oskarżonemu posłużenie się tymi samymi fakturami) i w konsekwencji uznał oskarżonego winnym tego, że w okresie od lutego 2015r. do marca 2016 r. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą (...) używał jako autentycznych podrobionych przez inną osobę 16 faktur VAT o nr (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z dnia 27.02.2015 r., (...) z dnia 27.02.2015r., (...) z 28.02.2015r., (...) z dnia 28.02.2015, (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 22.10.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...)2015 r. z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 25.11.2015r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...), z dnia 30.01.2016 r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 30.01.2016r., (...) z dnia 28.02.2016r., z tytułu rzekomego wykonania specjalistycznych usług budowlano - elektrycznych o łącznej wartości 673.995 zł opatrzonych danymi podmiotu (...) Ł.

R. świadczyły o tym, iż oskarżony działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. W niniejszej sprawie sąd zastosował przepisy K. karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 28 lutego 2017 r., tj. przed datą obowiązywania art. 271a kk jako korzystniejsze dla skazanego z uwagi na przewidzianą w art. 270 § 1kk sankcję karną. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. C. (1) 1 1 Czyn przypisany oskarżonemu w myśl art. 7 § 1 kks zagrożony jest karą do 720 stawek dziennych grzywny albo karze pozbawienia wolności albo obu tym karom łącznie. Sąd jako okoliczności łagodzące uwzględnił przyznanie się przez oskarżonego do winy, jego uprzednią niekaralność, okoliczności dotyczące złożenia korekt i zapłaty podatku w wysokości wskazanej w trakcie kontroli podatkowej.

Z kolei na niekorzyść oskarżonego przemawiało to, iż jednym czynem wypełnił znamiona dwóch przestępstw, a faktury którymi się posługiwał opiewały na znaczne kwoty. Nadto sąd miał na uwadze, iż działanie oskarżonego nie miało charakteru jednorazowego, było systematyczne i wiązało się z włączeniem do dokumentacji księgowej aż 16 podrobionych faktur. W świetle powyższych okoliczności, sąd doszedł do wniosku, iż w przypadku oskarżonego wystarczające dla realizacji funkcji wychowawczej, represyjnej i prewencyjnej będzie orzeczenie kary 100 stawek dziennych grzywny.

Mając zaś na uwadze, iż oskarżony posiada stałe źródło dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, osiągając dochód rzędu 3.000 zł miesięcznie, prowadzi prężnie prosperującą działalność gospodarczą i dysponuje również znacznym majątkiem, sąd określił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 80 zł. Sąd miał na uwadze, iż przy określaniu wysokości kary grzywny zgodnie z art. 23 § 3 kks wedle przyjętego staniwska bierze się pod uwagę wysokość minimalnego wynagrodzenia z daty czynu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II KK 80/15, publ.

Lex nr 1681878 S. C. (1) 2 2 Przestępstwo z art. 270 § 1 kk zagrożone jest karą grzywną, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Sąd jako okoliczności łagodzące uwzględnił przyznanie się przez oskarżonego do winy, jego uprzednią niekaralność, okoliczności dotyczące złożenia korekt i zapłaty podatku w wysokości wskazanej w trakcie kontroli podatkowej. Z kolei na niekorzyść oskarżonego przemawiało to, iż faktury którymi się posługiwał opiewały na znaczne kwoty. Nadto sąd miał na uwadze, iż działanie oskarżonego nie miało charakteru jednorazowego, było systematyczne i wiązało się z włączeniem do dokumentacji księgowej aż 16 podrobionych faktur.

W świetle powyższych okoliczności, sąd doszedł do wniosku, iż w przypadku oskarżonego wystarczające dla realizacji funkcji wychowawczej, represyjnej i prewencyjnej będzie orzeczenie kary 140 stawek dziennych grzywny. Mając zaś na uwadze, iż oskarżony posiada stałe źródło dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, osiągając dochód rzędu 3.000 zł miesięcznie, prowadzi prężnie prosperującą działalność gospodarczą i dysponuje również znacznym majątkiem, sąd określił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 80 zł.

S. C. (1) 3 1,2 Sąd w myśl art. 8 § 2 kks stwierdził, iż wykonaniu podlega tylko kara grzywny orzeczona wobec oskarżonego za przestępstwo z art. 270 § kk. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W przypadku czynów przypisanych S. C. (1) formalnie zachodziła możliwość zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania (art. 66 kk, art. 41 kks).

Zgodnie z art. 66 § 1 kk sąd może warunkowo umorzyć postępowanie, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego warunki i właściwości osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W niniejszej sprawie okoliczności popełnienia czynów zabronionych nie budziły wątpliwości.

Niewątpliwie S. C. (1) jest osobą niekaraną, a warunkowemu umorzeniu postępowania nie sprzeciwiały się okoliczności dotyczące dotychczasowego sposobu życia, warunków i właściwości osobistych - oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia. Niemniej jednak okoliczności te były niewystarczające dla zastosowania tej instytucji wobec oskarżonego. Przede wszystkim w przypadku oskarżonego S. C. (1) warunkowemu umorzeniu postępowania sprzeciwiały się okoliczności dotyczące stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Aby określić społeczną szkodliwość czynu należy odwołać się do art. 115 § 2 kk.

Do kwantyfikatorów społecznej szkodliwości czynu zostały zaliczone rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu zabronionego, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, postać zamiaru i motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. W tym zaś zakresie sąd wziął pod uwagę, iż oskarżony dopuścił się czynów w warunkach czynu ciągłego, jego działanie miało charakter systematyczny i miało miejsce na przestrzeni dłuższego okresu czasu.

Nadto należało mieć na uwadze, iż użycie podrobionych dokumentów w postaci faktur VAT i złożenie w Urzędzie Skarbowym w G. deklaracji (...) opartych o dane wynikające z tych faktur w przypadku oskarżonego obliczone było na uzyskanie wymiernych korzyści majątkowych polegających na znaczącym obniżeniu zobowiązań podatkowych. Zdaniem sądu w przypadku czynu zakwalifikowanego jako przestępstwo skarbowe nie zachodziła również możliwość zastosowania instytucji z art. 16a kks, z uwagi na fakt przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu z art. 56 § 2 kks i z art. 62 § 2 kks (tak Sąd Najwyższy, postanowienie z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I KZP 3/2, publ.

Lex 1166013). 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Sąd w związku ze skazaniem w punkcie 2 wyroku rozstrzygnięciem wynikającym z puntu 3 wyroku na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego koszty sądowe, bowiem wysokość osiąganych przez oskarżonego dochodów i jego sytuacji majątkowa nie uzasadniały decyzji o zwolnieniu od ich ponoszenia. Wysokość opłaty sąd ustalił na kwotę 1120 zł na podstawie art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych. Z kolei wydatki obejmowały koszty opinii biegłych psychiatrów (382,64 zł), opinii biegłego z zakresu badania pisma (1.105,60 zł), opłatę za informację z Krajowego Rejestru Karnego (2x30 zł) oraz ryczałty za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i sądowym (2x20 zł). 1.Podpis

II K 576/19 · Sąd powszechny

Legislator summary

Legislator headnote

Keywords

Cited Legislation

Cited Case Law

Related Decisions

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Full text