Supreme Court quashes tax offense fine for exceeding statutory maximum limit in mandatory judgment.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's judgment imposing a 20,000 PLN fine on J. G. for a tax offense. The Prosecutor General argued the fine violated Article 172 § 1 of the Criminal Procedure Code by exceeding the ten-fold minimum wage limit applicable at the time of the offense. The Court agreed, noting the minimum wage was 1,750 PLN in 2013, making the maximum allowable fine 17,500 PLN.
Legislator headnote
AI generatedArt. 172 § 1 k.k.s.; Art. 48 § 3 k.k.s.: A mandatory judgment imposing a fine for a tax offense must not exceed ten times the minimum wage at the time of the offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 80/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Eugeniusz Wildowicz Protokolant Marta Brylińska w sprawie J. G., ukaranego z art. 57 § 1 k.k.s., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 stycznia 2015 r., 1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania;
2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania Kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego z dnia 23 stycznia 2015 r. J. G. został uznany winnym wykroczenia skarbowego z art. 57 § 1 k.k.s., za które wymierzono mu karę grzywny w wysokości 20.000 zł. 2 Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od powyższego orzeczenia kasację, na podstawie art. 167a k.k.s., wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 172 § 1 k.k.s., polegające na wymierzeniu J. G. wyrokiem nakazowym z dnia 23 stycznia 2015 roku za wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s., popełnione w okresie od 26 lutego do 26 marca 2013 r., kary grzywny w wysokości 20.000 złotych, tj. z naruszeniem dyspozycji przywołanego przepisu w zw. z art. 48 § 3 k.k.s. stanowiącym, że wyrokiem nakazowym można wymierzyć karę grzywny w granicach nieprzekraczających dziesięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.
Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym. Zgodnie z art. 172 § 1 k.k.s. wyrokiem nakazowym można orzec za wykroczenie skarbowe - karę grzywny określoną w art. 48 § 3 k.k.s., w granicach nieprzekraczających dziesięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. Na potrzeby wymiaru kary grzywny miarodajna jest wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w dacie popełnienia przestępstwa (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2012 r., III KK 397/11, Biul.PK 2012/7/22).
W dacie czynu wynosiło ono 1750 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r.). Niewątpliwie, więc doszło do naruszenia przepisów wskazanych przez skarżącego. Wobec tego, że wymierzona J. G. kara przekracza maksymalną dopuszczalną wysokość grzywny orzekanej wyrokiem nakazowym, należało orzec jak w sentencji. W ponownym postępowaniu sąd uznając, że zachodzą podstawy do wymierzenia kary grzywny, będzie zobligowany do przestrzegania określonych ustawowo granic jej wymiaru. 3