I ACz 1337/13 · Sąd powszechny

POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2013 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.) Sędziowie: SA Mariola Głowacka SA Jacek Nowicki po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. U. i D. U. przeciwko Powiatowi C. – (...) i Gminie L. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, XIV Wydział Cywilny z siedzibą w Pile z dnia 17 czerwca 2013 roku, sygn. akt: XIV C 24/10 postanawia: oddalić zażalenie. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA J. Nowicki

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego Powiatu o wyłączenie SSO P. O.. W motywach rozstrzygnięcia podniósł, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do wyłączenia w/w sędziego z urzędu (art. 48 k.p.c.) lub na wniosek (art. 49 k.p.c.). Pozwany nie przedstawił bowiem takich okoliczności, które mogłyby rodzić wątpliwość co do bezstronności tego sędziego. Podniósł jedynie, że sędzia po trzykrotnym odroczeniu ogłoszenia wyroku otworzył zamkniętą rozprawę na nowo, przy czym o rozprawie w dniu 13 marca 2013 roku strony nie zostały zawiadomione.

Natomiast po otwarciu rozprawy Sąd wezwał pozwaną Gminę do przedłożenia dokumentu, które to wezwanie pozostaje w związku ze zgłoszonym roszczeniem. Podejmowanie takich czynności, nawet jeśli jest niekorzystne dla strony, nie świadczy, zdaniem Sądu Okręgowego, o bezstronności sędziego, ale jest wyrazem wykonywania przez niego obowiązków. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany Powiat C. – (...), wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o wyłączenie SSO P. O.. Zdaniem skarżącego działanie sędziego stanowi obrazę wymiaru sprawiedliwości, albowiem w miejsce bezstronnego sędziego przyjął on rolę strony powodowej.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione. W ocenie Sądu Apelacyjnego skarżący nie wykazał, by w niniejszej sprawie zachodziły jakiekolwiek przesłanki uzasadniające wyłączenie SSO P. O. na wniosek (art. 49 k.p.c.). Brak również przesłanek wyłączenia tego sędziego z mocy ustawy (art. 48 k.p.c.). Okolicznością taką nie może być fakt podjęcia niekorzystnych dla strony pozwanej decyzji procesowych, tj. otwarcie zamkniętej rozprawy na nowo czy wezwanie strony powodowej do przedłożenia nowych dowodów. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą bowiem uzasadniać jedynie wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 roku, sygn. akt:

III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1972 roku, sygn. akt: I PZ 9/72, LEX nr 7068). Dlatego też wyłączenia sędziego nie może uzasadniać samo przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie; nie może ona bowiem, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2010 r., II PK 344/09, OSNP 2011/21-22/271). W konsekwencji trafnie przyjął Sąd I instancji, że podjęte przez SSO P. O. czynności nie świadczą o jego bezstronności, lecz stanowią wyraz wykonywania przez niego obowiązków, zmierzających do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia.

Z uwagi na powyższe zażalenie pozwanego podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA J. Nowicki