Legislator Case Law & Legislation
373/2022 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to appellant's death and heir's withdrawal of the appeal request.

Case Number 373/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal because the appellant died before the hearing, triggering a procedural termination. The heir, representing the deceased's estate, voluntarily withdrew the appeal request prior to the trial, rendering the litigation moot. Consequently, the court declared the appeal never filed and the pending proceedings void.

Legislator headnote

AI generated

Articles 100, 101, 102 of the Code of Civil Procedure; Upon the death of a party, the court may terminate proceedings; if the heir withdraws the appeal before the hearing, the appeal is deemed never filed and the proceedings are void.

Keywords

AI generated
death of party withdrawal of appeal termination of proceedings heir's rights void litigation civil procedure appellant death

Cited Legislation

AI generated
Articles 100, 101, 102 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 373 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 373/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη - Εισηγήτρια, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Κ. του Β. και της Ε., διαμένουσας ..., ..., όπως νόμιμα εκπροσωπείται δυνάμει της 2801/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (εκούσιας δικαιοδοσίας) από τη δικαστική συμπαραστάτρια αυτής Ζωή Μπαλαμπάνη, η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Μ. του Δ. και της Α., συζύγου Κ. Τ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Βαγενά και κατέθεσε προτάσεις, 2) Σ. Μ., το γένος Ί. και Ά. Μ., αγνώστου μονίμου κατοικίας, εκπροσωπούμενη για την επίδοση της παρούσας αιτήσεως αναίρεσης από τον δικηγόρο Αθηνών Παναγιώτη Νικολόπουλο, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Στο σημείο αυτό, η δικηγόρος Ζωή Μπαλαμπάνη, δικαστική συμπαραστάτρια της ως άνω αναιρεσείουσας, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι η αναιρεσείουσα απεβίωσε στις 13-1-2021, σύμφωνα με την προσκομισθείσα υπ' αριθμό 161/2/2021 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου του Δήμου Αθηναίων και ζήτησε την βίαιη διακοπή της δίκης ώστε να γίνει νομιμοποίηση του νόμιμου κληρονόμου.

Στο σημείο αυτό, εμφανίστηκε ο δικηγόρος Παναγιώτης Νικολόπουλος, ο οποίος αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι η αναιρεσείουσα απεβίωσε στις 13-1-2021, προσκομίζοντας αντίγραφο της ίδιας ως άνω ληξιαρχικής πράξης θανάτου. Δήλωσε ακόμη ότι στην θέση της υπεισέρχεται η μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμος Κ. Ε. Κ. (K. E. K.), θυγατέρα Χ. Κ. του Β., η οποία εκπροσωπείται από τον ίδιο και η οποία παραιτείται από το δικόγραφο της από 4-2-2020 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 210/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, προς εξαφάνιση της 89/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου.

Ο πληρεξούσιος της α' αναιρεσιβλήτου Αντώνιος Βαγενάς αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι αποδέχεται την παραίτηση.

Στο σημείο αυτό εμφανίστηκε ο δικηγόρος Αργύριος Μάνθου, ως πληρεξούσιος και εκπρόσωπος του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΝ. & ΑΓΛΑΪΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ", που εδρεύει στην Αθήνα, (Θηβών και Λεβαδείας) και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι το ως άνω Νοσοκομείο είναι ο μοναδικός εκ διαθήκης κληρονόμος της Ε. Κ., μητέρας της ήδη αποβιωσάσης αναιρεσείουσας, ζήτησε την βίαιη διακοπή της δίκης λόγω του θανάτου της αναιρεσείουσας και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-2-2012 αγωγή του ήδη αποβιώσαντος Χ. Κ. του Β., την από 10-5-2012 κύρια αγωγή της ήδη αποβιωσάσης αναιρεσείουσας, τις από 23-9-2013 (δύο) ανταγωγές της ήδη α' αναιρεσιβλήτου, την από 14-10-2013 ανακοίνωση δίκης προσεπίκληση της ήδη αποβιωσάσης αναιρεσείουσας και την από 17-3-2015 ανταγωγή, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 89/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 210/2019 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης, προς εξαφάνιση της 89/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, ζήτησε η ήδη αποβιώσασα αναιρεσείουσα με την από 4-2-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ζήτησαν τα πιο πάνω αναφερόμενα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 94 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του από το άρθρο 1 άρθρο πρώτο παρ. 2 του Ν.4335/2015, οι διάδικοι είναι υποχρεωμένοι ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, εκτός από τα ειρηνοδικεία εφόσον πρόκειται για μικροδιαφορές και για να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος.

Από τις διατάξεις δε του άρθρου 96 παρ. 1 του ΚΠολΔ όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του ν. 3994/2011, προκύπτει, ότι ο διορισμός του πληρεξουσίου δικηγόρου γίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση είτε με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή εκείνου που παρέχει την πληρεξουσιότητα βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο.

Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων, ενώ κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου η πληρεξουσιότητα μιας αρχής μπορεί να δοθεί σε δικηγόρο και με έγγραφο της, που περιέχει τα στοιχεία που αναγράφονται παραπάνω.

Με τις ρυθμίσεις του ως άνω ν. 3994/2011, αφ' ενός απλοποιήθηκε η διαδικασία χορήγησης της πληρεξουσιότητας και αφ' ετέρου επεκτάθηκε σε όλα τα δικαστήρια και σε όλες τις διαδικασίες η δυνατότητα χορήγησης της πληρεξουσιότητας με ιδιωτικό έγγραφο, εφόσον η υπογραφή του χορηγήσαντος την πληρεξουσιότητα διαδίκου βεβαιώνεται από δημόσια, δημοτική ή άλλη αρμόδια αρχή ή από δικηγόρο, ρύθμιση η οποία ίσχυε ήδη στον ΚΠοινΔ (άρθρο 96 παράγραφος 2 εδ.

β' και 42 παράγραφος 2 εδ. γ', 465 παράγραφος 1) αλλά και στον ΚΔιοικΔ (άρθρο 30 παράγραφο 2 εδ. β'). Ωστόσο, με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 96 του ΚΠολΔ, όπου, μετά την αντικατάσταση της με την παράγραφο 3 του άρθρου 7 του παραπάνω νόμου, ορίζεται, ότι: "Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου και στις περιπτώσεις του άρθρου 98 η πληρεξουσιότητα δίνεται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση", εισάγεται εξαίρεση για τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, όπου λόγω της σοβαρότητας του εκδικαζόμενου ή διατιθέμενου αντικειμένου επιβάλλεται πανηγυρικότητα στον τύπο χορήγησης της πληρεξουσιότητας και αποκλείεται εντεύθεν η χορήγησή της με ιδιωτικό έγγραφο.

Μάλιστα το τελευταίο επιτάσσεται αδιακρίτως, χωρίς να εξαιρείται από τη ρύθμιση ακόμη και η περίπτωση, που η πληρεξουσιότητα παρέχεται από αρχή. Αν ο συστατικός αυτός τύπος δεν τηρηθεί, δεν υπάρχει δικαστική πληρεξουσιότητα και δεν είναι δυνατό να γίνει λόγος για απόδειξή της με άλλο αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 536/2020, ΑΠ1616/2018, ΑΠ 918/2017).

Επίσης, με τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 8 εδ. 23 του Ν. 3329/2005 (ΦΕΚ Α 81), - με τον οποίο ιδρύθηκαν οι Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών ως αυτοτελή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (άρθ. 1 παρ. 2 αυτού), - όπως αυτή αντικαταστάθηκε με τη διάταξη του άρθρου τρίτου παρ. 9 του Ν. 3527/2007 (ΦΕΚ Α' 25), ορίζεται ότι: "Ο διοικητής των νοσοκομείων εκπροσωπεί το νοσοκομείο δικαστικώς και εξωδίκως καθώς και έναντι τρίτων και δύναται να εκχωρεί τη νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων ευθύνης του στον Αναπληρωτή Διοικητή και να διορίζει πληρεξουσίους δικηγόρους".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι με απόφαση του Διοικητή του Νοσοκομείου μπορεί να διοριστεί κάποιος πληρεξούσιος δικηγόρος του Νοσοκομείου, αυτό όμως δεν αρκεί, για το διορισμό του ως δικαστικού αντιπροσώπου του Νοσοκομείου, αλλά θα πρέπει ο Διοικητής που εκπροσωπεί το Νοσοκομείο στα δικαστήρια, να διορίσει το δικαστικό πληρεξούσιο με έναν από τους παραπάνω τρόπους (ΑΠ 427/2015, ΑΠ 745/2014), καθόσον η ως άνω διάταξη του άρθρου 7 παρ. 8 εδ. 23 του Ν. 3329/2005, δεν τροποποιεί ως προς τα Ν.Π.Δ.Δ.

Νοσοκομεία τη διάταξη του άρθρου 96 παρ. 3 του ΚΠολΔ, που καθορίζει κατά τρόπο αποκλειστικό ("μόνο") τον τύπο της παροχής πληρεξουσιότητας σε δικηγόρο κατά την ενώπιον του Αρείου Πάγου αναιρετική διαδικασία (ΑΠ 536/2020, ΑΠ 1616/2018). Εξάλλου σε περίπτωση θανάτου εκείνου που έδωσε την πληρεξουσιότητα ή μεταβολής της ικανότητας για δικαστική παράσταση του ίδιου ή του νομίμου αντιπροσώπου του, σύμφωνα με το άρθρο 101 ΚΠολΔ, η πληρεξουσιότητα δεν παύει αλλά εξακολουθεί και παύει μόνο όταν διακοπεί η δίκη για έναν από τους λόγους αυτούς.

Αν ο αναιρεσείων αποβιώσει σε χρόνο πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, παραδεκτά παρίσταται με πληρεξούσιο δικηγόρο στο ακροατήριο ο κληρονόμος του αναιρεσεΊ.τος, ο οποίος, γνωστοποιών το θάνατο, δηλώνει τη βίαιη διακοπή της δίκης και συνεχίζει τη δίκη (ΑΠ 823/2008). Η ύπαρξη πληρεξουσιότητας, κατά το άρθρο 104 του ίδιου Κώδικα, εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο και η έλλειψη της έχει ως αποτέλεσμα, να μη γίνεται δεκτός ο εμφανιζόμενος ως δικαστικός πληρεξούσιος, και ο διάδικος, που φέρεται ως εκπροσωπούμενος από αυτόν, να θεωρείται δικονομικώς απών.

Επί πλέον, το καθεστώς της δικαστικής συμπαράστασης, όπως συνάγεται από το συνδυασμό των άρθρων 1685-1686 ΑΚ, λήγει, μεταξύ άλλων, και με το θάνατο του συμπαραστατούμενου, στην περίπτωση δε αυτή, η λήξη της δικαστικής συμπαράστασης επέρχεται αυτοδικαίως (ΑΠ 1731/2017). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 97, 98, 188 παρ. 1, 189 παρ. 2, 190, 191 παρ. 2, 192, 294, 295 παρ. 1, 297, 299 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτουν τα ακόλουθα:

Ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου, να παραιτηθεί από το δικόγραφο και το δικαίωμα της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης.

Έτσι, για το κύρος της εν λόγω παραίτησης που γίνεται προτού το δικαστήριο προχωρήσει στην έρευνα των λόγων της αναιρέσεως, δεν είναι αναγκαία η κλήτευση του αναιρεσίβλητου, αφού, αυτός, και αν τυχόν είχε κληθεί και παρίστατο δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί σε αυτήν (ΟλΑΠ 744/1982, ΑΠ 388/2019, ΑΠ 439/2017). Στην περίπτωση της παραίτησης μόνο από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, αρκεί η ύπαρξη γενικής μόνο πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτούμενου, ενώ στην περίπτωση της παραίτησης από δικαίωμα ο δικηγόρος του παραιτούμενου πρέπει να έχει ειδική πληρεξουσιότητα προς τούτο, σύμφωνα με το άρθρο 98 εδ.

β'του Κ.Πολ.Δ. Η παραίτηση που γίνεται με τον προαναφερόμενο τρόπο, έχει ως αποτέλεσμα, ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται, χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης, που να κηρύσσει την κατάργησή της. Δεν αποκλείεται όμως και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου, που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη.

Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287, 291 και 292 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στην αναιρετική δίκη, προκύπτει, ότι η δίκη διακόπτεται, αν μετά την άσκηση αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου διακοπής με επίδοση δικογράφου ή εκτός του ακροατηρίου κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξης. Η δίκη που διακόπηκε, μπορεί να επαναληφθεί, είτε εκούσια με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή είτε αναγκαστικά με πρόσκληση του αντιδίκου του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή, ο οποίος μπορεί να επισπεύσει την επανάληψη της δίκης, κοινοποιώντας στο διάδικο υπέρ του οποίου επήλθε διακοπή δικόγραφο για επανάληψη της δίκης.

Έτσι ο θάνατος του διαδίκου που επιφέρει τη βίαιη διακοπή της δίκης, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν διαδοχικά με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, εφόσον δεν υπάρχει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί η άμεση συζήτηση της υπόθεσης (Ολ.Α.Π. 22/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των πρακτικών της δημοσίας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου και τα έγγραφα του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Η αναιρεσείουσα, Α. Κ. του Β., η οποία βρισκόταν υπό δικαστική συμπαράσταση και διέμενε στην ..., άσκησε δια της δικαστικής συμπαραστάτριάς της, δικηγόρου, Ζ.

Μ., την από 4.2.2020 αίτηση αναιρέσεως κατά των αναιρεσιβλήτων, Γ. Μ. και Σ. Μ. και της 210/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με την προσβαλλόμενη αυτή απόφαση, μετά από συνεκδίκαση, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση της ενάγουσας, ενώ έγινε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν η έφεση της εναγομένης - αντενάγουσας κατά της 89/2015 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, με την οποία, είχαν συνεκδικασθεί και απορριφθεί, η μεν από 10.5.2012 αγωγή της ενάγουσας - αναιρεσείουσας ως απαράδεκτη, η δε από 23.9.2013 ανταγωγή της εναγομένης - αντενάγουσας - πρώτης αναιρεσίβλητης, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Στη συνέχεια, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη απόφαση κατά τα εκεί κεφάλαια και διατάξεις και αφού κρατήθηκε και δικάσθηκε κατ' ουσίαν η ανταγωγή της πρώτης αναιρεσίβλητης, έγινε (αυτή) δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα να της μεταβιβάσει με οριστική σύμβαση πώλησης το ιδανικό μερίδιο της 1/2 εξ αδιαιρέτου επί του περιγραφομένου σε αυτήν επίδικου ακινήτου.

Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την εκφώνηση της υπό κρίση υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου εμφανίσθηκαν: α) η δικηγόρος Ζωή Μπαλαμπάνη, η οποία, με την επίκληση της ιδιότητας της ως δικαστικής συμπαραστάτριας της αναιρεσείουσας, Α. Κ. του Β., δήλωσε ότι αυτή αποβίωσε στις 13.1.2021, και ζήτησε τη βίαιη διακοπή της δίκης, β) ο δικηγόρος Παναγιώτης Νικολόπουλος, που επίσης γνωστοποίησε το θάνατο της αναιρεσείουσας και δήλωσε, ότι τη βιαίως διακοπείσα δίκη, λόγω του θανάτου της, συνεχίζει η μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμος αυτής, Κ.

Ε. Κ. (K. E. K.), η οποία, εκπροσωπούμενη από τον ίδιο, παραιτείται από το δικόγραφο της από 4.2.2020 κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως, γ) ο δικηγόρος Αργύριος Μάνθου, ως πληρεξούσιος του εκπροσωπουμένου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών Παν. & Αγλαΐας Κυριακού", ο οποίος δήλωσε, ότι το ως άνω Ν.Π.Δ.Δ.

είναι μοναδικός κληρονόμος της Ε. Κ., μητέρας της ήδη αποβιώσασας αναιρεσείουσας και ζήτησε τη βίαιη διακοπή της δίκης λόγω του θανάτου της. Επίσης παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της η πρώτη αναιρεσίβλητη, ενώ δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο η δεύτερη αναιρεσίβλητη.

Σύμφωνα με την προσκομισθείσα από 23.1.2021 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Δήμου Αθηναίων, η αναιρεσείουσα αποβίωσε στις 13.1.2021, δηλαδή μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, οπότε, με τον γνωστοποιηθέντα θάνατο της και την εξ αυτού επελθούσα βίαιη διακοπή της δίκης, κατά τα εκτιθέμενα στην οικεία νομική σκέψη, έληξε αυτοδικαίως η δικαστική συμπαράσταση της θανούσας από τη δικαστική συμπαραστάτριά της, δικηγόρο Ζωή Μπαλαμπάνη, της οποίας έπαυσε και η πληρεξουσιότητα, και, συνεπώς, η παράστασή της ενώπιον του δικαστηρίου και η κατάθεση των προτάσεών της, δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα.

Επίσης, το Ν.Π.Δ.Δ., υπό την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΝ. & ΑΓΛΑΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ", όπως ήδη εκτέθηκε, εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, Αργύριο Μάνθου, ο οποίος κατέθεσε και το από 11.10.2021 δικόγραφο παρέμβασης - προτάσεων. Προς απόδειξη της παρασχεθείσας εντολής και πληρεξουσιότητας στον ως άνω δικηγόρο για την εκπροσώπηση του παρεμβαίνοντος Ν.Π.Δ.Δ.

κατά την αναιρετική δίκη, προσκομίζεται η από 5.10.2021 εξουσιοδότηση του Α. Μ., ο οποίος, υπό την φερομένη ιδιότητά του ως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του ως άνω Ν.Π.Δ.Δ., εξουσιοδοτεί τον εν λόγω δικηγόρο, να παρασταθεί και να εκπροσωπήσει αυτό κατά την εκδίκαση της ως άνω αίτησης αναίρεσης, με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του από τον υπάλληλο της γραμματείας του ίδιου Ν.Π.Δ.Δ., Σ.

Τ.. Όμως δεν αποδεικνύεται η παροχή πληρεξουσιότητας στον ως άνω δικηγόρο με τον τύπο που ορίζεται αποκλειστικά και αδιακρίτως για τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 96 παρ. 3 ΚΠολΔ, δηλαδή δεν προσκομίζεται συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο έγγραφο, ούτε παρέστη στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου ο νόμιμος εκπρόσωπος του ως άνω Ν.Π.Δ.Δ., ώστε, με προφορική δήλωσή του, καταχωριζόμενη στα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως τούτου, να δηλώσει ότι παρέχει πληρεξουσιότητα στον εν λόγω δικηγόρο για την παράστασή του ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Συνεπώς, κατά τα όσα εκτέθηκαν παραπάνω, στη σχετική νομική σκέψη, εφόσον δεν έχει χορηγηθεί νομίμως πληρεξουσιότητα στον ως άνω δικηγόρο, σύμφωνα με τον οριζόμενο στο άρθρο 96 παρ. 3 του ΚΠολΔ τύπο, γεγονός που πρωτίστως ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, το παριστάμενο, ως παρεμβαίνον, κατά τη συζήτηση της προκειμένης αιτήσεως αναιρέσεως, δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ο νόμος ορίζει και θεωρείται δικονομικά απόν.

Τέλος, η παρισταμένη δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου, Παναγιώτη Νικολόπουλου, Κ. - Ε. Κ., (C. - E. K.), θυγατέρα του Χ. Κ. και της Μ. Τ. (M. C.) του (Ί.) l. και της Ά. (A.), η οποία, σύμφωνα με το από 4.10.2018 πιστοποιητικό γέννησης του Δήμου Αθηναίων, γεννήθηκε στις ..., με το .../28.1.2021 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μάλαμα - Μαρίας Παπαδημητρίου, παρέσχε την πληρεξουσιότητα στον ως άνω παριστάμενο δικηγόρο, μεταξύ άλλων, να παραστεί και να την εκπροσωπήσει ενώπιον του Γ' Πολιτικού Τμήματος Αρείου Πάγου, κατά τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και να δηλώσει, ότι αυτή αφενός μεν ως καταπιστευματοδόχος της γιαγιάς της, Ε., χήρας Β.

Κ. αφετέρου δε ως μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμου της αποβιώσασας αναιρεσείουσας και θείας της, Α. Κ., συνεχίζοντας τη δίκη επί της υπό κρίση από 4.2.2020 αιτήσεως αναιρέσεως, που διακόπηκε βιαίως με το θάνατο της τελευταίας, παραιτείται από το δικόγραφο αυτής. Ειδικότερα, από την επισκόπηση των εγγράφων του φακέλου σχετικά με το κληρονομικό δικαίωμα της ως άνω προέκυψαν τα εξής:

Στις 29.4. 1980 αποβίωσε η μητέρα της αναιρεσείουσας και του Χ. Κ., Ελένη, χήρα Β. Κ., η οποία κατέλειπε την από 28.1.1980 μυστική διαθήκη της ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Σωτηρίου Οικονόμου, που δημοσιεύθηκε με το .../15.5.1980 πρακτικό δημοσίας συνεδριάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με τη διαθήκη αυτή, η διαθέτης, όρισε, μεταξύ άλλων, ότι αφήνει κληρονόμους της τα παιδιά της Χ.

και Ν. (δηλαδή την αναιρεσείουσα), και ειδικότερα όρισε ότι: "1) Καθένα από τα παιδιά μου θα πάρει το μισό της περιουσίας μου κινητής και ακινήτου. 2) Αν ο γυιός μου Χ. νυμφευθεί και αποκτήσει απογόνους, θα περιέρχεται μετά το θάνατο του εις αυτούς η κληρονομιά μου και μάλιστα όχι μόνο το ποσοστόν το οποΊ. θα ανήκει εις αυτόν, τον υιόν μου Χ., αλλά και η σωζομένη κληρονομιά κατά το ποσοστόν που θα ανήκει εις την θυγατέραν μου Ν.

μετά τον θάνατον της. 3) Εάν ο υιός μου Χ. δεν αποκτήσει απογόνους, θα περιέρχεται εις το ΝοσοκομεΊ. Παίδων ""Αγλαΐα Κυριακού", προκειμένου δι' αυτής να συσταθεί πτέρυξ περιθάλψεως απροσαρμόστων παίδων με το όνομά μου. .. Εις το ανωτέρω ΝοσοκομεΊ. κι δια τον αυτόν ανωτέρω σκοπόν θα περιέλθη και η περιουσία της κόρης μου Ν.ς εφ' όσον κατά τα ανωτέρω δεν θα υπάρξουν απόγονοι του υιού μου Χ..

Εάν υπάρξουν, τότε και η περιουσία της κόρης μου Ν.ς θα περιέρχεται κατά τα ανωτέρω εις αυτούς μετά τον θάνατον της". Στις 7.9.2015,αποβίωσε στην … ο Χ. Κ. του Β. και της Ε. (βλ. το από 10.9.2915 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του ληξιαρχείου Αθηνών), ο οποίος με την από 15.4.2011 ιδιόγραφη διαθήκη του, που δημοσιεύθηκε με το 4244/28.9.2015 πρακτικό δημοσίευσης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, όρισε ως μοναδική κληρονόμο του, την θυγατέρα του Κ. - Ε.

Κ., (C. - E. K.) (βλ. το από 4.10.2018 πιστοποιητικό γέννησης του Δήμου Αθηναίων), την οποία απέκτησε στις ... από την εξωσυζυγική σχέση του με τη Μ. Τ. (M. C.) του Ί. (I.) και της Ά. (Α.), και την αναγνώρισε ως μοναδικό γνήσιο τέκνο του. Η ίδια δε αναγνωρίσθηκε ως μοναδική εκ διαθήκης κληρονόμος του Χ. Κ. με την 4621/13.8.2019 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά της οποίας δεν προκύπτει ότι έχει ασκηθεί το ένδικο μέσο της αναίρεσης.

Μετά τον θάνατο της αναιρεσείουσας, Α. Κ., η οποία, όπως ήδη εκτέθηκε, αποβίωσε πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, παραδεκτά παρίσταται με πληρεξούσιο δικηγόρο στο ακροατήριο η ανιψιά της Κ. - Ε. Κ. ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος αυτής και καταπιστευματοδόχος της γιαγιάς της, Ε. Κ., δυνάμει της ως άνω διαθήκης (βλ.

το .../2.6.2021 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμου Αθηναίων, τα .../1.9.2021 και .../12.8.2021 πιστοποιητικά του Ειρηνοδικείου Αθηνών περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης της αποβιώσασας και περί μη αποποίησης κληρονομιάς καθώς και το .../2021 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη κατάθεσης αγωγής αμφισβήτησης κληρονομικού δικαιώματος) η οποία γνωστοποιώντας το θάνατο της αναιρεσείουσας, δηλώνει τη βίαιη διακοπή της δίκης, την επανάληψή της (ΑΠ 823/2008), και την παραίτηση από το δικόγραφο της ένδικης αναιρέσεως.

Συνακόλουθα με τα παραπάνω, νομίμως επαναλήφθηκε η προκειμένη δίκη και η γενόμενη κατά τον προαναφερόμενο τρόπο νομότυπη παραίτηση της κληρονόμου της αναιρεσείουσας από το δικόγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης είναι έγκυρη και επέφερε τα αποτελέσματά της, δηλαδή, η αίτηση αναίρεσης θεωρείται αναδρομικά ότι δεν ασκήθηκε και, αντίστοιχα, καταργείται η δίκη, παρά την απουσία της δεύτερης αναιρεσίβλητης, η οποία δεν προκύπτει ότι κλητεύθηκε για τη συζήτηση της υποθέσεως, αφού, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, δεν ήταν αναγκαία η κλήτευσή της, ενόψει του ότι η εν λόγω δήλωση παραίτησης έγινε πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως και αυτή δεν είχε δικαίωμα να αντιταχθεί στην παραίτηση.

Θέμα επιβολής εξόδων σε βάρος της παραιτούμενης από το δικόγραφο της αναιρέσεως, κληρονόμου της αποβιώσασας αναιρεσείουσας δεν τίθεται, αφού δεν υποβλήθηκε αντίστοιχο αίτημα από την παρισταμένη πρώτη αναιρεσίβλητη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Θεωρεί ως μη ασκηθείσα την από 4.2.2020 αίτηση αναιρέσεως της Α. Κ. κατά της 210/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Κηρύσσει καταργημένη την εκκρεμή δίκη.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Δεκεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Μαρτίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ