Supreme Court dismisses appeal on ownership claim, ruling evidence evaluation is non-appealable.

Απόφαση 368 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 368/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη-Εισηγήτρια, Μαρουλιώ Δαβίου - Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Σ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Κοκοντίνη που δήλωσε ότι διορθώνει στην τελευταία παράγραφο της σελίδας 28 του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως την εκ παραδρομής εσφαλμένη διατύπωση "...από το έτος 1974..." στην ορθή "...έως το έτος 1974" και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Γ. του Κ., 2) Ε. Γ. του Α., κατοίκων δημοτικής κοινότητας ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Γεωργούση με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-7-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσπιών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 108/2010, 38/2014 μη οριστικές, 16/2017 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θηβών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6-12-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 06/12/2017 αίτηση για αναίρεση της αριθμ.16/2017 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θηβών, που δίκασε ως Εφετείο, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα. Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 §1, 577 §1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 §3 ΚΠολΔ).

Α1.Κατά τη διάταξη του άρθρου 1094 ΑΚ ο κύριος πράγματος δικαιούται να απαιτήσει από το νομέα ή τον κάτοχο την αναγνώριση της κυριότητάς του και την απόδοση του πράγματος, από δε τις διατάξεις των άρθρων 1033, 1192 ΑΚ προκύπτει ότι παράγωγο τρόπο μεταβιβάσεως κυριότητας, επί ακινήτου, αποτελεί και η ειδική διαδοχή με αιτία κτήσης τη σύμβαση πώλησης ή δωρεάς, που πρέπει να μεταγραφεί.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 974, 1041, 1042, 1043, 1045, 1051 ΑΚ, προκύπτει ότι για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο ή νομιζόμενο τίτλο για μια δεκαετία και με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα, και στις δύο περιπτώσεις, εκείνου που απέκτησε τη νομή του ακινήτου με καθολική ή ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.

Άσκηση νομής, προκειμένου για ακίνητο, συνιστούν οι εμφανείς υλικές ενέργειες επάνω σε αυτό που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει (ΑΠ 295/2020, ΑΠ 1544/2018, ΑΠ861/2018). 2.Από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ.1 εδ. β' του Κ.Πολ.Δ, που είναι ταυτόσημη με εκείνη του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδ.

β' του Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει λόγο αναιρέσεως μόνον αν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών περιστατικών, δηλαδή όταν το δικαστήριο χρησιμοποιεί εσφαλμένα ή παραλείπει εσφαλμένα να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για να ανεύρει την έννοια κάποιου κανόνα δικαίου ή να υπαγάγει σ' αυτόν τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, όχι δε και όταν αυτά χρησιμεύουν για την υπό του δικαστηρίου εξακρίβωση της υπάρξεως πραγματικών περιστατικών ή της αξιοπιστίας των μαρτύρων που εξετάσθηκαν, γιατί στην περίπτωση αυτή πρόκειται για εκτίμηση πραγμάτων, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη και, επομένως, ο λόγος αναιρέσεως με τέτοιο περιεχόμενο είναι, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., απαράδεκτος.

Ως διδάγματα της κοινής πείρας θεωρούνται οι γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικώς από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν (ΑΠ 45/2019, ΑΠ 1662/2012, ΑΠ 2195/2009).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμός 6 ΚΠολΔ, που είναι ταυτόσημη με εκείνη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Έλλειψη νόμιμης βάσης, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν, συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της.

Ως ζητήματα των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο (Ολ ΑΠ 15/2006, Ολ ΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα, η απόφαση που αναγνωρίζει κυριότητα σε ακίνητο από τακτική ή έκτακτη χρησικτησία, για να μη στερείται από τη νόμιμη βάση της, πρέπει να αναφέρει στο αιτιολογικό της, μεταξύ των άλλων στοιχείων της χρησικτησίας αυτής, και τις εμφανείς πράξεις του νομέα ή του αντιπροσώπου του που προσιδιάζουν στη φύση και στον προορισμό του ακινήτου και συνιστούν την άσκηση νομής επ' αυτού (ΑΠ 2192/2013, ΑΠ 847/2013, ΑΠ 92/2013).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ.), το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θηβών, που δίκασε ως Εφετείο, μετά από συνεκτίμηση των νομίμως σ' αυτό επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατ' ανέλεγκτη κρίση, αναφορικά με την ένδικη αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτου (εδαφικού τμήματος) και διεκδικητική ακινήτου (εδαφικού τμήματος) αγωγή των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσειόντος, ερειδόμενη στον παραγωγό και πρωτότυπο τρόπο κτήσεως της κυριότητας (τακτική και έκτακτη χρησικτησία), τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με το υπ' αριθμ. .../30.9.2005 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Θεσπιών Γεωργίας Ρεπούσκου - Δεδούλη, νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο ...

και με αριθμό ..., περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα στον πρώτο ενάγοντα - εκκαλούντα, με παράγωγο τρόπο λόγω πωλήσεως, από την έως τότε κυρία αυτού-ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε" ένα οικόπεδο, κείμενο εντός του οικισμού ..., εμβαδού 1.033,54 τ.μ με την υφιστάμενη εντός αυτού ισόγεια αποθήκη επιφάνειας 295,60 τ.μ με υπόγειο επιφάνειας 150 τ.μ, το οποίο απεικονίζεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...

στο από Δεκεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα - μηχανικού Ι. Κ. και σύμφωνα με αυτό συνορεύει ανατολικά επί πλευρών Β-Γ μήκους 1,14 μ. και Γ-Δ μήκους 2,98 μ. με δημοτική οδό πλάτους 4,50 μ., δυτικά επί πλευράς Α-Ι μήκους 30,05 μ. με ιδιοκτησία πρώην Σ. Σ. και νυν Α. - Σ. (εναγομένου-εφεσίβλητου), βόρεια επί πλευρών Ι-θ μήκους 14,70 μ.

και Θ-Η μήκους 8,71 μ. με ιδιοκτησία πρώην κληρονόμων Χ. Π. και Κ. Π., βορειοανατολικά επί πλευρών Η-Ζ μήκους 7,29 μ., Ζ-Ε μήκους 10,35 μ. και Ε-Δ μήκους 14,05 μ. με δημοτική οδό πλάτους 4,50 μ. και νότια επί πλευράς Α-Β μήκους 52,18 μ. με πεζοδρόμιο πλάτους 1,70 μ. και πέραν αυτού με επαρχιακή οδό πλάτους 7 μ. Το προπεριγραφέν ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα της ως άνω δικαιοπαρόχου του πρώτου ενάγοντος - "Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε" δυνάμει της υπ' αριθμ. 7.972/9.11.1999 περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένης στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο 275 και με αριθμό 41.278, μετά τη διενέργεια αναγκαστικού πλειστηριασμού, που επισπεύστηκε σε βάρος της ακίνητης περιουσίας του Αγροτικού Συνεταιρισμού ..., ο οποίος είχε αποκτήσει την πλήρη κυριότητα του ανωτέρω ακινήτου δυνάμει του υπ' αριθμ. .../11.9.1962 συμβολαίου αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Θήβας Δημητρίου Στενού, νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο … και με αριθμό ....

Στον ως άνω τίτλο (.../1962 συμβόλαιο) το μεταβιβασθέν ακίνητο περιγράφεται ως οικόπεδο, εμβαδού 1.118,50 τ.μ, απεικονιζόμενο στο από 16-7-1962 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ. Ρ., το οποίο συνορεύει βορειοανατολικά επί πλευρών μήκους 20 μ. και 42,20 μ. με ιδιοκτησία κληρονόμων Χ. και Κ. Π. και κοινοτική οδό, δυτικά επί πλευράς μήκους 32,30 μ.

με ιδιοκτησία Σ. Σ. και νότια επί πλευράς μήκους 57,40 μ. με επαρχιακή οδό πλάτους 8 μ.. Μετά την απόκτηση του προπεριγραφέντος ακινήτου, ο πρώτος ενάγων - εκκαλών με την υπ' αριθ. .../24.11.2006 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσπιών Ασημίνας Κολοβού, νομίμως μεταγεγραμμένης στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο ...

και με αριθμό 45.260, υπήγαγε αυτό στις διατάξεις του ν. 3741/1929, του ν.δ 1024/1971 και των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ, συστήνοντας επ' αυτού δύο χωριστές, αυτοτελείς και ανεξάρτητες κάθετες ιδιοκτησίες και δη: ί) την υπό στοιχεία "τμήμα 1" κάθετη ιδιοκτησία, επιφάνειας 554,46 τ.μ, με ποσοστό συνιδιοκτησίας 536,47/1000 εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο και ii) την υπό στοιχεία "τμήμα 2" κάθετη ιδιοκτησία, επιφάνειας 479,08 τ.μ, με ποσοστό συνιδιοκτησίας 463,53/1000 εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο.

Ακολούθως, με την υπ' αριθ. .../24.11.2006 πράξη της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, όπως αυτή διορθώθηκε με την υπ' αριθ. .../18.12.2006 πράξη της ιδίας συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν νόμιμα στα ίδια ως άνω βιβλία μεταγραφών στο τόμο ... και με αριθμούς 45.261 και 45.... αντιστοίχως, ο πρώτος ενάγων-εκκαλών συνέστησε επί της υπό στοιχεία "τμήμα 1" κάθετης ιδιοκτησίας τρεις οριζόντιες αυτοτελείς ιδιοκτησίες και δη:

ί) την οριζόντια ιδιοκτησία-αποθήκη, που βρίσκεται τον υπόγειο όροφο της υφιστάμενης στο "τμήμα 1" οικοδομής, επιφάνειας 150 τ.μ, η οποία έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας 338,90/1000 εξ αδιαιρέτου επί της κάθετης στο τμήμα 1 ιδιοκτησίας και ποσοστό συνιδιοκτησίας 181,81/1000 εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο, ii) την οριζόντια ιδιοκτησία υπό στοιχεία "κατοικία 1", που βρίσκεται τον ισόγειο όροφο της υφιστάμενης στο "τμήμα 1" οικοδομής, επιφάνειας 146,30 τ.μ, η οποία έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας 330,55/1000 εξ αδιαιρέτου επί της κάθετης στο τμήμα 1 ιδιοκτησίας και ποσοστό συνιδιοκτησίας 177,33/1000 εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο και iii) την οριζόντια ιδιοκτησία υπό στοιχεία "κατοικία 2", που βρίσκεται τον ισόγειο όροφο της υφιστάμενης στο "τμήμα 1" οικοδομής, επιφάνειας 146,30 τ.μ, η οποία έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας 330,55/1000 εξ αδιαιρέτου επί της κάθετης στο τμήμα 1 ιδιοκτησίας και ποσοστό συνιδιοκτησίας 177,33/1000 εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο.

Εν συνεχεία, με το υπ' αριθμ. .../24.11.2006 συμβόλαιο δωρεάς της συμβολαιογράφου Θεσπιών Ασημίνας Κολοβού, νομίμως μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο ... και με αριθμό ..., ο πρώτος ενάγων-εκκαλών μεταβίβασε προς τη δεύτερη ενάγουσα-εκκαλούσα την ως άνω οριζόντια ιδιοκτησία υπό στοιχεία "κατοικία 1" και με τον τρόπο αυτό η τελευταία κατέστη, με παράγωγο τρόπο λόγω δωρεάς, αποκλειστική κυρία της εν λόγω οριζόντιας ιδιοκτησίας επιφάνειας 146,30 τ.μ και συγκυρία σε ποσοστό 330,55/1000 εξ αδιαιρέτου επί της κάθετης στο τμήμα 1 ιδιοκτησίας και σε ποσοστό 177,33/1000 εξ αδιαιρέτου στο όλο ακίνητο.

Ο εναγόμενος-εκκαλών με το υπ' αριθμ. .../24.8.1967 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Θεσπιών Δημητρίου Πάλλη, που μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο 141 και με αριθμό 27.074, απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα με παράγωγο τρόπο λόγω πωλήσεως, από την έως τότε κυρία αυτού - Γ.

συζ. Σ. Σ. ένα οικόπεδο, κείμενο εντός του οικισμού ..., εμβαδού ενός στρέμματος με την υφιστάμενη εντός αυτού ισόγεια οικία, το οποίο κατά τον ως άνω τίτλο κτήσεώς του συνορεύει ανατολικά με αποθήκη του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βαγίων, δυτικά με ιδιοκτησίες Δ. Σ. και Σ. Μ., βορείως με ιδιοκτησία κληρονόμων Χ.

Π. (πρώην Λ. Π.) και με ιδιοκτησία Ε. Τ. και νότια με δημόσια οδό. Το προπεριγραφέν ακίνητο περιήλθε στην αποκλειστική κυριότητα της δικαιοπαρόχου του εναγομένου δυνάμει του υπ' αριθ. .../1952 συμβολαίου αγοραπωλησίας του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Βασιλείου Κωνσταντάκη, που μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Θεσπιών στον τόμο … και με αριθμό ....

Σύμφωνα με τον ως άνω τίτλο κτήσεως της δικαιοπαρόχου του εναγομένου, το μεταβιβασθέν προς αυτήν ακίνητο είχε εμβαδό 850 τ.μ και συνόρευε ανατολικά με ιδιοκτησία Ε. Π., βορείως με ιδιοκτησία Χ. Π., δυτικά με ιδιοκτησίες Δ. Σ. και κληρονόμων Σ. Σ. και νότια με δημόσιο δρόμο. Ήδη, το προπεριγραφέν ακίνητο, κατόπιν νεώτερης καταμετρήσεώς του έχει επιφάνεια 791,80 τ.μ, εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ....

στο από Ιουνίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα-μηχανικού Κ. Μ. και σύμφωνα με αυτό συνορεύει βορείως εν μέρει επί πλευράς Ε-Ζ μήκους 16,50 μ. με ιδιοκτησία Α. Σ. (πρώην κληρονόμων Χ. Π.) και εν μέρει επί πλευράς Ζ-Η μήκους 4 μ. με ιδιοκτησία Ε. Τ., ανατολικά επί πλευράς Η-Α μήκους 30,80 μ. με ιδιοκτησία εναγόντων, νότια επί πλευράς Α-Β μήκους 26,80 μ.

με επαρχιακή οδό και δυτικά επί πλευρών Β-Γ, Γ-Δ και Δ-Ε, μήκους 8,50 μ., 0,50 μ. και 28,90 μ., αντιστοίχως, με ιδιοκτησίες Δ. Σ. και Σ. Μ.. Στις 2-6-2006 πρώτος ενάγων-εκκαλών υπέβαλε προς το γραφείο πολεοδομίας Θηβών αίτηση προκειμένου να λάβει άδεια για την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών κατασκευής περίφραξης επί του προπεριγραφέντος ακινήτου του, την οποία και έλαβε με την έκδοση της 116/2006 άδειας της ως άνω πολεοδομικής υπηρεσίας.

Στα πλαίσια των εργασιών που έλαβαν χώρα το καλοκαίρι του έτους 2006 από τον πρώτο ενάγοντα για την τοποθέτηση περίφραξης επί της δυτικής πλευράς του ως άνω ακινήτου του, το οποίο συνορεύει με την ιδιοκτησία του εναγομένου, προκλήθηκε αμφισβήτηση σχετικά με τα όρια των ιδιοκτησιών των διαδίκων. Συγκεκριμένα, ανέκυψε διαφορά αναφορικά με την επίδικη εδαφική λωρίδα, η οποία εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...

στο από Οκτωβρίου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου - μηχανικού Ν. Α., η οποία έχει επιφάνεια 123,43 τ.μ και συνορεύει βόρεια επί πλευράς ... μήκους 4 μ. με ιδιοκτησία Ε. Τ., ανατολικά επί πλευρών ... μήκους 16,98 μ., ... μήκους 9,06 μ., ... μήκους 3,12 μ. με ιδιοκτησία εναγόντων και ... μήκους 2,05 μ. με πεζοδρόμιο, νότια επί πλευράς ...

μήκους 4,54 μ. με δημοτική οδό πλάτους 8 μ. και δυτικά επί πλευράς ... συνολικού μήκους31,86 μ. εν μέρει με πεζοδρόμιο και εν μέρει με ιδιοκτησία εναγομένου. Ενόψει τούτου, ο Α. Σ. ήγειρε σε βάρος του Α. Γ. την από 3-3-2008 και με αριθμ. κατ. δικ 3/2008 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 4/2008 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, που απέρριψε αυτήν, κρίνοντας ότι δε συντρέχει επείγουσα περίπτωση.

Ακολούθως, ο Α. Σ. ήγειρε σε βάρος του Α. Γ. την από 30-3-2007 και με αριθμ. κατ. δικ. 15/2007 αγωγή ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, στην οποία εξέθετε ότι ο τελευταίος το πρώτο δεκαπενθήμερο του μηνός Ιουνίου 2006 κατέστρεψε την ξύλινη περίφραξη που υφίστατο στο κοινό όριο των ομόρων ως άνω ακινήτων τους και κατασκεύασε περίφραξη εντός της οποίας ενσωμάτωσε τμήμα εμβαδού 71 τ.μ εκ της ιδιοκτησίας του, αποβάλλοντάς τον από τη νομή αυτού, ενώ συγχρόνως τοποθέτησε σιδερένιους πασσάλους στο νοτιοανατολικό τμήμα της ιδιοκτησίας του αμφισβητώντας και διαταράσσοντας το δικαίωμα νομής του επί εδαφικής λωρίδας 60 τ.μ.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η με αριθμό 7/2008 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, η οποία έκρινε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως προς το εδαφικό τμήμα επιφάνειας 71 τ.μ, και κατόπιν ασκήσεως αντιθέτων εφέσεων των διαδίκων η με αριθμό 20/2009 τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία η ως άνω αγωγή έγινε δεκτή στο σύνολο της.

Το δεδικασμένο που απορρέει από την ως άνω τελεσίδικη απόφαση, που δέχθηκε αγωγή περί αποβολής και διατάραξης από τη νομή, αφορά στο δικαίωμα νομής του ενάγοντος - Α. Σ. κατά το χρόνο της προσβολής του όχι δε και το δικαίωμα κυριότητας του τελευταίου επί του επιδίκου ακινήτου ή την άγουσα σε τέτοια κτήση νομή χρησικτησίας, η δε εξέταση από το δικαστήριο και των ζητημάτων αυτών που δεν αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του δικαζομένου δικαιώματος προς υποβοήθηση της κρίσεώς του περί της εριζομένης νομής επί του επιδίκου κατά το χρόνο της προσβολής, δεν προσδίδει στις αιτιολογίες της απόφασης ισχύ δεδικασμένου....

Ενόψει των ανωτέρω, ο προβαλλόμενος από τον εκκαλούντα-εφεσίβλητο έβδομος λόγος εφέσεως, με τον οποίο ισχυρίζεται ότι η ένδικη αγωγή τυγχάνει απαράδεκτη λόγω δεδικασμένου, που απορρέει από την με αριθμό 20/2009 τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, η οποία έκρινε ως ουσιαστικά βάσιμη αγωγή του περί προστασίας της νομής του επί του επιδίκου ακινήτου, είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος.

Ακολούθως, οι ενάγοντες-εκκαλούντες στράφηκαν εναντίον του εναγομένου, εγείροντας εναντίον αυτού την ένδικη από 31-7-2008 και με αριθ. κατ. δικ. 24/29.8.2008 αγωγή ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, στην οποία επικαλούνται ότι έχουν καταστεί συγκύριοι των επιδίκων εδαφικών τμημάτων - τα οποία εμπίπτουν στην υπό στοιχεία "τμήμα 1" κάθετη ιδιοκτησία - αφενός με παράγωγο τρόπο κτήσεως, άλλως με τα προσόντα της τακτικής, άλλως της έκτακτης χρησικτησίας, προσμετρουμένου προς τούτο και του χρόνου νομής των δικαιοπαρόχων τους και περαιτέρω ζητούν να: i) αναγνωρισθεί το δικαίωμα συγκυριότητάς τους επί των επιδίκων εδαφικών τμημάτων κατά ποσοστό 669,45/1000 εξ αδιαιρέτου στον πρώτο εξ αυτών και κατά το ποσό των 330,55/1000 εξ αδιαιρέτου στη δεύτερη εξ αυτών, καθώς επίσης και ii) να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να τους αποδώσει το επίδικο εδαφικό τμήμα επιφάνειας 71 τ.μ.

Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η εκκαλουμένη με αριθμό 13/2009 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, με την οποία η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή ως προς επίδικο εδαφικό τμήμα επιφάνειας 60 τ.μ. Κατά της αποφάσεως αυτής οι διάδικοι άσκησαν τις ένδικες αντίθετες εφέσεις τους, με τις οποίες επαναφέρουν τους προταθέντες ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ισχυρισμούς τους περί κυριότητας επί των επιδίκων εδαφικών τμημάτων, που στηρίζεται αφενός σε παράγωγο τρόπο κτήσης και αφετέρου σε πρωτότυπο τρόπο κτήσης των επιδίκων εδαφικών τμημάτων με τα προσόντα της τακτικής, άλλως της έκτακτης χρησικτησίας, λόγω της επί 20ετίας και πλέον διενέργειας πράξεων νομής επ' αυτών.

Προς διερεύνηση των ανωτέρω ισχυρισμών των διαδίκων το Δικαστήριο αυτό με την 108/2010 μη οριστική απόφασή του διέταξε τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, προκειμένου ο διορισθείς πραγματογνώμονας - Ν. Π., αφού εφαρμόσει τους τίτλους ιδιοκτησίας των διαδίκων, να αποφανθεί με αιτιολογημένη έκθεσή του περί του εάν τα επίδικα εδαφικά τμήματα εμπίπτουν στα όρια της ιδιοκτησίας των εναγόντων ή του εναγομένου.

Σύμφωνα με το πόρισμα της με αριθμό …/28.9.2012 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, η οποία κατατέθηκε από τον διορισθέντα πραγματογνώμονα - Ν. Π., όπως αυτή συμπληρώθηκε με την με αριθμό …/21.12.2015 έκθεση του ιδίου πραγματογνώμονα, κατά τα ορισθέντα με την …/2014 μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, η επίδικη εδαφική λωρίδα εμπίπτει στο σύνολο της στην ιδιοκτησία των εναγόντων - εκκαλούντων.

Από τον εναγόμενο - εκκαλούντα εφεσίβλητο προσκομίσθηκαν οι με ημερομηνίες 3-10-2012 και 15-9-2016 τεχνικές εκθέσεις του τεχνικού του συμβούλου - Ν. Α., οι οποίες αντικρούουν τα συμπεράσματα της ως άνω πραγματογνωμοσύνης, καταλήγοντας στο πόρισμα ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα εμπίπτει στο σύνολο της στην ιδιοκτησία του εναγομένου.

Από την εκτίμηση του περιεχομένου της αρχικής και συμπληρωματικής εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης και των ως άνω τεχνικών εκθέσεων προέκυψε ότι οι όμορες ιδιοκτησίες των διαδίκων δε διαχωρίζονταν μεταξύ τους με σταθερό ορόσημο έως το έτος 2006, οπότε ο πρώτος ενάγων επιχείρησε να τοποθετήσει συρμάτινη περίφραξη κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του επιδίκου ακινήτου, στην οποία τούτο συνορεύει με την ιδιοκτησία του εναγομένου.

Ως εκ τούτου, ενόψει του γεγονότος ότι στους τίτλους ιδιοκτησίας του εναγομένου (.../24.8.1967 συμβόλαιο) και των δικαιοπαρόχων αυτού δε γίνεται αναφορά στις πλευρικές διαστάσεις του μεταβιβασθέντος σε αυτόν ακινήτου, για τη διερεύνηση του ζητήματος της δια παραγώγου τρόπου κτήσεως της κυριότητας επί της επίδικης εδαφικής λωρίδας καθίσταται κρίσιμη η αξιολόγηση των τίτλων κτήσεως των αμέσων και απωτέρων δικαιοπαρόχων των εναγόντων, καθώς και των συνοδευόντων αυτών τοπογραφικών διαγραμμάτων.

Συγκεκριμένα, από το περιεχόμενο του υπ' αριθμ. .../11.9.1962 συμβολαίου αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Θήβας Δημητρίου Στενού, προκύπτει ότι ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Βαγίων απέκτησε λόγω πωλήσεως από τον Ε. Π. οικόπεδο εμβαδού 1.118,50 τ.μ, απεικονιζόμενο στο από 16-7-1962 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ.

Ρ.. Σύμφωνα με το εν λόγω σχεδιάγραμμα, το ανωτέρω οικόπεδο συνορεύει βόρεια επί πλευράς μήκους 20 μ. με ιδιοκτησίες κληρονόμων Χ. και Κ. Π., βορειοανατολικά επί πλευράς μήκους 42,20 μ. με κοινοτική οδό, δυτικά επί πλευράς μήκους 32,30 μ. με ιδιοκτησία Σ. Σ. (νυν εναγομένου) και νότια επί πλευράς μήκους 57,40 μ. με επαρχιακή οδό πλάτους 8 μ.

Επί του προπεριγραφέντος ακινήτου, κατά το έτος 1964, ανεγέρθηκε δυνάμει της με αριθμό .../1964 οικοδομικής άδειας από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βαγίων ισόγεια αποθήκη, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς προσθήκες ή επεκτάσεις επί του αρχικώς κατασκευασθέντος κτιρίου, το οποίο έχει μεταβολή μόνο ως προς τον τρόπο χρήσεώς του ως κατοικία των εναγόντων-εκκαλούντων.

Στο υπόμνημα της ως άνω άδειας υφίσταται σκαρίφημα σε κλίμακα 1:500, το οποίο απεικονίζει τη θέση της αποθήκης επί του όλου ακινήτου, η οποία δεν εφάπτεται με το δυτικό όριο του οικοπέδου, αλλά απέχει ανισομερώς από αυτό σε μήκος που δεν προσδιορίζεται επακριβώς. Περαιτέρω, από την κάτοψη της ως άνω οικοδομής άδειας προέκυψε ότι η ανεγερθείσα αποθήκη στη δυτική της πλευρά, κατά το χρόνο της κατασκευής της, είχε παράθυρα, γεγονός από το οποίο συνάγεται ότι αυτή δεν ανεγέρθηκε επί του ορίου των ιδιοκτησιών των διαδίκων, κατά τους αβασίμους ισχυρισμούς του εναγομένου-εκκαλούντος, αλλά με την τήρηση αποστάσεων από την όμορη ιδιοκτησία του τελευταίου.

Ακολούθως, το προπεριγραφέν οικόπεδο εμβαδού 1.118,50 τ.μ μετά της επ' αυτού αποθήκης περιήλθε στην αποκλειστική κυριότητα της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, δυνάμει της υπ' αριθμ. .../9.11.1999 περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης της συμβολαιογράφου Θεσπιών Γεωργίας Ρεπούσκου - Δεδούλη, συνεπεία επισπευθέντος με αναγκαστική εκτέλεση πλειστηριασμού σε βάρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βαγίων.

Στην ως άνω περίληψη κατακυρωτικής έκθεσης το ως άνω ακίνητο περιγράφεται με αναφορά στις πλευρικές διαστάσεις που αναγράφονται στο από 16-7-1962 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ. Ρ.. Εν συνεχεία, από το περιεχόμενο του υπ' αριθμ. .../30.9.2005 συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Θεσπιών Γεωργίας Ρεπούσκου - Δεδούλη, προέκυψε ότι το ως άνω ακίνητο με την υφιστάμενη εντός αυτού ισόγεια αποθήκη επιφάνειας 295,60 τ.μ με υπόγειο επιφάνειας 150 τ.μ περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα στον πρώτο ενάγοντα-εκκαλούντα, λόγω πωλήσεως από την "Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε", κατόπιν νεώτερης καταμέτρησής του έχει εμβαδό 1.033,54 τ.μ και απεικονίζεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...

στο από Δεκεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα-μηχανικού Ι. Κ. και σύμφωνα με αυτό συνορεύει ανατολικά επί πλευρών Β-Γ μήκους 1,14 μ. και Γ-Δ μήκους 2,98 μ. με δημοτική οδό πλάτους 4,50 μ., δυτικά επί πλευράς Α-Ι μήκους 30,05 μ. με ιδιοκτησία πρώην Σ. Σ. και νυν Α.-Σ. (εναγομένου-εφεσίβλητου), βόρεια επί πλευρών Ι-Θ μήκους 14,70 μ.

και Θ- Η μήκους 8,71 μ. με ιδιοκτησία πρώην κληρονόμων Χ. Π. και νυν Θ. Τ., βορειοανατολικά επί πλευρών Η-Ζ μήκους 7,29 μ., Ζ-Ε μήκους 10,35 μ. και Ε-Δ μήκους 14,05 μ. με δημοτική οδό πλάτους 4,50 μ. και νότια επί πλευράς Α-Β μήκους 52,18 μ. με πεζοδρόμιο πλάτους 1,70 μ. και πέραν αυτού με επαρχιακή οδό πλάτους 7 μ. Από τη συνεκτίμηση των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών προκύπτει ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα, η οποία έχει επιφάνεια 123,43 τ.μ και εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...-...-...-...-...

στο από Οκτωβρίου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου-μηχανικού Ν. Α., εμπίπτει στους ως άνω τίτλους κτήσης των εναγόντων. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου θεμελιώνεται τόσο στο πόρισμα της ως άνω εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης, το οποίο προέκυψε από την εφαρμογή των τίτλων ιδιοκτησίας των διαδίκων, όσο και από την πραγματική κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί στις όμορες ιδιοκτησίες των διαδίκων.

Ειδικότερα, από τα μετρικά στοιχεία των πλευρικών διατάσεων του ακινήτου των εναγόντων, που αποτυπώνονται στα ως άνω τοπογραφικά διαγράμματα, και δη στο από 16-7-1962 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ. Ρ. και στο από Δεκεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα - μηχανικού Ι. Κ. και τη συσχέτιση αυτών με το από Οκτωβρίου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου-μηχανικού Ν.

Α. προέκυψε ότι οι πλευρικές διαστάσεις της βόρειας και νότιας πλευράς του ακινήτου των εναγόντων, συμπεριλαμβανομένης σε αυτές και του μήκους της επίδικης εδαφικής λωρίδας (μήκους 4 μέτρων επί της βόρειας πλευράς και 4,54 μέτρων επί της νότιας πλευράς) εμπίπτουν πλήρως στο μήκος των πλευρικών διατάσεων του ακινήτου των εναγόντων, σύμφωνα με τους τίτλους κτήσεώς του.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα εμφαινόμενα στο Οκτωβρίου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου - μηχανικού Ν. Α., το μήκος της βόρειας πλευράς του ακινήτου των εναγόντων-εκκαλούντων, συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης εδαφικής λωρίδας ... μήκους 4 μέτρων, εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...-...-Β3-Β4 και έχει συνολικό μήκος (4 + 5,95 + 4,84 + 8,02 + 0,76) 23,57 μέτρων, δηλαδή ταυτίζεται με τις πλευρικές διαστάσεις της βόρειας πλευράς που περιγράφονται στον τίτλο κτήσης των εναγόντων και εμφαίνονται με τα αλφαβητικά στοιχεία Ι-Θ και Θ-Η στο από Δεκεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα - μηχανικού Ι.

Κ.. Αντιστοίχως, σύμφωνα με το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου-μηχανικού Ν. Α. το μήκος της νότιας πλευράς του ακινήτου των εναγόντων-εκκαλούντων, συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης εδαφικής λωρίδας ... μήκους 4,54 μέτρων, εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...-... και έχει συνολικό μήκος (4,54 + 13,55 + 12,01 + 5,83 + 7,13 + 5 + 3,38) 51,44 μέτρων, δηλαδή ταυτίζεται με τις πλευρικές διαστάσεις της βόρειας πλευράς που περιγράφονται στον τίτλο κτήσης των εναγόντων και εμφαίνονται με τα αλφαβητικά στοιχεία Α-Β στο από Δεκεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα-μηχανικού Ι.

Κ.. Επιπροσθέτως των ανωτέρω, το γεγονός ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα δεν εμπίπτει στον τίτλο ιδιοκτησίας του εναγομένου προκύπτει από τη συνεκτίμηση: ί) αφενός του τίτλου κτήσεως της δικαιοπαρόχου του τελευταίου-Γ.ς συζ. Σ. Σ., καθόσον στο υπ' αριθμ. .../10.8.1952 συμβόλαιο του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Θεσπιών Βασιλείου Κωνσταντάκη, το ακίνητο που περιήλθε στην τελευταία με πώληση από τον Αλέξανδρο Πάλλη είχε επιφάνεια 850 τ.μ και συνόρευε ανατολικά με ιδιοκτησία Ε.

Π., βορείως με ιδιοκτησία Χ. Π., δυτικά με ιδιοκτησίες Δ. Σ. και κληρονόμων Σ. Σ. και νότια με δημόσιο δρόμο και ii) αφετέρου του τίτλου κτήσεως του Θ. Τ., καθόσον στο υπ' αριθμ. 11055/4.11.1966 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θεσπιών Δημητρίου Πάλλη, το ακίνητο που περιήλθε στον τελευταίο με πώληση από τους κληρονόμους του Χ.

Π. συνόρευε ανατολικά επί πλευράς 30 μ. με ιδιοκτησία Παναγή Πάλλη, δυτικά επί πλευράς 34,60 μ. με κληρονόμους Χ. Π., βόρεια επί πλευράς 15 μέτρων με κοινοτικό δρόμο και νότια επί πλευράς 15 μέτρων με ιδιοκτησία Αγροτικού Συνεταιρισμού Βαγίων. Εκ των ανωτέρω συμβολαίων προκύπτει ότι το ακίνητο του εναγομένου δε συνορεύει στη βόρεια πλευρά αυτού με ιδιοκτησία Τραγάρη, καθόσον τούτο δεν αναφέρεται ούτε στον τίτλο κτήσης της δικαιοπαρόχου του εναγομένου, αλλά ούτε και στον τίτλο κτήσης του Θ.

Τ.. Αντιθέτως, από το ανωτέρω 11055/4.11.1966 συμβόλαιο προκύπτει ότι το ακίνητο των εναγόντων συνορεύει στη βόρεια πλευρά αυτού και επί πλευράς μήκους 15 μέτρων με την ιδιοκτησία Θ. Τ. (δικαιοπαρόχου Ε. Τ.). Τούτο δε, συνάδει πλήρως και με τις μετρήσεις του από το από Οκτωβρίου 2012 τοπογραφικού του Ν. Α., σύμφωνα με το οποίο το όριο της πλευράς ...-...

κατά την οποία το επίδικο ... και το έτερο τμήμα της ιδιοκτησίας των εναγόντων ...-... συνορεύουν με την ιδιοκτησία του Ε. Τ. (υιού του Θ.) έχει συνολικό μήκος (4 + 5,95 + 4,84) 14,79 μ. Στο σημείο αυτό θα πρέπει, επίσης, να αναφερθεί ότι η δημοτική οδός πλάτους 4,5 μέτρων που διέρχεται επί της βορειοανατολικής πλευράς του ακινήτου των εναγόντων-εκκαλούντων, όπως επίσης και η επαρχιακή οδός Βαγίων - Θεσπιών πλάτους 8 μέτρων που διέρχεται στη νότια πλευρά του ως άνω ακινήτου είχαν ήδη διαμορφωθεί κατά την επιμέτρησή του, που έλαβε χώρα με το από 16-7-1962 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Σ.

Ρ. των μηχανικών και το από Δεκεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα - μηχανικού Ι. Κ., ενώ άλλωστε δεν προέκυψε η έκτοτε ρυμοτόμηση του ακινήτου των εναγόντων για τη διαπλάτυνση των ανωτέρω οδών. Το γεγονός δε, ότι μεταξύ των ανωτέρω τοπογραφικών διαγραμμάτων του Σ. Ρ. και του Ι. Κ. υφίσταται μικρή απόκλιση ως προς την επιφάνεια του ακινήτου των εναγόντων κατά 84,96 τ.μ, από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι οφείλεται στη διάνοιξη των διερχομένων επ' αυτού ως άνω οδών, αλλά σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής αποδίδεται στη χρήση σύγχρονων και ακριβέστερων τεχνικών μέσων κατά τη σύνταξη του νεώτερου τοπογραφικού διαγράμματος του Ι.

Κ., σε σχέση με τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν το έτος 1962 από τον πολιτικό μηχανικό Σ. Ρ.. Κατόπιν των ανωτέρω, ο ισχυρισμός του εναγομένου - εκκαλούντος περί ιδίας κυριότητάς του επί της επίδικης εδαφικής λωρίδας, κατά το σκέλος αυτού στο οποίο στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο κτήσεως πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, ενώ κατά το σκέλος αυτού στο οποίο στηρίζεται στις διατάξεις περί τακτικής χρησικτησίας, πρέπει να απορριφθεί επίσης ως ουσιαστικά αβάσιμος, ενόψει του ότι σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα η επίδικη εδαφική λωρίδα, η οποία έχει επιφάνεια 123,43 τ.μ και εμφαίνεται με τα αλφαβητικά στοιχεία ...-...-...-...-...

στο από Οκτωβρίου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου - μηχανικού Ν. Α., δεν εμπίπτει στον τίτλο κτήσεώς του και ως εκ τούτου ελλείπει η εκ του νόμου (άρθρο 1041 ΑΚ) απαιτούμενη προϋπόθεση (ύπαρξης νόμιμου τίτλου) για τη θεμελίωση δικαιώματος κυριότητας με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας. Περαιτέρω, από την επανεξέταση των ως άνω αποδεικτικών στοιχείων, ο ισχυρισμός του εναγομένου περί ιδίας κυριότητάς του επί της ως άνω επίδικης εδαφικής λωρίδας, κατά το σκέλος αυτού το οποίο στηρίζεται στις διατάξεις περί έκτακτης χρησικτησίας πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Ειδικότερα, από τη χωρίς όρκο κατάθεση της δεύτερης των εναγόντων - Ε. Γ. του Α., που περιέχεται στα με αριθμούς 13/2009 και 7/2008 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, εκτιμώμενη σε συνδυασμό με τις με αριθμούς 1055, 1056 και 1057/3.4.2008 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων Ι. Μ. του Ε., Α. Ρ. του Κ. και Λ. Π.

του Γ., αντιστοίχως, καθώς και τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος άσκησε αυτοπροσώπως πράξεις νομής στο ακίνητο, που απέκτησε τον Αύγουστο του έτους 1967 έως και το έτος 1974, οπότε εκμίσθωσε την υφισταμένη εντός αυτού οικία αρχικά προς τη δεύτερη ενάγουσα και το σύζυγο της και ακολούθως προς αλλοδαπούς υπηκόους αγνώστων στοιχείων.

Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε η εντός της επίδικης εδαφικής λωρίδας (επιφάνειας 123,43 τ.μ) διενέργεια των επικαλούμενων πράξεων νομής (περίφραξη και φύτευσή της με κηπευτικά και άνθη) με διάνοια κυρίου εκ μέρους του εναγομένου και των μισθωτών αυτού, καθόσον από τις προσκομισθείσες φωτογραφίες και τη χωρίς όρκο κατάθεσης της δεύτερης των εναγόντων αποδείχθηκε ότι οι ιδιοκτησίες των διαδίκων δε διαχωρίζονταν από σταθερά ορόσημα και δη από συρμάτινο πλέγμα ή ξύλινη περίφραξη.

Από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι τόσο ο εναγόμενος όσο και οι μισθωτές αυτού χρησιμοποιούσαν ως κήπο μικρή εδαφική λωρίδα, που ενέπιπτε στα όρια της ιδιοκτησίας του τελευταίου, ευρισκόμενη σε συνέχεια κτίσματος με πέργκολα που είχε κατασκευασθεί στον αύλειο χώρο της οικίας του εναγομένου.

Από την επισκόπηση των προσκομιζομένων φωτογραφιών' προέκυψε, μάλιστα, ότι σε άγνωστο χρονικό διάστημα είχε τεθεί ξύλινη περίφραξη από τους μισθωτές του εναγομένου γύρωθεν μιας μικρής εδαφικής λωρίδας που χρησιμοποιούνταν από αυτούς ως λαχανοκηπος. Ωστόσο, η εν λόγω ξύλινη κατασκευή φέρει σχήμα παραλληλόγραμμο, παρουσιάζει περιορισμένη έκταση και επιπλέον δεν παρατηρείται στο σύνολο των προσκομισθεισών φωτογραφιών, με συνέπεια η τοποθέτησή της να εκτιμάται ότι έφερε προσωρινό χαρακτήρα και σκόπευε αποκλειστικά στην προστασία των φυτών, που καλλιεργούνταν από τους μισθωτές του εναγομένου εντός του μισθίου, και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί σταθερό ορόσημο των ομόρων ιδιοκτησιών των διαδίκων, αφού βρισκόταν εκτός της επίδικης εδαφικής λωρίδας.

Περαιτέρω, από τις με αριθμούς 1055,1056 και 1057/3.4.2008 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων Ι. Μ. του Ε., Α. Ρ. του Κ. και Λ. Π. του Γ. προέκυψε ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα (επιφάνειας 123,43 τ.μ) καθόλο το μήκος και πλάτος της χρησιμοποιούνταν από τα μέλη του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βαγίων από το έτος 1964, οπότε κατασκευάσθηκε αποθήκη στο ευρύτερο ακίνητο, μέχρι την κατακύρωσή του στην "Αγροτική Τράπεζα Α.Ε" το έτος 1999, ως δίοδος των οχημάτων που διενεργούσαν φορτοεκφορτώσεις στην αποθήκη.

Ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός του εναγομένου τυγχάνει απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθόσον σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογική η κλίση και η μορφολογία του εδάφους της επίδικης εδαφικής λωρίδας δε καθιστούσε ανέφικτη την επ' αυτής διέλευση γεωργικών ελκυστήρων, ενόψει της δυνατότητας αυτών να διέρχονται με παρελκόμενα εξαρτήματα από επικλινή εδαφικά τμήματα.

Τμήμα της ως άνω διόδου χρησιμοποιούσε ο εναγόμενος έως το έτος 1974 και οι μισθωτές αυτού από το 1974 και εντεύθεν προκειμένου να έχουν ευκολότερη πρόσβαση στην ιδιοκτησία του τελευταίου, πλην όμως η διέλευση αυτών είχε επιτραπεί σε αυτούς με άτυπη συμφωνία και για το λόγο αυτό δε λάμβανε χώρα με διάνοια κυρίου από τον εναγόμενο και τους μισθωτές αυτού, με συνέπεια να μη συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος κυριότητας στο πρόσωπο του εναγομένου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Τα ανωτέρω δεν αντικρούονται από τις με αριθμούς 31, 32 και 33/6.3.2008 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων Γ. συζ. Ν. Τ., Π. Μ. του Σ. και Μ. Ζ. του Β., οι οποίοι επιβεβαιώνουν πι διέλευση του εναγομένου και των μισθωτών αυτού μέσω τμήματος της επίδικης εδαφικής λωρίδας, χωρίς να καταθέτουν ότι ο εναγόμενος είχε διάθεση εξουσιάσεως επ' αυτής.

Επίσης, από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος του εναγομένου-Γ. Σ., που περιέχεται στα με αριθμούς 13/2009 και 7/2008 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Ειρηνοδικείου Θεσπιών, προέκυψε ότι το έτος 1998 μέρος του βορειοδυτικού τμήματος της επίδικης εδαφικής λωρίδας (το οποίο εμφαίνεται στη φωτογραφία που προσκομίσθηκε από τους ενάγοντες-εκκαλούντες με αριθμού σχετικού 21) κατ' εντολή του εναγομένου επιστρώθηκε με τσιμέντο, προκειμένου με τον τρόπο αυτό να διευκολύνεται η πρόσβαση οχημάτων στην ιδιοκτησία του τελευταίου.

Ωστόσο, η πράξη αυτή ακόμα και εάν θεωρηθεί ως πράξη νομής (δηλαδή ασκούμενη από δικαιούχο με διάνοια κυρίου) δεν αρκεί για να θεμελιώσει την κτήση εμπραγμάτου δικαιώματος επί τμήματος της επίδικης εδαφικής λωρίδας, καθόσον από το έτος 1998 έως και το χρόνο της ασκήσεως της ένδικης αγωγής (2008) δεν παρήλθε εικοσαετία, ώστε να πληρούνται στο πρόσωπο του εναγομένου οι προϋποθέσεις της εκτάκτου χρησικτησίας".

Με βάση τις πραγματικές παραδοχές αυτές το δικάσαν, ως Εφετείο, Πολυμελές Πρωτοδικείο Θηβών έκρινε: 1) Ότι τα επίδικα εδαφικά - οικοπεδικά τμήματα συνολικού εμβαδού 123,43 τ.μ. αποτελούν τμήματα μείζονος ακινήτου, εμβαδού 1033,54 τ.μ., που βρίσκεται στο οικισμό Βάγια - Βοιωτίας, διαλαμβάνονται, στους νομίμως μεταγραφέντες, τίτλους κυριότητας των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, ήτοι α) τα αριθμ. .../30-09-2005 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσπιών Γεωργίας Ρεπούσκου και .../24-11- Γ 2006 δωρητήριο συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου και β) των δικαιοπαρόχων τους, άμεσης, Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος ΑΕ (ΑΤΕ), αριθμ. .../09-11-1999 περίληψη κατακυρωτικής εκθέσεως της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου Θεσπιών Γεωργίας Ρεπούσκου και απώτερου, Αγροτικού Συνεταιρισμού Βαγίων, αριθμ..../1962 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θήβας Δημητρίου Στενού. 2) Ότι οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι κατέστησαν (συγ)κύριοι των επίδικων εδαφικών τμημάτων με τον προαναφερόμενο παράγωγο τρόπο, 1181/30-09-2005 πωλητήριο συμβόλαιο ο πρώτος και .../24-11-2006 δωρητήριο συμβόλαιο η δεύτερη, θυγατέρα του 1ου,από τους αληθείς κυρίους δικαιοπαρόχους τους, οι οποίοι χρησιδέσποζαν στο μείζον ως άνω ακίνητο και ειδικότερα στα επίδικα εδαφικά τμήματα, που αποτελούν εδαφική λωρίδα που διέρχεται κατά μήκος του δυτικού ορίου του μείζονος ακινήτου των εναγόντων, τμήματα του οποίου αποτελούν, ασκώντας τις αναφερόμενες στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εμφανείς διακατοχικές πράξεις νομής, όπως διέλευση δια μέσου αυτής των μελών του Συνεταιρισμού, καθώς και των οχημάτων που διενεργούσαν φορτοεφορτώσεις στην αποθήκη που είχε ανεγείρει ο τελευταίος εντός του ακινήτου του, για χρονικό διάστημα πολύ μεγαλύτερο των 20 ετών, και συγκεκριμένα από το έτος 1964 και εφεξής 3) Ότι τα επίδικα δεν περιλαμβάνονται στο τίτλο κυριότητας, αριθμ. .../24-08-1967 πωλητήριο συμβόλαιο, του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, ιδιοκτήτη του ακινήτου που κείται δυτικά του ακινήτου των εναγόντων, ούτε ποτέ αυτός χρησιδέσποσε σ' αυτά, άσκησε, δηλαδή, εμφανείς διακατοχικές πράξεις, με τη θέληση να γίνει κύριος τούτων, καθόσον αρχικά η διέλευση αυτού και στη συνέχεια των μισθωτών του ακινήτου του γινόταν, κατά παράκληση.

Μετά ταύτα το Εφετείο απέρριψε την ασκηθείσα από τον εναγόμενο έφεση ως ουσία αβάσιμη, δέχθηκε, ως βάσιμη κατ' ουσίαν, την ασκηθείσα, από τους ενάγοντες, έφεση κατά της απόφασης του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, Ειρηνοδικείου Θεσπιών, που είχε δεχθεί την ένδικη αγωγή τους μόνο ως προς την σωρευόμενη στο αγωγικό δικόγραφο αναγνωριστική της κυριότητας του επίδικου εδαφικού τμήματος των 60 τ.μ.

και, αφού εξαφάνισε, για την ενότητα της εκτελέσεως, την εκκαλούμενη πιο πάνω απόφαση, δικάζοντας την αγωγή (αναγνωριστική και σωρευόμενη διεκδικητική) δέχθηκε αυτήν ως ουσία βάσιμη, αναγνώρισε τους ενάγοντες (συγ)κυρίους των επίδικων εδαφικών τμημάτων συνολικού εμβαδού 123,43 τ.μ. και υποχρέωσε τον εναγόμενο να τους αποδώσει, κατά τα αναφερόμενα ποσοστά (συγ)κυριότητας στον καθένα, το εδαφικό τμήμα εμβαδού 65.18 τ.μ., απέρριψε δε την καταλυτική της αγωγής ένσταση ιδίας κυριότητας του εναγομένου.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θηβών, που δίκασε ως Εφετείο, δεν παραβίασε εκ πλάγιου τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1033, 1094, 974, 1041, 1042, 1043, 1045, 1051 ΑΚ και δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού, όπως προκύπτει από το προαναπτυχθέν περιεχόμενο αυτής, διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις, σαφείς και μη αντιφάσκουσες μεταξύ τους αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της απόκτησης της κυριότητας επί των επίδικων εδαφικών τμημάτων από τους ενάγοντες, με παράγωγο τρόπο, από τους αληθείς κυρίους, δικαιοπάροχους τους, οι οποίοι διαδοχικά νεμήθηκαν αυτά καλόπιστα για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 40 ετών, από το έτος 1964 και εφεξής και της μη απόδειξης από τον εναγόμενο της δικής του κυριότητας, με χρησικτησία επί των επιδίκων, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των πιο πάνω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου.

Ενόψει τούτων, οι περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 560 αρ.6 ΚΠολΔ αιτιάσεις και όχι από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ,που από παραδρομή αναφέρεται στο αναιρετήριο και διαλαμβάνονται στον πρώτο αναιρετικό λόγο, είναι αβάσιμες και συνεπώς ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος. Σε κάθε περίπτωση οι διαλαμβανόμενες στο λόγο αυτό αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, διότι, με το πρόσχημα της αναιρετικής πιο πάνω πλημμέλειας, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη ουσιαστική εκτίμηση, ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων από το Εφετείο, με επαναξιολόγηση αυτών (αποδεικτικών μέσων )που δεν επιτρέπεται, έστω και αν το δικαστήριο, με την εκτίμησή τους, κατέληξε σε εσφαλμένη, κατά τον αναιρεσείοντα, για τα πράγματα κρίση (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Περαιτέρω, ο αναιρεσείων με το δεύτερο αναιρετικό λόγο (φύλλο 28ο) προσάπτει στην προσβαλλομένη την από τη διάταξη του αριθμού Ιβ' του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια και ειδικότερα ισχυρίζεται ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θηβών, που δίκασε ως Εφετείο με το να μην εφαρμόσει την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1045 ΑΚ, περί χρησικτησίας και να μην υπαγάγει τα πραγματικά περιστατικά στον κανόνα αυτό, απορρίπτοντας την ένστασή του ιδίας κυριότητας, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας δεχόμενο, "ότι η διέλευση του ίδιου από την επίδικη εδαφική λωρίδα για τη μετάβασή του στην οικία του έως το έτος 1974 και από το έτος 1974 από τους μισθωτές του είχε επιτραπεί σε αυτούς, με άτυπη συμφωνία με τους δικαιοπαρόχους των εναγόντων - αναιρεσιβλήτων και για το λόγο αυτό δε λάμβανε χώρα με διάνοια κυρίου από τον εναγόμενο και τους μισθωτές αυτού, με συνέπεια να μη συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος κυριότητας στο πρόσωπο του εναγομένου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Ότι σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας η διέλευσή του από το επίδικο εδαφικό τμήμα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και πριν από αυτόν της δικαιοπαρόχου του, το οποίο αποτελεί τη μοναδική είσοδο προς ελευθεροεπικοινωνία της κτισμένης από το έτος 1952 οικίας του με την οδό, καθώς η πρόσβασή του από το υπόλοιπο τμήμα του ακινήτου του ήταν αδύνατη, το οποίο εδαφικό τμήμα από το 1997 το τσιμεντόστρωσε, δεν μπορεί να γινόταν με άτυπη συμφωνία με τους δικαιοπαρόχους, αλλά γινόταν ασφαλώς με διάνοια κυρίου".

Οι αιτιάσεις αυτές είναι απαράδεκτες, διότι τα ως άνω αναφερόμενα δεν έχουν το χαρακτήρα διδαγμάτων της κοινής πείρας, ούτε αναφέρονται στην υπαγωγή πραγματικών περιστατικών στον επικαλούμενο κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 1045ΑΚ, αλλά ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, για τις οποίες κρίνουν ανελέγκτως τα δικαστήρια της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) (ΑΠ 609/2020).

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, είναι απορριπτέος. Κατόπιν τούτου, και εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος αναιρετικός λόγος, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495παρ.3ΚΠολΔ, όπως ισχύει) και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που παρέστησαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού νόμιμου και βάσιμου αιτήματος τους, (άρθρα 176,183,191 παρ.2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό ειδικότερα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 06/12/2017 αίτηση του Α. Σ. για αναίρεση της 16/2017 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θηβών, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Φεβρουαρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Μαρτίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ