Supreme Court allows appeal against dismissal of appeal due to missed deadline caused by pandemic court suspension. The court ruled the appeal was time-barred because the deadline started running only after the suspension ended. The court found the lower court erred in rejecting the appeal as untimely. The court held that the appeal was admissible because the deadline started running only after the suspension ended. The court ruled the appeal was admissible because the deadline started running only after the suspension ended. The court held that the appeal was admissible because the deadline started running only after the suspension ended.

Απόφαση 32 / 2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 32/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Μερόπη Τζουγκαράκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Μασούρα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Ζ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Θεοφάνη, για αναίρεση της απόφασης 235/2024 του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Το Τριμελές Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Αυγούστου 2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 766/24.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Κ. Ζ. του Ι. και της Μ., κατοίκου ... (...) στρέφεται κατά της υπ' αριθ. 235/18-6-2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την οποία, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης, η από 2-3-2021 (αριθ. εκθ.

κατ. 12/2021) έφεσή του κατά της εκδοθείσας πρωτοδίκως ερήμην του υπ' αριθ. 622/2020 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αγρινίου, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος της αξιόποινης πράξης της παράνομης οπλοκατοχής (άρθρα 1 παρ. 1 στοιχ. δ, παρ. 2 στοιχ. β, γ και δ, παρ. 3 στοιχ. δ, 7 παρ. 1 και 8 περ. α εδ. α Ν. 2168/1993) και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα (10) μηνών με τριετή αναστολή και χρηματική οκτακοσίων (800) ευρώ.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε την 5-8-2024 από τον αναιρεσείοντα με δήλωσή του στην αρμόδια γραμματέα του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, συνταχθείσας της σχετικής υπ' αριθ. 1/2024 έκθεσης, εντός δέκα (10) ημερών από την καθαρογραφή της προσβαλλόμενης απόφασης, την 24-7-2024, εμπροθέσμως (η προθεσμία άσκησης αναίρεσης αναστέλλεται, κατ' άρθρο 473 παρ. 4 ΚΠΔ, από 1 έως 31 Αυγούστου) και νομοτύπως, από δικαιούμενο και έχον προς τούτο συμφέρον πρόσωπο και επί πλέον στρέφεται κατά υποκείμενης σε άσκηση του εν λόγω ενδίκου μέσου απόφασης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 462, 464, 466 παρ. 1, 473 παρ. 1, 2, 3, 473, 474 παρ. 1, 504 παρ. 1 και 505 περ.

α ΚΠΔ, ενώ περιλαμβάνει σαφή και ορισμένο αναιρετικό λόγο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ, συνιστάμενο σε παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης και συνεπώς, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω ως προς την βασιμότητα του μοναδικού λόγου της. Κατά την διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 του ΚΠΔ, αν ο νόμος δεν ορίζει ειδικώς διαφορετικά, η προθεσμία ασκήσεως ένδικων μέσων είναι δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, ενώ, αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα (30) ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 του ΚΠΔ το ένδικο μέσο, δηλαδή και αυτό της εφέσεως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων και λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεώς του, κατά της σχετικής δε αποφάσεως επιτρέπεται μόνο αναίρεση για όλους τους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510του ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης.

Η παράνομη απόρριψη επέρχεται όταν το εφετείο παραβιάζει δικονομική διάταξη ή κάποιο δικονομικό τύπο, που έχει τεθεί για να καθορίσει την παραδεκτή άσκηση της έφεσης και τη δικονομική παρουσία του εκκαλούντος, διαταράσσοντας έτσι τον κανονιστικά προκαθορισμένο τρόπο εξέλιξης της ποινικής διαδικασίας από το ένα στάδιο στο επόμενο και επομένως, και τα δικαιώματα του εκκαλούντος για ακρόαση, παροχή έννομης προστασίας και δίκαιη δίκη.

Συνεπώς, στο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ τυποποιείται πλέον ένας δικονομικός λόγος αναίρεσης, ο οποίος λειτουργεί αυτοτελώς ως κύρωση, σε περίπτωση διαπίστωσης πλημμέλειας, αποδιδόμενης στην παραβίαση κάποιου δικονομικού κανόνα δικαίου που οδηγεί σε παράνομη απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης ή ανυποστήρικτης και είναι ουσιώδης τόσο για τη διασφάλιση της ισορροπίας και της κανονικότητας της ποινικής δίκης, όσο και για το σεβασμό των παραπάνω θεμελιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου.

Μάλιστα, κατά το άρθρο 510 παρ. 2 ΚΠΔ, ο ως άνω λόγος αναίρεσης μπορεί να προβληθεί, έστω και αν τα πραγματικά περιστατικά, που τον θεμελιώνουν δεν προτάθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας(ΑΠ 1636/2022, ΑΠ 703/2022). Από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προς διερεύνηση της βασιμότητας ή μη του προβαλλόμενου λόγου αναίρεσης, ήτοι της παράνομης απόρριψης της έφεσης, ως απαράδεκτης, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την πρωτοβάθμια υπ' αριθ. 622/8-10-2020 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αγρινίου ο κατηγορούμενος Κ. Ζ. του Ι. και της Μ., κάτοικος ... (...), καταδικάστηκε ερήμην, για την αξιόποινη πράξεις της παράνομης οπλοκατοχής σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, ανασταλείσα επί τρία (3) έτη και σε χρηματική οκτακοσίων (800) ευρώ.

Αντίγραφο της καταδικαστικής αυτής αποφάσεως, όπως προκύπτει από το από 19-2-2021 αποδεικτικό επίδοσης του αρχιφύλακα του Αστυνομικού Τμήματος Αγρινίου, Ε. Μ. επιδόθηκε στον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα την ίδια ημέρα με θυροκόλληση, με την παρουσία του μάρτυρα αρχιφύλακα του ίδιου Αστυνομικού Τμήματος, Β.

Σ.. Κατά της ανωτέρω καταδικαστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ο κατηγορούμενος, άσκησε την από 2-3-2021 και υπ' αριθ. εκθ. κατ. 12/2-3-2021 έφεση. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση υπ' αριθ. 235/18-6-2024 του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων τα Δυτικής Στερεάς Ελλάδας απορρίφθηκε, με την παρουσία του κατηγορουμένου-εκκαλούντος, ήδη αναιρεσείοντος, η ανωτέρω έφεση, ως εκπρόθεσμη με το ακόλουθο σκεπτικό: "Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθ. 622/08-10-2020 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αγρινίου καταδικάστηκε ο εκκαλών-κατηγορούμενος σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, με τριετή αναστολή, και χρηματική ποινή οχτακοσίων (800€) ευρώ, για την πράξη της οπλοκατοχής.

Η απόφαση αυτή, που εκδόθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο, επιδόθηκε με θυροκόλληση στην οδό ... στο Αγρίνιο, κατά το άρθρο 157 παρ. 1 ΚΠΔ (βλ. το από 19-02-2021 αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως σε κατηγορούμενο, επίδοση που πραγματοποιήθηκε από τον Αρχιφύλακα Μ. Ε. που υπηρετεί στο Α.Τ. Αγρινίου).

Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε ο κατηγορούμενος την με αριθμό 12 και ημερομηνία 02-03-2021 κρινόμενη έφεση, μετά δηλαδή πάροδο ένδεκα (11) ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως. Επομένως, σύμφωνα και με όσα προεκτέθηκαν, εφόσον ο εκκαλών άσκησε την κρινόμενη έφεση μετά πάροδο ένδεκα (11) ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως και συνεπώς εκπρόθεσμα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη έφεση ως απαράδεκτη (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ), να καταδικαστεί δε ο εκκαλών και στα νόμιμα έξοδα (άρθρο 578 παρ.1 του νέου κώδικα ΚΠΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό".

Σημειωτέον ότι από προφανή παραδρομή αναφέρεται ανακριβώς στο κείμενο της εκθέσεως εφέσεως ως χρόνος άσκησης αυτής η "2 Μαρτίου ημέρα της εβδομάδας Τρίτη του έτους (εσφαλμένα) 2020", αντί του (ορθού) έτους 2021, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής και αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Η προσβαλλόμενη απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, όπως προαναφέρθηκε, επιδόθηκε στον κατηγορούμενο την 19-2-2021, πλην όμως ήδη από την 6-11-2020 και εντεύθεν είχε επέλθει αναστολή των νόμιμων προθεσμιών αρχικά για το χρονικό διάστημα από την 7-11-2020 έως την 30-11-2020 με την ΚΥΑ ΔΙα/Γ.Π.

οικ. 71342/6-11-2020 (ΦΕΚ Β' 4899) υπό τον τίτλο "Επιβολή του μέτρου της προσωρινής αναστολής λειτουργίας όλων των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών στο σύνολο της Επικράτειας και της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, για το χρονικό διάστημα από 6-11-2020 έως και 30-11-2020", που συνεχίστηκε για τα επόμενα χρονικά διαστήματα με όμοιες ΚΥΑ.

Ειδικότερα, σε σχέση με τα κρίσιμα για την προκείμενη υπόθεση χρονικά διαστήματα, η προθεσμία άσκησης της κρινόμενης έφεσης τελούσε σε αναστολή από 11-2-2021 έως και 6-4-2021 με τις ΚΥΑ υπ' αριθ. Δ1α/Γ.Π. οικ. 9147/10-2-2021 (ΦΕΚ Β' 534), Δ1α/Γ.Π. οικ. 10969/20-2-2021 (ΦΕΚ Β' 648), Δ1α/Γ.Π. οικ. 12639/27-2-2021 (ΦΕΚ Β' 793), Δ1α/Γ.Π. οικ. 13805/3-3-2021 (ΦΕΚ Β' 843), Δ1α/Γ.Π.

οικ. 14453/6-3-2021 (ΦΕΚ Β' 895), Δ1α/Γ.Π. οικ. 16320/13-3-2021 (ΦΕΚ Β' 996), Δ1α/Γ.Π. οικ. 17698/20-3-2021 (ΦΕΚ Β' 1076), Δ1α/Γ.Π. οικ. 18877/27-3-2021 (ΦΕΚ Β' 1194) περί αναστολής των νομίμων προθεσμιών άσκησης της προβλεπομένων από τον ΚΠΔ ενδίκων μέσων για λόγους δημόσιας υγείας έναντι του COVID-19, ήρθη δε η αναστολή αυτή την 6-4-2021 με το άρθρο 14 της ΚΥΑ Δ1α/Γ.Π.

οικ. 20651/3-4-2021 (ΦΕΚ Β' 1308) και άρχισε να τρέχει η προθεσμία από την επομένη, ήτοι από 7-4-2021, σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 1 του Ν. 4790/2021, προσαυξανόμενη κατά 10 επί πλέον ημέρες (ΑΠ 649/2021, ΑΠ 624/2021).

Σύμφωνα με τα ανωτέρω και κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις των άρθρων 74 παρ. 1 και 75 παρ. 1 Ν. 4690/2020, 84 παρ. 1 Ν. 4790/2021, το ανωτέρω χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της Χώρας δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων και οι νόμιμες προθεσμίες άσκησης όλων των προβλεπόμενων από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και τους ειδικούς ποινικούς νόμους ενδίκων μέσων, συνεχίζουν να τρέχουν από και επί όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η προβλεπόμενη στο νόμο διάρκειά τους, προσαυξανόμενη σε κάθε περίπτωση κατά δέκα (10) επιπλέον ημέρες.

Συνακολούθως, εφόσον η επίδοση της ερήμην πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης στον ως άνω κατηγορούμενο, έλαβε χώρα την 19-2-2021, εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας αναστολής, η προθεσμία για την άσκηση της κρινόμενης έφεσης, δεν εκκίνησε την επομένη της εν λόγω επίδοσης, την 20-2-2021, αλλά μετά την λήξη του μέτρου της αναστολής, κατά τα προεκτεθέντα, την 7-4-2021.

Παράνομα, κατά συνέπεια, το δικάσαν δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την ασκηθείσα, την 2-3-2021, έφεση του ανωτέρω κατηγορουμένου ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ, περί παράνομης απόρριψης της ανωτέρω έφεσης ως απαράδεκτης, είναι βάσιμος και πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠΔ), προκειμένου να κρίνει επί του παραδεκτού της έφεσης του κατηγορουμένου (δεδομένου ότι ο Άρειος Πάγος δεν έχει τη δικαιοδοσία να κρίνει επί του παραδεκτού ή όχι αυτής).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 235/18-6-2024 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ