Supreme Court dismisses appeal for lack of admissible grounds under Article 510 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 2210 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2210/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Στυλιανό Δαρέλλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 19 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Παπαγεωργίου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει τις αιτήσεις του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου F. G. του H., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο Γερασιμούλα Λίτσου, η οποία ορίστηκε με την υπ' αριθμ. 218/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 20/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στις από 11.6.2018 και 18.6.2018 αιτήσεις του, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με αριθμό 894/2018.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν ως απαράδεκτες οι προκείμενες αιτήσεις αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 εδαφ. α' και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος.

Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναίρεσης ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη, και ως τέτοια απορρίπτεται, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων476 και 513 παρ. 1 εδαφ. 1α ΚΠΔ. Περαιτέρω, το απαράδεκτο του ένδικου μέσου που οφείλεται σε ανυπαρξία ενός τουλάχιστον παραδεκτού λόγου ή στην αόριστη διατύπωσή του στην έκθεση αναίρεσης, δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα και μάλιστα μεταγενέστερα έγγραφα ή με την υποβολή πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (ΟΛ ΑΠ 2/2002,ΑΠ 906/2008).

Περαιτέρω, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 514 εδ. γ ΚΠΔ προϋπόθεση για την απαγόρευση άσκησης δεύτερης αίτησης αναίρεσης είναι να έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Στην αντίθετη περίπτωση που η πρώτη εκκρεμεί, παραδεκτώς ασκείται εντός της νόμιμης προθεσμίας δεύτερη αναίρεση, η οποία είναι συμπληρωματική της πρώτης και συνεξετάζεται με αυτή (ΑΠ 1209/2016).

Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου δικάζοντας ως Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 20/8-2-2018 απόφασή του, αφού κατ' αρχήν δέχθηκε την έφεση του εκκαλούντος αναιρεσείοντος F. G. του H. κατά της υπ' αριθμ. 37/4-5-2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου στη συνέχεια τον κήρυξε ένοχο και του επέβαλε συνολική ποινή κάθειρξης τριάντα επτά (37) ετών, με εκτιτέα ποινή τα είκοσι πέντε (25) έτη, για παράνομη μεταφορά στην Ελληνική Επικράτεια υπηκόων τρίτων χωρών μη δικαιουμένων εισόδου στο ελληνικό έδαφος από υπαίτιο που ενεργεί από κερδοσκοπία και κατ' επάγγελμα και από την οποία (μεταφορά) μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο.

Κατά της ως άνω απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου, η οποία καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο την 8 Ιουνίου2018, ο εκκαλών, ήδη αναιρεσείων άσκησε εμπροθέσμως και νομοτύπως (με δήλωσή του ενώπιον του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης …, όπου αυτός κρατείται) την από 11-6-2018 "Αίτησης Αναίρεσης" για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθμ. 88/11-6-2018 σχετική Έκθεση, με την οποία ζητεί να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον, όπως αναφέρει "Θεωρώ ότι δεν έχουν εκτιμηθεί σωστά τα στοιχεία της παραπάνω απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου και θα ήθελα να γίνει μια επανεκτίμηση από τον Άρειο Πάγο εκ νέου καθώς έχω να σας προσκομίσω καινούργια στοιχεία, καθώς επίσης ζητώ την βοήθεια και την επιείκειά σας".

Με το ανωτέρω όμως περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι εντελώς αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης, διότι δεν περιέχεται σε αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση (δεν την καθιστούν δε ορισμένη τα εις το υπόμνημα αναφερόμενα) και ως εκ τούτου είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και καταδικασθεί στα έξοδα ο αναιρεσείων ο οποίος εκπροσωπήθηκε στη συζήτηση από την νομίμως διορισθείσα με την υπ' αριθμ. 218/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου δικηγόρο Αθηνών Γερασιμούλα Λιτσου (Α.Μ. ΔΣΑ 014943) και εξέθεσε τις απόψεις της (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1).

Όπως προαναφέρθηκε από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 εδαφ. α' και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγου αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής η ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας και για το ορισμένο του από το άρθρο510 παρ. 1 στοιχ.

Η'του ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για υπέρβαση εξουσίας είτε υπό την θετική είτε υπό την αρνητική μορφή υπέρβασης, πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο σε ποια περίπτωση υπάρχει ο λόγος, ώστε το Δικαστήριο να δύναται να προβεί σε έρευνα του λόγου αυτού. Αν δεν περιέχεται στην αναίρεση ένας τουλάχιστον ορισμένος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, αυτή σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα, απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα.

Η ανυπαρξία ή η αοριστία των λόγων αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με άλλα, έξω από την έκθεση αναιρέσεως, έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠΔ την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Εξάλλου δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, κατά άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠΔ, την άσκηση παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Παραδεκτή συμπλήρωση με παραπομπή σε λόγους αναίρεσης που περιέχονται σε άλλο έγγραφο, υπάρχει μόνον όταν η έκθεση αναίρεσης περιέχει ρητή αναφορά στο σχετικό έγγραφο, που είναι προσαρτημένο σ' αυτή και φέρει την υπογραφή του αναιρεσείοντος ή του πληρεξούσιου συνηγόρου του και του αρμόδιου υπαλλήλου, οπότε αυτό συναποτελεί με την έκθεση αναίρεσης αναπόσπαστο και ενιαίο ολικό κείμενο αναιρετικών λόγων κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Η τυχόν έλλειψη υπογραφής του αρμόδιου υπαλλήλου στο προσαρτημένο έγγραφο μπορεί να αναπληρώνεται από άλλο στοιχείο, που πιστοποιεί τη διαδικαστική σύνδεση και ενοποίηση του με την έκθεση αναίρεσης (λόγου χάριν, συνεχής αρίθμηση).

Στην προκείμενη περίπτωση ο αυτός, ως άνω κατηγορούμενος (F. G.) άσκησε εμπροθέσμως και νομοτύπως ενώπιον της Γραμματείας του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Βορείου Αιγαίου την από 18 Ιουνίου 2018 Αίτηση Αναίρεσης, με την οποία ζητεί να αναιρεθεί η προαναφερόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου "διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει την ειδική και ανεπτυγμένη αιτιολογία που επιβάλλουν τα άρθρα 93 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ.

Ειδικότερα δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία από τη διαδικασία και τα οποία συνιστούν τα αντικειμενικά και τα υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος που προβλέπει και τιμωρεί το άρθρο 292 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ. Δεν αναφέρει τις αποδείξεις τις οποίες στηρίχτηκε η κρίση του δικαστηρίου, καθώς και τους νομικούς λόγους που δικαιολογούν την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στην παραπάνω ποινική διάταξη.

Για το λόγο αυτό πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. Ι, στοιχ. Δ' ΚΠΔ". Δεν γίνεται ωστόσο αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν τις επικαλούμενες πλημμέλειες. Στη συνημμένη όμως και με συνεχόμενη αρίθμηση των σελίδων "Αίτηση", αναφέρει τέτοια περιστατικά που αίρουν την οποιαδήποτε αοριστία της από 18-6-2018 "Αίτησης Αναίρεσης".

Εξάλλου το γεγονός ότι στην ειδική αίτηση δεν αναφέρεται το ονοματεπώνυμο της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Βορείου Αιγαίου, ενώπιον της οποίας ασκήθηκε, αλλά μόνο η υπογραφή της, δεν μπορεί να καταλογιστεί στον αιτούντα-αναιρεσείοντα. Αντίθετη κρίση θα προσέκρουε στη διάταξη του άρθρου 6 παρ.

Ι της ΕΣΔΑ. Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευόμενων, κατά το είδος τους αποδεικτικών μέσων δέχθηκε ανελέγκτως, κατά λέξη ότι ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων "...την 13-11-2014 ως κυβερνήτης ενός μηχανοκίνητου πολυεστερικού ταχύπλοου σκάφους, με εξωλέμβιο κινητήρα μάρκας YAMAHA 115 αγνώστων λοιπών στοιχείων, μήκους πέντε (5) μέτρων και χρώματος λευκού, παρέλαβε από τα παράλια της Τουρκίας χωρίς την τήρηση των νομίμων διατυπώσεων τους κατωτέρου δέκα επτά (17) υπηκόους Συρίας, οι οποίοι δεν διέθεταν διαβατήρια και λοιπά ταξιδιωτικά έγγραφα και δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, τους οποίους μετέφερε δια θαλάσσης με τελικό προορισμό την Ελλάδα, εισερχόμενος στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Τα μεταφερόμενα αυτά πρόσωπα ήταν τα ακόλουθα:

Α/Α ΕΠΩ ΟΝΟΜΑ ΟΝ. ΠΑΤΡΟΣ ΟΝ. ΜΗΤΡΟΣ ΕΤ. ΓΕΝ. ΦΥΛΛΟ ΕΘΝ/ΤΑ

1 Z. A. A. F. 1983 ΑΝΔ.ΣΥΡΙΑ

2 Ζ. Α. S. H. 1988 ΓΥΝ. ΣΥΡΙΑ

3 Ζ. A. A. A. 2013 ΑΓΟ ΣΥΡΙΑ

4 Ζ. F. A. A. 2012 ΚΟΡ ΣΥΡΙΑ

5 Ζ. A. A. F. 1980 ΓΥΝ ΣΥΡΙΑ

6 Ζ. S. A. F. 1979 ΓΥΝ ΣΥΡΙΑ

7 Z. D. M. H. 1963 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

8 S. R. Z. A. 1969 ΓΥΝ ΣΥΡΙΑ

9 K. M. T. R. 1999 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

10 K. A. T. R. 2000 ΑΓΟ ΣΥΡΙΑ

11 K. M. T. R. 2006 ΑΓΟ ΣΥΡΙΑ

12 K. N. M. H. I. 1989 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

13 A. K. M. S. 1984 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

14 K. J. S. S. 1955 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

15 S. A. M. S. 1987 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

16 A. K. B. F. 1983 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ

17 A. A. M. H. 1988 ΑΝΔ ΣΥΡΙΑ Το σκάφος αυτό εντοπίσθηκε να βρίσκεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα από σκάφος του ελληνικού λιμενικού σώματος, μετά από κλήση περί κινδύνου βύθισης που έλαβε. Ειδικότερα εντοπίσθηκε στην θαλάσσια περιοχή "..." της … περί ώρα 6:30, να κινδυνεύει να βυθισθεί, καθώς σε αυτό είχαν ήδη εισέλθει νερά, λόγω της επικρατούσας θαλασσοταραχής.

Μεταξύ του πληρώματος του σκάφους του λιμενικού σώματος που προσέγγισε την παραπάνω λέμβο, ήταν ο μάρτυρας κατηγορίας, ο οποίος είδε τον κατηγορούμενο να οδηγεί την λέμβο. Αφού οι Λιμενικοί επιβίβασαν τους επιβαίνοντες στην λέμβο στο λιμενικό σκάφος, συνέλαβαν τον κατηγορούμενο, τον οποίο είχαν δει να βρίσκεται στο χειριστήριο της λέμβου και στην συνέχεια τα ως άνω μεταφερόμενα πρόσωπα υπέδειξαν τον τελευταίο ως το πρόσωπο που διενήργησε την μεταφορά τους από την Τουρκία στην Ελλάδα.

Ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε στα μεταφερόμενα άτομα ότι ήταν Κούρδος από την Συρία, γεγονός που ήταν ψευδές και διαπίστωσαν οι μεταφερόμενοι, καθώς δεν γνώριζε την αραβική γλώσσα, αλλά γνώριζε την τουρκική, την οποία μιλούσε με το άτομο που μετέφερε την λέμβο στα παράλια της Τουρκίας και τού την παρέδωσε.

Ο δε κατηγορούμενος στην συνέχεια, εξεταζόμενος στις 13-11-2014 από τα αρμόδια όργανα του τμήματος ασφαλείας του Κεντρικού Λιμεναρχείου …, δήλωσε ότι τα στοιχεία ταυτότητάς του ήταν M. A. του H. και F.. Στην συνέχεια διαπιστώθηκε ότι τα πραγματικά του στοιχεία είναι F. G. του H. και της F. και είναι υπήκοος Τουρκίας.

Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι είναι Κουρδικής καταγωγής και ότι περιλαμβανόταν στα άτομα που τρίτο πρόσωπο μετέφερε από την Τουρκία στην Ελλάδα, πλην όμως το πρόσωπο αυτό στην μέση της διαδρομής επιβιβάσθηκε σε μία βάρκα και επέστρεψε στην Τουρκία. Ο ισχυρισμός αυτός όμως είναι αβάσιμος, καθώς από τις καταθέσεις των μεταφερομένων αποδεικνύεται ότι η λέμβος παραδόθηκε στον κατηγορούμενο στα παράλια της Τουρκίας και ότι εξαρχής ο κατηγορούμενος οδηγούσε την λέμβο.

Άλλωστε ο κατηγορούμενος εάν δεν είχε διενεργήσει την μεταφορά δεν είχε κανέναν λόγο να αποκρύψει τα στοιχεία της πραγματικής του ταυτότητας. Στην πράξη του αυτήν προέβη γνωρίζοντας ότι οι ανωτέρω μεταφερόμενοι δεν διέθεταν διαβατήρια και λοιπά ταξιδιωτικά έγγραφα και δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, γι' αυτό και τους μετέφερε υπό τις παραπάνω συνθήκες, και από κερδοσκοπία, δεδομένου ότι έκαστο μεταφερόμενο πρόσωπο κατέβαλε ως αντίτιμο για την μεταφορά του στην Ελλάδα το ποσό των 2.000,00 ευρώ σε τρίτο πρόσωπο στην Τουρκία, τα στοιχεία που οποίου δεν διακριβώθηκαν, που ενεργούσε για λογαριασμό του κατηγορουμένου.

Επίσης από την πράξη του αυτή μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για τους μεταφερόμενους με το σκάφος αλλοδαπούς, γεγονός που γνώριζε ο κατηγορούμενος, δεδομένου ότι αυτό ήταν ακατάλληλο για την εκτέλεση του συγκεκριμένου πλου, καθόσον μετέφερε αριθμό επιβατών μεγαλύτερο από εκείνον που μπορούσε να μεταφέρει με ασφάλεια, με βάση τις προαναφερθείσες προδιαγραφές και διαστάσεις του και συγκεκριμένα μετέφερε (17) πρόσωπα αντί του ανώτατου επιτρεπόμενου αριθμού των (6), δεν έφερε ναυτιλιακά έγγραφα, σωστικά και πυροσβεστικά μέσα, τον προβλεπόμενο τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό, φανούς ναυσιπλοΐας, και μάλιστα κατά την ημέρα εκείνη επικρατούσε θαλασσοταραχή, με αποτέλεσμα να εισέλθουν νερά στο σκάφος και να υπάρχει κίνδυνος βύθισης της λέμβου, ο οποίος τελικά δεν πραγματώθηκε λόγω της παρέμβασης του ελληνικού λιμενικού".

Στη συνέχεια το εν λόγω Δικαστήριο κήρυξε τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα ένοχο του ότι: "...την 13-11-2014 ως κυβερνήτης πλωτού μέσου ενεργώντας εκ κερδοσκοπίας και κατά συρροή, με πρόθεση μετέφερε από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, καθόσον δεν ήταν Έλληνες, ούτε είχαν ιθαγένεια άλλου κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στερούνταν διαβατηρίων ή άλλων ταξιδιωτικών εγγράφων, που να δικαιολογούν τη νόμιμη είσοδο και παραμονή τους στην Ελλάδα, από την πράξη του δε αυτή μπορούσε να προκύψει κίνδυνος σε άνθρωπο. Συγκεκριμένα ως κυβερνήτης ενός μηχανοκίνητου πολυεστερικού ταχύπλοου σκάφους, με εξωλέμβιο κινητήρα μάρκας YAMAHA 11 5 αγνώστων λοιπών στοιχείων, μήκους πέντε (5) μέτρων και χρώματος λευκού, παρέλαβε από τα παράλια της Τουρκίας χωρίς την τήρηση των νομίμων διατυπώσεων τους κατωτέρω δέκα επτά (17) υπηκόους Συρίας, οι οποίοι δεν διέθεταν διαβατήρια και λοιπά ταξιδιωτικά έγγραφα και δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, τους οποίους μετέφερε δια θαλάσσης με τελικό προορισμό την Ελλάδα, εισερχόμενος στα ελληνικά χωρικά ύδατα, όπου και εντοπίσθηκε από τις λιμενικές αρχές της … στη θαλάσσια περιοχή "..." της νήσου …. Τα μεταφερόμενα αυτά πρόσωπα ήταν τα ακόλουθα:

Α/Α ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ ΟΝ. ΠΑΤΡΟΣ ΟΝ. ΜΗΤΡΟΣ ΕΤ. ΓΕΝ. ΦΥΛΛΟ ΕΘΝ/ΤΑ

1 Z. A. A. F. 1983 ανδ. Συρια

2 Ζ. Α. S. H. 1988 γυν. Συρια

3 Ζ. A. A. A. 2013 Αγο Συρια

4 Ζ. F. A. A. 2012 Κορ Συρια

5 Ζ. A. A. F. 1980 Γυν Συρια

6 Ζ. S. A. F. 1979 Γυν Συρια

7 Z. D. M. H. 1963 Ανδ Συρια

8 S. R. Z. A. 1969 Γυν Συρια

9 K. M. T. R. 1999 Ανδ Συρια

10 K. A. T. R. 2000 Αγο Συρια

11 K. M. T. R. 2006 Αγο Συρια

12 K. N. M. H. I. 1989 Ανδ Συρια

13 A. K. M. S. 1984 Ανδ Συρια

14 K. J. S. S. 1955 Ανδ Συρια

15 S. A. M. S. 1987 Ανδ Συρια

16 A. K. B. F. 1983 Ανδ Συρια

17 A. A. M. H. 1988 Ανδ Συρια

Στην πράξη του αυτή προέβη από κερδοσκοπία, δεδομένου ότι απεκόμισε αμοιβή από τη μεταφορά των ως άνω προσώπων, τα οποία κατέβαλαν σε τρίτο πρόσωπο που ενεργούσε για λογαριασμό του το χρηματικό ποσό των 2.000,00 ευρώ έκαστος για την ως άνω παράνομη μεταφορά τους, επιπλέον δε από την πράξη του αυτή μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για τους μεταφερόμενους με το σκάφος αλλοδαπούς, δεδομένου ότι αυτό ήταν ακατάλληλο για την εκτέλεση του συγκεκριμένου πλου, καθόσον μετέφερε αριθμό επιβατών μεγαλύτερο από εκείνον που μπορούσε να μεταφέρει με ασφάλεια, με βάση τις προαναφερθείσες προδιαγραφές και διαστάσεις του και συγκεκριμένα μετέφερε (17) πρόσωπα αντί του ανώτατου επιτρεπόμενου αριθμού των (6), δεν έφερε ναυτιλιακά έγγραφα, σωστικά και πυροσβεστικά μέσα, τον προβλεπόμενο τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό, φανούς ναυσιπλοΐας, ενώ διαπιστώθηκε ότι παρουσίαζε εισροή υδάτων".

Με αυτά που δέχτηκε το Δικαστήριο της ουσίας, σε συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, που αλληλοσυμπληρώνονται, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από τις ως άνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα ποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της παράνομης μεταφοράς στην ελληνική επικράτεια υπηκόων τρίτων χωρών μη δικαιουμένων εισόδου στο ελληνικό έδαφος από κερδοσκοπία.

Ειδικότερα, παρατίθεται στην απόφαση ότι ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ήταν κυβερνήτης μηχανοκίνητου ταχύπλοου σκάφους με το οποίο μετέφερε τους αναφερόμενους δεκαεπτά (17) υπηκόους Συρίας, που δεν παρέλαβε από τα παράλια της Τουρκίας, οι οποίοι, δεν διέθεταν ταξιδιωτικά έγγραφα και δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος.

Περαιτέρω αναφέρεται ότι το κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο κατέβαλε σε συνεργό του κατηγορούμενου στην Τουρκία ως αντίτιμο για τη μεταφορά του το ποσό των 2000 ευρώ.

Τέλος, αναφέρεται ότι το επίμαχο ταχύπλοο δεν έφερε ναυτιλιακά έγγραφα, σωστικά και πυροσβεστικά μέσα, τον προβλεπόμενο τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό, φανούς ναυσιπλοΐας, και μάλιστα λόγω της επικρατούσας, κατά την ημέρα εκείνη, θαλασσοταραχής υπήρχε κίνδυνος βύθισης τους σκάφους, ο οποίος τελικά δεν πραγματώθηκε λόγω της παρέμβασης του ελληνικού λιμενικού. Επομένως, είναι αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ προβαλλόμενος λόγος για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Μετά ταύτα και εφόσον δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι προς έρευνα η ένδικη από 18-6-2018 αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα κατ' άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από α) 11-6-2018 και β) 18-6-2018 αιτήσεις αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 20/8-2-2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα διακοσίων πενήντα ευρώ (250€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ