Appeal dismissed because the appellant failed to appear and the court verified proper service of summons.

Απόφαση 219 / 2023 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 219/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου - Εισηγήτρια, Θεόδωρο Μαντούβαλο, Μαρία Σιμιτσή - Βετούλα και Αριστείδη Βαγγελάτο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 14 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Ι. Κ. του Γ. και 2)Ν. Κ. του Χ., κατοίκων ... ως ομόρρυθμων εταίρων της ήδη λυθείσας ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...", οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρίστο Σαλαγκιώτη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Σ. Ί. του Δ., κατοίκου ... η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/8/2016 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10634/2016 του ίδιου Δικαστηρίου και 423/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10/02/2020 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως, αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 37/2019, ΑΠ50/2019, ΑΠ 1753/2017, ΑΠ 1545/2017, ΑΠ 242/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση από την υπ' αριθ. 444 Γ/ 16-12-2020 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Β. Σ., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες, που επισπεύδουν τη συζήτηση, προκύπτει ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του δικηγόρου Θεσσαλονίκης Χρίστου Σαλαγκιώτη, πληρεξουσίου των αναιρεσειόντων, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 10-2-2020 και με αρ.

κατ. 549/48/19-2-2020 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ` αριθμ. 423/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη δικάσιμο της 23-2-2021, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια αυτών (αναιρεσειόντων) στην ίδια την αναιρεσίβλητη. Κατά τη δικάσιμο αυτή (23.2.2021), η συζήτηση της υποθέσεως ματαιώθηκε, διαρκούσης της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, λόγω των έκτακτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας από την πανδημία του κορονοϊού και ορίσθηκε αυτεπαγγέλτως και κατ` εφαρμογή του άρθρου 83 παρ. 2 και 3 ν. 4790/2021, από την Πρόεδρο του Β2 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, η εκδίκαση της υπόθεσης να γίνει την αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (14.9.2021), ενώ παράλληλα με πρωτοβουλία του γραμματέα η υπόθεση ενεγράφη στο οικείο πινάκιο με αριθμό 9.

Προς ενημέρωση δε των διαδίκων, η ημερομηνία της νέας δικασίμου γνωστοποιήθηκε με ανάρτησή της στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου www.areiospagos.gr και στη διαδικτυακή πύλη της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων portal.olomeleia.gr, σύμφωνα με το άρθρο 83 παρ. 2 και 3 ν. 4790/2021 (ΦΕΚ 48/Α/2021) σε συνδυασμό με το άρθρο 568 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η αναιρεσίβλητη, όμως, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (14-9-2021) δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου της εν λόγω δικασίμου, ούτε κατατέθηκε κατ` άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, δήλωση μη παράστασης κατά τη δικάσιμο αυτή.

Συνεπώς, πρέπει, παρά την δικονομική απουσία της, να προχωρήσει το δικαστήριο στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς αυτήν, καθόσον η με επιμέλεια της Γραμματέως του δικαστηρίου εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρο 83 παρ. 2 ν. 4790/2021, ΑΠ 125/2022).

Με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως το πρώτο εδάφιο αυτής αντικαταστάθηκε από το άρθρο 35 παρ.2 του ν.4446/2016 (ΦΕΚ Α 240/22.12.2016) με έναρξη ισχύος της ένα μήνα μετά τη δημοσίευση αυτού κατ. άρθ. 45 αυτού, που εφαρμόζεται στην ένδικη περίπτωση, ως εκ του χρόνου άσκησης της ως άνω αίτησης αναίρεσης (19-2-2020), προβλέπεται η καταβολή παραβόλου από εκείνον που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, το οποίο ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ για την περίπτωση της αναίρεσης κατ'αποφάσεως Εφετείου, που επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, με κύρωση, σε περίπτωση μη καταβολής αυτού, την απόρριψη του ενδίκου μέσου ως απαράδεκτου από το Δικαστήριο.

Σύμφωνα, όμως, με το τελευταίο εδάφιο της διάταξης αυτής, η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει για τις διαφορές των άρθρων 614 αριθ. 3 και 5 (εργατικές διαφορές και διαφορές από αμοιβές για την παροχή εργασίας) και 592 αριθ. 1 και 3 (διαφορές που αφορούν γαμικές διαφορές και διαφορές από διατροφή και επιμέλεια τέκνων).

Στην προκείμενη περίπτωση, κατά την κατάθεση της ένδικης από 10-2-2020 αίτησης αναίρεσης κατά της 423/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, οι αναιρεσείοντες προέβησαν στην επισύναψη του υπ` αριθ. 32504297095004210011/2020-e - παραβόλου ποσού τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ για την άσκηση της αναίρεσης.

Η ως άνω διαφορά, όμως, ως εργατική, απαλλάσσεται της υποχρέωσης καταβολής από τον αναιρεσείοντα παραβόλου για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης και κατά συνέπεια το παραπάνω παράβολο, πρέπει να αποδοθεί στους αναιρεσείοντες, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης επί της ως άνω αίτησης αναίρεσης (ΑΕΔ 2/2015, ΑΕΔ 3, 4/2014, ΑΠ 76/2022, ΑΠ 220/2021, ΑΠ 1191/2019, ΑΠ 791/2017).

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η υπ` αριθ. 423/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών - εργατικών διαφορών (άρθρο 614 παρ.3 ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 και 566 ΚΠολΔ). Πρέπει, συνεπώς να εξετασθεί περαιτέρω το παραδεκτό και βάσιμο του μοναδικού λόγου της(άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Με τις διατάξεις, που περιλαμβάνονται στο ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ (άρθρα 249 έως και 294) του ν. 4072/2012 "Βελτίωση επιχειρηματικού περιβάλλοντος - Νέα εταιρική μορφή κ.λπ." (Α' 86/11-4-2012), η ισχύς του οποίου άρχισε από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, πλην ορισμένων διατάξεων, που δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω, (άρθρο 330 παρ. 2 του νόμου), ρυθμίζονται θέματα, που αφορούν στις προσωπικές εμπορικές εταιρείες (ομόρρυθμη, ετερόρρυθμη, αφανή και κοινοπραξία).

Ειδικότερα, τα θέματα που αφορούν στην ομόρρυθμη εταιρεία ρυθμίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 249 έως και 270, που περιλαμβάνονται στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α' του Μέρους αυτού. Σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 294 παρ. 1 και 2 του ανωτέρω νόμου, αυτός εφαρμόζεται και στις εταιρίες, οι οποίες κατά την έναρξη της ισχύος του δεν τελούν σε εκκαθάριση ή σε πτώχευση, ενώ από την έναρξη ισχύος του καταργούνται οι διατάξεις των άρθρων 18 - 28, 38, 39, 47 - 50 και 64 του Εμπορικού Νόμου.

Στο άρθρο 249 του ν.4072/2012 - Έννοια, εφαρμοζόμενες διατάξεις ορίζεται " 1. Ομόρρυθμη είναι η εταιρεία με νομική προσωπικότητα που επιδιώκει εμπορικό σκοπό και για τα χρέη της οποίας ευθύνονται παράλληλα όλοι οι εταίροι απεριόριστα και εις ολόκληρον. 2. Εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο παρόν κεφάλαιο, εφαρμόζονται στην ομόρρυθμη εταιρεία οι διατάξεις του αστικού κώδικα για την εταιρεία, με εξαίρεση τις διατάξεις των άρθρων 758 και 761 του Αστικού Κώδικα".

Επίσης στο άρθρο 268 του ίδιου νόμου - Στάδιο εκκαθάρισης ορίζεται "1. Αν σε περίπτωση λύσης της εταιρείας οι εταίροι δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, τη λύση της εταιρείας ακολουθεί η εκκαθάριση. 2. Τα ονόματα και η κατοικία των εκκαθαριστών εγγράφονται στο Γ.Ε.ΜΗ. Το ίδιο ισχύει και σε κάθε περίπτωση αντικατάστασης εκκαθαριστή. 3.

Οι εκκαθαριστές υπογράφουν υπό την εταιρική επωνυμία με την προσθήκη των λέξεων "υπό εκκαθάριση". 4. Κατά την έναρξη και την περάτωση της εκκαθάρισης οι εκκαθαριστές συντάσσουν ισολογισμό. 5. Μετά την περάτωση της εκκαθάρισης η εταιρεία διαγράφεται από το Γ.Ε.ΜΗ. Τα βιβλία και τα έγγραφα της εταιρείας παραδίδονται προς φύλαξη σε έναν από τους εταίρους ή σε τρίτο.

Σε περίπτωση διαφωνίας ο εταίρος ή ο τρίτος ορίζεται από το μονομελές πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων". Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων των άρθρων 249 και 268 του ν. 4072/2012 συνάγεται, ότι, αν σε περίπτωση λύσεως της εταιρίας οι εταίροι δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, τη λύση της εταιρείας ακολουθεί το στάδιο της εκκαθάρισης, κατά το οποίο εφαρμόζονται, ελλείψει ειδικότερης ρύθμισης στο ν. 4072/2012, οι διατάξεις του αστικού κώδικα, για την εταιρεία, ήτοι οι διατάξεις των 777 επ.

ΑΚ. Η εκκαθάριση αποσκοπεί στην περάτωση των νομικών σχέσεων, που προήλθαν από τη σύσταση και τη λειτουργία της εταιρίας και ήταν εκκρεμείς, κατά τον χρόνο της λύσης της. Οι εν λόγω σχέσεις ανάγονται: α) είτε σε σχέσεις μεταξύ της εταιρίας και των τρίτων (στις οποίες περιλαμβάνονται και οι εξωεταιρικές σχέσεις μεταξύ εταιρίας και εταίρων, που σ' αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζονται σαν τρίτοι), β) είτε σε σχέσεις από την εταιρική σύμβαση, μεταξύ των εταίρων ή μεταξύ εταίρων και εταιρίας, γ) είτε σε σχέσεις, μεταξύ των εταίρων, ως προς το καθαρό προϊόν της εκκαθάρισης, δηλαδή την ενεργητική εταιρική περιουσία, που απομένει μετά την εκπλήρωση των εταιρικών υποχρεώσεων.

Ειδικότερα, κατά το στάδιο της εκκαθάρισης γίνεται η ρευστοποίηση του ενεργητικού, η διαπίστωση και εξόφληση των χρεών, η απόδοση των εισφορών και η διανομή, μεταξύ των εταίρων, του καθαρού ενεργητικού της εταιρικής περιουσίας, που τυχόν απομένει, μετά την εξόφληση των εταιρικών χρεών και την απόδοση των εισφορών.

Το στάδιο της εκκαθάρισης ομόρρυθμης εταιρίας δεν παύει, πριν εξοφληθούν όλες οι υποχρεώσεις αυτής και, εάν μετά τη λήξη των εργασιών της εκκαθάρισης διαπιστωθεί η ύπαρξη εταιρικής απαίτησης ή εταιρικού χρέους, τότε επαναλαμβάνονται οι εργασίες εκκαθάρισης και συνεχίζεται η εκπροσώπηση της εταιρίας από τον εκκαθαριστή.

Επίσης από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 72, 73, 74 ΑΚ, 62, 73 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, όποιος έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, έχει και την ικανότητα να είναι διάδικος. Η ικανότητα δε αυτή, η οποία αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης, εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης.

Η λύση του νομικού προσώπου της ομόρρυθμης εταιρείας, δεν θίγει την ικανότητά της να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, συνεπώς και την ικανότητα διεξαγωγής των δικών της, ούτε καν επιφέρει βίαιη διακοπή της δίκης, διότι και μετά τη λύση της η νομική προσωπικότητα της εταιρείας λογίζεται υφισταμένη, εφόσον τούτο απαιτείται για τις ανάγκες και προς το σκοπό της εκκαθάρισης.

Εφεξής, όπως προαναφέρθηκε, κατά το στάδιο της εκκαθάρισης, φορέας των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων της ομόρρυθμης εταιρίας εξακολουθεί να είναι το νομικό πρόσωπο αυτής, το οποίο και κινεί τις σχετικές δίκες εκπροσωπούμενο από τον εκκαθαριστή, δηλαδή η εταιρεία εκπροσωπείται από τους εκκαθαριστές, οι οποίοι είναι οι ίδιοι οι εταίροι, αν δεν διορίστηκαν εκκαθαριστές με συμφωνία των εταίρων ή από το δικαστήριο.

Το στάδιο της εκκαθάρισης δεν μπορεί να αποκλεισθεί με ρήτρα του καταστατικού ή με απόφαση των εταίρων, αλλά ακολουθεί υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως τη λύση της εταιρείας. Ακόμη και μετά τη λήξη των εργασιών της εκκαθάρισης, αν διαπιστωθεί, ότι υπάρχει κάποια εκκρεμότητα, όπως απαίτηση ή χρέος της εταιρείας, επαναλαμβάνονται και πάλι οι εργασίες της εκκαθάρισης και συνεχίζεται η εκπροσώπηση της λυθείσας εταιρείας από τους εκκαθαριστές.

Στην τελευταία αυτή περίπτωση, δεν είναι υποχρεωτικό ούτε προκύπτει ακυρότητα, αν δεν τεθεί μετά την επωνυμία της εταιρείας η μνεία ότι τελεί υπό εκκαθάριση (ΑΠ 863/2021, ΑΠ 260/2021, ΑΠ 866/2021, ΑΠ 748/2017, ΑΠ 216/2012, ΑΠ 693/2008).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Μέσω του λόγου αυτού ελέγχεται και το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου μέσου, δηλαδή αν αυτό ασκήθηκε κατά το νόμιμο τύπο, εντός της οριζόμενης προθεσμίας και από πρόσωπο δικαιούμενο να το ασκήσει (ΑΠ 1060/2019).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 516 παρ. 1 ΚΠολΔ, δικαίωμα έφεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στην πρωτόδικη δίκη, ο ενάγων, ο εναγόμενος, εκείνοι που άσκησαν κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι τους, οι ειδικοί διάδοχοι τους εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής και οι εισαγγελείς πρωτοδικών, αν ήταν διάδικοι.

Επίσης, κατά το άρθρο 532 ΚΠολΔ, "αν λείπει κάποια από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της έφεσης... το δικαστήριο την απορρίπτει ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως.". (ΑΠ 1356/2022, σχετ. AΠ 1027/2011). Εξάλλου ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (άρθρο 106 ΚΠολΔ), αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων (άρθρο 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο και εκτιμώντας προφανώς εσφαλμένα τα διαδικαστικά έγγραφα (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), είτε έλαβε υπόψη του πράγματα, που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 13/1995), είτε δεν έλαβε υπόψη του πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Νοούνται δε ως "πράγματα", κατά την έννοια της άνω διάταξης, οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 3/1997, ΟλΑΠ 25/2003), δηλαδή οι ισχυρισμοί, που κατά το νόμο διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (ΟλΑΠ 2/1989, ΑΠ 1072/2005). "Πράγματα", κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης, αποτελούν και οι επί μέρους λόγοι έφεσης ή αντέφεσης, που περιέχουν παράπονα κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε αυτοτελής ισχυρισμός του εκκαλούντος ή αντεκκαλούντος ή έγινε δεκτός αυτοτελής ισχυρισμός του αντιδίκου του (ΟλΑΠ 22/2005, ΟλΑΠ 11/1996), όχι όμως και οι λόγοι έφεσης ή αντέφεσης που αφορούν ισχυρισμούς αρνητικούς της αγωγής (ΑΠ 924/2021, ΑΠ 1462/2019, ΑΠ 248/2019).

Από την παραδεκτή επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη Ί. Σ. με την από 10.08.2016 και με αριθμό κατάθεσης 8754/10.08.2016 αγωγή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης εξέθεσε, ότι με βάση σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκε μεταξύ αυτής και της εναγομένης ομόρρυθμης εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία "...", στις αρχές του έτους 2005, προσλήφθηκε από την εναγομένη, για να εργασθεί στην επιχείρηση καφέ - μπαρ, που διατηρεί στη …., ως βοηθός σερβιτόρου και σερβιτόρος, και ότι παρείχε στην εναγόμενη την προαναφερόμενη εργασία της έως και τις 10-8-2014.

Ζήτησε δε, κατόπιν παραδεκτού ,μερικού περιορισμού του αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της, που καταχωρίσθηκε στα πρακτικά και περιέχεται στις προτάσεις της (άρθρα 591 παρ.1, 223, 294,295,297 ΚΠολΔ), κύρια από τη σύμβαση εργασίας και επικουρικά από τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού να της καταβάλει η εναγομένη το ποσό των 44.418,79 ευρώ, εν μέρει καταψηφιστικό και εν μέρει αναγνωριστικό, για υπερωρίες ,επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, αποζημίωση μη ληφθείσας άδειας και επιδόματα άδειας, εργασία κατά τις Κυριακές, με το νόμιμο τόκο από το χρόνο, που κάθε μερικότερο κονδύλιο έγινε απαιτητό και επικουρικά από την επίδοση της αγωγής.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την υπ` αριθ. 10634/2016 απόφασή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και υποχρέωσε την εναγομένη ομόρρυθμη εταιρία, η οποία είχε ήδη περιέλθει, από τη λύση της στις 14-5-2015 με τη δημοσίευση στο ΓΕΜΗ του από 12-05-2015 ιδιωτικού συμφωνητικού των ομορρύθμων εταίρων περί λύσεως αυτής, αυτοδικαίως και υποχρεωτικά σε στάδιο εκκαθάρισης, να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των δέκα οκτώ χιλιάδων σαράντα ενός ευρώ και δεκαπέντε λεπτών (18.041,15 €) και αναγνώρισε την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των επτά χιλιάδων τριακοσίων ενενήντα τεσσάρων ευρώ και ενενήντα τεσσάρων λεπτών (7.394,94 €), με το νόμιμο τόκο από τότε, που κάθε επί μέρους κονδύλιο κατέστη απαιτητό, κατά τις διακρίσεις, που αναφέρονται στην απόφαση, μέχρι την εξόφληση.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε η από 6-2-2017(αριθ.κατάθ.440/2017) έφεση από τους 1) Ι. Κ. του Γ. και της Σ., και 2) Ν. Κ. του Χ. και της Σ., ενεργούντων αμφοτέρων ως των μοναδικών ομόρρυθμων εταίρων της πρώην ομόρρυθμου εταιρίας με την επωνυμία "...", η οποία λύθηκε με σύγχρονη περαίωση των εργασιών εκκαθαρίσεως της με το από 12-05-2015 Ιδιωτικό Συμφωνητικό λύσης - εκκαθάρισης της, το οποίο καταχωρήθηκε νόμιμα στις 14-05-2015 στο ΓΕΜΗ με κωδικό αριθμό καταχώρησης ....Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη υπ` αριθ. 423/2018 απόφαση του, αφού διέλαβε στην μείζονα πρότασή της νομικές σκέψεις ως προς τις διατάξεις των άρθρων 249 έως και 294 του ν.4072 σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 777 επ.

Α.Κ., που ρυθμίζουν θέματα, που αφορούν στις προσωπικές εμπορικές εταιρείες (ομόρρυθμη, ετερόρρυθμη, αφανή και κοινοπραξία), όπως το στάδιο της εκκαθάρισης ομόρρυθμης εταιρείας, που ακολουθεί την λύση αυτής με συμφωνία των ομορρύθμων εταίρων, τη διάρκεια της εκκαθάρισης, την εκπροσώπηση της εταιρείας κατά την εκκαθάριση, που εξακολουθεί να είναι φορέας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, από τον εκκαθαριστή, καθώς και το δικαίωμα των ομορρύθμων εταίρων να ασκήσουν έφεση κατ` άρθρο 516 παρ.1 ΚΠολΔ, μόνο αν αυτοί ήσαν διάδικοι στην πρωτόδικη κατά της ομόρρυθμης εταιρείας δίκη, απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, κατ` αυτεπάγγελτη έρευνα, για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης, με την αιτιολογία ότι δεν ασκήθηκε από την τελούσα σε εκκαθάριση, διάδικο κατά την πρωτόδικη δίκη εταιρεία, αλλά από τους ομόρρυθμους εταίρους, που δεν υπήρξαν διάδικοι στην πρωτόδικη δίκη, οι οποίοι επιπροσθέτως δεν παρενέβησαν στην πρωτόδικη δίκη και δικαιούνταν να ασκήσουν κατά της πρωτόδικης απόφασης μόνο τριτανακοπή (άρθρα 583 και 586 ΚΠολΔ) .

Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη τις μερικότερες αιτιάσεις κύρια από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και επικουρικά από τον αρ.8 εδ.β ΚΠολΔ του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα με το πρώτο μέρος του λόγου αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αιτιώνται ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την έφεση τους, επειδή στο ένδικο εφετήριο, αφενός αναφέρονταν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για την παραδεκτή άσκηση της έφεσης από αυτούς, ως συνεκκαθαριστών επ` ονόματι και για λογαριασμό της τελούσας υπό εκκαθάριση ομόρρυθμης εταιρίας, αφετέρου η ιδιότητα τους ως εκκαθαριστών και εκπροσώπων της εταιρίας δεν ήταν αναγκαίο να αναφέρεται πανηγυρικά στην προμετωπίδα του εφετηρίου τους αλλά αρκούσε να αναφέρεται οπουδήποτε στο κείμενο του εφετηρίου, όπως αναγραφόταν εν προκειμένω στη σελίδα 11 αυτού με την αναφορά "....καθήν στιγμήν η εταιρία μας δυνάμει του από 12-5-2015 ιδιωτικού συμφωνητικού λύσης και εκκαθάρισης που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ στις 14-5-2015 και έλαβε αριθμό καταχώρησης 36561, λύθηκε και περαιώθηκαν και οι εργασίες εκκαθαρίσεως της. Με την δε 473 α/α/18-5-2015 βεβαίωση (της Δ` Δ.Ο.Υ. Θεσσαλονίκης)διακοπής εργασιών πιστοποιήθηκε πλήρως η παύση εργασιών της ...)".

Η παραπάνω αιτίαση από τον αρ.14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απορριπτέα ως αβάσιμη. Και τούτο διότι από την παραδεκτή επισκόπηση του εισαγωγικού τμήματος αλλά και του κύ¬ριου μέρους του εφετηρίου δικογράφου προκύπτει ότι οι εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες άσκησαν την έφεση ατομικά με την ιδιότητά τους ως των μοναδικών ομορρύθμων εταίρων της πρώην ομόρρυθμου εταιρίας με την επωνυμία "...", η οποία λύθηκε με σύγχρονη περαίωση των εργασιών εκκαθαρίσεως της με το από 12-05-2015 Ιδιωτικό Συμφωνητικό λύσης - εκκαθάρισης της, το οποίο καταχωρήθηκε νόμιμα στις 14-05-2015 στο ΓΕΜΗ με κωδικό αριθμό καταχώρησης ...

και όχι, όπως θα έπρεπε, για λογαριασμό της εναγομένης εταιρίας ως εκκαθαριστές αυτής η οποία και μόνον νομιμοποιείτο ως εκκαλούσα για την άσκηση της έφεσης, παραμένοντας φορέας της αξίωσης ή της υποχρέωσης, εφόσον, κατά τα προαναφερθέντα, και μετά τη λύση της εταιρίας με τη λήξη των εργασιών της εκκαθάρισης, αν διαπιστωθεί, ότι υπάρχει κάποια εκκρεμότητα, όπως απαίτηση ή χρέος της εταιρείας, επαναλαμβάνονται και πάλι οι εργασίες της εκκαθάρισης με δικαιούχο ή υπόχρεο την εταιρία, και συνεχίζεται η εκπροσώπηση της λυθείσας εταιρείας από τους εκκαθαριστές.

Τα παραπάνω δεν αναιρούνται από την αναφορά στο εισαγωγικό τμήμα του εφετηρίου ότι η εναγομένη ομόρρυθμη εταιρία έχει λυθεί με σύγχρονη περαίωση των εργασιών εκκαθάρισης, επειδή η ιδιότητα αυτών (εκκαλούντων) ως των μοναδικών ομορρύθμων εταίρων της υπό εκκαθάριση εταιρίας δεν τους καθιστά άνευ ετέρου και ως εκκαθαριστές αυτής, εφόσον κατ` άρθρο 778 Α.Κ.

η εταιρία εκπροσωπείται από τους εκκαθαριστές, οι οποίοι είναι οι ίδιοι οι εταίροι, αν δεν διορίσθηκαν εκκαθαριστές με συμφωνία των εταίρων ή το δικαστήριο σε περίπτωση διαφωνίας, περιστατικά που δεν αναφέρονται στο εφετήριο (ΑΠ 693/2008). Επίσης η παραπάνω δικονομική πλημμέλεια του εφετηρίου δεν θεραπεύεται από την επίκληση για πρώτη φορά στο αναιρετήριο της ιδιότητας των αναιρεσειόντων ως εκκαθαριστών της εναγομένης, διαδίκου στην πρωτόδικη δίκη, ομόρρυθμης εταιρίας.

Επίσης με το δεύτερο (επικουρικό) μέρος του λόγου αναίρεσης από τον αρ.8 εδ.β ΚΠολΔ οι αναιρεσείοντες αιτιώνται ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη του το αναφερόμενο στην έφεσή τους πράγμα που έχει ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα τον ουσιώδη ισχυρισμό τους ότι ασκούν την έφεσή τους ως εκκαθαριστές επ` ονόματι και για λογαριασμό της εναγομένης ομόρρυθμης εταιρίας, τον οποίο αν είχε λάβει υπόψη του δεν θα είχε απορρίψει την έφεση ως απαράδεκτη αλλά μετά από έρευνα των λόγων έφεσης θα είχε καταλήξει σε παραδοχή της έφεσης. Η παραπάνω αιτίαση είναι επίσης απορριπτέα ως αβάσιμη, διότι, όπως προαναφέρθηκε, από την επισκόπηση της έφεσης δεν προκύπτει ότι αναγραφόταν στο δικόγραφο αυτής ισχυρισμός ότι οι εκκαλούντες ασκούν την έφεση ως εκκαθαριστές της εναγόμενης ομόρρυθμης εταιρίας, η οποία άλλωστε μόνον νομιμοποιείτο ενεργητικά ως εκκαλούσα για την άσκηση της από 6-2-2017 έφεσης κατά της υπ'αριθ. 10634/2016 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Ενόψει όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Δικαστικά έξοδα υπέρ της αναιρεσίβλητης, δεν επιδικάζονται, αφού αυτή δεν παραστάθηκε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.2.2020 αίτηση για αναίρεση της 423/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου από τετρακόσια πενήντα (450) ευρώ στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Φεβρουαρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ