Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds for documents not listed in Article 560 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the First Instance Court's final judgment. The appellant argued that the lower court failed to consider specific bank documents and financial records submitted during the proceedings. The court ruled this ground inadmissible because the cited documents do not fall within the specific list of reviewable omissions defined in Article 560 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559, 560 of the Code of Civil Procedure: The cassation ground for non-consideration of submitted documents is inadmissible unless the specific document falls within the exhaustive list of reviewable omissions provided in Article 560.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2021 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2021/2025ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥΑ1' Πολιτικό ΤμήμαΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο - Εισηγητή, Βαρβάρα Πάπαρη και Φωτεινή Μηλιώνη, Αρεοπαγίτες.Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ.
Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:Του αναιρεσείοντος: Δ. Α. του Τ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Βερίγου και κατέθεσε προτάσεις.Της αναιρεσιβλήτου: Α. Μ. του Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Στυλιανή Τσιάρα και κατέθεσε προτάσεις.Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/1/2018 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 548/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 10612/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/10/2022 αίτησή του.Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΜε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 10612/2022 τελεσίδικη απόφαση του δικάσαντος ως Εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο δέχθηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της υπ' αριθ. 548/2020 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και, αφού εξαφάνισε την απόφαση αυτή, ακολούθως δέχθηκε εν μέρει την από 14.1.2018 αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος.
Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ).Ο από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, που είναι ταυτόσημος με τον λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν (περ.
α') ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα, που προτάθηκαν (περ. β') και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, η μη λήψη υπόψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας, ιδρύει τον εξεταζόμενο αναιρετικό λόγο, νοούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστανσης, όχι δε και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει (ΟλΑΠ 14/2004, ΑΠ 527/2023), ούτε οι αρνητικοί ισχυρισμοί που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση καθεμιάς εξ αυτών, αφού αυτοί αποκρούονται με την παραδοχή ως βασίμων των θεμελιωτικών της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης γεγονότων (ΟλΑΠ 469/1984, ΑΠ 527/2023, ΑΠ 120/2018).
Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν ο ισχυρισμός λήφθηκε υπόψη και απορρίφθηκε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 527/2023, ΑΠ 387/2019, ΑΠ 869/2017).Στην προκειμένη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο αναιρετικούς λόγους, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου τους, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης παρά το νόμο έλαβε υπόψη τους λόγους της εφέσεως της αναιρεσίβλητης που προτάθηκαν αορίστως, καθόσον δεν διαλαμβάνονται σ' αυτούς παράπονα για την απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο της αγωγής περί διανομής του κοινού αυτοκινήτου και αποζημιώσεως χρήσεως, αλλά γίνεται σε αυτούς αναφορά αποκλειστικά στην οικονομική συμμετοχή κάθε διαδίκου στον οικογενειακό προϋπολογισμό σε χρόνο προγενέστερο της λύσεως του γάμου τους, χωρίς το αντικείμενο της δίκης να αφορά σε διατροφή λόγω λύσεως του γάμου ή σε αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα.Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της εφέσεως της αναιρεσίβλητης προκύπτει ότι αυτή ζήτησε την εξαφάνιση της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και λανθασμένη εκτίμηση των αποδείξεων, επικαλούμενη ειδικότερα ότι το δικαστήριο εσφαλμένα δέχθηκε ότι ο εναγόμενος είναι αποκλειστικά κύριος, κατά ποσοστό 100% του επίδικου αυτοκινήτου, καθόσον τίμημα της αγοράς του καταβλήθηκε αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου από δικά του κεφάλαια και ότι η ίδια δεν είχε ουδεμία οικονομική συμμετοχή στην αγορά του επίδικου αυτοκινήτου, ενώ εάν εκτιμούσε ορθά τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα θα κατέληγε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι και η ίδια συμμετείχε στην αγορά του επίδικου αυτοκινήτου κατά ποσοστό 50%.
Επομένως, το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο, το οποίο έλαβε υπόψη τους ως άνω σαφείς και ορισμένους λόγους της εφέσεως, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου οι ως άνω πρώτος και δεύτερος αναιρετικοί λόγοι, με τους οποίους ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα είναι αβάσιμοι.Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον τρίτο λόγο αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τους αριθ. 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, απορρίπτοντας εσφαλμένα με ανεπαρκείς αιτιολογίες, την προταθείσα ένστασή του, χωρίς να λάβει υπόψη το στοιχείο του χρόνου κατά τον οποίο έπρεπε να ασκηθεί το ένδικο δικαίωμα της ενάγουσας και την ηθική αδυναμία κτήσεως εγγράφου που αφορούσε στη συμφωνία του με την ενάγουσα περί εικονικότητας της άδειας κυκλοφορίας του επίδικου οχήματος.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης, ανεξαρτήτως της αοριστίας του, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, ούτε αναφέρεται ποιές επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να διαλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, είναι απαράδεκτος και διότι, υπό την επίκληση της ως άνω πλημμέλειας πλήττεται η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, η οποία είναι ανέλεγκτη από τον Αρειό Πάγο, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.
Από τη διάταξη του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο έξι και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως (ΟλΑΠ 894/2018, ΑΠ 577/2025, ΑΠ 967/2018).
Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερομένων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την προβολή αναιρετικών λόγων από τους αριθμούς 3, 6, 9, 10, 11,12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφού οι λόγοι αυτοί δεν περιλαμβάνονται στην, κατά τα άνω, ειδική για τις εν λόγω αποφάσεις και περιοριστική απαρίθμηση του άρθρου 560 ΚΠολΔ (ΑΠ 577/2025, ΑΠ 248/2024).
Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης, όταν το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δεν έλαβε υπόψη του έγγραφα που επικαλέστηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων (άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον τέταρτο αναιρετικό λόγο προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη του τα ακόλουθα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκε και προσκόμισε: 1) την από 28.7.2003 σύμβαση λογαριασμού EUROCASH μεταξύ του αναιρεσείοντος και της Τράπεζας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EFG EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.", 2) την από 28.7.2003 απόδειξη μεταφοράς χρημάτων σε λογαριασμό πελάτη της ως άνω Τράπεζας, 3) το από 28.7.2003 αντίγραφο κίνησης τραπεζικού λογαριασμού στην ως άνω Τράπεζα, 4) το αντίγραφο ανάλυσης εξαγοράς μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων από την ανώνυμη εταιρεία "INTERAMERICAN ", 5) το αντίγραφο κίνησης τραπεζικού λογαριασμού τηρούμενου στο ίδιο ως άνω τραπεζικό ίδρυμα, 6) την από 13.10.2003 εντολή είσπραξης προς προκαταβολή για την αγορά του επίδικου οχήματος από την αντιπροσωπεία με την επωνυμία "...
Α.Ε.Β.Ε.", 7) τα αντίγραφα αιτημάτων προς την Τράπεζα "EFG EUROBANK ERGASIAS Α.Ε." για τη διακοπή συμμετοχής του αναιρεσείοντος στα προγράμματα "PRIME ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ" και εξαγορά του συνόλου των μεριδίων του από αυτά, 8) το αντίγραφο κίνησης λογαριασμού στην ως άνω Τράπεζα, 9) το αντίγραφο της με αριθμό ... τραπεζικής επιταγής της Τράπεζας "EFG EUROBANK ERGASIAS Α.Ε.".
Ο λόγος αυτός, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στη μείζονα σκέψη, δεν περιλαμβάνεται σε εκείνους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντα, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 189 αριθ. 1, 191 αριθ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζονται στο διατακτικό.ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣΑπορρίπτει την από 19.10.2022 αίτηση αναίρεσης του Α.
Δ. του Τ. κατά της υπ' αριθμόν 10612/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.Επιβάλλει εις βάρος του αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαϊου 2025.Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Δεκεμβρίου 2025.Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ