Supreme Court allows appeal due to lower court's failure to consider sworn affidavit evidence.

Απόφαση 2010 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2010/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μιχαήλ Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα - Εισηγητή, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Οκτωβρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Β. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Κωνσταντινίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ι. Γ. του Ε., κατοίκου ... Εκπροσωπήθηκε την πληρεξούσια δικηγόρο Αναστασία Τριανταφυλλοπούλου, η οποία ανακάλεσε την από 06-10-2025 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-09-2014 ανακοπή και τα από 20-01-2014 και 13-05-2016 δικόγραφα προσθέτων λόγων αυτής, του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λασιθίου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 194/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 249/2022 του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 02-02-2023 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ` του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από δε τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ιδίου Κώδικα συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται όμως η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στην δικαστική απόφαση (ΑΠ 1831/2023, ΑΠ 1905/2022, ΑΠ 1538/22, ΑΠ 1055/2019).

Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω λόγος αρκεί, παρά τη βεβαίωση του δικαστηρίου ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα (στα οποία περιλαμβάνονται οι ένορκες βεβαιώσεις και τα έγγραφα), να καταλείπονται, με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης, αμφιβολίες για το αν το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε, μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ισχυρισμού (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 1831/2023, ΑΠ 1905/2022, ΑΠ 1538/22, ΑΠ 83/2020, ΑΠ 1055/2019).

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, θα πρέπει στην αίτηση αναίρεσης να αναφέρεται: α) ποίο είναι το αποδεικτικό μέσο, που με επίκληση προσκομίστηκε και το οποίο δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας, β) ο κρίσιμος πραγματικός ισχυρισμός, το βάσιμο ή το αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με αυτό και γ) η επίδραση που έχει ο ισχυρισμός αυτός στο διατακτικό της απόφασης, το οποίο και θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 1831/2023, ΑΠ 1905/2022, ΑΠ 1538/22, ΑΠ 1055/2019).

Για τον έλεγχο της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού είναι αναγκαία η προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων, τα οποία αφορά η εν λόγω αναιρετική αιτίαση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη τους υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 1320/2021, ΑΠ 172/2020, ΑΠ 388/2018, ΑΠ 1037/2010).

Οι ένορκες βεβαιώσεις στον ειρηνοδίκη ή στον συμβολαιογράφο, που προβλέπονταν από το άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, και ήδη από τα άρθρα 421 - 424 ΚΠολΔ, όπως αυτά αντικαταστάθηκαν με τον Ν.4335/2015 αρχικά και τον Ν. 4842/2021 στην συνέχεια, αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, σε σχέση με τους μάρτυρες και τα έγγραφα, το οποίο αναφέρεται ρητά και στην περιοριστική απαρίθμηση των νόμιμων αποδεικτικών μέσων του άρθρου 339 ΚΠολΔ, και επομένως πρέπει να μνημονεύονται ειδικά στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, η έλλειψη δε της μνείας αυτών δεικνύει ότι αυτές δεν λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 1831/2023, ΑΠ 1905/2022, ΑΠ 1055/2019, ΑΠ 779/2019).

Η επίκληση από το διάδικο της ένορκης βεβαίωσης πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις της συζητήσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και να είναι ειδική, ούτως ώστε να προκύπτει από αυτή, ο αριθμός της, ο εξετασθείς μάρτυρας και ο εξετάσας αυτόν και να καθορίζεται ότι έλαβε χώρα νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου ή ότι αυτός παραστάθηκε, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση, η εκ της μη κλητεύσεως ακυρότητα θεραπεύεται (ΑΠ 1831/2023, ΑΠ 1905/2022, ΑΠ 1055/2019, ΑΠ 1461/2013).

Ειδικότερα, στις διατάξεις των άρθρων 421 εδ. α'και β', 422 παρ. 1 και 2 και 424 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκαν με το Ν. 4842/2021 και πριν την νέα τροποποίηση της πρώτης τούτων με τον Ν. 5095/2024, οι οποίες ίσχυαν κατά τον κρίσιμο χρόνο λήψης της κατωτέρω αναφερομένης ένορκης βεβαίωσης, αφού κατά τα άρθρα 12, 21 εδ. β` και 24 παρ. 1 α` του ΕισΝΚΠολΔ, που εκφράζουν γενικότερη αρχή του διαχρονικού δικονομικού δικαίου, οι διαδικαστικές πράξεις απόδειξης του ΚΠολΔ ρυθμίζονται και διέπονται από το δίκαιο, που ισχύει κατά το χρόνο διενέργειάς τους, έστω και αν οι σχετικές αγωγές ή τα ένδικα βοηθήματα ή τα ένδικα μέσα έχουν ασκηθεί προ της εν λόγω ημερομηνίας (ΑΠ 1905/2022, ΑΠ 23/2022, ΑΠ 1175/2019), ορίζεται ότι (άρθρο 421) "Οι διάδικοι μπορούν να προσκομίσουν προαποδεικτικώς ένορκες βεβαιώσεις, εφόσον αυτές λαμβάνονται ενώπιον του ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή δικηγόρου της έδρας του δικαστηρίου ή της κατοικίας ή της διαμονής του μάρτυρα ή ενώπιον του προξένου της κατοικίας ή της διαμονής του μάρτυρα κατά τη διαδικασία των άρθρων 422 έως 424.

Η ένορκη βεβαίωση, που λαμβάνεται ενώπιον δικηγόρου, δεν μπορεί να ληφθεί ενώπιον των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων...", (άρθρο 422) "1. Ο διάδικος που επιδιώκει τη λήψη ένορκης βεβαίωσης, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο προηγούμενο άρθρο, επιδίδει δύο (2) τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από την βεβαίωση στον αντίδικο κλήση, η οποία αναφέρει την αγωγή, το ένδικο βοήθημα ή μέσο, που αφορά η βεβαίωση, τόπο, ημέρα και ώρα που θα δοθεί, το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και τη διεύθυνση της κατοικίας του μάρτυρα. 2.

Κατά τη βεβαίωση παρίστανται, εφόσον το επιθυμούν, οι διάδικοι..." και (άρθρο 424) "Ένορκη βεβαίωση σε δίκη για την οποία δίδεται δεν λαμβάνεται υπόψη, ούτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, όταν: α) δεν έχει γίνει εμπρόθεσμη κλήση του αντιδίκου, β) δίδεται ενώπιον άλλου από τα αναφερόμενα στο άρθρο 421 όργανα ή σε διαφορετικό τόπο, ημέρα και ώρα από αυτήν που αναφέρεται στην κλήση, γ) η κλήση δεν αναφέρει το ονοματεπώνυμο του μάρτυρα, την αγωγή, το ένδικο βοήθημα ή μέσο, που αφορά η βεβαίωση, τον τόπο, την ημέρα και την ώρα που θα δοθεί, και δ) όταν παραβιάζεται το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 421.

Ένορκη βεβαίωση κατά παράβαση των λοιπών διατάξεων λαμβάνεται υπόψη, εκτός αν συντρέχει δικονομική βλάβη του αντιδίκου". Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 128 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, το οποίο ορίζει πως γίνεται η επίδοση στην κατοικία του προς όν η επίδοση "Αν κανείς από όσους αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν βρίσκεται στην κατοικία, α) το έγγραφο πρέπει να κολληθεί στην πόρτα της κατοικίας και σε ενσφράγιστο φάκελο, επί του οποίου θα υπάρχουν μόνο τα στοιχεία του δικαστικού επιμελητή και του προς όν η επίδοση, μπροστά σε ένα μάρτυρα.

Σε περιπτώσεις πολυκατοικιών, οι οποίες είναι κλειστές και δεν είναι δυνατόν να κολληθεί το έγγραφο στην πόρτα της κατοικίας, η επικόλληση μπορεί να γίνεται κατά τα ανωτέρω και στην κεντρική είσοδο της πολυκατοικίας, β) το αργότερο την επομένη εργάσιμη ημέρα μετά τη θυροκόλληση, αντίγραφο του εγγράφου, που συντάσσεται ατελώς, πρέπει να παραδοθεί στα χέρια του προϊσταμένου του αστυνομικού τμήματος ή σταθμού της περιφέρειας της κατοικίας και αν λείπει ο προϊστάμενος, στον αξιωματικό ή υπαξιωματικό υπηρεσίας ή στο σκοπό του αστυνομικού καταστήματος.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η παράδοση βεβαιώνεται με απόδειξη που συντάσσεται ατελώς κάτω από την έκθεση της επίδοσης, που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 1. Η απόδειξη αυτή πρέπει να αναφέρει την ημερομηνία που έγινε η παράδοση, και το ονοματεπώνυμο, καθώς και την ιδιότητα εκείνου που παρέλαβε το αντίγραφο, ο οποίος υπογράφει την απόδειξη και τη σφραγίζει με την υπηρεσιακή σφραγίδα.

Το αντίγραφο που παραδόθηκε φυλάγεται σε ιδιαίτερο φάκελο στο υπηρεσιακό γραφείο, όπου υπηρετεί εκείνος που το παρέλαβε, γ) το αργότερο την επόμενη εργάσιμη ημέρα από την παράδοση, σύμφωνα με την περίπτωση β`, εκείνος που ενήργησε την επίδοση του εγγράφου πρέπει να ταχυδρομήσει σε εκείνον προς τον οποίο απευθύνεται η επίδοση έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται το είδος του εγγράφου που επιδόθηκε, η διεύθυνση της κατοικίας, όπου έγινε η θυροκόλλησή του, η ημερομηνία της θυροκόλλησης, η αρχή στην οποία παραδόθηκε το αντίγραφο, καθώς και η ημερομηνία της παράδοσης.

Η ειδοποίηση ταχυδρομείται με έξοδα εκείνου που ζητεί να γίνει η επίδοση. Το γεγονός ότι ταχυδρομήθηκε η ειδοποίηση βεβαιώνεται με απόδειξη, την οποία συντάσσει και υπογράφει ατελώς, κάτω από την επιδοτήρια έκθεση της παραγράφου 1 του άρθρου 140, εκείνος που ενεργεί την επίδοση. Η βεβαίωση πρέπει να αναφέρει το ταχυδρομικό γραφείο, με το οποίο έστειλε την ειδοποίηση, και τον υπάλληλο που την παρέλαβε, ο οποίος προσυπογράφει τη βεβαίωση.

Ύστερα από προφορική αίτηση του παραλήπτη, η αρχή στην οποία είχε παραδοθεί το αντίγραφο, σύμφωνα με την άνω περίπτωση β` του παρόντος, του το παραδίδει, με έγγραφη απόδειξη που συντάσσεται ατελώς", ενώ σύμφωνα με το άρθρο 136 παρ. 2 του ιδίου κώδικα, όπως επίσης ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, πριν την κατάργησή του με το άρθρο 127 περιπτ.

α' Ν. 5221/2025 "Στις επιδόσεις του άρθρου 128 παράγραφος 4 η επίδοση θεωρείται ότι συντελέστηκε με τη θυροκόλληση του εγγράφου στην πόρτα της κατοικίας εκείνου προς τον οποίο γίνεται η επίδοση, με την προϋπόθεση ότι έγιναν όσα ορίζονται στην παράγραφο αυτή με τα στοιχεία β` και γ`". Από τις διατάξεις αυτές σαφώς συνάγεται ότι, σε περίπτωση απουσίας από την κατοικία του του προσώπου στο οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση, η επίδοση συντελείται με τη θυροκόλληση του εγγράφου στην πόρτα της κατοικίας του, εφόσον τηρηθούν και οι προϋποθέσεις των περιπτώσεων β` και γ` του άρθρου 128 παρ. 4 του ΚΠολΔ και όχι με την παράδοσή του στο αστυνομικό τμήμα ή με την ταχυδρόμησή του (ΑΠ 869/2024, ΑΠ 103/2024, ΑΠ 1355/2023, ΑΠ 1181/2019) και συνεπώς η θυροκόλληση αυτή αποτελεί την εναρκτήρια ημερομηνία για των υπολογισμό των προθεσμιών, που εκκινούν από την επίδοση.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος του, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 11γ` ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι το δικάσαν Μονομελές Εφετείο, αν και ο ίδιος με τις νομίμως κατατεθείσες ενώπιον του προτάσεις του, προς υποστήριξη της από 12-6-2018 έφεσής του κατά της 194/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, που απέρριψε την 307/2014 ανακοπή του και τους 12/2015 και 24/2016 προσθέτους λόγους αυτής, (με την οποία ζήτησε την ακύρωση της 247/2014 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, η οποία εκδόθηκε με αίτηση του καθ'ου η ανακοπή-εφεσιβλήτου-ήδη αναιρεσιβλήτου, με βάση μία από 12-8-2014 μεταχρονολογημένη επιταγή ποσού 100.000 ευρώ, την οποία εξέδωσε ο ίδιος το έτος 2010 εις διαταγήν του Κ.

Γ., ο οποίος φέρεται να την οπισθογράφησε στον αναιρεσιβλήτο, που την εμφάνισε για πληρωμή στις 14-8-2014 και δεν πληρώθηκε), επικαλέσθηκε με αριθμό σχετικών 22 α) την .../2022 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος και συζύγου του Ν. Μ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Νεαπόλεως Μ. Γ., από την οποία αποδεικνυόταν οι τρίτος λόγος της ανακοπής και δεύτερος λόγος του δευτέρου δικογράφου προσθέτων λόγων αυτής, στους οποίους προέβαλε ότι ο εις διαταγήν της επιταγής Κ.

Γ., κατά τον χρόνο της οπισθογράφησης της επιταγής στον αναιρεσίβλητο, και ενώ αυτή είχε εξοφληθεί από τον ίδιο, βρισκόταν σε διανοητική διαταραχή γιατί έπασχε από γεροντική άνοια, που περιόριζε αποφασιστικά την λειτουργία της βούλησής του, με συνέπεια η οπισθογράφηση να είναι άκυρη κατά το άρθρο 131 εδ.

α'ΑΚ, και β) την ...-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης Ε. Δ., από την οποία αποδεικνυόταν η νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αναιρεσίβλητου να παραστεί κατά την λήψη της ένορκης βεβαίωσης, όμως το Εφετείο δεν την έλαβε υπόψη και δεν την συνεκτίμησε με τις άλλες αποδείξεις, με αποτέλεσμα να απορριφθούν οι ανωτέρω λόγοι ανακοπής, οι οποίοι άλλως θα γίνονταν δεκτοί.

Με τις προτάσεις του στο δικαστήριο τούτο ο αναιρεσείων επικαλείται και προσκομίζει, τόσο την ανωτέρω ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος Ν. Μ., η οποία λήφθηκε στις 16-9-2022, ημέρα Παρασκευή και ώρα 11.00π.μ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Νεαπόλεως Μ. Γ., χωρίς την παρουσία του αναιρεσιβλήτου, όσο και την ...-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης Ε.

Δ., από την οποία προκύπτει ότι επιδόθηκε στον αναιρεσίβλητο η από 13-9-2022 "Γνωστοποίηση Εξέτασης Μαρτύρων- Κλήση", με την οποία ο αναιρεσείων τον καλεί να παρασταθεί στον ανωτέρω τόπο και χρόνο ενώπιον του ανωτέρω συμβολαιογράφου, όπου πρόκειται να εξετασθεί η ανωτέρω μάρτυρας, ιδιωτική υπάλληλος και κάτοικος ..., προς υποστήριξη της έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της 194/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, η οποία συζητείται ενώπιον του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης στις 20/9/2022.

Από την έκθεση επίδοσης προκύπτει ότι η ανωτέρω Γνωστοποίηση Εξέτασης Μαρτύρων- Κλήση, επειδή η δικαστική επιμελήτρια δεν βρήκε στην οικία του, που βρίσκεται στην οδό ... στο Ηράκλειο Κρήτη, ούτε τον ίδιο τον αναιρεσίβλητο, ούτε κάποιον σύνοικό του, θυροκολλήθηκε στις 13-9-2022, ημέρα Τρίτη, παρουσία του μάρτυρος Η.

Δ., ενώ την επομένη ημέρα(14-9-2022) η δικαστική επιμελήτρια μετέβη στο Α' Αστυνομικό Τμήμα Ηρακλείου και επέδωσε αντίγραφο του θυροκολληθέντος εγγράφου στον κατονομαζόμενο Αξιωματικό Υπηρεσίας και την μεθεπόμενη της θυροκολλήσεως ημέρα (15-9-2022) μετέβη στο Κεντρικό Ταχυδρομείο Ηρακλείου και κατέθεσε στον κατονομαζόμενη υπάλληλο προς ταχυδρόμηση στον αναιρεσίβλητο συστημένη επιστολή περιέχουσα τα κρίσιμα στοιχεία της επίδοσης και συνεπώς η επίδοση αυτή είναι νόμιμη αλλά, όπως προαναφέρθηκε και εμπρόθεσμη, αφού η επίδοση θεωρείται ότι έγινε στις 13-9-2022, που έγινε η θυροκόλληση, δηλαδή περισσότερες από δύο εργάσιμες ημέρες πριν την λήψη της ένορκης βεβαίωσης, αφού επακολούθησαν οι προβλεπόμενες στο άρθρο 128 παρ. 4 παρ.

β'και γ' ΚΠολΔ πρόσθετες διαδικαστικές ενέργειες.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠοΛΔ) προκύπτει ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την ανωτέρω παραδεκτώς ληφθείσα ένορκη βεβαίωση, αν και υπήρχαν λόγοι έφεσης του αναιρεσείοντος, με τους οποίους παραπονείτο για την κατ' ουσίαν απόρριψη των ανωτέρω λόγων ανακοπής του από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και είχε γίνει νόμιμη επίκλησή, με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου, στην σελίδα 15 με αριθμούς σχετικών 22 και 23 και προσκόμιση, τόσο της ως άνω ένορκης βεβαίωσης, όσο και της ανωτέρω έκθεσης επίδοσης.

Συγκεκριμένα στην προσβαλλομένη απόφαση αναφέρονται, σχετικά με τοn ανωτέρω λόγο, τα εξής: "Από την εκτίμηση των ένορκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται, μεταξύ των οποίων η από 27.12.2015 έκθεση γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Φ.

Γ., που διορίστηκε με την από 165/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, στα πλαίσια τής δίκης ασφαλιστικών μέτρων, η οποία εκτιμάται ελεύθερα, η από 1.5.2015 έκθεση γνωμοδοτήσεως δικαστικής γραφολογίας του εργαστηρίου μελετών δικαστικής γραφολογίας "ο Χαρτουλάριος", που προσάγει και επικαλείται ο καθού η ανακοπή, η από 10.12.2014 γραφολογική έκθεση της δικαστικής γραφολόγου Ν.

Ν., η από 11.12.2014 γραφολογική έκθεση του δικαστικού γραφολόγου Π. Φ., η από Μαρτίου 2016 έκθεση τεχνικής γνωμοδότησης του ως άνω Π. Φ., που προσκομίζει και επικαλείται ο ανακόπτων και οι οποίες εκτιμώνται ελεύθερα, αποδείχτηκαν τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: Επί της από 1.9.2014 αιτήσεως του καθού η ανακοπή κατά του ανακόπτοντος, που υποβλήθηκε ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λασιθίου, εκδόθηκε η με αριθ.247/2014 διαταγή πληρωμής, με βάση την αριθ. ...

μεταχρονολογημένη (12.8.2014) επιταγή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ποσού 100.000€, εκδόσεως του ανακόπτοντος σε διαταγή του Κ. Γ. του Ν., θείου του καθού η ανακοπή. Ο τελευταίος, φέρεται να οπισθογράφησε και παρέδωσε στον καθού την ως άνω επιταγή, την οποία ο τελευταίος εμφάνισε εμπρόθεσμα στην πληρώτρια τράπεζα, πλην όμως αυτή δεν πληρώθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων.

Ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι ο Κ. Γ., κατά το χρόνο οπισθογράφησης της επιταγής στερείτο δικαιοπρακτικής ικανότητας καθώς έπασχε από ανοική συνδρομή, για το λόγο αυτό ο καθού και η αδελφή του Αδαμαντία (ανίψια του), είχαν ζητήσει με την από 17.6.2014 αίτησή τους προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λασιθίου τη θέση αυτού σε πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση.

Από την προσκομιζόμενη από τον καθού η ανακοπή με χρονολογία 5.6.2014 και με αριθ.πρωτ. .../2014 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού Κ. Ν., νευρολόγου-ψυχιάτρου του Νευρολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου ΓΝ Αγίου Νικολάου Λασιθίου, που συνυποβλήθηκε απ' αυτόν, σε ανύποπτο χρόνο, στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λασιθίου με την από 17.6.2014 αίτηση για τη θέση του Κ.

Γ. σε δικαστική συμπαράσταση (σημειώνεται ότι δεν προσκομίστηκαν στην εισαγγελία άλλες γνωματεύσεις που να ανάγονται σε παλαιότερο χρόνο), προκύπτει ότι ο τελευταίος στις 5.6.2014 βρισκόταν στο πλαίσιο αρχόμενης ανοικής συνδρομής και όχι στην τελευταία ή έστω- σε προχωρημένη φάση της νόσου. Ελλείψει δε δημοσίευσης της σχετικής απόφασης όσο ο συμπαραστατέος ήταν στη ζωή (απεβίωσε στις ....2014 και στις ....2014 δημοσιεύτηκε επί της άνω αιτήσεως η με αριθ. 422/2014 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου), δεν ξεκίνησαν τα αποτέλεσματα της δικαστικής συμπαράστασης (αρθ.1681 ΑΚ), ένα εκ των οποίων είναι είναι ανικανότητα για όλες τις δικαιοπραξίες (αρθ.1676 αρ.1 ΑΚ).

Εξάλλου από κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι ο λήπτης και οπισθογράφος της επιταγής Κ. Γ., στερείτο κατά το χρόνο μεταβίβασης της επιταγής με οπισθογράφηση στον καθού, ήτοι το Δεκέμβριο του 2013, τη δικαιοπρακτική ικανότητα προς τούτο. Ούτε και ο μάρτυρας που εξετάστηκε με επιμέλεια του ανακόπτοντος δεν κατέθεσε με σαφήνεια αν και πότε ο Κ. Γ. αδυνατούσε να επιμεληθεί του εαυτού του και των υποθέσεών του λόγω πνευματικής νόσου. Επομένως ο ισχυρισμός αυτός του ανακόπτοντος πρέπει ν'απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος". Στη συνέχεια το Εφετείο, εκτίμησε τις αποδείξεις που προσκομίσθηκαν για την απόρριψη και άλλων λόγων έφεσης , με τους οποίους επαναφέρονταν στο Εφετείο άλλοι απορριφθέντες και πρωτοδίκως λόγοι ανακοπής χωρίς επίσης να κάνει μνεία στην ως άνω ένορκη βεβαίωση ή το περιεχόμενό της, και κατέληξε στην απόρριψη της έφεσης του αναιρεσείοντος, ως ουσιαστικά αβάσιμης.

Κατά συνέπεια, ούτε από τη γενική διαβεβαίωση, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ούτε από το υπόλοιπο σκεπτικό αυτής προκύπτει, λαμβάνοντας υπόψη και την προαναφερόμενη δικονομική φύση των ένορκων βεβαιώσεων ως ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την εν λόγω ένορκη βεβαίωση, αφού δεν μνημονεύεται, ειδικά, στην απόφαση, ούτε και γίνεται άλλη, άμεση ή έμμεση, αναφορά στο περιεχόμενό της, ούτε εκτίθεται ότι αποκρούστηκε η προσκόμισή της κατ` άρθρ. 529 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην μείζονα σκέψη, το Εφετείο, αφού δεν προκύπτει ότι, για το σχηματισμό της κρίσης του για την κατ' ουσίαν απόρριψη των ανωτέρω λόγων ανακοπής του αναιρεσείοντος, έλαβε υπόψη την παραπάνω ένορκη βεβαίωση, που θεωρείται ότι προσκομίστηκε, καθόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο, υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, το οποίο ο αναιρεσείων, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των προτάσεών του, νόμιμα και εμπρόθεσμα επικαλέστηκε και αποσκοπούσε στην απόδειξη του ως άνω επικαλούμενου ουσιώδους ισχυρισμού του, και, ως εκ τούτου, ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος είναι βάσιμος.

Κατόπιν αυτού, χωρίς να ερευνηθούν, οι λοιποί λόγοι αναίρεσης, η εξέταση των οποίων παρέλκει γιατί καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του λόγου αυτού, που κρίθηκε βάσιμος, αφού όλοι αφορούν τους ιδίους ανωτέρω λόγους ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, που αφορά και ο γενόμενος δεκτός λόγος αναίρεσης, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που απέρριψε τους λόγους ανακοπής του αναιρεσείοντος, με τους οποίους αυτός προέβαλε ότι είναι άκυρη η προς τον αναιρεσίβλητο οπισθογράφηση της επίδικης διαταγής πληρωμής, γιατί κατά την οπισθογράφηση ο εις διαταγήν της επιταγής και οπισθογραφήσας αυτήν, βρισκόταν σε διανοητική διαταραχή, λόγω γεροντικής άνοιας, που περιοριόριζε αποφασιστικά την λειτουργία της βούλησής του, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το μέρος αυτό για περαιτέρω συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η απόδοση του παράβολου της αναίρεσης στον αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ.3 Κ. Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός του (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 249/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, κατά το μέρος, που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος αυτό προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του παράβολου της αναίρεσης στον αναιρεσείοντα.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Δεκεμβρίου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ