Supreme Court dismisses appeal as time-barred due to filing after two-year limit for unpublished decisions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation as inadmissible due to procedural timeliness. The appeal was filed in December 2022, exceeding the two-year limitation period established for appeals against decisions that were not served. The court ruled that the appellant failed to meet the statutory deadline for challenging the final judgment.
Legislator headnote
AI generatedArticle 564 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure; Article 577 of the Code of Civil Procedure: An appeal filed after the expiration of the statutory limitation period is inadmissible and must be rejected ex officio.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1938 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1938/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σωκράτη Πλαστήρα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος της Αντιπρόεδρου Μυρσίνης Παπαχίου και της αρχαιοτέρας της συνθέσεως Αρεοπαγίτου Ασπασίας Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη), Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη, Ερασμία Λιούλη και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Μ., κατοίκου ….., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χριστοδούλου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-11-2013 αγωγή του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 30-1-2014 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, καθώς και με τις ασκηθείσες προφορικώς στο ακροατήριο πρόσθετες παρεμβάσεις του ήδη αναιρεσείοντος και άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5955/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1768/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-12-2022 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζωή Καραχάλιου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει από 1.1.2016 [άρθρο 1 - άρθρα τρίτο και ένατο παράγραφοι 2 και 4 ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α. 87/23.7.2015)], ορίζει ότι "3.- Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης, που περατώνει τη δίκη". Το ίδιο άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ίσχυσε πριν από το ν. 4335/2015, όριζε ότι "Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης, που περατώνει τη δίκη".
Περαιτέρω, ορίζουν, το άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ ότι "1.- Αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης", το άρθρο 577 παράγραφοι 1 και 2 ΚΠολΔ ότι "1.- Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης. 2.- Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως" και το άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ ότι "1.- Οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης της αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων.
Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις τους είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο". Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτουν τα εξής: Για απόφαση, που δημοσιεύθηκε μετά την 1.1.2016, χωρίς να επιδοθεί, η καταχρηστική προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο έτη, ενώ για απόφαση, που δημοσιεύθηκε πριν από την 1.1.2016, χωρίς να επιδοθεί, εξακολουθεί και μετά την 1.1.2016 να ισχύει η τριετής καταχρηστική προθεσμία της αναίρεσης (ΟλΑΠ 10/2018).
Αν μέσα στην καταχρηστική προθεσμία (των δύο ή τριών ετών) αναίρεσης συντελεσθεί η επίδοση της απόφασης, η προθεσμία της αναίρεσης, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι πλέον η γνήσια των τριάντα ημερών και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης (ΑΠ 628/1998). Το εμπρόθεσμο της ασκηθείσας αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής, τη συνδρομή δε της εν λόγω προϋπόθεσης εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα υποβληθέντα αποδεικτικά έγγραφα στοιχεία της δικογραφίας, απορρίπτοντας την αναίρεση αν ελλείπει η προϋπόθεση αυτή.
Αντίθετη ερμηνεία δεν βρίσκει στήριγμα ούτε στη διατύπωση του άρθρου 570 παρ. 1 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι "οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων. Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις τους είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο", διότι η διάταξη αυτή δεν αποσκοπεί στο να αποκλείσει την από τον Άρειο Πάγο αυτεπάγγελτη έρευνα της συνδρομής του εμπρόθεσμου της άσκησης της αίτησης αναίρεσης, που αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της (ΟλΑΠ 850/1981,ΑΠ 1039/2018, ΑΠ 199/2011).
Παρέπεται, ότι αρκεί να προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας η έλλειψη της άνω προϋπόθεσης του παραδεκτού της αναίρεσης για την αυτεπάγγελτη έρευνα από τον Άρειο Πάγο, χωρίς να είναι απαραίτητο το από αυτή απαράδεκτο να προτείνεται με προτάσεις που κατατίθενται στην προθεσμία του άρθρου 570 παρ. 1 ΚΠολΔ. (ΑΠ 1039/2018, ΑΠ 724/2013, ΑΠ 1553/2008).
Αν ο αναιρεσίβλητος προτείνει σχετική ένσταση με τις έγγραφες προτάσεις του, που έχει καταθέσει είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο, ο Άρειος Πάγος οφείλει να τη λάβει υπ` όψη και να αποφανθεί σχετικώς (ΟλΑΠ 412/1981, ΑΠ 984/2022, ΑΠ 548/2019, ΑΠ 972/2018, ΑΠ 1684/2014). Η αναίρεση που ασκήθηκε εκπροθέσμως απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 984/2022, ΑΠ 1471/2017).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 1768/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσα, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ σε συνδ. με άρθρ. 8 παρ. 3 του Ν. 2882/2001-Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων). Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η οποία συνεκδίκασε, ερήμην του προς ον η ανακοίνωση δίκης-προσεπικληθέντος σε αναγκαστική παρέμβαση Ν.Π.Δ.Δ.-καθ'ου η παρεμπίπτουσα αγωγή με την επωνυμία "…..." και κατ' αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, την από 14-11-2014 έφεση του Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών", την από 6-6-2016 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση- παρεμπίπτουσα αγωγή της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…...", ήδη αναιρεσίβλητης και την από 16-12-2015 κύρια παρέμβαση του Α.Κ., δικηγόρου ….., ήδη αναιρείοντος, δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση και απέρριψε την κύρια παρέμβαση του ήδη αναιρεσείοντος και την προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση- παρεμπίπτουσα αγωγή.
Ακολούθως, εξαφάνισε την υπ' αριθμ. 5955/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κήρυξε εαυτό αναρμόδιο κατά τόπο για την εκδίκαση της υπόθεσης και παρέπεμψε αυτήν προς εκδίκαση στο αρμόδιο κατά τόπο Μονομελές Εφετείο Πατρών. Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), για την έρευνα του δικονομικού ζητήματος του παραδεκτού της άσκησης της υπό κρίση αναίρεσης, προκύπτει ότι, η αναιρεσιβαλλόμενη, τελεσίδικη ως προς τον αναιρεσείοντα, απόφαση, δημοσιεύθηκε στις 12 Απριλίου 2017 και η υπό κρίση αίτηση κατατέθηκε στη Γραμματεία του Εφετείου Αθηνών, στις 6 Δεκεμβρίου 2022 (γενικός αριθμός κατάθεσης 9669/6-12-2022, ειδικός αριθμός κατάθεσης 1097/6-12-2022), ήτοι μετά την οριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ καταχρηστική προθεσμία των δύο (2) ετών από την κατά τα άνω δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης που περάτωσε τη δίκη ως προς τον αναιρεσείοντα.
Επομένως, η κρινόμενη από 2-12-2022 αίτηση αναίρεσης είναι εκπρόθεσμη και πρέπει, κατά τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, να απορριφθεί, αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη. Περαιτέρω, πρέπει, να διαταχθεί η εισαγωγή του, κατατεθέντος για την άσκησή της, παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθ. 176, 183, 189, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), η οποία παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά το βάσιμο αίτημά της, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 2-12-2022 (αριθ. έκθ. κατ. 9669/1097/6-12-2022) αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ. 1768/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2024.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ