Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for missing documents and late supplementary arguments.

Απόφαση 1916 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1916/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Κ., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Φωτόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Μ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-5-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38561/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 666/2011 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 29-7-2011 αίτησή του και τους από 10-1-2013 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 4-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε 1)την απόρριψη των κυρίων λόγων της αναίρεσης, 2. την απόρριψη ως απαράδεκτων των προσθέτων λόγων αναίρεσης, άλλως αν δηλαδή είναι παραδεκτοί, την απόρριψη των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Όπως προκύπτει, από την .../6-12-2012 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης …, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο που ορίζεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Άρα, εφ' όσον ο τελευταίος δεν παραστάθηκε, κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε, κατά τη σειρά της, από το οικείο πινάκιο, αυτή πρέπει να χωρήσει, παρά την απουσία του (αρθρ. 576 παρ 2 ΚΠολΔ)

ΙΙ. Κατά το άρθρο 565 παρ 2 ΚΠολΔ, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, ασκούνται, μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη Γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα, τουλάχιστον, πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση. Αντίγραφο του δικογράφου των πρόσθετων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αντίδικο και τους άλλους διαδίκους.

Στην προθεσμία των 30 ημερών δεν υπολογίζονται οι ημέρες κατάθεσης και επίδοσης καθώς και της συζήτησης της αναίρεσης (ΟλΑΠ 33/1996, ΑΠ75/2008, ΑΠ2941/2007). Αν η τελευταία, δηλαδή η τριακοστή ημέρα πριν από τη δικάσιμο, με αφετηρία την επόμενη της επίδοσης του δικογράφου των πρόσθετων λόγων αναίρεση, συμπίπτει με εξαιρετέα ημέρα, ή Σάββατο, δεν υφίσταται εμπρόθεσμη άσκηση των λόγων αυτών, οι οποίοι απορρίπτονται και αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτοι (ΟλΑΠ 33/1996, ΑΠ210/2010) Στην υπό κρίση περίπτωση, ασκήθηκαν οι από 10-1-2013 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, που κατατέθηκαν στην Γραμματεία του δικαστηρίου τούτου, στις 11-1-2013 (βλ 9/2013 πράξη κατάθεσής τους).

Όπως προκύπτει δε από την .../11-1-2013 έκθεση του παραπάνω δικαστικού επιμελητή, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και η σχετική κλήση για τη συζήτησή τους, κατά την προαναφερθείσα δικάσιμο, επιδόθηκαν την ίδια ημερομηνία, στον αναιρεσίβλητο . Σύμφωνα, όμως, με τα νομικά δεδομένα που προεκτέθηκαν, από την επίδοση του δικογράφου των προσθέτων λόγων (11-1-2013), έως τη συζήτησή τους (11-2-2013) δεν μεσολάβησαν τριάντα πλήρεις ημέρες, εφ' όσον, διεξάγεται από το ημερολόγιο, οι ενάτη και δεκάτη Φεβρουαρίου 2013, ήταν ημέρες Σάββατο και Κυριακή, αντίστοιχα.

Άρα, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, ως ασκηθέντες εκπρόθεσμα, πρέπει ν' απορριφθούν, ως απαράδεκτοι.

ΙΙΙ. Εισάγεται προς κρίση αναίρεση, κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία έκρινε για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, την οποία φέρεται πως υπέστη ο ήδη αναιρεσίβλητος, από προβαλλόμενη, εκ μέρους του, αδικοπρακτική συμπεριφορά του αντιδίκου του. IV. Κατά το άρθρο 559 αρ 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων (Ολ.

ΑΠ 3/1997, ΑΠ1795/2008). "Πράγματα", όμως, δεν είναι το επιχειρήματα ή τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 430/2011) ή άρνηση ή όχι της αγωγής (Ολ. ΑΠ 469/1984, ΑΠ 2176/2009, ΑΠ 1299/2009), η επίκληση αποδεικτικών μέσων ή του περιεχομένου τους (ΑΠ 10/2008, ΑΠ 625/2008, ΑΠ 2104/2007) ή η αξιοπιστία των μαρτύρων (ΑΠ 282/1975). Περαιτέρω, κατ' άρθρο 559 αρ 11 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, πλην άλλων, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Πρέπει δε να μνημονεύεται στο αναιρετήριο, πως είχε γίνει νόμιμη επίκληση του συγκεκριμένου αποδεικτικού μέσου και ο τρόπος επίκλησής του (ΑΠ 1189/2010, ΑΠ 33/2009). Στην υπό κρίση περίπτωση: Ο αναιρεσείων, με τους κύριους αναιρετικούς λόγους του, προβάλλει ότι το δικαστήριο της ουσίας : 1)δεν έλαβε υπ' όψη του, σειρά τελεσίδικων αποφάσεων, του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου και Εφετείου Θεσσαλονίκης, έγγραφο περί του αμετάκλητου αυτών της Γραμματείας του Αρείου Πάγου, 2) δεν έλαβε υπ' όψιν σειρά επίσημων εγγράφων, (μη αναφερόμενων), υπομνημάτων (μη αναφερόμενων) και μαρτυρικών καταθέσεων και πρακτικών εκλογής του καθηγητή Η.

Κ., 3) δεν έλαβε υπ' όψιν του, εισηγητική έκθεση της Τριμελούς Επιτροπής του ΤΕΦΑΑ/ΑΠΘ) 4)δεν έλαβε υπόψη του, επίσημη βεβαίωση του Προέδρου ΤΕΦΑΑ. Άπαντα δε τα παραπάνω, κατά του αναιρεσείοντα, συνιστούν την παράβαση του άρθρου 559 αρ 8 ΚΠολΔ. Όμως, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, όλες οι πιο πάνω αιτιάσεις δεν αποτελούν "πράγματα" και άπαντες οι κύριοι αναιρετικοί λόγοι που προβάλλουν τα αντίθετα, είναι απαράδεκτοι.

Σε κάθε περίπτωση και αν παρά τα ρητώς αναφερόμενα στο αναιρετικό δικόγραφο, ήθελε θεωρηθεί, πως οι πιο πάνω αιτιάσεις έχουν την έννοια της προβολής του από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικού λόγου πρέπει να γίνουν δεκτά τα ακόλουθα :Το Εφετείο αναφέρει, πως, για το σχηματισμό της ουσιαστικής κρίσης του, έλαβε υπ' όψιν πλην άλλων "...όλα, γενικώς, τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα..." Εκ τούτου δε, σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ουδεμία αμφιβολία καταλείπεται, ότι ελήφθησαν υπόψιν και συνεκτιμήθηκαν, με τα λοιπά στοιχεία, και τα φερόμενα ως αγνοηθέντα έγγραφα αφού, όλοι οι λόγοι της αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθούν και ως αβάσιμοι, καθώς και η αναίρεση στο σύνολό της.

Διάταξη περί δικαστικής δαπάνης υπέρ του αναιρεσιβλήτου, δεν θα διαληφθεί στην παρούσα, γιατί αυτός λόγω της απουσίας του, δεν υποβλήθηκε σε δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-7-2011 αίτηση και τους από 10-1-2013 πρόσθετους λόγους αναίρεσης του Γ. Π., προς αναίρεση της 666/2011 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 2013

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Οκτωβρίου 2013

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ