Supreme Court dismisses appeal on res judicata ground as it violates specific Article 560 limitations.

Απόφαση 1871 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1871/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη-Εισηγητή, Αθανάσιο Θεοφάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ζ. συζύγου Γ. Ν., το γένος Β. Μ., κατοίκου ..., 2) Ι. Μ. του Β., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Κοκκονό, και κατέθεσαν προτάσεις, 3) Π. Μ. του Β., κατοίκου ..., 4) Κ. Μ. του Β., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του ιδίου ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου τους, και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σωτηρία Κοσμά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-2-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 247/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-9-2021 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 15-9-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 247/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση των αναιρεσειόντων κατά της 32/2018 απόφασης του Ειρηνοδικείου Σπάρτης. Με την τελευταία αυτή απόφαση απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 3-2-2017 διεκδικητική αγωγή των αναιρεσειόντων, με την οποία αυτοί είχαν ζητήσει να αναγνωρισθεί η (συγ)κυριότητά τους επί ενός ακινήτου εμβαδού 3.848,2892 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση "..." της Τοπικής Κοινότητας ..., της Δημοτικής Ενότητας ... του Δήμου ... και να υποχρεωθεί το εναγόμενο, ήδη αναιρεσίβλητο να τους αποδώσει το ακίνητο αυτό, από το οποίο έχουν αποβληθεί. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι κατά συνέπεια παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που προβλέπονται περιοριστικά στο νόμο, αφού στην εν λόγω διάταξη ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους σε αυτή λόγους.

Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναίρεσης των διαλαμβανόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναίρεσης των αποφάσεων των υπολοίπων δικαστηρίων και, συνεπώς, άλλες αιτιάσεις δεν είναι παραδεκτές ως λόγοι αναίρεσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, και εκείνες από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, σύμφωνα με τις οποίες αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο (ΑΠ 558/2022, ΑΠ 1423/2014, ΑΠ 301/2012).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αρ. 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Ειδικότερα, οι αναιρεσείοντες διατείνονται ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Σπάρτης, που δίκασε ως Εφετείο, αναφορικά με την ένδικη διεκδικητική αγωγή τους, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του και με την απολύτως ανεπαρκή αιτιολογία, ότι υφίσταται δεδικασμένο, που παρήχθη από την 136/1997 αμετάκλητη απόφαση του Ειρηνοδικείου Σπάρτης, η οποία όμως δεν αφορούσε το επίδικο ακίνητο, αλλά άλλα ακίνητα, με αποτέλεσμα να απορρίψει την έφεσή τους.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού, υπό την προσχηματική επίκληση της διάταξης του άρθρου 560 αριθ. 6 ΚΠολΔ, ουσιαστικά πλήττεται η κρίση του ανωτέρω δικαστηρίου περί της ύπαρξης δεδικασμένου από την προαναφερόμενη αμετάκλητη δικαστική απόφαση, η οποία, όμως, κρίση, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην ανωτέρω μείζονα σκέψη, δεν υπόκειται σε αναίρεση.

Κατά συνέπεια, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Δικαστικά έξοδα δεν θα επιδικαστούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, δεδομένου ότι το αναιρεσίβλητο δεν κατέθεσε προτάσεις και δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-9-2021 αίτηση των Ζ. συζ. Γ. Ν., Ι. Μ., Π. Μ. και Κ. Μ. για αναίρεση της 247/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης.

Διατάσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ