Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to res judicata established by prior final judgment.

Απόφαση 558 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 558/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη και Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 1η Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Κωνσταντίνας Ροΐδη, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Μ. Κ.-Χ. του Β., κατοίκου ..., 2) Κ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., 3) Μ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., 4) Α. Π. Γ. του Π., κατοίκου ... και 5) Α. Σ. του Π., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια (δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ) πληρεξουσίου δικηγόρου Βασίλη Πήττα, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-2011 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 1266/2012 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 11208/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από 20-7-2018 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 692/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως προς τους αρχικώς-παριστάμενους αναιρεσίβλητους και κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση της υπόθεσης ως προς τους ανωτέρω αναιρεσίβλητους. Την υπόθεση επανέφεραν για εκ νέου συζήτηση οι αναιρεσίβλητοι με την από 8-6-2021 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Νόμιμα φέρεται για συζήτηση ενώπιον του Αρείου Πάγου με την από 8.6.2021 κλήση των αναιρεσιβλήτων : 1. Κ.- Χ. Μ. του Β., 2 Μ. Κ. του Δ., 3 Μ. Μ. του Χ., 4 Π.- Γ. Α. του Π. και 5. Σ. Α. του Π. η από 20.7.2018 και αριθ. κατάθεσης 73072/120/23.7.2018 αίτηση αναίρεσης του Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ", μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 692/2019 απόφασής του με την οποίαν κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης ως προς τους ως άνω αναιρεσίβλητους. 2.

Με την ως άνω από 20.7.2018 αίτηση διώκεται η αναίρεση, ως προς τους προαναφερόμενους καλούντες- αναιρεσίβλητους (ως προς τους λοιπούς αναιρεσίβλητους εκδόθηκε ήδη η υπ' αριθ. 692/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου), της υπ' αριθ. 11208/2017 τελεσίδικης απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών- εργατικές διαφορές (άρθρο 614 επ.

ΚΠολΔ). Η εν λόγω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 144 ΚΠολΔ). και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα του διαλαμβανομένου σε αυτή λόγου αναίρεσης (άρθρo 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). 3. Κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, ως και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά αποφάσεων ειρηνοδικείων, αναίρεση συγχωρείται μόνο για τους αναφερόμενους περιοριστικώς στη διάταξη αυτή λόγους, μεταξύ των οποίων και ο με αρ. 1, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση και στην περίπτωση κατά την οποία παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, συνίσταται δε η παραβίαση στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα, που υπάρχει, στην πρώτη περίπτωση όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή και στη δεύτερη περίπτωση όταν εφαρμόζεται ή δεν εφαρμόζεται, κατά περίπτωση, κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αν και δεν υπάρχουν ή υπάρχουν αντίστοιχα οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, σύμφωνα με όσα ανέλεγκτα δέχτηκε το δικαστήριο της ουσίας.

Το άρθρο αυτό δεν περιέχει διατάξεις αντίστοιχες με εκείνες του άρθρου 559 αρ. 16. Έτσι, στους αναιρετικούς λόγους των διατάξεων του άρθρου 560 ΚΠολΔ, δεν περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχτηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο (ΑΠ 301/2012, 399/2006). Στην προκειμένη περίπτωση με την από 12.12.2011 αγωγή οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, επικαλούμενοι ότι συνδέονται με το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ζήτησαν την επιδίκαση του επιδόματος του άρθρου 35 παρ. 1 Ν. 3329/2005 για το διάστημα από 3.3.2010 μέχρι 31.10.2011.

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1266/2012 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, το οποίο δεχόμενο ότι προέκυπτε δεδικασμένο από την υπ' αριθ. 901/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποίαν είχε επιδικασθεί υπέρ των εναγόντων το εν λόγω επίδομα για προηγούμενο διάστημα, δέχθηκε την αγωγή και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει σε ένα έκαστον των εναγόντων τα αναφερόμενα στην εν λόγω απόφαση ποσά.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιλαμβανόμενο της εφέσεως του αναιρεσείοντος, επικύρωσε την απόφαση του Ειρηνοδικείου, δεχόμενο την ύπαρξη δεδικασμένου από την υπ' αριθ. 901/2008 απόφαση, όπως είχε κρίνει και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Με το μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αρ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, όπως εκτιμάται και όχι αυτή του αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, το αναιρεσείον εκθέτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 35 του Ν. 3329/2005, διότι με βάση τις παραδοχές της προσβαλλομένης δεν συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις εφαρμογής της και διότι αυτή δεν επιδέχεται διασταλτική ερμηνεία και αναλογική εφαρμογή.

Ο μοναδικός αυτός αναιρετικός λόγος είναι απαράδεκτος ως αλυσιτελής και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον, όπως προκύπτει ευθέως από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η κρίση του δικάσαντος ως Εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης απόφαση ότι, οι ενάγοντες δικαιούνται το προβλεπόμενο στο άρθρο 35 του Ν. 3322/2005 επιδόματος, εδράζεται στο απορρέον από την προγενέστερη υπ' αριθ. 901/2008 απόφαση του δικάσαντος ως Εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που έγινε αμετάκλητη, δεδικασμένο, με την αιτιολογία ότι "...υπάρχει ταυτότητα ιστορικής και νομικής αιτίας και οι διάδικοι παρίστανται με την ίδια δικονομική ιδιότητα...".

Το δεδικασμένο αυτό, το οποίο καλύπτει ολόκληρο το δικανικό συλλογισμό, όπως αποτυπώνεται στην απόφαση ως ενιαίο όλο, δηλαδή τη νομική αιτία (μείζονα πρόταση), την ιστορική αιτία (ελάσσονα πρόταση) και το δικαίωμα (συμπέρασμα) για το ζήτημα που κρίθηκε και κωλύει τη νέα έρευνα για το δικαίωμα που κρίθηκε, στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, για δε την παραδοχή του δεδικασμένου δεν προβλέπεται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 560 ΚΠολΔ για παραβίαση δεδικασμένου, όπως ήδη αναφέρθηκε. 4.

Επομένως, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παριστάμενων αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20.7.2018 και αριθ. κατάθ. 73072/120/23.7.2018 αίτηση για αναίρεση της υπ` αριθ. 11208/2017 αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Μαρτίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Απριλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ