Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and rejects time-barred appeal as inadmissible.

Απόφαση 1867 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1867/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη-Εισηγητή, Αθανάσιο Θεοφάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Γ. του Γ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευαγγελία Κουρεμένου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Γ. του Η., χήρας Η. Γ., 2) Α. Γ. του Η., κατοίκων …, 3) Φ. Γ. του Η., 4) Σ. Γ. του Η., 5) Ε. Γ. του Η., κατοίκων …, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-10-2009 αγωγή του Η. Φ.. Γ., αποβιώσαντος συζύγου της α' και πατέρας των λοιπών ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/2012 του ίδιου Δικαστηρίου, που παρέπεμψε την αγωγή στο Ειρηνοδικείο Πύρρας λόγω αναρμοδιότητας, 121/2014 μη οριστική, 75/2017 οριστική του Ειρηνοδικείου Τρικάλων, στο οποίο μεταβιβάστηκαν οι αρμοδιότητες του Ειρηνοδικείου Πύρρας λόγω συγχώνευσης, και 21/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-3-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, ο αναιρεσείων παραστάθηκε, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση από τις με αριθμούς …/8-7-2022, …/8-7-2022, …/8-7-2022, …/8-7-2022 και …/8-7-2022 εκθέσεις επίδοσης του εδρεύοντος στο Πρωτοδικείο … Δ. Μ., προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, καθώς και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, στους πρώτη, δεύτερο, τρίτο, τέταρτη και πέμπτη των αναιρεσιβλήτων αντίστοιχα. Επομένως, εφόσον, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την ορισθείσα δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους.

Με την κρινόμενη από 1-3-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 21/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης:

Ο Η. Γ. του Φ., ο οποίος απεβίωσε σε προγενέστερο χρόνο και συγκεκριμένα μετά την άσκηση της έφεσης και τη δίκη συνεχίζουν οι κληρονόμοι του, ήδη αναιρεσίβλητοι, σύζυγος (η πρώτη εξ αυτών) και τα τέκνα του (οι λοιποί), με την από 5-10-2009 αγωγή του, που άσκησε κατά του εναγομένου - αναιρεσείοντος, ζήτησε να αναγνωρισθεί η κυριότητά του στο περιγραφόμενο στην αγωγή εδαφικό τμήμα εμβαδού 0,90 τ.μ.

και αξίας 36,00 ευρώ και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του το αποδώσει, ενώ ζήτησε επίσης να αναγνωρισθεί η κυριότητά του και σε έτερο, περιγραφόμενο επίσης στην αγωγή, εδαφικό τμήμα εμβαδού 2,60 τ.μ. και αξίας 104,00 ευρώ, επειδή ο εναγόμενος αμφισβητεί την κυριότητά του επ' αυτού. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε η αγωγή, με την 19/2012 απόφασή του κήρυξε εαυτό καθ' ύλην αναρμόδιο για την εκδίκαση της αγωγή και παρέπεμψε αυτήν προς εκδίκαση στο αρμόδιο Ειρηνοδικείο.

Το Ειρηνοδικείο Τρικάλων, ενώπιον του οποίου εισήχθη προς εκδίκαση η αγωγή, με την 121/2014 μη οριστική του απόφαση διέταξε τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης και στη συνέχεια με την 75/2017 οριστική του απόφαση απέρριψε την αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη. Κατά της οριστικής αυτής απόφασης ο αρχικός ενάγων Η. Γ. άσκησε την από 15-11-2017 έφεση και το, ως Εφετείο, δικάζον Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων με την προσβαλλόμενη 21/2019 απόφασή του, έκανε δεκτή την έφεση και αφού εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση, κράτησε και δίκασε την αγωγή, την οποία έκανε δεκτή εν μέρει ως προς τα δύο επίδικα ακίνητα.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι κατά συνέπεια παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, η οποία είναι ταυτόσημη με αυτήν του άρθρου 559 αρ. 1 ιδίου Κώδικα, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος με αυτήν λόγος αναίρεσης αναφέρεται στην παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου και συνεπώς δεν στοιχειοθετείται όταν αφορά παράβαση δικονομικών διατάξεων. Ενόψει αυτών ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, κατά το πρώτο σκέλος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει αιτίαση αληθώς από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ (και όχι από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, όπως θεωρεί), ισχυριζόμενος ότι το, ως Εφετείο, δικάζον Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, που έκρινε με την προσβαλλόμενη απόφασή του εμπρόθεσμη την έφεση που άσκησε ο αρχικός ενάγων κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ήτοι του Ειρηνοδικείου Τρικάλων, παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 518 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Και, τούτο, διότι η διάταξη του άρθρου 518 ΚΠολΔ είναι δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου (ΑΠ 118/2011, ΑΠ 1853/2007) και επομένως, η παράβασή της δεν ιδρύει τον από το ως άνω άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης. Κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο για τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγους, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται ο αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 1499/2022, ΑΠ 1032/2019, ΑΠ 875/2018).

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων με το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παρά την περιεχόμενη στην απόφασή του βεβαίωση ότι έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη και την …/4-9-2017 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Ι.

Α., από την οποία προέκυπτε η επίδοση της πρωτόδικης απόφασης και το εκπρόθεσμο της έφεσης. Ο λόγος αυτός κατά το ανωτέρω σκέλος του είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι στην ένδικη υπόθεση εφαρμοστέοι είναι μόνο οι λόγοι αναίρεσης του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, στην περιοριστική απαρίθμηση των οποίων δεν περιλαμβάνεται η περίπτωση του αριθμού 11 του άρθρου 559 ιδίου Κώδικα.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 518 παρ.1, 2 του ΚΠολΔ, αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη (παρ. 1), ενώ αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι δύο έτη, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη (παρ. 2).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 1 του ΚΠολΔ, το ένδικο μέσο της έφεσης ασκείται με δικόγραφο, που κατατίθεται σε πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την εκκαλούμενη απόφαση, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 532 του ιδίου Κώδικα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, με βάση τα προαποδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, το εμπρόθεσμο της άσκησης της έφεσης, που είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της και, αν διαπιστώσει ότι η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, την απορρίπτει ως απαράδεκτη (ΑΠ 138/2021, ΑΠ 118/2011).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρο 560 αρ. 5 ΚΠολΔ, που είναι ταυτόσημη με αυτήν του άρθρου 559 αρ. 8 ιδίου Κώδικα, αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής "πράγματα", των οποίων η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων, ή η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων, ιδρύει τον προβλεπόμενο ως άνω αναιρετικό λόγο, αποτελούν οι παραδεκτά προβαλλόμενοι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο (ΑΠ 571/2021, ΑΠ 792/2018, ΑΠ 303/2011).

Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αρ. 5 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, διατείνεται ο αναιρεσείων ότι, παρά το γεγονός ότι με τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου πρότεινε τον έχοντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελή ισχυρισμό ότι η έφεση του αρχικού ενάγοντος κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ασκήθηκε εκπρόθεσμα και ότι συνεπώς είναι απαράδεκτη, επικαλούμενος μάλιστα την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, το, ως Εφετείο, δικάζον Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων δεν ερεύνησε καθόλου τον ισχυρισμό του αυτό, δεχόμενο με την προσβαλλόμενη απόφασή του ότι η έφεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα, καθώς οι διάδικοι δεν επικαλούνται ότι έγινε επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης.

Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η από 5-10-2009 αγωγή του αρχικού ενάγοντος Η. Γ. απορρίφθηκε κατ' ουσίαν με την 75/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Τρικάλων. Όπως δε προκύπτει από το προεισαγωγικό τμήμα της απόφασης αυτής, κατά τη συζήτηση της αγωγής, ο αρχικός ενάγων Η.

Γ. παραστάθηκε στο ακροατήριο του Ειρηνοδικείου μετά του πληρεξουσίου του δικηγόρου Σ. Π.. Περαιτέρω, από την προσαγόμενη …/4-9-2017 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου … Ι. Α., προκύπτει ότι η ανωτέρω 75/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Τρικάλων, επιδόθηκε στις 4-9-2017 στο πιο πάνω δικηγόρο Σ.

Π., ως πληρεξούσιο και αντίκλητο του αρχικού ενάγοντος Η. Γ., σύμφωνα με το άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επίσης, η από 15-11-2017 έφεση του αρχικού ενάγοντος Η. Γ. κατά της ως άνω οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ασκήθηκε με την κατάθεσή της, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ, στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου Τρικάλων στις 17-11-2017, όπως προκύπτει από τη σχετική …/2017 έκθεση κατάθεσης που έχει επισυναφθεί στην έφεση.

Επομένως, η έφεση ήταν εκπρόθεσμη, δεδομένου ότι ασκήθηκε μετά την παρέλευση τριάντα ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης. Πάντα τα ανωτέρω, ο αναιρεσείων, τότε εφεσίβλητος, επικαλέστηκε με τις από 13-6-2018 προτάσεις του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, επικαλούμενος επί πλέον ότι μέχρι την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης στον πληρεξούσιο δικηγόρο του αρχικού ενάγοντος Σ.

Π., ως πληρεξούσιο και αντίκλητο αυτού, δεν του είχε γνωστοποιηθεί ανάκληση της πληρεξουσιότητας ή αντικατάστασή του, προτείνοντας μετά ταύτα τον ισχυρισμό ότι η έφεση είναι απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της. Το, ως Εφετείο, δικάζον Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων δέχθηκε, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασής του και κατά το ενδιαφέρον για την έρευνα του αναιρετικού λόγου μέρος της, τα ακόλουθα: "Η υπό κρίση υπ' αριθμ.

έκθ. κατάθ. …/17-11-2017 έφεση του ηττηθέντος ενάγοντος κατά της υπ' αριθμ. 75/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Τρικάλων, που δίκασε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, ασκήθηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις με την κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου...

Ειδικότερα, έχει ασκηθεί εντός δύο ετών από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης, δεδομένου ότι από τα σχετικά έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει, ούτε άλλωστε επικαλούνται οι διάδικοι, ότι έγινε επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως και ακόμη δεν παρήλθε η προβλεπόμενη από την παράγραφο 2 του άρθρου 518 ΚΠολΔ διετής καταχρηστική προθεσμία από της δημοσιεύσεώς της, στις 26-07-2017.

Είναι συνεπώς, ενόψει του ότι καταβλήθηκε και το νόμιμο παράβολο, παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί κατά την ίδια διαδικασία ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της". Από τις παραδοχές αυτές της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη την ανωτέρω δικονομική ένσταση του αναιρεσείοντος, τότε εφεσιβλήτου, περί του απαραδέκτου της έφεσης λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της, που είχε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δεν απάντησε καθ' οιονδήποτε τρόπο σε αυτήν.

Και τούτο, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 532 ΚΠολΔ, όφειλε, με βάση τα προαποδεικτικώς προσκομιζόμενα έγγραφα, να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως το εμπρόθεσμο της άσκησης της έφεσης και να την απορρίψει ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της. Υπέπεσε έτσι το, ως Εφετείο, δικάζον Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αρ. 5 ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, "Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Στην αντίθετη περίπτωση παραπέμπει την υπόθεση σε ιδιαίτερη συζήτηση και, αν πρόκειται για τους λόγους που αναφέρονται στους αριθμούς 1, 2, 3, 6 έως 17, 19 και 20 του άρθρου 559, μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο αν είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές..." Εάν επομένως, ενόψει του περιεχομένου της αναιρετικής απόφασης και της έκτασης της αναίρεσης, δεν υπάρχει δικονομικό έδαφος για "περαιτέρω εκδίκαση" της υπόθεσης, αλλά υπολείπεται η διατύπωση μόνο του διατακτικού της απόφασης, ο Άρειος Πάγος μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να εκδώσει την τελειωτική για την υπόθεση απόφαση (ΑΠ 1842/2022, ΑΠ 700/2019, ΑΠ 790/2019).

Τέτοιο δικονομικό έδαφος για περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης δεν υπάρχει και στην κρινόμενη περίπτωση, αφού κατά τα προαναφερόμενα, η από 15-11-2017 έφεση του αρχικού ενάγοντος Η. Γ. κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη κατ' άρθρο 532 ΚΠολΔ, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και δεδομένου ότι παρέλκει πλέον η έρευνα του τρίτου αναιρετικού λόγου, καθώς αυτός καλύπτεται από την αναιρετική εμβέλεια του πιο πάνω δευτέρου λόγου, που γίνεται δεκτός, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 21/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, να κρατηθεί η υπόθεση για εκδίκαση από τον Άρειο Πάγο, εφόσον δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση και στη συνέχεια να απορριφθεί η από 15-11-2017 έφεση του αρχικού ενάγοντος Η.

Γ. ως απαράδεκτη, όπως στο διατακτικό. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις, αλλά υπέβαλε σχετικό αίτημα, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας τους (άρθρ. 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 21/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Κρατεί την υπόθεση και δικάζει την από 15-11-2017 έφεση του αρχικού ενάγοντος Η. Γ. κατά της 75/2017 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Τρικάλων.

Απορρίπτει την έφεση.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ. Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Σεπτεμβρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ