Supreme Court dismisses prosecutor's appeal against a court reducing a crime to a minor offense and dismissing prosecution due to statute of limitations.

Απόφαση 1777 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1777/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρολγου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Β. Ηλιοπούλου, Β. Μπαζάκη - Δρακούλη και Ζωή Κωστόγιαννη - Καλούση Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Β. Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 487/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών. Με κατηγορούμενο τον Ν. Γ. του Θ., κάτοικο ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον δικηγόρο Γεώργιο Μπολγούρα, ο οποίος ορίστηκε με την υπ'αριθ.186/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου και με πολιτικώς ενάγουσα την S... A..του Q., κάτοικο ..., η οποία δεν εμφανίστηκε.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Μαρτίου 2018 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεώργιο Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 434/18.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον ορισθέντα δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ. 2, δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από την καταχώρηση της τελεσιδίκου αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του ΚΠοινΔ, από την επομένη της οποίας αρχίζει η ανωτέρω προθεσμία (ΑΠ 1104/2015). Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, αλλά και κατά των αποφάσεων που μεταβάλλουν την κατηγορία από κακούργημα σε πλημμέλημα ή από πλημμέλημα σε πταίσμα και παύουν οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, μεταξύ των οποίων η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (ΑΠ 653/2017 - ΑΠ 769/2015), καθώς και για υπέρβαση εξουσίας (Ολ.ΑΠ 2/2009) εντός μηνός από την καταχώρησή τους στο παραπάνω βιβλίο.

II. Το δικαστήριο, όταν μεταβάλει επιτρεπτά την κατηγορία από κακούργημα σε πλημμέλημα ή από πλημμέλημα σε πταίσμα και παύει οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, πρέπει να παραθέτει στοιχεία που δικαιολογούν απόλυτα την μεταβολή αυτή. Δηλαδή, πρέπει αναλυτικά να αιτιολογεί γιατί δεν υπάρχουν τα στοιχεία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του κακουργήματος ή του πλημμελήματος αντίστοιχα και ταυτόχρονα υπάρχουν μόνο αυτά του πλημμελήματος ή του πταίσματος και να προκύπτει με σαφήνεια ότι για την μεταβολή αυτή έλαβε υπόψη του συγκεκριμένα σημαντικά στοιχεία, δεν αγνόησε άλλα επίσης σημαντικά στοιχεία και αξιολόγησε αυτά ορθά με βάση τους κανόνες της λογικής και της κοινής πείρας.

Η αναιτιολόγητη μεταβολή της κατηγορίας με την παραπάνω μορφή και η οριστική παύση της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής από το δικαστήριο καθιστά την σχετική απόφασή του αναιρετέα τόσο για έλλειψη αιτιολογίας για την μεταβολή όσο για την υπέρβαση εξουσίας για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης, σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ. 1 περ.

Δ' και Η' του Κ.Π.Δ. (Ολ.ΑΠ 2/2009). III. Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη με αριθμό 19/2018 ασκηθείσα την 27.3.2018 από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου αναίρεση κατά της 487/13.12.2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών, που δημοσιεύθηκε 13.12.2017 και καταχωρήσθηκε στο προβλεπόμενο από την διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 473 του Κ.Π.Δ.

οικείο βιβλίο του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, στις 7.3.2018, όπως τούτο προκύπτει από τη βεβαίωση του γραμματέα επί του σώματός της, με την οποία μεταβλήθηκε η κατηγορία κατά του Ν. Θ. Γ., κατοίκου ... (...) από απλή ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη (άρθρο 6 παρ. 1 περ. α' του Ν. 3500/2006 - πλημμέλημα) σε εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη (άρθρο 308 παρ. 1 εδ.

β' του Π.Κ., όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 24 παρ. 3 εδ. β' του Ν. 4055/2012 - πταίσμα) και έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, με την επίκληση ότι το Δικαστήριο αυτό αναιτιολόγητα μετέτρεψε τη κατηγορία αυτή σε πταίσμα, ενώ έπρεπε να αξιολογήσει αυτή ως πλημμέλημα (απλή ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη) και, ακολούθως, υπερβαίνοντας την δικαιοδοσία του έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, είναι εμπρόθεσμη και παραδεκτή (άρθρα 505 παρ. 2 και 479 σε συνδυασμό με το άρθρο 483 παρ. 3, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 9 του Ν. 969/1979, όπως τα δύο τελευταία εδάφια της παρ. 3 προστέθηκαν με το άρθρο 10 του Ν. 4274/2014), πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους προβαλλόμενους ως άνω λόγους αναιρέσεως, ήτοι α) της έλλειψης από την προσβαλλόμενη απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα (άρθρο 510 παρ. 1 περ.

Δ' Κ.Π.Δ.) και β) της υπέρβασης εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 περ. Η' του ιδίου κώδικα), ερήμην της πολιτικώς εναγούσης S... A.., η οποία δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, αν και κλήθηκε νόμιμα με την επίδοση στην ίδια της από 4.4.2018 κλήσης της Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όπως τούτο προκύπτει από το με ημερομηνία 11.4.2018 αποδεικτικό της επιμελητρίας δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Γιαννιτσών Κ.

Κ.. IV. Κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΠΚ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 24 παρ. 3β' του Ν. 4055/2012: "Όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών. Αν η κάκωση ή η βλάβη της υγείας που του προξένησε είναι όλως ελαφρά τιμωρείται με κράτηση έως έξι (6) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το αδίκημα της σωματικής βλάβης, που θεσμοθετείται για να προστατευθεί η σωματική ακεραιότητα του ανθρώπου, είναι υπαλλακτικώς μικτό έγκλημα, η αντικειμενική υπόσταση του οποίου περιλαμβάνει όχι μόνο ορισμένη ενέργεια αλλά και ορισμένο αποτέλεσμα και συνίσταται είτε στην πρόκληση σωματικής κακώσεως είτε στην πρόκληση βλάβης της υγείας του παθόντος και διαβαθμίζεται αναλόγως της σπουδαιότητας αυτής σε απλή και σε εντελώς ελαφρά, η οποία, χωρίς να είναι επουσιώδης, έχει επιπόλαιες συνέπειες (ΑΠ 769/2015).

Ως όλως ελαφρές σωματικές βλάβες είναι οι εκχυμώσεις, θλάσεις, εκδορές, ερυθρότητα, ζάλη, κεφαλαλγία, εγκεφαλική διάσειση (ΑΠ 1012/2017). Για την πλήρωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης απαιτείται, κατά τη ρητή επιταγή της άνω διατάξεως, πρόθεση (δόλος), που περιέχει την γνώση και θέληση πραγματώσεως των στοιχείων της αντικειμενικής υποστάσεως, δηλαδή τη γνώση και θέληση προκλήσεως σε άλλον σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας του, αρκεί δε, εφ` όσον ο νόμος δεν διακρίνει, οποιαδήποτε μορφή δόλου, που μπορεί να είναι είτε άμεσος είτε ενδεχόμενος, αλλά σ` αυτή την τελευταία περίπτωση θα πρέπει σαφώς να προσδιορίζεται στην απόφαση (Ολ.ΑΠ 1099/1976).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 3500/2006, "για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις", "ενδοοικογενειακή βία θεωρείται η τέλεση αξιόποινης πράξης σε βάρος μέλους της οικογένειας, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος και τα άρθρα 299 και 311 του ΠΚ", ενώ κατά την παρ. 2 εδ. α' του ίδιου άρθρου, "οικογένεια θεωρείται η κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους".

Όπως δε ορίζεται στην παρ. 3 "θύμα ενδοοικογενειακής βίας θεωρείται κάθε πρόσωπο της προηγουμένης παραγράφου σε βάρος του οποίου τελείται αξιόποινη πράξη κατά τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος....". Κατά το άρθρο 6 παρ. 1, "το μέλος της οικογένειας το οποίο προκαλεί σε άλλο μέλος αυτής σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, υπό την έννοια του εδ.

α' της παρ. 1 του άρθρου 308 ΠΚ, ή με συνεχή συμπεριφορά προξενεί εντελώς ελαφρά κάκωση ή βλάβη της υγείας του, με την έννοια του εδ. β' της παραπάνω διάταξης, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους". Ειδικότερα, με το ν. 3500/2006 ποινικοποιείται η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη, υπό την έννοια της προκλήσεως από μέλος της οικογένειας σε άλλο μέλος αυτής σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας, ή εντελώς ελαφράς σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας μετά από συνεχή συμπεριφορά.

Η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη διακρίνεται από την απλή σωματική βλάβη του άρθρου 308 του ΠΚ, ως προς το στοιχείο της τελέσεως εντός του οικογενειακού πλαισίου και για το λόγο αυτό τιμωρείται αυστηρότερα (ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους). Με την ανωτέρω διάταξη αντιμετωπίζονται οι μορφές ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων και προσλαμβάνουν τον χαρακτήρα ιδιωνύμου εγκλήματος σωματικών ενδοοικογενειακών κακώσεων, όταν δράστες και παθόντες είναι μέλη της ίδιας οικογένειας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 παρ. 2 του ως άνω νόμου.

Όταν, όμως, ο δράστης έχει προκαλέσει στον παθόντα εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη, όχι, όμως, με συνεχή συμπεριφορά, εφαρμόζεται όχι η άνω διάταξη του άρθρου 6 παρ. 3 του ν. 3500/2006, αλλά αυτή του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. β' του ΠΚ και η πράξη προσλαμβάνει πταισματικό χαρακτήρα (ΑΠ 769/2015). Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας πρέπει να είναι αιτιολογημένη ως προς τον ακριβή προσδιορισμό του είδους της σωματικής κακώσεως ή της βλάβης της υγείας του παθόντος, προκειμένου να ελεγχθεί η ύπαρξη και το είδος της σωματικής βλάβης.

Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος δεν αρκείται στις αφηρημένες εκφράσεις της προσβαλλομένης αποφάσεως, αλλά εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να αποφανθεί για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση για το είδος της σωματικής βλάβης που προξενήθηκε (ΑΠ 131/2017).

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ` αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε (Ολ.ΑΠ 1/2005).

Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η υπέρβαση εξουσίας του δικαστηρίου, όταν υπερβαίνει αρνητικώς την εξουσία του και προβαίνει στην οριστική παύση της ποινικής δίωξης κατά του κατηγορουμένου, ενώ δεν συνέτρεχαν οι οριζόμενες για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης νόμιμες προϋποθέσεις (Ολ.ΑΠ 5/2008), όπως προαναφέρθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών, που δίκασε σε πρώτο βαθμό, κατά παραδοχή αυτοτελούς ισχυρισμού του κατηγορουμένου και κατά μετατροπή της κατηγορίας από απλή ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη που τέλεσε σε βάρος της συζύγου του, σε εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη, έπαυσε οριστικά την ποινική κατά του κατηγορουμένου δίωξη λόγω παραγραφής για την πράξη αυτή κατά πλειοψηφία.

Στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το δικάσαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία έλαβε υπόψη του και μνημονεύει κατ' είδος, προέκυψαν, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του, τα εξής και συγκεκριμένα: Από το αποδεικτικό υλικό που συγκεντρώθηκε κατά τη διεξαχθείσα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου αποδεικτική διαδικασία και ειδικότερα από την χωρίς όρκο κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, όλων των εγγράφων, που αναγνώστηκαν και των φωτογραφιών που επισκοπήθηκαν νόμιμα και περιλαμβάνονται στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, και, τέλος, από την απολογία του κατηγορουμένου, εκτιμωμένου αυτού (αποδεικτικού υλικού), κατά την αρχή της ηθικής απόδειξης (βλ.

άρθρο 177 παρ. 1 του ΚΠΔ), προέκυψε ότι: Ο κατηγορούμενος και η πολιτικώς ενάγουσα .παντρεύτηκαν το έτος 2007 και έχουν αποκτήσει από το γάμο τους τρία ανήλικα τέκνα τον Θ. που γεννήθηκε την 21-1-2010, τον Γ. που γεννήθηκε την 31-8-2011 και τον Ε. που γεννήθηκε την 19-11-2012. Η τελευταία κοινή οικογενειακή τους στέγη ήταν στην ....

Την 26-7-2014 και ώρα 1230 η πολιτικώς ενάγουσα μετέβη στο Α.Τ. Γιαννιτσών και κατήγγειλε ότι την 20-07-2014 και περί ώρα 11.00 στην οικία της στην ... και χωρίς να δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα, ο σύζυγός της άρχισε να τη χτυπάει με τα χέρια του στο κορμί της και στο πρόσωπό της, ενώπιον των δύο ανήλικων τέκνων τους Γ. και Ε., προσκομίζοντας ταυτόχρονα έξι (6) φωτογραφίες για να φανούν τα σημάδια που της προκάλεσε, οι οποίες προφανώς τραβήχτηκαν αυθημερόν στο ΑΤ Γιαννιτσών.

Κατέθετε δε επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος την έχει χτυπήσει αρκετές φορές στο παρελθόν, αλλά δεν είχε τη δύναμη να το πει. Ουδείς λόγος, όμως, ότι ήταν έγκλειστη επί τόσες ημέρες στο σπίτι. Σημειωτέον ότι στην με αριθμό κατάθεσης 477Α/28-8-2014 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων της πολιτικώς ενάγουσας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών αναφέρει μεταξύ άλλων στη δεύτερη παράγραφο της σελίδας 12 αυτής ότι το βράδυ της 25ης Ιουλίου 2014 και περί 21.00 μ.μ.

πήγε στο Α.Τ. Γιαννιτσών για να υποβάλει έγκληση για τα χτυπήματα που δέχτηκε από τον σύζυγό της και οι αστυνομικοί της γνωστοποίησαν ότι καταζητούνταν για αυτόφωρο αδίκημα και ειδικότερα επειδή χτύπησε, απείλησε τον σύζυγό της και επιπλέον ότι αφαίρεσε 800,00 ευρώ από τη ντουλάπα του σπιτιού τους, ωστόσο αυτή υποβάλει την επίδικη έγκληση την άλλη ημέρα 26-7-2014 και ώρα 12.30.

Κατόπιν τούτου (της επίδικης έγκλησης της) διατάχθηκε στο πλαίσιο διενεργούμενης προανάκρισης, σύμφωνα με το άρθρο 183 επ. η διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης από τον εφημερεύοντα ιατρό του Γενικού Νοσοκομείου Γιαννιτσών, η οποία έλαβε χώρα την ίδια ημέρα και ώρα 13:15 στα έκτακτα εξωτερικά ιατρεία της χειρουργικής κλινικής και διαπιστώθηκαν μώλωπες έσω επιφάνειας βραχιονίου ΑΡ έκτασης 10 εκ.- χωρίς να διευκρινίζεται εάν πρόκειται για μήκος ή πλάτος, μικρός μώλωπας έσω επιφάνειας βραχισνίου ΔΕ 1 εκ.- χωρίς να διευκρινίζεται εάν πρόκειται για μήκος ή πλάτος-, μώλωπας με σημεία αιματώματος (ΑΡ) πλάγιας κοιλιακής χώρας (ΑΡ λαγόνια άκανθα) - χωρίς να αναφέρεται η έκταση του, ενώ ούτε αιμάτωμα διακρίνεται από τις φωτογραφίες - μώλωπας (ΔΕ) γλουτού - χωρίς να αναφέρεται η έκταση του, ο οποίος δεν απεικονίζεται σε φωτογραφία -, μικρό θλαστικό τραύμα σε φάση επούλωσης άνω χείλους (ΑΡ) - χωρίς να αναφέρεται η έκταση του, καθώς και αναφερόμενη αυχεναλγία από πενθημέρου, χωρίς να αξιολογείται ο τρόπος και ο'χρόνος πρόκλησης αυτών, καθώς και το είδος αυτών, ήτοι όλως ελαφρές, ελαφρές, επικίνδυνες, βαριές και χωρίς να αναφέρεται ο γιατρός που ενήργησε την εξέταση και η ειδικότητα αυτού (βλ- την• με αριθμό πρωτ. ...-7-2014 βεβαίωση του τμήματος γραμματείας εξωτερικών ιατρείων που υπογράφουν η Χ.

Μ. και ο Αναπληρωτής Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Πέλλας με αρμοδιότητα στο πρώην Γ.Ν. Γιαννιτσών Π. Τ.). Τέλος, σύμφωνα με τον ιατρικό φάκελο της πολιτικώς ενάγουσας, όπως αυτό τηρείται στο Νοσοκομείο Γιαννιτσών, μετά την 24-11-2012, η ανωτέρω ουδέποτε έχει νοσηλευτεί στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. Οι προγενέστερες δε νοσηλείες αφορούν όλες μαιευτικές νοσηλείες συνεπεία κυήσεων και τοκετών.

Ούτε σχετικές αναφορές σε δελτία συμβάντων της αστυνομίας υπάρχουν, ούτε κάποιο τρίτο πρόσωπο καταθέτει ότι στο παρελθόν διαπίστωσε το ίδιο ότι η πολιτικώς ενάγουσα είχε χτυπηθεί από τον σύζυγο της.

Συνεπώς, δεν αποδείχτηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει αρκετές φορές χτυπήσει τη σύζυγο του στο παρελθόν, αλλά αυτή δεν είχε τη δύναμη να το πει, καθώς μόλις την 27-4-2014 δεν δίστασε για περιστατικό ήσσονος σημασίας να τον καταγγείλει για απειλή σε βάρος της, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος της απηύθυνε τη φράση: "δεν σε θέλω, θα σε διώξω από το σπίτι μου, αν πάθουν κάτι τα παιδιά μου θα σε σκοτώσω", η οποία κρίθηκε ότι της προκάλεσε τρόμο και ανησυχία και γι' αυτό ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε ερήμην με την υπ' αριθμ. 480/30-4-2014 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών (διαδικασία αυτοφώρου) σε φυλάκιση έξι (6) μηνών με τριετή αναστολή.

Κατά την ανωτέρω δικάσιμο κατέθεσε ότι ο σύζυγος της την χτύπησε όταν ήταν έξι (6) μηνών έγκυος, ενώ κατά τη σημερινή δικάσιμο κατέθεσε ότι η αδερφή του συζύγου της Β. την χτύπησε όταν ήταν έξι (6) μηνών έγκυος. Επιπλέον, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι παρόλο που μόλις τον Απρίλιο του 2014 ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε κατόπιν καταγγελίας της συζύγου του για απειλή σε βάρος της, συνέχισαν να ζουν μαζί και ακολούθως τον Ιούλιο του ίδιου έτους όχι μόνο της επιτρέπει να επισκεφτεί τη μητέρα της στην Αλβανία, αλλά την συνόδευσε με δώρα για τη μητέρα της και πεθερά του, ενώ παράλληλα η ίδια καταθέτει ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου ότι αγαπούσε τον άντρα της και δεν ήθελε να χωρίσουν.

Το δε επίδικο συμβάν αναλυόμενο στις πραγματικές του διαστάσεις δεν ήταν ικανό από μόνο του να οδηγήσει σε . χωρισμό. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι κατά την κατάθεση της στο Α.Τ. Γιαννιτσών υποστηρίζει ότι το συμβάν έλαβε χώρα "χωρίς να έχει δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα", αλλά ότι συνέβη επειδή είναι γενικότερα βίαιος ο χαρακτήρας του συζύγου της.

Αποδείχτηκε ότι ο λόγος που προκλήθηκε το επίδικο συμβάν ήταν η παρατήρηση του συζύγου της επειδή αυτή είχε απομονωθεί στην κρεβατοκάμαρα και μιλούσε πολύ ώρα στο κινητό της και αυτός της είπε ότι ξόδευε πολλά στο τηλέφωνο και τότε αυτή εκνευρισμένη του εκσφενδόνισε το κινητό της, το οποίο και έσπασε και έτσι δημιουργήθηκε μεταξύ των διαδίκων ένταση (βλ.

την κατάθεση της αδελφής του κατηγορουμένου Β.ς, την παρουσία της οποίας στο σπίτι των διαδίκων επιβεβαίωσε και η πολιτικώς ενάγουσα ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου). Αυτός ήταν ο λόγος που ο κατηγορούμενος της κατάφερε ένα χαστούκι στο πρόσωπο, περιέσφιξε τους βραχίονές της και την έριξε στο κρεβάτι, χωρίς να προβλέψει από την ένταση ότι μπορεί να προσκρούσει στο ξύλινο μέρος της κρεβατοκάμαρας, άλλωστε την έσπρωχνε στο κρεβάτι, όχι στον τοίχο ή στο έδαφος ή σε άλλου είδους έπιπλο επί των οποίων η πρόσκρουση είναι σφόδρα πιθανό να προκαλέσει σωματική κάκωση, ενώ το σπρώξιμο στο κρεβάτι όχι, συνεπώς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι αυτή θα χτυπούσε και φυσικά δεν αποδέχτηκε ένα τέτοιο αποτέλεσμα.

Στην από 20-10-2017 ιατροδικαστική γνωμοδότηση του ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης, Π. Μ., προκύπτει ότι η βλάβη που προκλήθηκε στην πολιτικώς ενάγουσα A. S..., κατά τον επίμαχο χρόνο, είναι εκχυμώσεις αμφότερων των βραχιόνων που οφείλονται σε περίσφιξη των άνω άκρων, εκχύμωση της αριστερής πυελικής χώρας, οφειλόμενη σε πτώση και πρόσκρουση επί ανένδοτης επιφάνειας (πχ έδαφος ή έπιπλα) ή σε πλήγμα με αμβλύ αντικείμενο ή ακόμη και σε λάκτισμα, αλλά η δεύτερη εκδοχή δεν υποστηρίχθηκε από την παθούσα καθώς και μία μικρή διάσχιση της αριστερής γωνίας του άνω χείλους του στόματος, οφειλόμενη σε πλήγμα με τα χέρια (πιθανότατα χαστούκι ή και προσπάθεια φίμωσης). Ο χρόνος δε των άνω κακώσεων υπολογίζεται κατά προσέγγιση στις επτά (7) περίπου ημέρες. Επιπλέον, ο ως άνω ιατροδικαστής αποκλείει οι κακώσεις που απεικονίζονται στις από 26- 7-2014 φωτογραφίες να ταλαιπώρησαν την πολιτικώς ενάγουσα πέραν των πέντε (5) ημερών από το επίδικο επεισόδιο που έλαβε χώρα την 20-7-2014, συμπεριλαμβάνοντας στις κακώσεις την εκχύμωση της αριστερής πυελικής χώρας.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι εκχυμώσεις στα βραχιόνια είναι συμβατές με σύλληψη δια χειρών. Η εκχύμωση στον ΔΕ γλουτό δεν απεικονίζεται στις φωτογραφίες, οπότε δεν υπάρχει δυνατότητα να εκτιμηθεί ο χρόνος και ο τρόπος πρόκλησης της, η δε εκχύμωση στην ΑΡ πλάγια κοιλιακή χώρα είναι συμβατή είτε με πρόσκρουση σε ανένδοτη επιφάνεια (π.χ.

έπιπλα ή έδαφος) είτε με ευμεγέθες θλων όργανο (π.χ. ρόπαλο) ή σε λάκτισμα, αλλά η δεύτερη εκδοχή δεν αναφέρεται από την ίδια την παθούσα, οπότε για τη συγκεκριμένη υπόθεση αποκλείεται, ενώ δεν αποδεικνύεται αιμάτωμα καθώς κάτι τέτοιο δεν διακρίνεται στις σχετικές φωτογραφίες. Η μικρή εκδορά μετά εφελκίδος στο άνω χείλος προκλήθηκε από απλό χαστούκι στην περιοχή και ουδεμία άλλη πλήξη στο πρόσωπο αποδείχθηκε καθώς θα υπήρχαν συνοδά ευρήματα, όπως εκχυμωτικά αποτυπώματα των δοντιών στην έσω επιφάνεια των χείλεων, καθώς και εκχυμώσεις στην έξω επιφάνεια των χείλεων καθώς και σε άλλα μέρη του προσώπου, οπότε οι αναφερόμενες από την πολιτικώς ενάγουσα αλλεπάλληλες πλήξεις στο πρόσωπο της δεν επιβεβαιώνονται.

Σημειωτέον ότι η αναφερόμενη στην εν λόγω βεβαίωση ελαφρά στένωση αυχενικής μοίρας Α4 - Α5 διαστήματος (Ro ΑΜΣΣ), διαπιστωθείσα κατόπιν ακτινολογικού ελέγχου στον οποίο υπεβλήθη η παθούσα, δεν κρίνεται, ως εκ της φύσης της, ότι συνδέεται αιτιωδώς με το προαναφερόμενο συμβάν, αλλά πρόκειται. περί προϋπάρχουσας παθολογικής κατάστασης, καθώς από τη βεβαίωση δεν προκύπτει να αποδίδεται σε τραυματισμό.

Συνεπώς, στον κατηγορούμενο αποδίδονται μόνο η μικρή εκδορά μετά εφελκίδος στο αριστερό άνω χείλος που προκλήθηκε από απλό χαστούκι και οι εκχυμώσεις σε αμφότερους τους βραχίονες της πολιτικώς ενάγουσας, η οποία είναι μια λεπτεπίλεπτη γυναίκα, ο δε σύζυγος της υπερέχει κατά πολύ σωματικά και οι οποίες αποτελούν κατά την κρίση του Δικαστηρίου όλως ελαφρά σωματική βλάβη που δεν εμπίπτει στη νομοτυπική μορφή του άρθρου 6 παρ. 1 Ν 3500/2006, διότι δεν φέρεται τελεσθείσα με συνεχή συμπεριφορά του φερόμενου ως δράστη. Δεν μπορεί δε να αποτελέσει Και επικίνδυνη σωματική βλάβη, διότι δεν προκύπτει ότι έλαβε χώρα με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη. Επομένως, ή σωματική αυτή βλάβη εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 24 παρ.3β Ν 4055/2012 και κατέστη πταισματική παράβαση. Κατόπιν τούτων, εφόσον πρόκειται για όλως ελαφρά, σωματική βλάβη, ήτοι πταίσμα που τελέστηκε την 20-7-2014, πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, κατ' άρθρο 111. παρ.4 ΠΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 113 παρ. 3 ΠΚ, κατ' επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας από ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη σε όλως ελαφρά σωματική βλάβη.

Με αυτές τις, κατά το συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού, παραδοχές, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ` αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος της εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης και όχι εκείνο της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης που αποδιδόταν στον κατηγορούμενο, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά (ανωμοτί κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, ανάγνωση των εγγράφων, επισκόπηση των φωτογραφιών, την έκθεση της διενεργηθείσης πραγματογνωμοσύνης, στην οποία γίνεται ρητή αναφορά στο αιτιολογικό και την απολογία του κατηγορουμένου), καθώς και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 εδ.

β' του ΠΚ, όπως ισχύει, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες. Ειδικότερα αναφέρονται όλα τα αναγκαία, κατά νόμο, στοιχεία που απαρτίζουν τη νομοτυπική υπόσταση του ανωτέρου εγκλήματος, δηλαδή προσδιορίζονται με ακρίβεια ο τρόπος και οι περιστάσεις τέλεσης της συγκεκριμένης ως άνω πράξεως, καθώς και το είδος, η βαρύτητα των σωματικών κακώσεων και τα σημεία του σώματος της παθούσης που επλήγησαν, ενώ με ιδιαίτερες σκέψεις, έχοντας αξιολογήσει τόσο την βεβαίωση του δημοσίου νοσοκομείου, όσο και την θέση του διορισθέντος με την παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου πραγματογνώμονα Π.

Μ. και την προσήκουσα προς τούτο αιτιολογική επάρκεια, θεμελιώνεται η κρίση του Δικαστηρίου ότι επρόκειτο για εντελώς ελαφρές σωματικές βλάβες, όχι, όμως, με συνεχή συμπεριφορά του κατηγορουμένου, ήτοι σωματικές βλάβες σε βαθμό πταίσματος, και, στη συνέχεια, λόγω παρόδου χρονικού διαστήματος πέραν του έτους μέχρι την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος, έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.

Οι μερικότερες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι αβάσιμες, αφού: α) Όπως προκύπτει από την επιτρεπτή, για τον έλεγχο του παραδεκτού και της βασιμότητας των λόγων αναιρέσεως, επισκόπηση της από 20.10.2014 ιατροδικαστικής γνωμοδότησης του ως άνω διορισθέντος πραγματογνώμονα Π.

Μ., που αναγνώστηκε στο ακροατήριο του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου, διαλαμβάνονται σ' αυτήν ελαφρές σωματικές βλάβες και μάλιστα του τύπου των εκχυμώσεων και διασχίσεων και όχι απλές σωματικές βλάβες, εξ αιτίας των οποίων η παθούσα αποκλείεται, κατά την εκτίμηση αυτού, να ταλαιπωρήθηκε ή να κωλύθηκε των καθηκόντων και δραστηριοτήτων της πέραν των πέντε ημερών, χωρίς να γίνεται αναφορά ότι συνεπεία αυτών είχε νοσήσει.

β) Το δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσεώς του ότι η σωματική βλάβη που επήλθε στην παθούσα ήταν εντελώς ελαφρά, έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που είχαν τεθεί ενώπιόν του, και γ) Σαφώς προσδιορίζεται το είδος και η έκταση της σωματικής βλάβης της παθούσης. Επομένως, οι, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' και Θ' του Κ.Π.Δ., λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ότι το Δικαστήριο υπερέβη αρνητικώς την εξουσία με το να εφαρμόσει την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. β' του ΠΚ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 24 παρ. 3 β' του Ν. 4055/2012 - πταίσμα, διότι, εάν εφάρμοζε τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 1 περ.

α' του ν. 3500/2006 - πλημμέλημα, όπως προεκτέθηκε, δεν συνέτρεχαν οι οριζόμενες για την οριστική παύση της ποινικής δίωξης νόμιμες προϋποθέσεις (Ολ.ΑΠ 5/2008), καθόσον ο χρόνος της παραγραφής της υπό κατηγορία πράξεως, ως πλημμελήματος, δεν είχε κατά τον χρόνο εκδίκασης της υπόθεσης συμπληρωθεί (άρθρο 111 παρ.3 ΠΚ), είναι αβάσιμοι.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ` αριθ. 19/27 Μαρτίου 2018 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της 487/13.12.2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2018. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ