Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing and lack of legal interest.

Απόφαση 1725 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1725/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη και Απόστολο Φωτόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 26 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Α. Α., για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Διοίκηση 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας" που εδρεύει στην Πάτρα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Μελέτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Γ. Α. του Α., 2)Κ. Α. του Μ., 3)Β. Β. του Ν., 4)Μ. Β. του Β., 5)Κ. Β. του Η., 6)Σ. Β. του Κ., 7)Φ. Γ. του Α., 8)Ά. Γ. του Χ., 9)Ι. Γ. του Γ., 10)Α. Γ. του Θ., 11)Φ. Β. - Γ. του Ν., 12)Α. Γ. του Π., 13)Γ. Δ. του Χ., 14)Γ. Ζ. του Α., 15)Α. Κ. του Κ., 16)Β. Κ. του Σ., 17)Α. Κ. του Α., 18)Γ. Κ. του Π., 19)Γ. Κ. του Κ., 20)Μ. Κ. του Λ., 21)Γ. Κ. του Δ., 22)Α. Κ. του Μ., 23)Ν. Κ. του Γ., 24)Β. Κ. του Γ., 25)Σ. Κ. του Α., 26)Ε. Λ. του Γ., 27)Σ. Μ. του Δ., 28)Ν. Μ. του Κ., 29)Π. Μ. του Μ., 30)Χ. Μ. του Π., 31)Χ. Μ. του Μ., 32)Γ. Μ. του Σ., 33)Δ. Μ. του Λ., 34)Χ. Μ. του Ι., 35)Μ. Μ. - Χ. του Ν., 36)Χ. Μ. του Γ., 37)Α. Μ. - Α. του Ε., 38)Μ. - Β. Μ. του Α., 39)Α. Π. του Α., 40)Δ. Π. του Α., 41)Ι. Π. του Ν., 42)Σ. Π. του Σ., 43)Β. Π. του Κ., 44)Χ. Π. του Ν., 45)Ι. Π. του Θ., 46)Α. Π. του Ν., 47)Κ. Π. του Γ., 48)Ρ. Π. του Ι., 49)Κ. Ρ. του Α., 50)Μ. Ρ. του Γ., 51)Μ. Ρ. του Δ., με 52)Π. Σ. του Ξ., 53)Γ. Σ. του Π., 54)Ν. Σ. του Β., 55)Μ. Σ. του Ι., 56)Ε. Σ. του Ν., 57)Α. Σ. του Φ., 58)Γ. Τ. του Φ., 59)Α. Τ. του Χ., 60)Α. Τ. του Π., 61)Λ. Φ. του Δ., 62)Κ. Φ. του Φ., 63)Ε. Χ. του Θ., 64)Ε. Χ. - Τ. του Ι., και 65)Χ. Χ. του Β., απάντων κατοίκων Αθηνών. Όλοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Τουτζιαράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πάτρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 955/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 447/2021 του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 2-7-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η επίδοση εγγράφου σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου γίνεται σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 126 παράγραφος 1 γ του ΚΠολΔ στο νόμιμο εκπρόσωπό τους. Αν το πρόσωπο αυτό απουσιάζει, η επίδοση μπορεί να γίνει και στα πρόσωπα που έχουν εξουσιοδοτηθεί προς παραλαβή εγγράφων από το νόμιμο εκπρόσωπο του ν.π.δ.δ.. Η έκθεση επίδοσης στη περίπτωση αυτή πρέπει να κάνει μνεία ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος του νομικού προσώπου απουσιάζει και να αναφέρει επιπλέον το ονοματεπώνυμο, την ιδιότητα του προσώπου το οποίο είναι αρμόδιο να παραλαμβάνει τα έγγραφα που απευθύνονται προς το νομικό πρόσωπο και τον τρόπο που επιδόθηκε το έγγραφο στο πρόσωπο αυτό. Η αναφορά στην έκθεση επίδοσης των στοιχείων της ταυτότητας του νομίμου εκπροσώπου του ν.π.δ.δ. δεν είναι απαραίτητη (άρθρο 139 παρ. 1 δ ΚΠολΔ, ΟλΑΠ 900/1985, ΑΠ 2182/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση με την από 2-7-2022 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 40/4-7-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμό 447/5-10-2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών (άρθρα 591 παρ. 1, 614 παρ. 3 α και 621 του ΚΠολΔ) επί των από 19-4-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 186/2019 και από 24-8-2020 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 270/24-8-2020 αντιθέτων εφέσεων που είχαν ασκήσει οι διάδικοι της παρούσας δίκης κατά της υπ' αριθμό 955/7-12-2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Από τη επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτουν τα εξής: Στην από 30-10-2017 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2727/2-11-2017 αγωγή τους - την οποία είχαν απευθύνει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών και είχαν στρέψει κατά του εναγομένου, ν.π.δ.δ. - οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, ιατροί και οδοντίατροι, είχαν εκθέσει τα εξής:

Ότι σε εκτέλεση του άρθρου 10 του ν.δ. 1204/1972 είχαν καταρτίσει με το "Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ." ειδικές συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Ότι έκτοτε παρείχαν τις ιατρικές τους υπηρεσίες στους ασφαλισμένους του στις Νομαρχιακές και Τοπικές Μονάδες Υγείας που διατηρούσε ο εργοδότης τους και λάμβαναν τις νόμιμες αποδοχές.

Ότι στη συνέχεια από 1-1-2012 μεταφέρθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3918/2011 στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας", το διακριτικό τίτλο "Ε.Ο.Π.Υ.Υ." και έδρα το Αμαρούσιο Αττικής και εντάχθηκαν στο προσωπικό του κα αργότερα σε εκτέλεση των διατάξεων των άρθρων 16 και 17 του ν. 4238/2014 μετατάχθηκαν/μεταφέρθηκαν στο εναγόμενο-αναιρεσείον και εντάχθηκαν στο προσωπικό του.

Ότι κατά τις διατάξεις του ίδιου νόμου έπρεπε μέσα σε χρονικό διάστημα οκτώ (8) μηνών από την ένταξή τους να είχαν αξιολογηθεί και να είχαν καταταγεί σε θέσεις ιατρών και οδοντιάτρων του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και να αμείβονται σύμφωνα με το μισθολόγιο των ιατρών του Ε.Σ.Υ.. Ότι παρόλα αυτά το εναγόμενο ολοκλήρωσε τη διοικητική διαδικασία ένταξής τους σε αυτό στις 6-5-2015.

Ότι το εναγόμενο κατέβαλε σε αυτούς για την εργασία που παρείχαν σε αυτό κατά το χρονικό διάστημα από 18-11-2014 έως την 6-5-2015 τις αποδοχές που λάμβαναν όσο εργάζονταν στον "Ε.Ο.Π.Π.Υ." και όχι όσες θα δικαιούντο ως ιατροί και οδοντίατροι του "Ε.Σ.Υ.". Ότι κατά το ίδιο χρονικό διάστημα αμείβονταν με αποδοχές μειωμένες - σε εκτέλεση του ν. 4093/2012 - και λάμβαναν επίδομα προϋπηρεσίας που υπολογιζόταν στο βασικό μισθό του βαθμού τους και όχι του Πρωτοδίκη, ενώ όσοι μετά τη θέσπιση του άρθρου 38 του ν. 4368/2016 κατατάχθηκαν με βαθμό ανώτερο σε σχέση με αυτόν που είχαν λάβει αρχικά, δεν έλαβαν αναδρομικά τις αποδοχές που αναλογούν στο νέο βαθμό τους.

Για τους λόγους αυτούς ζήτησαν να αναγνωρισθεί το δικαίωμά τους να λαμβάνουν από 1-1-2015 και εφεξής τις νόμιμες αποδοχές ιατρού του Ε.Σ.Υ, όπως καθορίζονταν στο ν. 3205/2003, πριν τη μείωσή τους με τον αντισυνταγματικό νόμο 4093/2012 με αναδρομική εφαρμογή του άρθρου 38 του ν. 4368/2016 και με υπολογισμό του επιδόματος προϋπηρεσίας σύμφωνα με το μισθό του Πρωτοδίκη, ότι το εναγόμενο, ν.π.δ.δ., υποχρεούται να καταβάλει νομιμότοκα για την απασχόλησή τους σε αυτό από 1-1-2015 έως 7-5-2018 τη διαφορά συγκεκριμένου ποσού για τον καθένα τους μεταξύ των αποδοχών που λάμβαναν από αυτές που θα έπρεπε να λαμβάνουν σύμφωνα με το βαθμό τους, την προϋπηρεσία τους, την οικογενειακή τους κατάσταση και τους τίτλους σπουδών τους.

Οι ενάγοντες ζήτησαν επικουρικά για την περίπτωση που κρινόταν ότι οι διατάξεις του ν. 4093/2012 δεν ήταν αντίθετες με το Σύνταγμα να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει σε αυτούς ως διαφορές αποδοχών για το ίδιο χρονικό διάστημα συγκεκριμένα ποσά τα οποία υπολόγιζαν σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου που προαναφέρθηκε και, επικουρικότερα, αν κρινόταν ότι το εναγόμενο δεν είχε υποχρέωση να καταβάλει σε αυτούς τις αποδοχές ιατρών του Ε.Σ.Υ.

από 1-1-2015 έως 6-5-2015, να αναγνωρισθεί η υποχρέωσή του να καταβάλει σε αυτούς συγκεκριμένα ποσά νομιμότοκα για την παροχή πρόσθετης εργασίας λόγω απασχόλησής τους κατά 2,5 ώρες ημερησίως περισσότερο σε σχέση με το ωράριο τους στον "Ε.Ο.Π.Π.Υ.", όπως ειδικότερα ανέφεραν στην αγωγή τους. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δίκασε τη αγωγή αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών (άρθρα 591 παρ. 1, 614 παρ. 3 α και 621 του ΚΠολΔ) και εξέδωσε την υπ' αριθμό 955/7-12-2018 οριστική απόφασή του με την οποία απέρριψε την αγωγή ως αόριστη ως το αίτημά της για καταβολή επιδόματος μεταπτυχιακών σπουδών και το αίτημά της για καταβολή οικογενειακής παροχής και ως μη νόμιμη ως προς όλα τα αιτήματα που αφορούσαν σε μέρος αποδοχών που προέκυπταν με υπολογισμό των χρονοεπιδομάτων των εναγόντων με προσαύξηση στο βασικό μισθό του Πρωτόδικη και ως προς όλα τα αιτήματα που αφορούσαν σε μέρος αποδοχών που προέκυπταν με αναδρομική εφαρμογή του άρθρου 38 παρ. 1 του ν. 4368/2016 από το χρόνο αρχικής ένταξης των εναγόντων στο ΕΣΥ, ως προς όλα τα αιτήματα που αφορούσαν σε χρονοεπιδόματα που υπολογίστηκαν από 1-7-2011 έως 9-11-2012, ως προς όλα τα αιτήματα που αφορούσαν σε χρονοεπιδόματα που υπολογίστηκαν από 1-1-2017 και μετά και ως προς το αίτημα επιδίκασης τόκων υπερημερίας από τότε που οι ένδικες αξιώσεις είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και απαιτητές.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε ως μη νόμιμη και τη δεύτερη επικουρική βάση της αγωγής, ενώ κατά τα λοιπά έκρινε την αγωγή ορισμένη και νόμιμη, την απέρριψε περαιτέρω ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς τη δεύτερη, τον εικοστό τρίτο, τον τριακοστό δεύτερο, τον τεσσαρακοστό, τον πεντηκοστό (και όχι στον πεντηκοστό πέμπτο, όπως από παραδρομή αναγράφεται στο διατακτικό της απόφασης) και την εξηκοστή τέταρτη από τους ενάγοντες και τη δέχθηκε ως εν μέρει ουσιαστικά βάσιμη ως προς τους λοιπούς ενάγοντες και αναγνώρισε την υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει στον καθένα από αυτούς συγκεκριμένα χρηματικά ποσά με τους νόμιμους τόκους.

Οι ενάγοντες άσκησαν κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου την από 19-4-2019 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 186/19-4-2019 έφεση για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου, ενώ το εναγόμενο την από 24-8-2020 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 270/24-8-2020 έφεση για τους ίδιους λόγους και ζήτησαν οι εκκαλούντες-ενάγοντες να γίνει δεκτή η έφεσή τους, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση με σκοπό να γίνει εν όλω δεκτή η αγωγή τους κατά του εφεσιβλήτου-εναγομένου, ενώ το εναγόμενο να γίνει δεκτή η έφεσή του, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση με σκοπό να απορριφθεί η αγωγή που είχαν ασκήσει οι εφεσίβλητοι-ενάγοντες εναντίον του.

Το Μονομελές Εφετείο Πατρών συνεκδίκασε τα δύο (2) εφέσεις αντιμωλία των διαδίκων κατά τη διαδικασία κατά την οποία είχε δικάσει και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και εξέδωσε την υπ' αριθμό 447/5-10-2021 τελεσίδικη απόφαση με την οποία α) απέρριψε ως απαράδεκτη την από 24-8-2020 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 270/24-8-2020 έφεση που είχε ασκήσει το εναγόμενο και β) δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την έφεση που είχαν ασκήσει οι ενάγοντες, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, κράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή στην ουσία, την οποία περαιτέρω α) απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς τη δεύτερη από τους εκκαλούντες-ενάγοντες, Κ.

Α. του Μ., τον εικοστό τρίτο από αυτούς, Ν. Κ. του Γ., τον τριακοστό δεύτερο, Γ. Μ. του Σ., τον τεσσαρακοστό τέταρτο, Χ. Π. του Ν., τον πεντηκοστό, Μ. Ρ. του Γ. και την εξηκοστή τέταρτη από αυτούς, Ε. Χ.-Τ. του Ι., ..., ενώ β) την δέχθηκε ως εν μέρει ουσιαστικά βάσιμη ως προς τους λοιπούς εκκαλούντες-ενάγοντες και αναγνώρισε την υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει στον καθένα από αυτούς για τις αιτίες που προαναφέρθηκαν συγκεκριμένα χρηματικά ποσά με τους νόμιμους τόκους.

Η αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμό 447/5-10-2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών επιδόθηκε στις 31-5-2022 (βλ. την υπ' αριθμό ...-2022 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Πατρών με έδρα το Πρωτοδικείο Πατρών Ε. Χ. Τ., η οποία προσκομίζεται νόμιμα με επίκληση). Η επίδοσή της περαιτέρω ήταν έγκυρη, επειδή η δικαστική επιμελήτρια που προέβη στη διαδικαστική αυτή πράξη και συνέταξε για την πιστοποίησή της έκθεση επίδοσης βεβαιώνει σε αυτή ότι κατά το χρόνο που είχε διενεργήσει την επίδοση ο διοικητής και νόμιμος εκπρόσωπος του αναιρεσείοντος απουσίαζε από την υπηρεσία και ότι για το λόγο αυτό επέδωσε την απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών στη Β.

Λ., κάτοικο ..., η οποία είχε ορισθεί με ειδική εντολή του Διοικητή του αναιρεσείοντος, ν.π.δ.δ., ως αρμόδια υπάλληλος για την παραλαβή εγγράφων που απευθύνονταν προς αυτό. Η επίδοση επομένως που προαναφέρθηκε είχε κινήσει νόμιμα την προθεσμία των τριάντα (30) ημερών που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 564 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ για την εμπρόθεσμη άσκηση αναίρεσης.

Η προθεσμία αυτή έληξε στις 30-6-2022, ημέρα Πέμπτη (άρθρα 564 παρ. 1 και 144 παρ. 1 του ΚΠολΔ), αλλά το αναιρεσείον κατέθεσε την ένδικη αίτηση αναίρεσης στη Γραμματεία του Μονομελούς Εφετείου Πατρών στις 4-7-2022, ημέρα Δευτέρα, δηλαδή εκπρόθεσμα. Το αναιρεσείον ισχυρίζεται ότι η επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης σε αυτό ήταν άκυρη με συνέπεια να μην αρχίσει η προθεσμία του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ και συνεπώς άσκησε την αναίρεση εμπρόθεσμα, δηλαδή μέσα στην καταχρηστική προθεσμία που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ.

Ο ισχυρισμός του όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, επειδή το αναιρεσείον δεν επικαλείται για ποιο λόγο η επίδοση δεν ήταν έγκυρη (άρθρα 117, 139, 438 και 440 ΚΠολΔ, πρβλ. την ΑΠ 657/2021). Για το λόγο αυτό η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρα 577 παρ. 1 και 2 και 151 ΚΠολΔ) και - επιπλέον, ειδικά, ως προς τους αναιρεσιβλήτους, Κ.

Α. του Μ., Ν. Κ. του Γ., Γ. Μ. του Σ., Χ. Π. του Ν., Μ. Ρ. του Γ. και Ε. Χ.-Τ. του Ι., κατοίκους ... και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η αναιρεσιβαλλομένη - μετά την εξαφάνιση της εκκαλουμένης - απέρριψε ως προς τους αναιρεσιβλήτους που προαναφέρθηκαν την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη με συνέπεια το αναιρεσείον να μην έχει υποστεί βλάβη από την απορριπτική αυτή διάταξη της απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πατρών και να μην έχει επομένως έννομο συμφέρον να την προσβάλει με αναίρεση (άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ, ΑΠ 495/2023).

Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις μετά από νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους πρέπει να επιβληθούν στο σύνολό τους σε βάρος του αναιρεσείοντος, το οποίο ηττήθηκε στη δίκη (άρθρα 573 παρ. 1, 106, 176 εδ. α, 191 παρ. 2 και 183 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό, επειδή στην προκειμένη περίπτωση το αναιρεσείον, ν.π.δ.δ., δεν διεξήγαγε τη δίκη με μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, αλλά με πληρεξούσιο Δικηγόρο, με συνέπεια να μην εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 και 3 του ν. 3693/1957 (ΑΠ 202/2023).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-7-2022 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 40/4-7-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμό 447/5-10-2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πατρών

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων το ύψος των οποίων ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2024.

Ο ANTIΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και τούτου αποχωρήσαντος η αρχαιότερη της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2024.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ