Greece Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to missing State Council approval and limited scope.

Απόφαση 1688 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1688/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαΐου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην … και από το Νομάρχη Κορινθίας, που κατοικοεδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαριέττα Βλαχοπάνου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Μ. του Σ., κατοίκου ..., 2) Ι. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 3) Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) Ν. Μ. του Γ., κατοίκου ..., 5) Ι. Ν. του Γ., κατοίκου ..., 6) Λ. Μ. του Π., κατοίκου ..., 7) Ν. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 8) Κ. Δ. του Κ., κατοίκου ..., 9) Ι. Μ. του Π., κατοίκου ..., 10) Δ. Κ. του Β., κατοίκου ..., 11) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ανώνυμος Εταιρεία Διώρυγας Κορίνθου Α.Ε.Δ.Ι.Κ., που εδρεύει στα … και εκπροσωπείται νόμιμα, 12) Γ. Γ. του Δ., κατοίκου ..., 13) Θ. Σ. του Α., κατοίκου ..., 14) Α. Π. του Ι., κατοίκου ..., 15) Α. Μ. του Α., κατοίκου ..., 16) Κ. Μ. χας Ν. Μ., κατοίκου ..., 17) Μ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 18) Σ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 19) Ι. Σ. του Σ., κατοίκου ..., 20) Α. Κ. του Α., κατοίκου ..., 21) Α. Π., κατοίκου ..., 22) Κ. Λ., κατοίκου ..., 23) Θ. Μ., κατοίκου ..., 24) Ν. Γ. Γ., κατοίκου ..., 25) Ι. Γ. Γ., κατοίκου ..., 26) Γ. Γ. Γ., κατοίκου ..., 27) Ε. χας Α. Γ., κατοίκου ..., 28) Σ. συζ. Μ. Δ., κατοίκου ... και 29) Γ. Α. Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-7-2001 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 6/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Ναυπλίου και συνεκδικάστηκε με τις διά των προτάσεων ανταιτήσεις και παρεμβάσεις ορισμένων εκ των ήδη αναιρεσιβλήτων.

Εκδόθηκε η 618/2002 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 26-11-2003 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Τζανακάκη διάβασε την από 11-5-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αίτησης για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 618/2002 οριστικής απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου και συνακόλουθα, της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 12 του Ν. 2298/1995 (ΦΕΚ Α’ 62), αίτηση αναιρέσεως του Δημοσίου ή ν.π.δ.δ., του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, απευθυνόμενη προς τον Άρειο Πάγο, διαβιβάζεται σε αυτόν, μόνον εάν συνοδεύεται από εμπρόθεσμη γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ., η οποία είναι θετική ως προς ένα τουλάχιστον λόγο αναιρέσεως, η υπόθεση δε εισάγεται προς συζήτηση μόνο ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου, ως και τους τυχόν προσθέτους, για τους οποίους υπάρχει θετική γνώμη του αρμοδίου τμήματος του Ν.Σ.Κ. (ΣτΕ 25/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, μετά την άσκηση της κρινόμενης από 26-11-2003 αίτησης αναίρεσης, δημοσιεύθηκε ο Ν. 3790/2009 (ΦΕΚ Α’ 143/7-8-2009) στο άρθρο 13 παρ. 9 του οποίου ορίσθηκε ότι: "Το άρθρο 12 του Ν. 2298/1995 (ΦΕΚ Α’ 62), όπως αντικαταστάθηκε με τα άρθρα 28 παρ. 3 του ν. 2579/ 1998 (ΦΕΚ Α’ 31) και 42 του ν. 2721/1999 (ΦΕΚ Α’ 112), καθώς και η περίπτωση Ι’ του άρθρου 2 και η περίπτωση Β’ της παραγράφου 2 του άρθρου 6 του ν. 3086/2002 καταργούνται".

Η διάταξη αυτή, με την οποία καταργήθηκε η μέχρι τότε προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία εκδόσεως γνωμοδοτήσεως από τα Τμήματα του Ν.Σ.Κ. περί του παραδεκτού και βασίμου των ασκουμένων από το Δημόσιο αιτήσεων αναιρέσεως, δεν καταλαμβάνει και τις αιτήσεις, που ήσαν ήδη εκκρεμείς κατά τη δημοσίευσή του, στις 7-8-2009 (ΣτΕ 4359/2014, ΣτΕ 1549/2013, ΣτΕ 4919/2012).

Όπως προκύπτει από τη διατύπωση των προαναφερθεισών διατάξεων του Ν. 3790/2009, με τη διάταξη της παραγράφου 9 του άρθρου 13 αυτού καταργείται, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει άλλως, από τη δημοσίευσή του, δηλαδή από 7.8.2009 η μέχρι τότε προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία εκδόσεως γνωμοδοτήσεως από τα Τμήματα του Ν.Σ.Κ.

περί του παραδεκτού και βασίμου των ασκουμένων από το Δημόσιο αιτήσεων αναιρέσεως (ΣτΕ 522/2014). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1637/2011 ΑΠ 54/2006 ΑΠ 1356/2003). Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 26-11-2003 αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ’ αρ. 618/2002 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του άρθρου 18 του ΝΔ 797/1971, όπως ίσχυε τότε, κατατέθηκε στο Εφετείο Ναυπλίου στις 27-11-2003, με αριθμό κατάθεσης 96/2003.

Επομένως, σύμφωνα με την προηγούμενη νομική σκέψη για το παραδεκτό της αναίρεσης απαιτείται η έκδοση της θετικής, για ένα τουλάχιστον αναιρετικό λόγο, γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, εφόσον η κατάργηση της διαδικασίας περί γνωμοδότησης του Ν. 3790/2009 δεν καταλαμβάνει τις εκκρεμείς αναιρέσεις, όπως η ένδικη αίτηση αναίρεσης, αλλά ισχύει για τις αναιρέσεις, που ασκήθηκαν μετά την 7-8-2009.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), με την από 18-5-2017 δήλωση της Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Μαριέττας Βλαχοπάνου, αναφέρονται, κατ’ ακριβή λεκτική διατύπωση, τα εξής: "...Προκειμένου να συζητηθεί ενώπιον του Δ’ Τμήματος του Δικαστηρίου Σας κατά τη δικάσιμο της 19-5-2017 με αριθμό πινακίου … η από 26-11-2003 με αριθμό κατάθεσης …2003 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου κατά των 1.

Γ. Μ. κ.λπ. (συν. 29) για την αναίρεση της υπ’ αρ. 618/2002 οριστικής και τελεσιδίκου αποφάσεως του Εφετείου Χαλκίδας, ως πληρεξουσία του Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εκπροσωπουμένου, επιθυμώ να συζητηθεί η υπόθεση χωρίς να παραστώ κατά την εκφώνησή της. Αθήνα 18 Μαΐου 2017. Η πληρεξουσία του Ελληνικού Δημοσίου...".

Η ανωτέρω όμως δήλωση, ανεξάρτητα από την εσφαλμένη αναφορά, από προφανή παραδρομή, του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (ορθό Ναυπλίου), δεν ισοδυναμεί, ούτε μπορεί να αντικαταστήσει τη θετική γνωμοδότηση του ΝΣΚ, που απαιτεί κατά τα προαναφερόμενα ο νόμος. Ομοίως και το από 8-12-2016 έγγραφο του ΝΣΚ προς τον Προϊστάμενο της Γραμματείας του Αρείου Πάγου προκειμένου ο τελευταίος να επιμεληθεί για την τοιχοκόλληση της αίτησης αναίρεσης προς απόδειξη των οριζομένων στα άρθρα 22 παρ. 3 και 19 παρ. 4 του Ν. 2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων) δεν αντικαθιστά την απαιτούμενη ως άνω θετική γνωμοδότηση του ΝΣΚ ως προς τον μοναδικό λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε, σύμφωνα με όσα ορίζει η διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του Ν. 2298/1995 και συνακόλουθα πρέπει, κατ’ αυτεπάγγελτη έρευνα του παρόντος Δικαστηρίου, να απορριφθεί ως απαράδεκτη κατά το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ. Τονίζεται επίσης στο σημείο αυτό, ότι ο μοναδικός λόγος αναίρεσης αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ για ευθεία παραβίαση της ουσιαστικής διάταξης του άρθρου 18 παρ. 4 του Ν. 2882/2001, με την αιτίαση, ότι το Εφετείο προσδιόρισε εσφαλμένα το κεφάλαιο της δικαστικής δαπάνης και ειδικότερα, την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των δικαιούχων της αποζημίωσης σε ποσοστό 3%, ενώ θα έπρεπε σε ποσοστό 2% για τη σύνταξη των ανταιτήσεων και των παρεμβάσεων που είχαν ασκηθεί διά των προτάσεων και όχι με αυτοτελές δικόγραφο.

Επομένως, ανεξάρτητα από το απαράδεκτο της αίτησης αναίρεσης, ως μη ασκηθείσα, λόγω έλλειψης της θετικής γνωμοδότησης του ΝΣΚ, που αποτελεί το πρωθύστερο, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔ, διότι με τον μοναδικό λόγο αυτής πλήττεται μόνον το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, χωρίς ταυτοχρόνως να πλήττεται και το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης (ΑΠ 2193/2013, ΑΠ 1637/ 2011).

Τέλος, δικαστικά έξοδα δεν πρέπει να οριστούν, κατ’ άρθρ. 191 παρ. 1 ΚΠολΔ, διότι η απόφαση αυτή δεν είναι τελειωτική, εφόσον το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται οριστικά επί της ουσίας της υπόθεσης (ΑΠ Ολ. 4/2013).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί την από 26-11-2003 (αρ. κατ. ….2003) αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ’ αριθμ. 618/2002 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, ως μη ασκηθείσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Σεπτεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Οκτωβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ .