Supreme Court dismisses appeal on statute of limitations and procedural grounds in false accusation case.

Απόφαση 1675 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1675/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 125/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάκο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Θ. Κ., κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Γαβαλά, για αναίρεση της υπ'αριθ. 360/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. Mε πολιτικώς ενάγοντες τους 1. Α. Κ. του Χ., 2. Π. Κ. του Χ. και 3. Σ. Κ. του Χ. κάτοικοι ..., που δεν παρέστησαν.

Το Τριμελές Εφετείο Κρήτης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθμ. πρωτ. 8829/4-12-2015 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 43/2016.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 3-12-2015, αίτηση της κατηγορουμένης, Θ. Κ., για αναίρεση της υπ'αριθ. 360/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Κρήτης, με την οποία αυτή (αναιρεσείουσα) κηρύχθηκε ένοχη της πράξης της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή και της επεβλήθη ποινή φυλακίσεως ενός (1) έτους με τριετή (3) αναστολή, ασκήθηκε νομότυπα, εμπρόθεσμα και είναι παραδεκτή, περιέχουσα ως λόγους αναιρέσεως, την υπέρβαση εξουσίας, την έλλειψη αιτιολογίας και την παραβίαση δεδικασμένου (άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', ΣΤ και Η' του Κ.Π.Δ.).

Ειδικότερα, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα παραπονείται για το ότι το εκδόν την προσβαλλομένη απόφαση δικαστήριο υπερέβη την εξουσία του, αφού την καταδίκασε, παρά το ότι το έγκλημα για το οποίο καταδικάσθηκε είχε παραγραφεί, λόγω παρελεύσεως οκταετίας από της τελέσεώς του και συνεπώς έπρεπε, κατά τους ισχυρισμούς της, να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη σε βάρος της.

Σύμφωνα με το άρθρο 111 παρ. 3 "τα πλημμελήματα παραγράφονται μετά πέντε (5) έτη. Κατά την παρ. 2 του άρθρου 113 ΠΚ: "Η προθεσμία παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η δικαστική απόφαση". Περαιτέρω δε, στην παρ. 3 του ιδίου άρθρου 113 ΠΚ ορίζεται: "Η κατά τις προηγούμενες παραγράφους αναστολή δεν μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από πέντε χρόνια για τα κακουργήματα, τρία χρόνια για τα πλημμελήματα και ένα χρόνο για τα πταίσματα. Ο χρονικός περιορισμός της αναστολής δεν ισχύει οσάκις η αναβολή ή αναστολή της ποινικής δίωξης έλαβε χώρα κατ'εφαρμογή των άρθρων 30 παρ. 2 και 59 του Κ.Π.Δ. (όπως η παρ. 3 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 25 του Ν. 3346/2005). Το δε περί ου ο λόγος άρθρο 59 ΚΠοινΔ, στις παρ. 1 και 2 προβλέπει τα ακόλουθα: "1. Όταν η απόφαση σε ποινική δίκη εξαρτάται από άλλη υπόθεση, για την οποία έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, η πρώτη αναβάλλεται εωσότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση στη δεύτερη δίκη. 2. Στις περιπτώσεις των άρθρων 224, 229, 362, 363 του ΠΚ, αν για το γεγονός για το ποίο δόθηκε όρκος ή έγινε η καταμήνυση ή ισχυρίσθηκε ή διέδωσε ο υπαίτιος ασκήθηκε ποινική δίωξη, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών, μετά την προκαταρκτική εξέταση (άρθρ. 31, 43 παρ. 1 εδ. β') αναβάλλει με πράξη του κάθε περαιτέρω ενέργεια έως το τέλος της ποινικής δίωξης κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Εισαγγελέα Εφετών".

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το δικάσαν δικαστήριο, αιτιολογημένα και χωρίς να υπερβεί την εξουσία του, καταδίκασε την αναιρεσείουσα για το πλημμέλημα της ψευδούς καταμήνυση απορρίπτοντας τον ισχυρισμό αυτής περί παραγραφής, παρά το ότι είχε παρέλθει οκταετία από την τέλεση του πλημμελήματος αυτού (23-4-2007), αφού η παραγραφή του εν λόγω πλημμελήματος ανεστάλη από 21-2-2011, που εκδόθηκε η 1/21-2-2011 διάταξη του Εισαγγελέα Ρεθύμνου, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 59 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. μέχρι 12-3-2014 που εκδόθηκε η 164/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Κρήτης, κατά των ήδη πολιτικώς εναγόντων (βλ. παραδεκτώς επισκοπούμενο έγγραφο - πράξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρεθύμνου στη δικογραφία και ΑΠ 666/2014).

Συνεπώς ο πρώτος λόγος της αναίρεσης που υποστηρίζει τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα παραπονείται επειδή το δικαστήριο απέρριψε αναιτιολόγητα το αίτημά της να προσκομισθεί η συναφής με την κατηγορία 473/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου, και, έτσι, προκάλεσε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, γιατί παρεβίασε τα υπερασπιστικά της δικαιώματα, αφού της στέρησε το δικαίωμα να εκθέσει τις απόψεις της ως προς το αποδεικτικό αυτό μέσο.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί διότι το δικαστήριο αιτιολογημένα απέρριψε το αίτημα αυτό αφού δέχθηκε ότι: "δεν επικαλέσθηκε ο συνήγορος της αναιρεσείουσας τη σχέση της απόφασης αυτής με την εκδικαζόμενη κατηγορία ώστε να κριθεί η αναγκαιότητα της αναβολής και β) την απόφαση αυτή μπορούσε να την προσκομίσει η ίδια στο δικαστήριο αφού αυτή εκδόθηκε με κατηγορουμένη την ίδια.

Με τον τρίτο αναιρετικό λόγο, η αναιρεσείουσα παραπονείται επειδή το δικαστήριο απέρριψε αναιτιολόγητα τις αιτιάσεις που πρόβαλε ο συνήγορος που την εκπροσωπούσε. Ο λόγος αυτός είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, επειδή η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει τις αιτιάσεις αυτές του συνηγόρου της που απορρίφθηκαν αναιτιολόγητα (Ολομ.

ΑΠ 19/2001). Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα παραπονείται για παραβίαση του δεδικασμένου επειδή το δικαστήριο αγνόησε την παραπάνω 473/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου, με την οποία αυτή είχε απαλλαγεί για την πράξη για την οποία καταδικάσθηκε. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί επειδή από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει ότι προσκομίσθηκε η απόφαση αυτή και ότι ζητήθηκε να απορριφθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη, λόγω δεδικασμένου.

Τέλος, με τον πέμπτο αναιρετικό λόγο, η αναιρεσείουσα παραπονείται για έλλειψη αιτιολογίας, επειδή το δικαστήριο δεν μνημονεύει ότι έλαβε υπόψη του σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, που ανέγνωσε (αναγνωστέο με α/α 14). Και ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, επειδή το δικαστήριο ανέγνωσε τη γραφολογική πραγματογνωμοσύνης, που διατάχθηκε από δικαστική αρχή αλλά με εντολή των φερομένων ως παθόντων και έλαβε αυτή υπόψη του ως απλό έγγραφο, δηλαδή αυτή δεν ήταν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 1200/2011).

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και αν καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 § 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπό κρίση από 3-12-2015, αίτηση της κατηγορουμένης, Θ. Κ., για αναίρεση της 3690/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ