Appeal dismissed; multiple civil disobedience violations constitute one continuous act requiring single penalty under Art. 947(1) CPC.

Απόφαση 1664 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1664/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Μαϊου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαρίλαο Βερβενιώτη και Αθανάσιο Κανελόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Σταμολέκα .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-7-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2410/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 9180/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-4-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 15-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 947§1 ΚΠολΔ: "Όταν ο οφειλέτης έχει υποχρέωση να παραλείψει ή να ανεχθεί πράξη, το δικαστήριο, για την περίπτωση που παραβεί την υποχρέωσή του, απειλεί για κάθε παράβαση χρηματική ποινή, έως 5.900 ευρώ υπέρ του δανειστή και προσωπική κράτηση έως ένα έτος. Αν η απειλή της χρηματικής ποινής και της προσωπικής κράτησης δεν περιέχεται στην απόφαση που καταδικάζει τον οφειλέτη να παραλείψει ή να ανεχθεί πράξη, απαγγέλλεται από το μονομελές πρωτοδικείο.

Το δικαστήριο αυτό είναι αρμόδιο να βεβαιώσει την παράβαση και να καταδικάσει στη χρηματική ποινή και στην προσωπική κράτηση...". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, σε περίπτωση πολλών παραβάσεων, οι οποίες διαπιστώνονται δικαστικώς, οφείλονται ισάριθμες χρηματικές ποινές και χωρεί καταδίκη, σε προσωπική κράτηση για κάθε παράβαση.

Όταν όμως διαπραχθούν πολλές παραβάσεις, που συνιστούν κατά την ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, διαρκή ενέργεια ή συγκροτούν μία φυσική ενότητα ενεργείας, επιβάλλεται μία μόνο ποινή και όχι αθροιστικά τόσες ποινές όσες και οι μερικότερες παραβάσεις. Περαιτέρω, από την ίδια ως άνω διάταξη, η οποία, κατά το μέρος που προβλέπει ποινές, έχει χαρακτήρα, κανόνος ουσιαστικού δικαίου- εφόσον με αυτή θεσπίζεται ενοχή από αδικοπραξία- προκύπτει ότι, για την καταδίκη του οφειλέτου στην ποινή που απείλησε το δικαστήριο με προηγούμενη απόφασή του για την περίπτωση παραβάσεως των διατάξεών της απαιτείται να έχει ο οφειλέτης πρόθεση να παραβεί τις διατάξεις της προηγούμενης αυτής απόφασης (πρβλ ΑΠ. 732/2007 -ΑΠ 1271/2004 -ΑΠ 1497/2007 - ΑΠ 178/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δικάζοντας κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων επί αιτήσεως της εδώ αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος, δέχθηκε με την 6093/2002 απόφασή του, ως πιθανολογηθέντα τα ακόλουθα (κατά λέξιν) πραγματικά περιστατικά: "Ο καθού από το μήνα Νοέμβριο του έτους 1999 πραγματοποιεί σε βάρος της αιτούσας πράξεις προσβλητικές και παρανόμου βίας, απειλώντας την σωματική ακεραιότητά της, λόγω του ότι η αιτούσα δεν δέχεται να προβεί στην σύναψη γάμου με αυτόν.

Καίτοι δε του έχει επανειλημμένα διαμαρτυρηθεί... αυτός εξακολουθεί να παρενοχλεί αυτήν λόγω και έργω, και δη σε τακτά χρονικά διαστήματα ενώπιον τρίτων δημοσίως, απειλώντας την συνάμα, ότι θα την σκοτώσει, εάν την συναντήσει με άλλον. Λόγω δε του ότι οι ως άνω άδικες πράξεις μειώνουν την τιμή και την υπόληψή της, ενόψει μάλιστα του ότι είναι και δικηγόρος, αλλά και του ότι υπάρχει κίνδυνος για την σωματική της ακεραιότητα, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει...να υποχρεωθεί ο καθού να παραλείπει την άδικη και προσβλητική συμπεριφορά του έναντι της αιτούσας στο μέλλον...".

Στη συνέχεια το Δικαστήριο διέλαβε στο διατακτικό της απόφασή του τα εξής: "Υποχρεώνει τον καθού να παραλείπει στο μέλλον προσβλητικές και άδικες πράξεις εις βάρος της αιτούσας. Απειλεί κατά του καθού-ανταιτούντος για την περίπτωση της παραβιάσεως της αμέσως παραπάνω διατάξεως, χρηματική ποινή, το ύψος της οποίας ορίζει σε χίλια (1.000) ευρώ.

Απαγγέλει κατά του καθού-ανταιτούντος, για την περίπτωση που παραβιάσει τις διατάξεις αυτές προσωπική κράτηση, τη διάρκεια της οποίας καθορίζει σε δύο (2) μήνες." Ύστερα από σχετική αγωγή της αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την 2410/2005 απόφασή του, βεβαίωσε ότι ο τελευταίος, σε είκοσι ημερομηνίες του χρονικού διαστήματος από 13-6-2003 μέχρι 13-6-2004, παρέλειψε εκ προθέσεως "να συμμορφωθεί προς το διατακτικό της υπ' αριθμ. 6093/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών" και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε χρηματική ποινή 20.000 ευρώ υπέρ της αναιρεσιβλήτου, καθώς και σε προσωπική κράτηση 40 μηνών.

Οι διάδικοι άσκησαν αντίθετες εφέσεις κατά της αποφάσεως, οι οποίες απερρίφθησαν ως ουσιαστικά αβάσιμες με την 9180/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά της οποίας ο εναγόμενος παραπονείται με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Σχετικώς το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Ο εναγόμενος από πρόθεση δεν συμμορφώθηκε προς το διατακτικό της αποφάσεως, αλλά αντιθέτως παρέλειψε να συμμορφωθεί προς αυτό κατά τις ακόλουθες ημερομηνίες.

Ειδικότερα: 1) την 14-6-2003, ενώ η ενάγουσα βρισκόταν στη θάλασσα, ο εναγόμενος τη λοιδωρούσε από απόσταση πέντε μέτρων 2) την 13-7-003, ενώ η ενάγουσα καθόταν μετά των γονέων της και φιλικού τους ζεύγους στους δημοτικούς πάγκους κάτωθι των τεχνητών καταρρακτών ....., ο εναγόμενος άρχισε να φωνάζει μπροστά σε πολύ κόσμο που περπατούσε στην περιοχή "δεν με ξέρει καλά εμένα, θα τη βάλω στο κρεβάτι θέλει δεν θέλει", 3) την 10/8/2003 ο εναγόμενος κραύγαζε ακατάληπτα σε βάρος της ενάγουσας, όταν δε εκείνη απομακρύνθηκε μετά του πατρός της εμφανίσθηκε ενώπιόν τους στο ύψος του κτηρίου του ΟΤΕ και ύψωσε τους γρόνθους του προκειμένου να τον κακοποιήσει, απομακρύνθηκε δε μόνο στη θέα του συγκεντρωμένου πλήθους, 4) την 13/8/2003 ο εναγόμενος εμπόδισε την ενάγουσα να βγει από τη θάλασσα όπου κολυμπούσε, στη συνέχεια δε κατά φυσική ενότητα με την προηγούμενη ενέργειά του την ακολούθησε στην παραλία και την απείλησε "θα δημιουργήσεις μαζί μου σχέση, δεν θα ανεχθώ άλλο αυτή την κατάσταση γιατί θα πεθάνεις", 5) την 16/8/2003, ενώ η ενάγουσα κολυμπούσε στην ίδια περιοχή, την απείλησε "εάν δεν δημιουργήσεις σχέση μαζί μου να ξέρεις ότι θα πεθάνεις", προξενώντας της τρόμο και ανησυχία, 6) την 18/8/2003 περί ώρα 14.00' ο εναγόμενος εισήλθε εντός της θάλασσας, όπου κολυμπούσε η ενάγουσα, και την απείλησε "φύγε από εδώ πέρα μη ξαναπατήσεις το πόδι σου στο ....." προξενώντας της εκ νέου ανησυχία, κατά φυσική δε ενότητα της προηγούμενης ενέργειας του τις εσπερινές ώρες της ίδιας ημέρας ο εναγόμενος πλησίασε την ενάγουσα στον κινηματογράφο "....." και την έπτυσε στο πρόσωπο παρουσία θεατών, 7) την 20/8/2003, επειδή η ενάγουσα είχε προσφύγει στον αρμόδιο Εισαγγελέα Κορίνθου, αιτούμενη να γίνουν στον εναγόμενο συστάσεις μέσω της οικείας Αστυνομικής Αρχής ....., ο εναγόμενος είπε στην ενάγουσα "σιγά με κατατρόμαξες τώρα με τον Εισαγγελέα.

Δεν μπορείς να φανταστείς τι έπαθα. Τρελλάθηκα από τον φόβο μου", 8) την 13/9/2003, ενώ η ενάγουσα διέσχιζε οδό διπλής κατευθύνσεως στο ύψος της ταβέρνας "....." ....., ο εναγόμενος κινούμενος με το αυτοκίνητο του με υπερβολική ταχύτητα κατευθύνθηκε προς αυτήν, ακολούθως δε κατά φυσική ενότητα της προηγούμενης ενέργειας του στην καφετέρια ".....", συνομιλώντας στο κινητό τηλέφωνο του, ανέφερε για την ενάγουσα ότι είναι γεμάτη ρυτίδες και ότι η ίδια και η μητέρα της είναι "πουτάνες", 9) την 14/9/2003, ενώ η ενάγουσα κολυμπούσε περί ώρα 12.00', ο εναγόμενος την πλησίασε και την εξύβρισε "πουτάνα", Ακολούθως δε, κατά φυσική ενότητα της προηγούμενης ενέργειας του, την απείλησε ότι "θα φτάσει στα άκρα", απαιτώντας να συνάψει δεσμό μαζί του, "γιατί αλλιώς δεν πρόκειται να την αφήσει να κάνει δεσμό με άλλον άνδρα" και εν συνεχεία ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα με το αυτοκίνητο του με πρόθεση να πέσει επάνω στην ενάγουσα και τον συνοδό της, οικογενειακό φίλο, Α, κίνδυνο τον οποίο απέφυγαν οι τελευταίοι, ανελθόντες στο πεζοδρόμιο, 10) την 27/9/2003, ενώ η ενάγουσα έκανε περίπατο στην παραλία του .....

με την αδελφή της, τον σύζυγο της τελευταίας, τα τέκνα της αδελφής της και τον ως άνω οικογενειακό τους φίλο, ο εναγόμενος την απείλησε λέγοντας "Δεν καταλαβαίνεις ε; θα σε κάνω εγώ να καταλάβεις", 11) την 4/10/2003, ενώ η ενάγουσα έκανε περίπατο με τους γονείς της στην παραλία ....., ο εναγόμενος, παρουσία πολλών διερχομένων, έλεγε "δεν μπορεί να κάνει κουμάντο στο .....

ο Β. Θα του δείξω εγώ σε λίγο ποιος θα κάνει κουμάντο εδώ. Ήρθα για λίγο στο ..... να χαλαρώσω και το αποτέλεσμα είναι να με εξοργίσουν. Ποιοι; Η Αγία Τριάς. Δεν μπορεί ο Β να κρύβεται πίσω από την καρδιοπάθειά του και αν μας παριστάνει δήθεν τον άρρωστο για να μπορεί να λέει ό,τι του κατεβαίνει στο κεφάλι του.

Θα του δείξω εγώ του Β ποιος είμαι. Γαμώ τον αντίχριστό τους. Θα δούνε τι θα πάθουνε, 12) την 24/10/2003 απήθυνε προς την ενάγουσα τη φράση "κοίτα τι χάλια έχεις", 13) την 18/11/2003 απείλησε να μην τολμήσει να καταθέσει ως μάρτυρας ο ως άνω οικογενειακός φίλος της ενάγουσας Α, 14) την 21/11/2003 απείλησε να μην καταθέσει ως μάρτυς υπέρ της ενάγουσας η φίλη της Γ, 15) την 28/5/2004 ο εναγόμενος απευθύνθηκε προς τον πατέρα της ενάγουσας, παρουσία της τελευταίας, και επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα του είπε "θα μου κάνεις τα τρία δύο", επειδή ο πατέρας της του είχε πει "δεν σέβεσαι κανένα;

Θα τα πληρώσεις όλα αυτά που κάνεις", 16) την 29/5/2004 ο εναγόμενος απείλησε την ενάγουσα ότι θα της κόψει το γέλιο. η τελευταία δε αναγκάσθηκε να επιστρέψει στο σπίτι της, 17) την 30/5/2003 ο εναγόμενος εξύβρισε την ενάγουσα λέγοντας "άει στο διάολο μαλακισμένη", 18) την 31/5/2004 ο εναγόμενος απευθύνθηκε προς την ενάγουσα με τις φράσεις "Όσοι δεν έχουνε παιδιά, έχουνε σκυλιά.

Είσαι ανίκανη να το ξέρεις και δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσεις παιδιά", ακολούθως δε την ίδια ημέρα, κατά φυσική ενότητα της προηγουμένης ενέργειας του, τη συκοφαντούσε ενώπιον διερχομένων, ότι δήθεν τον παρακολουθεί συνεχώς και είναι διαρκώς από πίσω του, 19) την 12/6/2004, ενώ η ενάγουσα κολυμπούσε, απευθύνθηκε προς αυτήν με τις φράσεις "Φύγετε ρεμάλια από μπροστά μου.

Μη ξαναπατήσετε το πόδι σας στο ..... . Δεν ντρέπεσαι να έρχεσαι με τον γκόμενό σου και να σε βλέπει η μάνα μου κι εγώ", ακολούθως δε την ίδια ημέρα, κατά φυσική ενότητα της προηγούμενης ενέργειάς του, απευθύνθηκε προς την ενάγουσα με τις φράσεις "Άει στο διάλο πουτάνα, είσαι πόρνη" και τέλος 20) την 13/6/2004,ενώ η ενάγουσα βρισκόταν τις μεσημβρινές ώρες με την οικογένεια της αδελφής της στην παραλία ....., ο εναγόμενος απευθύνθηκε προς αυτήν με τις φράσεις "Να ψοφήσεις, να λιώσεις στον καρκίνο.

Άει στο διάολο όλοι σας", ακολούθως δε κατά φυσική ενότητα της προηγουμένης ενέργειάς του, όταν η ενάγουσα επέστρεψε στην οικία της, τής είπε "σου είπα πριν από τρία χρόνια τι θα πάθεις. Δε με νοιάζει και να πάω ισόβια", "η οικογένεια Β είναι η χειρότερη του ..... . Με τη Ψ είχα δεσμό τρία χρόνια και θα δει τι θα πάθει.

Θα την κρεμάσω στην Πλατεία Συντάγματος, βγες μωρή έξω στο μπαλκόνι", απευθυνόμενος δε προς την αδελφή της είπε "εσύ και η αδελφή σου προσέξτε πολύ γιατί θα βρείτε τη μάνα σας κομματιασμένη σε σακκούλες στα σκουπίδια" και προς τον πατέρα της τις απογευματινές ώρες της ίδιας ημέρας "είσαι κτήνος. Την κόρη σου θα τη σφάξω", προξενώντας σε όλους τρόμο και ανησυχία, ενώ τις βραδινές ώρες της ίδιας ημέρας έλεγε για την ενάγουσα στο ζαχαροπλαστείο ..... "....." "Να πάει αλλού να κάνει διακοπές, Να μη ξαναπατήσει στο .....

μπροστά μου, Δεν μπορεί να παρουσιάζεται με τον γκόμενό της μπροστά στη μάνα μου και σε μένα Να πάει στη ..... . Η μητέρα μου είπε χθες δεν μπορώ παιδί μου να βλέπω αυτό το θέαμα". Άλλες περαιτέρω παραβιάσεις του διατακτικού της προαναφερομένης αποφάσεως και δη σε άλλες ημεροχρονολογίες πέραν των προαναφερομένων είκοσι (20) παραβιάσεων, για τις οποίες οφείλονται ισάριθμες προς αυτές ποινές, δεν αποδείχθηκαν, ενώ οι παραβιάσεις που έλαβαν χώρα την ίδια ημέρα συνδέονται μεταξύ τους υποκειμενικώς και αντικειμενικώς, σχηματίζοντας φυσική ενότητα ενέργειας του εναγομένου, όπως προεκτέθηκε.

Τα προαναφερόμενα περιστατικά που συνιστούν παραβιάσεις της 6093/2002 αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών προέκυψαν από την κατάθεση της μάρτυρος που εξετάσθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και τις καταθέσεις των μαρτύρων που έδωσαν ένορκες βεβαιώσεις υπέρ αυτής, ενώ η κατάθεση της μάρτυρος που εξετάσθηκε με επιμέλεια του εναγομένου και οι καταθέσεις των μαρτύρων που έδωσαν ένορκες βεβαιώσεις υπέρ αυτού περί του ότι ο τελευταίος ουδέποτε ενόχλησε την ενάγουσα δεν είναι πειστικές λαμβανομένου υπόψη ότι η ενάγουσα την 18/8/2003 αναγκάσθηκε να ξαναζητήσει τη συνδρομή του Α.Τ .....

για αυστηρές συστάσεις προς τον εναγόμενο προς αποφυγή προσβλητικών και αδίκων πράξεων σε βάρος της, στο παρελθόν δε επί παραπόνων της για οχλήσεις εκ μέρους του εναγομένου, ο τελευταίος την 28/1/2002 είχε δηλώσει ενώπιον του επιληφθέντος αστυνομικού οργάνου του Α.Τ ..... ότι δεν θα επαναλάβει παρόμοιες οχλήσεις χωρίς όμως να συμμορφωθεί, καθόσον, ακολούθως η ενάγουσα με την από 22/5/2002 αίτησή της ζήτησε τη ασφαλιστικών μέτρων, κατ' άρθρο 731 ΚΠολΔ, επί της οποίας (αιτήσεως) εκδόθηκε η 6093/2002 απόφαση.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που κατέληξε στην ίδια κρίση, δεχόμενο ότι ο εναγόμενος παραβίασε το διατακτικό της ως άνω αποφάσεως, εκ προθέσεως, συνολικά είκοσι (20) φορές για τις οποίες οφείλονται ισάριθμες προς αυτές ποινές, και δη την 14/6/2003, την 13/7/2003, την 10/8/2003, την 13/8/2003, την 16/8/2003, την 18/8/2003, την 20/8/2003, την 13/9/2003, την 14/9/2003, την 27/9/2003, την 4/10/2003, την 24/10/2003, την 18/11/2003, την 21/11/2003, την 28/5/2004, την 29/5/2004, την 30/5/2004, την 31/5/2004, την 12/6/2004 και την 13/6/2004, ημεροχρονολογίες κατά τις οποίες ο εναγόμενος εμφανίσθηκε έμπροσθεν της ενάγουσας, στην περιοχή ..... .....

και την εξύβριζε με λόγια και έργα, προσβάλλοντας την τιμή και την υπόληψη της και μάλιστα ενώπιον τρίτων, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις εξαπέλυε και απειλές εις βάρος της αναφορικά με επικείμενο κίνδυνο της ζωής της ίδιας ή των μελών της οικογένειας της, προξενώντας της έτσι τρόμο και ανησυχία και ότι αρκετές φορές εντός του ιδίου εικοσιτετραώρου συνέβησαν περισσότερα του ενός επεισόδια παραβιάσεων της αποφάσεως από τον εναγόμενο, τα οποία όμως συνέθεταν φυσική ενότητα ενεργείας ώστε να πρέπει να εκληφθούν ως ενιαία παράβαση αυτά και μόνον και όχι όλα τα επεισόδια παραβιάσεων, όπως ισχυρίζεται ο εναγόμενος και, αφού έκανε δεκτή (εν μέρει) την αγωγή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν έστω και με ελλιπή αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται με την παρούσα (ΚΠολΔ 534), καταδίκασε τον εναγόμενο στην καταβολή υπέρ της ενάγουσας χρηματικής ποινής είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ, επέβαλε δε σ' αυτόν προσωπική κράτηση συνολικής διάρκειας σαράντα (40) μηνών, δεν έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων και, επομένως, πρέπει οι υπό κρίση εφέσεις ν' απορριφθούν ως αβάσιμες κατ' ουσίαν".

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια και υποστηρίζεται ότι, κατά παράβαση του άρθρου 947§1 ΚΠολΔ, επεβλήθησαν στον αναιρεσείοντα περισσότερες της μιας ποινές, αφού με την πρώτη των ως άνω αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου είχε προβλεφθεί και απειληθεί κατ' αυτού η επιβολή χρηματικής ποινής και προσωποκρατήσεως γενικώς για "παραβίαση της διατάξεως" και όχι για κάθε μία επιμέρους παραβίαση αυτής.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τούτο δε, διότι -όπως προαναφέρθηκε-κατά την έννοια του άρθρου 947§1 ΚΠολΔ, το δικαστήριο που βεβαιώνει (σε δεύτερη φάση) την εκ μέρους του οφειλέτου παράβαση της υποχρεώσεως που, κατά την πρώτη απόφαση, τον βαρύνει, καταδικάζει αυτόν υποχρεωτικώς στην απειληθείσα ποινή για κάθε επιμέρους παράβαση, εκτός αν οι περισσότερες της μιας παραβάσεις ή κάποιες από αυτές συνιστούν διαρκή ενέργεια ή συγκροτούν μία φυσική ενότητα ενεργείας, και, επομένως, στερείται νομικής σημασίας ο τυχόν διαφορετικός ορισμός του δικαστηρίου κατά την πρόβλεψη των συνεπειών που επάγεται η παραβίαση της απόφασής του (πρβλ.

και το πραγματικό της ΑΠ 178/2003 ό.π). Περαιτέρω, υπό τις διαληφθείσες ως άνω ουσιαστικές παραδοχές, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικώς με κάθε επιμέρους πράξη του αναιρεσείοντος, που έκρινε ότι συνιστούσε (και συνιστούσε πράγματι) αυτοτελή εκ προθέσεως παραβίαση της υποχρεώσεως που δικαστικώς του είχε επιβληθεί, ανεξάρτητα από τον ποινικό χαρακτηρισμό εκάστης ως δυσφημίσεως, ως εξυβρίσεως ή ως απειλής.

Κατά συνέπεια, είναι αβάσιμοι οι δεύτερος και τρίτος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα και αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ αιτιάσεις. Αβάσιμος είναι επίσης ο υπό στοιχ. 3θ αναιρετικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ), ο οποίος αφορά ειδικώς τις παραβάσεις, στις οποίες ο αναιρεσείων υπέπεσε την 14-9-2003 και για τις οποίες -όπως εκτίθεται ανωτέρω-κρίθηκε ότι συνιστούν μία φυσική ενότητα ενεργείας.

Τούτο δε, διότι από την επισκόπηση του αγωγικού δικογράφου, κατά το μέρος του που ιστορείται και περιγράφεται σ' αυτό η συμπεριφορά του αναιρεσείοντος κατά την ανωτέρω ημερομηνία, και της αντίστοιχης παραδοχής στην προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει, ότι είναι ανακριβής ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, ότι τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή και τα γενόμενα δεκτά από το Εφετείο "είναι όλως διαφορετικά πραγματικά περιστατικά και έτσι όσα δέχθηκε το Εφετείο τα δέχθηκε παρά το νόμο χωρίς να έχουν προταθεί." Τέλος, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και ο τέταρτος αναιρετικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ).

Τούτο δε, διότι από την διαλαμβανόμενη στην απόφαση βεβαίωση του Εφετείου, ότι, για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, έλαβε υπ' όψιν τις καταθέσεις των μαρτύρων, τις ένορκες βεβαιώσεις "και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι", σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Δικαστήριο συνεξετίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα αποδεικτικά στοιχεία (ένορκες βεβαιώσεις που είχαν δοθεί στα πλαίσια άλλης δίκης), τα οποία φέρονται στην αίτηση αναιρέσεως ως αγνοηθέντα.

Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-4-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 9180/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ