Supreme Court dismisses appeal on sales contract breach, ruling facts were not misinterpreted but evidence assessment.

Απόφαση 1648 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1648/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. Δ. χας Σ.Κ. 2. Ε.Κ., ως μόνων κληρονόμων του κατά την διάρκεια της εκκρεμοδικίας αποβιώσαντος Σ.Κ., αρχικά ενάγοντος, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Γώγο.

Των αναιρεσιβλήτων:1. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΣΟΓΙΑ ΕΛΛΑΣ Α.Ε" που εδρεύει στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπουμένης και 2. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΣΟΓΙΑ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.Β.Ε" και τον διακριτικό τίτλο "ΣΟ.ΒΟ.Ε.ΑΕΒΕ", που εδρεύει στην Βιομηχανική Περιοχή Ξάνθης, νομίμως εκπροσωπουμένης, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Καΐλα, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4 Μαΐου 2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8557/2004 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 10943/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες, με την από 27 Οκτωβρίου 2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας, ανέγνωσε την από 14 Οκτωβρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί ο λόγος αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 560 § 1 β' Κ.Πολ.Δ., κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλαδή των γενικών και αφηρημένων αρχών για την εξέλιξη των πραγμάτων, που αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχολήσεως, μόνον όταν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σε αυτούς των πραγματικών γεγονότων και όχι για τη διαπίστωση αυτών (ΑΠ 2075/2007, ΑΠ 1708/2008, ΑΠ 1506/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, δέχθηκε ότι μεταξύ του ενάγοντος (θανόντος ήδη και κληρονομηθέντος από τις αναιρεσίβλητες), εκπροσωπηθέντος από τον αδελφό του Κ.Κ. και των εναγομένων, εκπροσωπουμένων δια του μεσίτη σιτηρών Β.Σ., καταρτίσθηκαν συμβάσεις πωλήσεως σιτηρών με πίστωση του τιμήματος.

Εις εκτέλεση αυτών των συμβάσεων, ο ενάγων παρέδωσε στις εναγόμενες τις αναφερόμενες ποσότητες των πωληθέντων σιτηρών. Αυτές, ενόψει του ότι στις συμβάσεις πώλησης σιτηρών που καταρτίζονται με τη μεσολάβηση μεσίτη, η καταβολή του τιμήματος γίνεται στον εκάστοτε μεσολαβητή μεσίτη, καθώς στις περισσότερες των περιστάσεων, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ο αγοραστής δεν γνωρίζει προσωπικά τον αντισυμβαλλόμενό του πωλητή, στην περίπτωση των δύο εναγομένων εταιριών, πάγια συνήθεια αυτών, σε κάθε περίπτωση αγοραπωλη-σίας, ήταν η καταβολή του πιστωθέντος τιμήματος, απέστειλαν μέσω τράπεζας στον μεσολαβητή μεσίτη Β.Σ., σε μετρητά, τα οφειλόμενα προς τον ενάγοντα ποσά και αυτός ανέλαβε την υποχρέωση να τα καταβάλει και πράγματι τα κατέβαλε σε μετρητά, κατά τα αναλυτικώς εκτιθέμενα, στον εκπρόσωπο του ενάγοντος και αδελφό αυτού Κ.Κ.

Ακολούθως δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν την προβληθείσα από τις εναγόμενες ένσταση εξοφλήσεως του τιμήματος και απέρριψε τις αγωγές. Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας δεν έσφαλε ως προς την ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 513, 211, 212, 216, 236, 416 και 417, 422 και 288 ΑΚ, ούτε ως προς την υπαγωγή των ως άνω δεκτών γενομένων πραγματικών γεγονότων στις διατάξεις αυτές.

Επομένως, ο αντίθετός, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 β' Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος, με το οποίο, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, διότι δέχθηκε ότι ο ανωτέρω μεσίτης νομίμως εισέπραξε το πιστωθέν τίμημα της αγοραπωλησίας σιτηρών και ότι ανέλαβε να το καταβάλει στον ενάγοντα, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού στην πραγματικότητα πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, κατά το άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 2061/2007, ΑΠ 8/2009).

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Οι αναιρεσείουσες πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλή-των (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-10-2009 αίτηση των: 1) Δ.K. και 2) Ε.Κ., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 10.943/2009 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Δεκεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ