Legislator Case Law & Legislation
1626/2024 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against final compensation valuation ruling as interim valuation is legally non-appealable.

Case Number 1626/2024
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to appeal the final compensation valuation decision, ruling that interim valuation orders are legally non-appealable. The appellant sought to challenge a final ruling rejecting their claim for a temporary unit price, arguing it should be reviewable. The court held that interim valuations fall outside the scope of legal remedies, including appeals, to prevent procedural abuse and ensure finality in expropriation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Articles 577, 573, 569 of the Code of Civil Procedure; Interim valuation decisions in expropriation proceedings are legally non-appealable and cannot be challenged via appeal or cassation.

Keywords

AI generated
interim valuation expropriation proceedings non-appealable decisions final compensation cassation appeal procedural admissibility Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 577 of the Code of Civil Procedure
Article 573 of the Code of Civil Procedure
Article 569 of the Code of Civil Procedure
Article 20 § 1 of the Constitution
Article 6 § 1 of the ECHR

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1626 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1626/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο και Αντιγόνη Τζελέπη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Σ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Σταυρούλα Αλικάκου, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 14-2-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ΟΤΑ - ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΝΑΥΠΛΙΕΩΝ", που εδρεύει στο Ναύπλιο και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Γκότση, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 12-2-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2013 αίτηση καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Εφετείο Ναυπλίου και συνεκδικάστηκε με την προφορικώς ασκηθείσα στο ακροατήριο πρόσθετη υπέρ του αιτούντος παρέμβαση άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκε η 339/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-6-2016 αίτησή του και τους από 12-2-2023 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται προς συζήτηση η από 8-6-2016 και με αύξοντα αριθμό καταθέσεως 16/10-6-2016 αίτηση αναιρέσεως και οι από 12-2-2023 και με αριθμό καταθέσεως 37/13-2-2023 πρόσθετοι λόγοι αυτής, που ασκήθηκαν παραδεκτά, με ιδιαίτερο δικόγραφο, εντός της οριζόμενης από τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. προθεσμίας και επιδόθηκαν στον αναιρεσίβλητο.

Τα δικόγραφα αυτά πρέπει, λόγω της προφανούς συνάφειάς τους, να συνεκδικαστούν, κατά τη διάταξη του άρθρου 246 του Κ.Πολ.Δ., η οποία εφαρμόζεται και κατά την διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου (άρθρο 573 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.). Με τη διάταξη του άρθρου 577 του Κ.Πολ.Δ. ορίζεται ότι: "1. Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης. 2.

Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. 3. Αν ο Άρειος Πάγος κρίνει νόμιμη και παραδεκτή την αναίρεση, εξετάζει το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της". Από τη διάταξη αυτή σαφώς συνάγεται ότι η αίτηση αναιρέσεως υποβάλλεται από τον Άρειο Πάγο σε δικονομική αξιολόγηση, πρώτα ως προς το παραδεκτό και το νόμω βάσιμο αυτής και, ακολούθως, εφόσον αυτή ασκήθηκε παραδεκτά και νόμιμα, ερευνάται το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων της.

Ειδικότερα, ο Άρειος Πάγος ερευνά πρώτα το παραδεκτό της ασκήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και, εάν λείπει κάποια από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της, απορρίπτει αυτήν και αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη. Μεταξύ των θετικών προϋποθέσεων, που πρέπει να συντρέχουν για την παραδεκτή άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, είναι να προσβάλλεται με αυτή απόφαση, η οποία υπόκειται σε αναίρεση.

Σε περίπτωση που κριθεί απαράδεκτη η άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, δεν ερευνώνται οι λόγοι αυτής, ούτε το παραδεκτό της εξαρτάται από το αν οι λόγοι της είναι παραδεκτοί και βάσιμοι.

Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 1, 2 και 10 Ν. 2882/2001 - Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ΚΑΑΑ) ορίζεται ότι: "1. Αρμόδιο να προσδιορίσει προσωρινώς την αποζημίωση είναι το μονομελές εφετείο, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής. 2. Το μονομελές εφετείο αποφαίνεται ύστερα από αίτηση κάθε ενδιαφερομένου, που κατατίθεται στον γραμματέα του. 10. Το δικαστήριο εκτιμά ελευθέρως τα αποδεικτικά μέσα που προσήχθησαν από τους διαδίκους και οφείλει να εκδώσει απόφαση μέσα σε τριάντα ημέρες από τη συζήτηση. Κατά της απόφασης αυτής δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα".

Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 του Ν. 2882/2001 ορίζεται ότι: "1. Κατά της απόφασης του εφετείου περί οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης επιτρέπεται μόνο το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας". Από τις ανωτέρω διατάξεις σαφώς συνάγεται ότι κατά της αποφάσεως του Εφετείου, με την οποία καθορίζεται η οριστική τιμή μονάδας της αποζημιώσεως για απαλλοτριούμενη έκταση, είναι επιτρεπτή η άσκηση μόνο του ένδικου μέσου της αναιρέσεως, ενώ κατά της αποφάσεως του Εφετείου, με την οποία καθορίζεται η προσωρινή τιμή μονάδας της αποζημιώσεως, δεν είναι επιτρεπτή η άσκηση ένδικων μέσων και ειδικότερα αποκλείονται όχι μόνο τα τακτικά ένδικα μέσα (ανακοπή ερημοδικίας, έφεση) αλλά και τα έκτακτα (αναψηλάφηση, αναίρεση). Η απαγόρευση δε, της ασκήσεως των ενδίκων μέσων, στην τελευταία αυτή περίπτωση, δεν είναι αντίθετη προς τις διατάξεις του άρθρου 20 § 1 του Συντάγματος ή προς εκείνες του άρθρου 6 § 1 της ΕΣΔΑ, αφού οι τελευταίες κατοχυρώνουν μεν το δικαίωμα προσβάσεως προς το δικαστήριο, δεν διασφαλίζουν όμως και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων (βλ. και Ολ.Α.Π. 8/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση από 8-6-2016 και με αύξοντα αριθμό καταθέσεως 16/10-6-2016 αίτηση, ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 339/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία του Ν. 2882/2001 - Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ΚΑΑΑ), με την οποία απορρίφθηκε η από 30-10-2023 (με αριθμό καταθέσεως 655/7-11-2013) αίτηση του αιτούντος και ήδη αναιρεσείοντος, περί καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδας αποζημιώσεως για το περιγραφόμενο σ' αυτή ακίνητο.

Με αυτό το περιεχόμενο η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί κατά αποφάσεως, η οποία δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα και ειδικότερα δεν επιτρέπεται η άσκηση κατ' αυτής, σύμφωνα με τα αναφερθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, ούτε του ένδικου μέσου της αναιρέσεως. Ως εκ τούτου, πρέπει, κατόπιν αυτεπάγγελτης έρευνας, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση, καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα για την άσκηση της αναιρέσεως, στο Δημόσιο Ταμείο.

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς διάδικος, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου Ν.Π.Δ.Δ.- Ο.Τ.Α., που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.) μειωμένα, όμως, κατ' άρθρο 281 παρ. 2 του Ν. 3463/2008 - Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων, σε συνδυασμό με το άρθρο 22 παρ. 1 Ν. 3693/1957 (Α.Π. 1097/2023, ΑΠ 189/2021, Α.Π. 124/2021, Α.Π. 682/2020), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-6-2016 και με αύξοντα αριθμό καταθέσεως 16/10-6-2016 αίτηση και τους από 12-2-2023 και με αριθμό καταθέσεως 37/13-2-2023 πρόσθετους λόγους αυτής, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 339/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα για την άσκηση της αναιρέσεως, στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου Ν.Π.Δ.Δ.-Ο.Τ.Α., τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, καθώς και της αρχαιοτέρας Αρεοπαγίτου, ο β' αρχαιότερος της Συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ