Supreme Court dismisses appeal regarding compensation claims arising from expropriation proceedings under Greek law.

Απόφαση 1611 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1611/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, που εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων:1. ... 2.... και 3.... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Κουλούρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23 Οκτωβρίου 2000 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 211/2002 προδικαστική, 67/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 102/2006 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 4 Ιουλίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 13 Μαρτίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης και ν' απορριφθούν οι λοιποί.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου νομίμως εισάγεται προς συζήτηση ως προς τους κατωτέρω λόγους μετά την κατά το άρθρο 12 παρ. 1, 2 του ν. 2298/1995 όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 του ν. 2579/1998 και ακολούθως με το άρθρο 42 του ν. 2721/1999 εμπρόθεσμη κατάθεση της υπ' αριθ. 1287/2006 θετικής γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τούτων.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 17 τταρ.4 του Συντάγματος και των άρθρων 7 παρ. 1, 9 παρ.3, 10 παρ.1, 2, 17 παρ. 1 και 27 παρ. 4 ν.δ. 797/1971 (πρβλ. παρόμοιες διατάξεις των άρθρων 7, 9, 11 και 12 παρ. 1 του ν. 2882/2001), προκύπτει, ότι με την κήρυξη της απαλλοτρίωσης γεννάται απευθείας από το νόμο (ex lege) η ενοχή (αρθρ. 287 ΑΚ) από την απαλλοτρίωση μεταξύ του υπέρου η απαλλοτρίωση και του καθού, δυνάμει της οποίας ο καθού δανειστής δικαιούται να απαιτήσει από τον οφειλέτη υπέρου η απαλλοτρίωση την καταβολή της πλήρους αποζημιώσεως του .Η επιδίωξη ικανοποίησης της αξίωσης αυτής η οποία γεννάται απευθείας από το νόμο με την κήρυξη της απαλλοτρίωσης και δεν έχει χωρίς άλλο, τον χαρακτήρα αποζημίωσης με βάση την διάταξη του άρθρου 105 του Εισ .Ν.Α.Κ., υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων στα οποία έχει επιφυλαχθεί(άρθ.94 παρ.3,και ανωτέρω διατάξεις) η δικαιοδοσία του προσδιορισμού της καταβλητέας αποζημιώσεως καθώς και της αναγνώρισης των δικαιούχων αυτής ,ως συνδεόμενη στενά με τα θέματα αυτά.

Κατ' ακολουθίαν η προκειμένη υπόθεση που αντικείμενο έχει την αναγνώριση των εναγόντων ως δικαιούχων της τελεσιδίκως με την 128/1998 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας καθορισθείσης αποζημίωσης για το τμήμα εμβαδού 13.961 τ.μ. που όπως οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ισχυρίζονται ανήκει στην συγκυριότητα τους κατά το 1/3 εξ αδιαιρέτου στον καθένα και περιλαμβάνεται στην απαλλοτριωθείσα αναγκαστικά για λόγους δημόσιας ωφέλειας (για την παραλλαγή προς εφαρμογή του τμήματος ...

της Εγνατίας οδού) έκταση συνολικού εμβαδού 951.473 τ.μ. και το οποίο τμήμα από παραδρομή δεν συμπεριλήφθηκε κατά την σύνταξη του κτηματολογικού διαγράμματος, του αντίστοιχου κτηματολογικού πίνακα και της κτηματολογικής έκθεσης της ΤΚ/ΕΥΔΕ/ΜΕΔΕ στην υπ' αριθ.... ιδιοκτησία τους στην οποία περιλαμβάνεται μικρότερο τμήμα του μείζονος εκτάσεως (20.000 τ.μ.) ακινήτου τους 2.574 τ.μ.

για το οποίο και δεν πρόκειται εδώ, υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και επομένως ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατ' εκτίμηση μόνο από τον αριθ.4 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο υποστηρίζονται τ' αντίθετα, πρέπεί ν' απορριφθεί ως αβάσιμος.

Σε περίπτωση ασκήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως που έκρινε ορισμένη την αγωγή πρέπει για να είναι παραδεκτοί οι προβλεπόμενοι από τους αριθμ. 8 και 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγοι της αναιρέσεως, ο σχετικός λόγος που θεμελιώνει το λόγο της αοριστίας εκτός των άλλων να προτάθηκε στο Εφετείο από τον εκκαλούντα με λόγο έφεσης (ΑΠ 765/2008). Κατ' ακολουθίαν ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης κατ' εκτίμηση από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι παρά το νόμο το Εφετείο δεν κήρυξε την ακυρότητα της αγωγής λόγω αοριστίας της, απορρίπτοντας σιωπηρά τον σχετικό ισχυρισμό που πρόβαλε το αναιρεσείον και εκκαλούν με τις προτάσεις στο Εφετείο, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος καθόσον υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο ο σχετικός περί αοριστίας λόγος προτάθηκε στο Εφετείο όχι με λόγο έφεσης όπως έπρεπε αλλά με τις προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 4 Ιουλίου 2006 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 102/2006 αποφάσεως του Εφετείου Κέρκυρας. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ