Supreme Court allows appeal on late evidence admission, remanding case for retrial with new panel.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court accepted the first ground of appeal regarding the admission of evidence submitted after the hearing. The appellant argued that a specific letter from a Russian surveyor was improperly considered by the second-instance court despite being filed late. The court ruled that the lower court failed to verify the legal requirements for admitting such late evidence, violating procedural rules. Consequently, the appeal was allowed, the case was remanded for retrial before a different panel, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559 no. 11 and 14 of the Code of Civil Procedure; Late evidence submitted after the hearing without specific justification constitutes a procedural error requiring the case to be remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1585 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1585/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρίας με την επωνυμία "ΡΙΝΑΠΙΑ ΕΝΤΕΡΠΡΑΪΣΕΣ ΙΝΚ" που εδρεύει στην πόλη του ... της ομώνυμης Δημοκρατίας, που εκπροσωπείται νόμιμα στην έδρα της και αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα από την εδρεύουσα στον ... Ανώνυμη Πρακτορειακή Εταιρία "ΜΕΝΤΙΤΕΡΡΑΝΕΑΝ ΣΙΠΠΙΝΓΚ ΚΟΜΠΑΝΥ (ΕΛΛΑΣ) ΑΕ" που εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Στυλιανού.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρίας με την επωνυμία "ΣΤΕΦΑΝΤΦΑΣΤ ΜΑΡΙΝ ΛΙΜΙΤΕΔ" (STEADFAST MARINE LIMITED) που εδρεύει στην Λιβερία και αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα από την διαχειρίστρια της Εταιρία με την επωνυμία "ΟCEANWIDE SHIPPING LIMITED" που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-3-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2863/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 517/2009 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 28-9-2009 αίτηση της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 5-3-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του πρώτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Όπως προκύπτει από την 2056 Δ'/29-10-2009 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ..., ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης με κλήση για συζήτηση, για την, αρχικά ορισθείσα, δικάσιμο της 23-5-2011, επιδόθηκε, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Κατά τη δικάσιμο αυτή, η υπόθεση αναβλήθηκε, για εκείνη που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Κατ' αυτήν η αναιρεσίβλητη, δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, πρέπει να δικαστεί ερήμην (άρθρ. 576 παρ. 1,2 και 226 παρ. 4 ΚΠολΔ) η συζήτηση όμως θα χωρήσει, ωσάν να ήταν και αυτή παρούσα.
ΙΙ. Εισάγεται προς κρίση αναίρεση κατά απόφασης δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, η οποία αποφάνθηκε για αγωγή αποζημίωσης σε υπόθεση σύγκρουσης πλοίων.
ΙΙΙ. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο, έλαβε υπόψη αποδείξεις, που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Ο παρών λόγος ιδρύεται και, όταν οι αποδείξεις προσκομίστηκαν κατά τρόπο απαράδεκτο, όπως λ.χ.
μετά τη συζήτηση (ΑΠ 67/2011, ΑΠ 1480/1997). Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 524 παρ.1 εδ. β και 591 παρ. 1 εδ. γ' και δ' Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύουν μετά τη νομοθετική μεταβολή με το Ν. 2919/2001, προκύπτει, ότι στην κατ' έφεση δίκη, αν δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 528 Κ.Πολ.Δ., οι προτάσεις κατατίθενται και, συνεπώς και τα επικαλούμενα μ' αυτές έγγραφα προσκομίζονται έως την έναρξη της συζήτησης, μετά την οποία και έως τη δωδεκάτη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας, κατατίθεται η τυχόν προσθήκη στις προτάσεις, με την οποία σχολιάζονται από τους διαδίκους οι αποδείξεις, προτείνονται ισχυρισμοί και προσκομίζονται ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις, μόνο για την αντίκρουση αυτοτελών ισχυρισμών που, παραδεκτά, προτάθηκαν για πρώτη φορά, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και καταχωρήθηκαν στα πρακτικά ή περιέχονται στις προτάσεις.
Έτσι, είναι απαράδεκτα τα έγγραφα που, αν και μνημονεύονται στις προτάσεις, προσκομίζονται από τους διαδίκους στο εφετείο, μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, προς απόδειξη ή ανταπόδειξη, άμεση ή έμμεση, ισχυρισμών των διαδίκων, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, εφόσον δεν πρόκειται για ισχυρισμούς, που, παραδεκτά, προτάθηκαν, για πρώτη φορά στο Εφετείο, το δε Εφετείο, που λαμβάνει υπόψη τέτοια αποδεικτά μέσα, χωρίς, ταυτόχρονα, να βεβαιώνει στην απόφασή του, ότι συντρέχει η εξαιρετική αυτή περίπτωση, υποπίπτει στις πλημμέλειες, του άρθρου 559 αρ.11α και 14 Κ.Πολ.Δ. (ΑΠ 1103/2011, ΑΠ 562/2000, ΑΠ 659/2007, ΑΠ 740/1996).
Σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα υπήρχε η δυνατότητα του αντιδίκου να υπερασπίσει την υπόθεσή του (ΑΠ 1646/2002). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το ίδιο το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, αυτή αναφέρει, πως λαμβάνει υπόψη "... β) την από 8-9-2008 βεβαίωση-επιστολή του Επιθεωρητή του Ρωσικού Νηογνώμονα, που αναφέρεται στην ανωτέρω έκθεση επιθεώρησής του (η οποία προσκομίστηκε μεν με την προσθήκη, αλλά γίνεται επίκληση αυτής και του περιεχομένου της στις προτάσεις της εκκαλούσας και η εφεσίβλητη ουδέν αντιλέγει ...".
Όμως, σύμφωνα με τα νομικά δεδομένα που προαναφέρθηκαν, το πιό πάνω έγγραφο προσκομίστηκε εκπρόθεσμα και δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψιν, εφ' όσον το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν μνημονεύει, ταυτόχρονα, πως συνέτρεχαν οι για την νόμιμη προσαγωγή του, όπως παραπάνω προϋποθέσεις. Άρα, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, ο οποίος προσάπτει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τις από το άρθρο 559 αρ. 11 και 14 Κ.Πολ.Δ.
πλημμέλειες, πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος. Μετά ταύτα, παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης. Ακολούθως, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές, είναι εφικτή (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) Η δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθεί, σε βάρος της αναιρεσίβλητης (αρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την με αριθμό 517/2009 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, πλην εκείνων, οι οποίο εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσίβλητης τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2012.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Ιουλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ